Sermo de Verbis dn̄i
affligit̉ donec acqͥeſcat. Conſcīam ſequereſi vis ſaluus eſſe. Qui ſequit̉ eā. nec errarepoterit nec timere. Qui nō ſequit̉ ip̄e ſibi teſtimoniū reddit ꝙ damnatus ſit. Conſcīaem̄ ſua iudicabit euꝫ in nouiſſimo die. Inſpiciamus tn̄ ꝑ exēpla ſi placet qͣliter ad cōuerſionē ducat quēqͣꝫ mala ꝯſcīa. Cōtingitplerūqꝫ vt ſeculariū aliqͥs mole grauatuscriminū. qͥ nunqͣꝫ voluit pctīs ponere modū eſꝫ gͣuatus ē in malicia ⁊ ſꝑ p̄ualuit ī vanitate ſua. tandē aliqn̄ ad cor redeat. ⁊ ip̄aꝫdimiā ꝑuerſitatē ⁊ ꝑuerſaꝫ nimietatē ſceleꝝſuoꝝ horrere incipiat. Cūqꝫ ceꝑit cogitaremala q̄ geſſit ⁊ mala q̄ meruit qͣꝫ execrādusſit corā deo. ⁊ qͣꝫ dānandus corā mūdo. qͣꝫdiſtrictus iudex veniat ⁊ qͣꝫ terribilit̓ pctōres puniat. Cū hec inqͣꝫ ⁊ his ſil̓ia reuoluere ⁊ replicare ſibi ceꝑit ī corde ſuo/ qͣꝫta putas vndaꝝ flumina ſuꝑ ꝯſcīe nauētūc irruant? Quidni ꝯqͣſſet̉ ⁊ ꝯfringat̉ ꝓcellis ſalubrit̓ furētibꝰ nauis illa. ⁊ ꝑeat a via ſua peſſima ⁊ a vita ſua neqͥſſima vt eo reſipiſcat ⁊reuiuiſcat melius qͦ ſalubrius perijt. Hincpr̄ ad filiū ſtulte iracūdū. Frat̓ tuus mortuus erat ⁊ reuixit. ꝑierat ⁊ inuētus ē. Hicergo tal̓ cū ad ꝯuerſioneꝫ venerit eo ꝓpēſiꝰſemꝑ ſatagit deo ẜuire qͦ ſe meminit neqͥuscecidiſſe. ſicqꝫ fit vt ſua euꝫ ꝑuerſitas apuddeū ꝓmoueat. dū cuꝫ ſemꝑ acriori pnīa deplorat. Cōtīgit iteꝫ ꝙ clauſtraliū aliqͥs ſpūpulſatus īuidie vl̓ ire curioſitatis vel inepte leticie ſeu alteriꝰ cuiuſlibet vicij dū reſiſtere neglexerit. ⁊ lōga diſſil̓atō ne aſſuefactusin vicio vires auxerit inimico ꝑmittēte d̓ocadat in culpā luxurie vl̓ alicuius gͣuioris.Solet nāqꝫ ſuꝑna diſtrictio pctm̄ aliqͦtiēſpunire pctō. vt qͥ in ſordibꝰ ē/ ſordeſcat adhūc. ⁊ ſit ſupͣ modū peccās pctm̄ qͥ diuinūpͥmitus noluit ẜuare mādatū. Qd̓ tn̄ ⁊ inelectis occaſio ē correctōis. ⁊ in reprob̓ cumulus dānatōis. Cū igit̉ hō qͥ hmōi ē reatū ſuū videt. nōne angit̉ ⁊ affligit̉ a ꝓpͥa cōſcīa ꝯuictus ⁊ ꝯfuſus. Nōne tandē ꝯfuſioilla adducet iuſticiā. ⁊ afflictio talis alleuiabit ꝯſcīaꝫ? Corriget eqͥdē maius pctm̄. qd̓eſt pena p̄cedētiū vicioꝝ. ⁊ occaſiōe illiuscorriget ⁊ leuiora vicia q̄ fuerūt cauſa illipctī. Sic nimiꝝ mirabilit̓ cūcta diſponēte deo/ electis ſuis oīa cooꝑant̉ in bonum.nō ſolū bona/ ſꝫ ⁊ mala q̄ faciūt. qꝛ qͥ ſtādoſegnes eſſe poterāt/ cadere ꝑmittunt̉ vt feruētes fiāt ⁊ magis cecidiſſe qͣꝫ ſtctiſſe ꝓdeſtcū damnū ruine luctibꝰ vberioribꝰ recōpē
