Uenite ad me oēs qui laboratis I
odorifera. oliua fructifera Ego ſuꝫ fōs hortoꝝ. puteꝰ aqͣꝝ viuētiū ⁊ vena gr̄aꝝ. Ego ſūvenia pctōꝝ. gr̄a iuſtoꝝ. ⁊ gl̓ia ſctōꝝ. Egoſuꝫ adiutor paupeꝝ. ⁊ pr̄ orphanoꝝ ⁊ iudexvioniaꝝ. Ego ſuꝫ dn̄s ẜuoꝝ. pr̄ filioꝝ. ⁊ ſpōſus fileliū aīaꝝ Ego iuuabo puſillanimeſ.refouebo flebiles. ꝯſolabor flētes. Qd̓ ꝑierat reqͥrā. ⁊ qd̓ abiectū fuerat reducaꝫ. ⁊ qd̓fractū fuerat alligabo. qd̓ īfirmū fuerat ꝯſolidabo. ⁊ qd̓ pingue ⁊ forte cuſtodiā. Uenite gͦ ad me ⁊ ego reficiaꝫ vos. Oībꝰ oīa fio.oēs īuito. dimittere vos ieiunos nolo. veīZ te ad me ⁊ ego reficiā vos. ¶ Seqͥt̉. Tolliteiugū meū ſuꝑ vos. Duobꝰ mōis pn̄t hec ꝟ̓ba accipi. ex qͦꝝ altero diuīa benignitas. exaltero ſapīa dei magnificeꝯmēdat̉. Sapīein hͦ ꝙ ī tā breui clauſula oīs recte viuendinorma ē exp̄ſſa. Benignitas v̓o in hͦ ꝙ ſuūiugum appellauit. ⁊ hͦ nos trahere monuit¶ Quo mō benignitas eiꝰ in hͦ cōmēdabil̓apꝑeat attende. Collite inqͥt iugū meū ſuꝑvos. Meū inqͣꝫ ac ſi dicat. Iugū qͦddā impoſui mihi. ⁊ ip̄m iugū ē charitas qͣ diligovos. hͦ gͦ iugū meū tollite ſuꝑ vos .i. diligiteme. qꝛ pͥor dilexi vos. Uide hō ſi n̄ īfinitah̓ eluceſcat benignitas dei. qͥ deꝰ ē ⁊ creatoroīuꝫ ſcl̓oꝝ. Iugū dilectōis n̄ dedignat̉ trahere nobiſcū nec ſufficere ſibi iudicauit vteſſet int̓ nos ⁊ ſuꝑ nos ſue pn̄tia maieſtatꝭ/niſi deſcēderet ad nos ⁊ eſſet ī nob̓ tāqͣꝫ vnꝰex nob̓. tū ꝑ pn̄tiā ſuſcepte hūilitatis. tuꝫ ꝑgr̄aꝫ mutue dilectiōis. ¶ Nūqͥd tāte ac talibenignitati. īmo (vt ita dicā) hūilitati eiꝰ ingͣtus eē poteris Uenerare fili adā ī ſaluatore tuo ſacratiſſimā eiꝰ ſublimitatē. ſꝫ nō minus admirare ſinceriſſimā eiꝰ hūilitatē Reuerere ī illo ꝙ deꝰ nr̄ ē ⁊ nihilominꝰ āplectere ꝙ caro ⁊ frat̓ nr̄ ē. Trahe iugū dilectōiscū eo qd̓ n̄ ē aliud niſi vt ꝯtēdas redamareeū qͥ amauit te. Cōtēde diligere certatī dilige curre qͣꝫtū potes. p̄currere tn̄ n̄ potes. qꝛab et̓no dilectꝰ. ⁊ āpliꝰ dilectꝰ. tn̄ adhuc minus diligꝭ. Dilige tn̄ creatorē tuū. redēptorē tuū. dilectorē tuū qͣꝫtū potes ⁊ ex qͣꝫto debes/ nā potes paꝝ ⁊ debes ml̓tū. vel potidebes ex multo .i. ex toto corde tuo. ex totaaīa tua. ⁊ ex oībꝰ viribꝰ tuis .i. ex oī qd̓ ſcis⁊ es ⁊ potes. Certe ſi millies ⁊ millies tm̄ eſſes ⁊ fcires ⁊ poſſes qͣꝫtū es ⁊ ſcis ⁊ potes.ex hͦ totalit̓ toto diligere tenereris eū. Et ſietiā ex toto hͦ diligeres qͥd es tu ad deum?Rn̄debo tibi inqͥt. Heliu ꝙ maior ſit deushoīe. Aiis pͥor dedit illi ⁊ retribuet̉ ei? qͥs
