Uenite ad me oēs qui laboratisi

I

dyabolo erectus īueniar. ⁊ hūilis corā deo.F ¶ Nūc aūt ad exponenda v̓ba dn̄ica reuertamur. Uenite inqͥt ad me oēs qͥ la. ⁊ oner.eſtis ⁊c̄. Quid duiciꝰ nob̓ hac voce dn̄i vocatis ⁊ inuitātis nos frēs chariſſimi? Uideamus igit̉ frēs vocatiōeꝫ nr̄am. ſeqͣmurvocariē vt mereamur eū qͥ nos vocauit inregno ſuo videre. Sꝫ qͥd agimus. Nūqͥdvocationū modos p̄termittimus? mīme.Nā vtilitatis nō modicū afferūt ſi ſciātur.¶ Sūt ꝟ̓o tres mōi qͥbꝰ a dn̄o vocamur. ⁊ad dn̄m vocamur. Afflictio. cōmonitio. inſpiratio. Cōmonitio fit extrīſecus. inſpiratio aūt intrīſecus. afflictio v̓o vtrobiqꝫ. Afflictio tn̄ alia fit in rebꝰ. alia in corꝑe. alia inmēte. Afflictio in rebꝰ ē pauꝑtas. Afflictioin corꝑe īfirmitas. Afflictio in mēte ꝑuerſitas. ¶ Nūc de ſingul̓ videamꝰ. Sūt nēpenōnulli qͥ in hͦ mūdo nihil diuitiaꝝ habēt.Sūt qͥ hͦ ip̄m qd̓ hn̄t ampliare volūt ⁊ nōvalēt. Duris vtriqꝫ laboribꝰ ardent̓ īſiſtūt.oī ſtudio acqͥrēdis rebꝰ inſeruiūt. ⁊ tn̄ caſſolabore deficiūt. Nihil in mūdo p̄ter ꝓſꝑitates ⁊ gl̓ias q̄rūt. ⁊ nihil in mundo p̄ter aduerſitates ⁊ moleſtias īueniūt. Cūqꝫ negocient̉ ⁊ deficiāt. cone̓t̉ ſurgere ⁊ ſꝑ cadat. tāto facilius qn̄qꝫ ad dn̄m ꝯuertunt̉. qͣꝫto inrebꝰ mūdi nūqͣꝫ ꝓſꝑant̉. ¶ Sūt alij qͥ repētina īfirmitate correpti vel lōga egritudinep̄ſſi. eo celeriuſ ad ſanitatē cordis redeūt qͦde ſanitate corꝑis qͣſi deſperati ſunt. Generale nāqꝫ ē oībꝰ vt cū infirmari ceꝑint/ tūcſancti eſſe vel fuiſſe velīt. ⁊ tūc deū inuocareincipiūt quē pͥus audire nolebāt etiā vocātē. Hīc ꝑ Pſal. dr̄. Multiplicate ſunt infirmitates eoꝝ poſtea accelerauerunt. ¶ Hosad bonū ſua pauꝑtas. illos ſua ꝑducit īfirmitas. qͥ ſi pauꝑes ⁊ infirmi nō fuiſſent/ inmalo ſuo fortaſſis ſꝑ durarēt Quos apertepuer ille egyptius ſignificat. qͥ cū ex amalechitibꝰ ciuitatē Dauid dep̄dātibꝰ venerat.ſꝫ eiſdē cū p̄da reuertētibꝰ eger in via remāſit. ⁊ ꝑ triduū nihil oīno cibi vel potus guſtauerat. Quē Dauid repꝑit ⁊ cibū ⁊ potūtribuit ⁊ eius ducatu hoſtes int̓fecit. Amalechite ciuitatē Dauid deſtruūt qn̄ ſcl̓i huius amatores imaginē dei ī ſemetip̄is ꝑ p̄ua oꝑa polluūt. Cū p̄da reuertunt̉ qn̄ etiāin mala ſua oꝑatōe ꝓſꝑant̉. Puer egyptiuſeger in via remanet cū pctōr aliqͥs a ſecl̓i felicitatibꝰ multimoda aduerſitate repellit̉.Tribꝰ diebꝰ puer ille incibatꝰ remāſit. Pertres dies ſignificari vident̉ tres ꝓſperitatū

