Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Recōmendatio licentiandoꝝ

naꝫ famā ꝑgit̉ ad celū. Scio minimomihi eſſe dꝫ/ vt ab hūano die iudicer/ meiudicat dn̄s ē. Ceteꝝ populari rumore/ſꝫ ꝯſcīe ſimplicitate xp̄iani vita metit̉.ſultius ꝓfecto honeſtius eſt illud vltro facere/ quod tandem ab inuito vel ip̄a morsextorquet.Finiunt.Recōmēdatio licentiandoꝝ in decretis facta Pariſius eūdēUeſiuerit forſan aliqͥs. cur avinculis ſcholaſtice exercitationis ſunt hi venerabiles viri ita multiplici numeromerito/ velut in libertatē qͣꝫdāadducti. Rn̄demus v̓ba ſummi legiſlatoris dei/ in euāgelio dicētis. Dn̄s his opushꝫ. Originalit̓ Matth̓. xxi. Mar. xi. Luce. xix. Quiſqͥs em̄ oculos ſue ꝯſideratiōis vniuerſam eccl̓iaꝫ deducere voluerit. īueniet velut aliquā domū grandē/ iuxtapheticā exclamatōꝫ. O iſrl̓ qͣꝫ magna ē domus dei/ ingēs locus poſſeſſiōis eius.ſidet huic eccl̓ie dn̄s nr̄ ieſus xp̄s tanqͣꝫ filius heres ī domo ſua/ dei pr̄is ſui. ẜm apoſtolū Heb̓. i. Propterca loquēs in ꝑabolisfrequent̓ noīauit pr̄em familias. Recte ꝓrſus/ qꝛ familiā hꝫ multiplicē mirabili officioꝝ ordinūqꝫ varietate ꝯſtitutā. ſi cuncta ſeip̄m agere poſſet. diſponere volenstn̄ nos coadiutores eſſe ſuoſ. ẜm apl̓m. Acꝑinde bonitatis ſue ꝑticipes fieri/ aſſumithoīes ad obſequiū ſuū. Nimiꝝ. qꝛ iumētoetiā vti dignatus ē. miſit diſcipulos ſuos vt ſoluerēt aſinā pullū eius. vt dicerētinterrogātibꝰ. qꝛ dn̄s his opus hꝫ. hec ẜmlr̄aꝫ. Sꝫ a lr̄a traducamus ſi placet v̓būiſtud ad myſteriū ꝯueniēs laudibꝰ hoꝝ ſpectabiliū eruditoꝝ viroꝝ. Ita em̄ mos itaem̄ ius exigit vt laudent̉ dicamus. qꝛ dominus his opus hꝫ. Quis dn̄s? dictūeſt. dn̄s dn̄antiū rex regū/ cui ẜuire regnare ē. Glo. Roma. i. Cuius agi frenis/ ſūmalibertas ē. Boe. de ꝯſolatōe. Cuius ẜuitute gl̓iabat̉ theologizās agathes. ſumma inquiēs ingenuitas iſta ē/ in xp̄i ẜuitusprobat̉. Qua in re ꝓtinus on̄dit̉ laus egregia doctiſſimoꝝ īſigniū baccalarioꝝ iſtorum/ qm̄ tāti taliſqꝫ dn̄i ſeruos ſe dedicareſtuduerūt. nec ẜuos qͣleſerinqꝫ. ſꝫ vtiles ſeruos. Dn̄s inqͥt his opus hꝫ. Ecce nobilitas inſinuat̉. qꝛ tali ſubſunt dn̄o. vtilitas

qꝛ dn̄s his opus hꝫ. Sūnt ẜuos viles inutiles ſub quadā falſa ſpecie libertatis dn̄ij ſubdiderūt. hi ſuo dn̄io carnis tāqͣꝫlatrinarij. De qͥbꝰ ad Ro. xvi. ad PhiiiijQuoꝝ deus vēter ē/ gl̓a in ꝯfuſiōe. Sūt ẜuiūt mūdo māmone qͦs notauit xp̄sdicens. poteſtis deo ẜuire māmone.Sunt ẜuiūt dyabolo pctō. a qͥsſuꝑatus ē/ eius ẜuus efficit̉. i. Pe. ij. fac̄pctm̄ ẜuus ē pctī. Uos āt meliori ꝯſilio mēte ſpretis his tam dn̄is qͣꝫ tyrāniscrudelibꝰ/ ẜui facti eſtis deo. ita vt appellā.dus ſit qͥlibet ẜuus fidelis prudēs quemꝯſtituit dn̄s ſuꝑ familiā ſuā. dn̄s his ſeruis opus hꝫ. Dn̄s itaqꝫ vob̓ opus hꝫ (O Tſpectabiles prudētes viri) ad regimēſue familie grādis qͥetū tranqͥllū. Ad qͥd?ſane vt doceatis iudicia iuſticie/ redderevnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. Ea em̄ demū vera paxerit. ea gub̓natio idonea. ea ẜuitus placensdn̄o ſi māet vnicuiqꝫ debitus ordo. Ordoaūt qͥd aliud ē niſi pariū diſpariūqꝫ reꝝ ſuavnicuiqꝫ tribuēs collatio. Hūc ordinē docere habetis O venerabiles licentiādi) qͥbꝰdn̄s in opus hꝫ. vt oīs de familia ſua reddat ei religionē latrie. puritatē ꝯſcīe. charitatē ad ꝓximū. eqͥtatē ad iudiciū. vt ſic ordinet̉ qͥlibet ꝯuenient̓ ad tꝑaliū mīſtrationē. Scd̓o ad ſpūaliū diſpoſitōeꝫ.in ordine ad ꝓximū. Tercio ad emendationē ꝯſcīe. ad ſeip̄m. Quarto ad exhibitōeꝫ reuerētie latrie. ad deū. Hec ſuntqͣttuor pͥncipalia circa verſat̉ oīuꝫ ſacro canonū lex atqꝫ traditio docēs ſe regere.deū colere. neminē ledere. ſuam vnicuiqꝫtribuere. Quoꝝ noticia qͣꝫ ſit neceſſaria familie dn̄i/ nullus igͦrat intelligens. ꝓptereanullas īducimus ꝓbatōes ꝯcordātiaꝝ velautoritatū. qꝛ neqꝫ neceſſe ē late pateantneqꝫ igͦrātibꝰ leges loqͦr. Perſpicuū ē igit̉qm̄ dn̄s vob̓ venerabilibꝰ licētiādis opushꝫ p̄ſuppoſito ẜm depoſitōꝫ teſtificatōꝫqꝫdoctoꝝ vr̄oꝝ alioꝝ/ hāc noticiā ſacroꝝcanonū fuiſtis aſſecuti. Hec qͥppe noticia(iuxta myſticū ſenſuꝫ) aſina dn̄o ẜuiēs. pullus ꝟo diſcipulus eiꝰ ſtudioſiꝰ ītelligi potuerat Sꝫ omiſſa ꝓſecutōe talis metaphoreveniamꝰ ad illud qd̓ obſtrepūt/ opponūtaliqͥ dicentes. Oꝑtet/ fatemur iſta cogitare ſub qͣternario cōplexā ſunt .ſ. rem ſuā vnicuiqꝫ tribuere. ꝓximū non ledere. ſe regere.deū colere. Sꝫ in alijs facultatibꝰ ſufficient̓ hec doceant̉ ſctant̉/ quō fruſtra