āpliꝰ dilexit eū vl̓ qͥs ſaltē eq̄ dilexit eū? Ipſe nimiꝝ nos p̄cedit diligēdi īchoatōe ſic̄ p̄cedit et̓nitate. ip̄e nos p̄cedit diligēdi ītēſione ſic̄ p̄cellit maieſtatis īmenſitate. Fac̄ gͦ ohō qd̓ potes. ⁊ ſi qͣꝫtū debes n̄ potes ¶ Diligit ph̓s eū ꝓ eo ꝙ creatꝰ ab illo ē. Gr̄aſ agitpͥmo ꝙ voluerit eū potiꝰ eſſe aliqͥd qͣꝫ nihil.ſcd̓o ꝙ potiꝰ hoīeꝫ qͣꝫ pecꝰ. t̓cio ꝙ viꝝ magꝭqͣꝫ feminā. qͣrto ꝙ lr̄atū potiꝰ qͣꝫ idiotā. Uide tu (o xp̄iane) ſi n̄ ml̓to āpliꝰ ⁊ excellētiusgl̓iandū tibi ſit. Etem̄ te deꝰ tuꝰ creauit. aberrore pr̄ni delicti ꝑ baptiſmū te abſoluit. flde ſua ⁊ ſacr̄is te ībuit. ex ml̓tiſ etiā ꝑicul̓ teeruit. ⁊ abſqꝫ vll̓ tuis meritꝭ ad ſibi ẜuiēdūte vocauit. ⁊ ml̓ta te ſpūs ſuauitate ditauitQuid ꝙ an̄ hͦ oīa morte ſua/ ⁊ tali morte teredemit ꝙ ꝓ te cedi ꝯſpui ⁊ crucifigi voluit.vīcl̓a ⁊ alapas. v̓bera ⁊ ſpinas. ſputa ⁊ blaphemias ꝓ te ſuſtinuit. Quātū putas in hͦtibi benignitatꝭ exhibuit qͣꝫtū ꝓpt̓ hͦ a te amari ꝓmeruit. O qͣꝫ īfelices qͣꝫ īfidelibꝰ deteriores qͥ tātā eiꝰ benignitatē vilipēderintaut obliuiōi tradiderīt ſiue etiā ꝯtēpſerintdigni plāe ꝙ deleant̉ de libro viuētiū ⁊ cuꝫiuſtis n̄ ſcribāt̉. Ecce quō benignitatē dn̄iieſu .i. benigniſſimā digͣtōeꝫ eiꝰ ꝯmēdabilēaſpicimꝰ cū ip̄e nob̓ dic̄. Tollite iugū meūſuꝑ vos. ¶ Iā ꝟo qͣꝫtū in v̓bis iſtꝭ de ſapīa.dei āmiratōis caꝑes ſi ꝓfunditatē ip̄oꝝ digne ꝓſpicere poſſes? Qui docet oēꝫ hoīemſcīaꝫ. qͥ ꝯdidit oēꝫ ſacrā ſcpͥturā. qͥ vētꝭ pōdus poſuit. qͥd ſine pondere ꝓferre potuit:Uideamꝰ gͦ qͥd ſit. tollite iugū meū ſuꝑ voIugū xp̄i ip̄o nr̄o vſu ẜuitiū dicimꝰ qd̓ ip̄iſub ſctē religiōis hītū ꝓfeſſi ſumꝰ. ꝑ hͦ gͦ ꝙdic̄ tollite/ ſignificare voluit ꝙ libera election ⁊ volūtaria deuotōe iugū ip̄m ſubeundū ſit ¶ Tollere igit̉ iugū xp̄i ē n̄ coactos ſꝫſpōtaneos ẜuituti eiꝰ colla ſūmittere. Et ſiem̄ ſūt aliqͥ qͦs ad mōaſticā vitā cogat īfirmitas. cōpellat pauꝑtas. n̄. h̓ reſideat aīo. ſꝫfaciāt de neceſſitate v̓tutē mutādo intētōeꝫ⁊ tūc ip̄a neceſſitatis occaſio n̄ nocebit. cuꝫad ꝟitatꝭ normā ītētio directa fuerit. ¶ Dic̄itaqꝫ Tollite iugū meū ſuꝑ vos. ac ſi dicat.corā vob̓ qͣſi poſitū ē iugū meum. ſꝫ penesvos ſit ꝯſiliū vr̄m. ſi vultꝭ tollite iugū meūſuꝑ vos. ſi vultꝭ ꝑfecti eſſe vēdite oīa q̄ habetis ⁊ date pauꝑibꝰ ⁊ ſeq̄mī me. Nouit deus frēs chariſſimi qꝛ bonū ē hoī ſi portauerit iugū ſꝫ d̓ tollēdo eo ꝯſiliū dat. n̄ p̄ceptūne nos īpingere videat̉ in trāſgreſſiōis reatū. Si eī p̄ceptuꝫ daret/ oꝑteret oēs hoīes
lL 4
(