Sermo de verbis dn̄i

merito ſacrificia or̄onū digne ꝓ ppl̓o īmolet tā ſctē mēſe xp̄i ꝑticipare nō hꝫ. ¶ Et nota ꝙ ſic̄ ē panis pāe ſuauior/ ⁊ cibꝰ cibo melior. ita ē ⁊ ſtatus ſtatu felicior. qꝛ is qͥ paulo ante ſedebat ad pedes Ieſu ꝑ ſpm̄ timoris ⁊ māducabat in gemitu ſuo panē doloris. iā nūc ꝑ ſpm̄ pietatis ſurgit. ꝑ ſpm̄ ſcīeꝓficit. ꝑ ſpm̄ fortitudīs aſcēdit. ꝑ ſpm̄ ꝯſilij accedit. ꝑ ſpm̄ intelligētie diligētiꝰ intuetur ⁊ ꝯſiderat qͥd mēſa pr̄iſfamilias dulcedinis ꝯtineat. ſpūs nāqꝫ pietatis efficit eūdeuotū. ſpūs ſcīē diſcretū. ſpūs fortitudīsad ſua aduerſa validū. ſpūs ꝯſilij ad aduerſa aliena charitatiuū. ſpūs ītelligētie ad diuina ſpeculatiuū vt videre iā incipiat q̄ ſitvolūtas dn̄i bn̄placēs ⁊ ꝑfecta ⁊ exultet inmiẜicordia diuīa. ¶ Et ita qͥdē ſe hꝫ ſtatusꝑficiētiū ⁊ ꝓceſſus de v̓tute in v̓tutē eūtiū.Tu qͦꝫ bōe ih̓u ꝑaſti in dulcedīe tua ita inquā ꝑaſti cibū illoꝝ ⁊ ꝓ varietate ꝓfectuuꝫſaporē diuerſificas int̓naꝝ ſuauitatū. Queaūt ē p̄ꝑatio cibi ꝑfectoꝝ? ¶ Manna ē ⁊ decelo venit. māna ē abſcōditū qd̓ nemo nouit niſi qͥ guſtauit. cibꝰ ē ſic̄ incōꝑabilis ita⁊ ineffabilis. ⁊ ſolus ſpūs ſapīe mīſtrabit illū. Ceteri cibi de terra oriunt̉. orti colliguntur. collecti ꝯterunt̉. triti ꝯficiunt̉. ꝯfecti coquunt̉. ⁊ ſic demuꝫ comeſtibiles efficiunt̉.Oīa hͨ ſtudij ⁊ laboris hūani ſunt ⁊ ſingulv̓tutibꝰ aſſignari pn̄t. Nā de corde puro qͣſi de terra bōa ꝑ affectū oriunt̉. ꝑ appetitūcolligunt̉. ꝑ diſcretōeꝫ ꝯterunt̉. ꝑ approbationē ꝯficiunt̉. ꝑ amorē coquunt̉. ⁊ tūc demū habiles eē īchoant̉. vt frequētia ſuauitatis cor afficiāt. Sola aūt ꝯtēplatōis puritas qͣſi māna de celo venit atqꝫ in momēto ⁊ in ictu oculi mirabilit̓ afficit ⁊ īeffabiliter īebriat aīaꝫ fidelē. eā dūtaxat q̄ digna erit ita viſitari ab altiſſimo ⁊ vti tā ſuaui ciho. ¶ De his refectōibꝰ in Can̄. cāti. ſcpͥtū ēComedite amici ⁊ bibite ⁊ īebriamī chariſſimi. Incipiētes ⁊ ꝓficiētes amici vocant̉⁊ comedere ac bibere monent̉. hͦ ē cuꝫ labore ⁊ frequēti ſtudio v̓tutes ī vētrē aīe ꝯgerere. Perfecti āt chariſſimi noīant̉ vtpote inſuꝑlatiuo gͣdū iā ꝯſtituti qͥ ⁊ īebriari exhortant̉ ꝯtēplatōis videlꝫ dulcedīe a ſenſibuscorꝑeis īſurſuꝫ ducētis ſpūs alienari. Sicut em̄ ebrietas mētē euertit ⁊ penitꝰ ſui immēorē reddit. ita ꝯtēplatōis īpetꝰ aīaꝫ quāſubleuat ab oī ſenſu corꝑeo rapit ⁊ qͣſi in obliuionē ſui funditꝰ abducit. Tūc accēdit̉ ⁊inflāmat̉ ardore mirifico. ⁊ ſopitis vndiqꝫ

