Uenite ad me oēs qui laboratis

L

difficultatū clauſtra inuia ſunt Ip̄a nos p̄uenit vt bonū velimus. Ip̄a ſubſequit̉ vtpoſſimꝰ Ip̄a ſtātes roborat ne cadāt. Ip̄acurrētes expedit vt alacriꝰ currāt. Ip̄a iacōtes cōpellit vt ſurgāt d̓ lacu miſerie ⁊ de luto fecꝫ Ip̄a qͣdriduanū mortuū nō ſolū reſuſcita ſꝫ eiꝰ etiā ſororeſ .i. aīe affectꝰ ꝯcitatvt ꝓ fratre reſuſcitādo int̓cedāt. Ip̄aꝫ nll̓avolūtas. nullū meritū. deuotio nll̓a p̄ceditſꝫ ſpōte venit. īdebita venit. ac ꝑ hͦ totū hominē iure vēdicat ſibi. Oꝑtet nāqꝫ vt accepto dei bn̄ficio tā gͣtuito ⁊ taꝫ magͦ/ vt totūhoīeꝫ īnouauerit. ⁊ qͣſi alterādo ip̄m mutauerit. Ex eo qd̓ erat ī id qd̓ an̄ n̄ erat. hͦ ē deīiuſto iuſtuꝫ. de n̄ ſctō ī ſctm̄. de pctōre ī innocētē. totū ⁊ ex toto ſe hō ad gr̄as repēdēdas ꝯuertat. ⁊ neqͣqͣꝫ gr̄e dei ingͣtꝰ ꝑmāeat.Gratū āt v̓acit̓ exiſtere ē ad bōa agēda ſe īceſſant̓ exercere Minꝰ em̄ gͣtꝰ eſſe ꝯuīcit̉ qͥſqͥs mādatꝭ eiꝰ qͥ gr̄aꝫ dedit/ adhuc reluctat̉¶ Sꝫ ſi oīs nr̄a gr̄arūactio/ dei ē d̓ datꝭ bn̄ficijs laudatio. de dādis adhuc ſiue in hacvitā ſiue ī futura q̄ mihi erit ſpes ⁊ fiducia?Quibꝰ deniqꝫ meritꝭ ꝯqͥrā de malo cuſtodiam. in bono ꝯſtātiā. finē bonū ⁊ vitā et̓nā.Neqꝫ eī dabunt̉ īmerito/ ſꝫ vn̄ iā mereri eapoſſiꝫ n̄ video. Sꝫ ſcio qͥd faciā. Acceptoẜm ꝓph̓aꝫ ſpū gr̄e ⁊ p̄cū. gr̄e vt bōa īchoē.p̄cū vt aſſiduis d̓eo p̄cibꝰ īchoata cōmēdē.exīde iā ordiar facere mihi amicos p̄cibꝰ īdereſſis qͥ me recipiāt in et̓na tabernaculaQuid em̄ ſi ſiue alienis ſiue ꝓprijs meritisadipiſcar dūmō adipiſcar regnū celoꝝ. ſurgā ꝓīde ⁊ circūibo ciuitatē. q̄rā ſicubi īueniā viꝝ iuſtū ⁊ ſctm̄ bonis pollētē moribꝰ.placētē deo. ſctm̄ dilectū. Ip̄iꝰ me or̄onibꝰcōmēdabo. vt qd̓ meis meritꝭ nō valeo/ eiꝰaſſeqͣr procinio. Querā dehīc in milibꝰ aīarū ſctāꝝ ſi vſpiā īuenire potuero ſpōſaꝫ dn̄imei. amicā regis et̓ni. Ip̄i me potiſſimumcōmēdabo. ip̄i adherebo/ ſꝫ ⁊ obſeqͣr adoleſcentul̓ eiꝰ vt īdignitas mea q̄ ꝑ ſe iuſte deſpicit̉. illaꝝ q̄ ſpōſe familiares ſunt meritisꝓuehat̉. ¶ Egrediar āt adhuc ⁊ ꝯtuebor celeſtē illā curiā. ꝯuētus illos ſcīſſimos qͥ aſſiſtūt dn̄atori vniuerſe t̓re. ⁊ hīc qͥdē letant̉ illi btōꝝ ſpirituū ordīes. illīc v̓o gaudēt aīeſctōꝝ qͥ xp̄i veſtigia ſunt ſecuti qͦs in ſepteꝫgͣdibꝰ ſacroſctā diſtinguit eccl̓a. Clamaboita ad eos ꝑ diē ⁊ nocteꝫ. orabo ꝓ me ⁊ ꝓ amicis meis poſtulans vt int̓ceſſiōes ſctāꝝoīuꝫ celeſtiū v̓tutū ⁊ ſctōꝝ pr̄iarchaꝝ ⁊ cetera vbeqꝫ ſentiamꝰ. Inuocabo nihilomi-