ſpēs. qͣs amatores mūdi ad cumulū dānatiōis ſue plerūqꝫ ſortiunt̉. dignitas .ſ. nobilitas ⁊ diuitie. Puer gͦ ieiunus remanet cūpctōr dignitatē. nobilitateꝫ. ⁊ diuitias qͥbꝰdelectari poſſit nō hꝫ. Quē Dauid reꝑit. ciboqꝫ ac potū reficit. qꝛ hmōi pctōrem xp̄smiẜicordit̓ ad ſe trahit eiqꝫ ſuaues delitias īpartit̉. Eū ꝟo Dauid exercitus ſui ducē ꝯſtituit. qꝛ nōnūqͣꝫ ꝯtīgit vt hō qͥ pauꝑin ſeculo fuerat locū regimīs int̓ religioſosaccipiat. Qui eos ⁊ a qͥbꝰ deſpectus fueratint̓ficit cū gladio v̓bi dei exerto. lubricorqͦſqꝫ ⁊ carnales qͥbꝰ in mundo eqͣri non potuit/ a pͣua ſua oꝑatiōe v̓bis ⁊ exēplis occidit. ¶ Sic nimiꝝ op̄s deus frequent̓ ⁊ qͣſiex ꝯſuetudīe pietatis ſue ſtulta mūdi eligitvt ꝯfundat ſapiētes. ⁊ infirma mūdi eligitvt ꝯfundat fortia. ⁊ ignobilia ⁊ ꝯtēptibiliaeligit. ⁊ ea q̄ non ſunt/ vt ea q̄ ſunt deſtruat.¶ Hinc in ꝑabola veritatis dr̄. Exi cito inplateas ⁊ vicos ciuitatis. ⁊ pauꝑes ac debiles. cecos ⁊ claudos cōpelle ītrare. Quiaūt ſint pauꝑes ⁊ debiles iā ſatis dictū eſt.Uideamus mō qͥ ſint ceci ⁊ claudi. ¶ Ceci⁊ claudi vident̉ mihi ꝑtinere ad terciā afflictionis ſpēꝫ. quā ſupͣ diſtinguendo noīauimus ꝑuerſitatē. Quare aūt duplici ſignat̉noīe? puto ꝓpter duo genera hoīum ſeculariū videlꝫ ⁊ clauſtraliū. Ceci ſunt qͥ lumenꝟitatis nō vidēt nec videre appetūt. Claudi ſunt ⁊ nō ceci qͥ lumē ꝟitatis qͥdē vidēt.ſꝫ corruptōis ſue pōdere ꝯͣcti rectos in oꝑatione greſſus figere nō valēt. Per cecos ſeculares accipe qͥ oculo rōnis carētes ⁊ ſuāſenſualitatē ſequētes neſcierūt neqꝫ intellexerūt in tenebris ābulāt. ⁊ nolunt intelligere vt bn̄ agāt. Per claudos clauſtrales ītellige qͥ aſſidua lectōe ⁊ iugi meditatiōe edocti vidēt .i. diſcernūt inter bonū ⁊ malū. inter ſanctū ⁊ ꝓphanū. ſed tamē captiui ducunt̉ in legē peccati. ac ꝑ hoc claudicant invijs dn̄i. ¶ Quomō autem hos vl̓ illos addeum ſua trahit ꝑuerſitas? Quid v̓o eſt ꝑuerſitaſ? Et nunqͥd peruerſitas ē afflictio?Breuiter accipe. Peruerſitas in hoc loco ēmala ꝯſcīa. Hāc ꝑuerſitatē afflictōem eſſenullus ignorat. niſi qui ſtimulos mordentis. pūgentis. ⁊ tumultuātis ꝯſcīe nō ſentit. Quid itaqꝫ tam ad aratrū trahēdum ⁊retro non aſpiciendū qͣꝫ pungens ꝯſcīe ſtimulus vrget. duꝝ eſt ꝯͣ hunc ſtimuluꝫ calcitare. Nunqͣꝫ pacem ⁊ ſalutem habet qͥ recalcitrat. ſed ꝯtundit̉ ⁊ confundit̉ ꝑcutit̉ ⁊