carnaliū voluptatū illecebris. extīctis oīuꝫmūdialiū cupiditatū fallacijs. remotꝭ a memoria corꝑeaꝝ ſil̓itudinū fantaſijs ⁊ cogitationū cōmuniū īpedimētis tota fert̉ ī aplexꝰ ꝟbi ad oſculū ſpōſi ad ꝯuiuiū xp̄i iiguſtat ⁊ videt qͣꝫ ſuauis ē dn̄s. qͣꝫ magͣ multitudo dulcedīs eiꝰ. ibi reqͥeſcit a turhine ⁊a pluuia. ibi ſedet ī ſpōſi vmbra. ibi māducat illud dulciſſimū diuīe ſuauitatꝭ māna.Iāqꝫ audire digna erit a dn̄o. Ueni ſpōſamea. colūba mea. ꝓxīa mea. Ad qͥd? Ut vīcēti dem ſedere mecū/ vt vincēti dem mānaabſcōditū. vt vincēti dem edere de ligno vite qd̓ ē in ꝑadiſo dei mei. Nō iaꝫ ſedeb̓ ſubmēſa cū ſeruis. nō ſtab̓ ad mēſam cū filijs.ſꝫ ſedeb̓ ad mēſam cū pr̄efamilias. vt d̓ bonis dn̄i gaudeas ⁊ comedas cibū illū quēigͦrabas. tu ⁊ oēs pr̄es tui dulcē p̄ oī fructufrumētis vini ⁊ olei. ¶ Tal̓ ꝓfecto aīa cū d̓penetralibꝰ ſponſi ꝓceſſerit plena charitate⁊ dilectōe īebriata ⁊ in ſe redierit. puto ſi interroget̉ vn̄ venerit aūt qͥd audierit in ſecretario dilecti ſui? ꝙ ex mēoria abūdātie ſuauitatis illiꝰ qͣ refecta ē eructuās ex ſnīa rn̄debit. Introduxit me rex in cellā vinariā/ ordinauit in me charitatē Et iteꝝ. Sub illiꝰvmbra quaꝫ deſiderauerā ſedi ⁊ fructꝰ eiusdulcis gutturi meo. ¶ Hec eſt frēs mei refe­ Yctio aīaꝝ ſctāꝝ. hͨ paſcua dn̄icaꝝ ouiū. quālaborātibꝰ atqꝫ oneratꝭ ad ſe veniētibꝰ/ dn̄sꝓmittit dicēs. Et ego reficiā vos. Ac ſi patent̓ dicat/ ego ꝑabo in ꝯſpectu vr̄o mēſaꝫ.ego vob̓ p̄ꝑabo refectiōeꝫ ꝓ capacitate ſinguloꝝ differentē. Ego noui figmētū vr̄m/ego noui ꝓfectū vr̄m. ego noui qͥd ſingulisexpediat. qͥd ꝯueniat vniuerſis. Si veneritis ad me ⁊ māſeritis in ẜmōe meo/ menſurā refectōis bonā vob̓ oībꝰ dabo. ſꝫ alijs refertā hͦ ē ſimpl̓r repletā. ꝓficiētibꝰ coagitatā. hͦ ē ꝯtuſionibꝰ ⁊ qͥbuſdā cōp̄ſſionibꝰ repletā. ꝑfectis ſuꝑeffluentē vel ſuꝑcumulatā. Quapropt̓ nolite tardare. nolite formidare. venite ad me ⁊ ego reficiā vos. ¶ Egoſuꝫ panis vite. ego aqͣ ſapīe. ego ſplēdor lucis et̓ne. ego vitis vera ⁊ vinū cor hoīs letificās. ego cynnamomū ⁊ balſamū aromatizās. ego ſuꝫ gͣnū ordei penitētibꝰ. ego gͣnuꝫfrum̄ti ꝓficiētibꝰ. ego dulcedo mell̓ ꝑfectꝭ.ego paīs de celo veniēs hn̄s oē delectamētu ⁊ oēꝫ ſaporē ſuauitatꝭ. Ego ſuꝫ lux mundi. lucifer diei/ ⁊ ſol iuſticie. ego viola horti.ego flos cāpi ⁊ liliū ꝯualliū. Ego ſuꝫ via veritas ⁊ vita. ego ſuꝫ myrrha electaardus