ſent. ¶ Iā ꝟo ſcd̓s diuinaꝝ vocationū mo Adus ē (vt ſupͣ diximus) cōmonitio quā tripliciter fieri diffinimus. Fit em̄ commonitio ꝑ miracula ſignoꝝ. ꝑ exēpla bonoꝝ. ⁊ ꝑv̓ba doctoꝝ. Doctores aūt in hͦ loco accipimus oēs cuiuſcūqꝫ etatis vel ordinis aquibꝰ verbū ſalutis audimus. ¶ Pe miracula igit̉ vocant̉ qͥ exhibito vl̓ in ſe vl̓ in alijs viſibili miracl̓o ꝯuertunt̉ ad dominū.In ſe vt cecus natus. In alijs vt Nichodemus qͥ venit ad ih̓m nocte. Nemo em̄ īquit pōt hec ſigna facere q̄ tu facis. In ſequippe nullū recepiſſe ſignū inuenit̉ ¶ Perexēpla vocant̉ qͥ ad aſpectū vel auditu ſiueetiā ad mēoriā alicuius viri religioſi ex hisquos pn̄s adhuc ſeculum in carne retinet/vel futuꝝ iā exutos corꝑe ſuſcepit/ aīo accēdit̉ atꝫ v̓tutes qͥbꝰ illū effulſiſſe meminit ꝓviribꝰ imitari ꝓponit. ¶ Per v̓ba doctoruꝫvocant̉ qͥ viua voce p̄dicantiū edificant̉ ⁊ad celeſte edificiū coaptant̉. O qͣꝫ mirāda ⁊tremēda ſuꝑ nos ē dei diſpenſatio. in hͦ vocatōis articulo. Enīuero multis dat̉ v̓būp̄dicatōis bono ſuo/ multis dat̉ malo ſuo.Sic ⁊ multis ſubtrahit̉ bono ſuo. ⁊ multꝭſubtrahit̉ malo ſuo. ¶ Illis dat̉ bono ſuoqui cū gaudio ſuſcipiūt v̓bū/ ⁊ fructū afferūt ī patiētia. Illis dat̉ malo ſuo/ qͥ audiūtvoluntatē dn̄i ſui ⁊ nō curāt facere digna.Illis ſubtrahit̉ bono ſuo/ qͥ poſſent exindeniſi ſubtraheret̉ ſuꝑbire vel faſtidire aut etiam ꝯtēnere. ac ꝑ hͦ grauius iudiciū incurrere. Illis ſubtrahit̉ malo ſuo/ qͥ vel ꝓpterſua vel ꝓpter aliena pctā illud audire nonmerent̉. qͥ ſi audirēt a ſua fortaſſis pͣuitatecorrigerent̉. ¶ O qͣꝫ infelices ſunt qͥ v̓bumdei audire nō pn̄t. O qͣꝫ infeliciores qͥ etiānolūt. O qͣꝫ infeliciſſimi qͥ ⁊ oderūt. De pͥmis ſcriptū ē. impedimēta mūdi fecerunteos miſeros. De ſcd̓is. ppl̓s em̄ ad iracundiā ꝓuocās ē. ⁊ filij mēdaces. filij nolentesaudire legē dei. De tercijs. inſipiētes ⁊ maligni oderūt ſapīaꝫ. Et iteꝝ. Deſpexiſtꝭ oēꝯſiliū meuꝫ. ¶ Primi iudicabunt̉ vt negligētes ſerui. Scd̓i vt ꝯtumaces domeſtici.Cercij vt ꝯtemnētes inimici. ¶ Primis qͥlibet hō loq̄ pōt abſqꝫ ſcrupulo. Secūdisnullus ex facili debet niſi qͥ vel ꝓpt̓ amiciciam aūt affinitatē aut aliqͥd hmōi ſe ab eisexaudiri p̄ſumit. Si eī me nō exaudiri cōſidero/ reus ero ſi margaritas ante porcosſparſero. Tercijs qͥ v̓bū dei ſubtrahit. male nō facit. qꝛ ex hͦ ſaluti. eoꝝ ꝓuidqꝫ quam