nus ſingulos qͦſqꝫ ſanctoꝝ ſpālit̓. qͦꝝ mihi⁊ noticia maior ⁊ mēoria crebrior. ⁊ int̓ceſſio aſſuctior ē. nā ſic̄ de claritate ⁊ gl̓ia ita d̓pietate. miſericordia ⁊ charitate oīuꝫ mihiꝯſtat. vtputo qͥ etiā gaudēt ſuꝑ vno pctōrepnīaꝫ agēte. ¶ Ecce āt ſuꝑ oēꝫ gl̓iam ſctōꝝſuꝑ oēs choros āgeloꝝ exaltatā ꝯſidero ſāctā dei genitricē Mariā. ꝑditoꝝ reꝑatricē.exulum reducē. mr̄eꝫ ⁊ dn̄aꝫ oīum xp̄ianorū. Hec ē illa gl̓ioſa ⁊ felix Maria. q̄ in ip̄o.ſacratiſſimo ſctē trinitatis triclinio aſſiſtitꝑata votis poſcentiū. tāto potētior ad iuueniendū qͣꝫto pn̄tior ad intuēdū ip̄m fontē miẜicordie. Ad hāc igit̉ medullitus ꝯfugiam. ad ip̄aꝫ tota ꝟtute clamabo. ad ip̄amſuſpirabo gemēs ⁊ flēs in hac lachrymarūvalle. ſciēs qꝛ potēs ē ⁊ efficax apud dn̄atorē celi ⁊ terre. ⁊ ſi locuta fuerit ꝓ me v̓bū nihil ē qd̓ poſſit ei denegare dilectiſſimꝰ filiꝰeiꝰ ¶ Licet ad huc mētis ocl̓os attollere. acde ꝓfundo laci ⁊ de luto fecis qͣlit̓cūqꝫ aciēdirigere in illud incōp̄hēſibile diuīe claritatis archanū. ⁊ ꝯſiderare diligent̓ vtꝝ ne etiam ibi ſit īmo ne vl̓ ibi deſit qͥ ꝓ me int̓cedere poſſit. Tres illic ꝯtueor ī vna deitateꝑſonas īdiuiſas ī eſſentia. īdifferētes in potētia. pares ī v̓tute. eqͣles ī benignitate. Etcū ꝑſonaꝝ nll̓a ſit poſterior alia. nulla īferior aūt īdignior. duas tn̄ ex eis filiū videlꝫ⁊ ſpm̄ſctm̄ agͦſco int̓cedere ꝓ me miro ⁊ īeſfabili mō. ad deū pr̄eꝫ oīpotētē. Un̄ ⁊ vt̓qꝫaduocati nomē obtinuit teſtāte ip̄a ꝟitate⁊ dicēte de ſpūſctō. Rogabo pr̄eꝫ meū ⁊ aliū ꝑaclitū dabit vob̓ ſpm̄ ꝟitatis. Et iteꝫalio loco dic̄ ſcpͥtura de filio. Aduocatū habemꝰ apud pr̄eꝫ ih̓m xp̄m iuſtū. ¶ Ꝙ autēidē filiꝰ int̓cedat ꝓ nob̓ ſic aſſerit apl̓s Xp̄sieſus qͥ eſt ad dexterā pr̄is. qui etiā interpellat ꝓ nobis. Iuſtum em̄ eſt vt medicus ꝓegrotis. aduocatus ꝓ derelictis. frater profratribus. caput ꝓ mēbris. pōtifex ꝓ ppl̓oſuo īterpellet. Uenite ad me oēs ⁊c̄. Ip̄mꝟo ad pr̄em ꝓ nobis interpellare ē cicatrices ⁊ qͣle genꝰ mortis ſuſtinuit ꝓ nobis pr̄no vultui qͣſi cōmēorādo īceſſabilit̓ demōſtrare. ¶ Ꝙ itē ſpūs oret ꝓ nobis ſic dicitapl̓s. Sil̓r aūt ⁊ ſpūs adiuuat īfirmitateſnr̄as. Naꝫ qͥd oremus ſic̄ oꝑtet neſcimꝰ. ſꝫip̄e ſpūs poſtulat ꝓ nobis gemitibꝰ inenarrabilibꝰ. Et alibi. Spūſſāctus deū poſtulat ꝓ ſanctis. Ip̄m v̓o ꝓ nobis poſtulare ⁊ineffabilit̓ gemere. eſt poſtulatōes ⁊ gemitus nr̄os qͦs ip̄o inſpirante fundimus deo