Sermo de ſpirituſancto A1
XLIX
quos in via ꝑegrinatōis nr̄e abſcōdūt ſuperbi/ efficaciſſimū remediū ē hr̄e comiteꝫor̄onē/ fide ⁊ ſpe ſubnixā ⁊ animatā charitate. Nā hec ē victoria q̄ vīcit mūdū fidesnr̄a. a qͣ dirigit̉ or̄o. alacer. fidelis ⁊ volucernūciuꝫ nr̄ ad deū. cui dicebat fidel̓ rex Ioſaphat. j. Paral̓. xx. Cū igͦramus qͥd ageredebeamus hͦ ſolū habemus reſidui vt oculos nr̄os ad te dirigamus ꝑ or̄onē .ſ. q̄ victrix ⁊ dn̄a nature ē. ¶ Sit igit̉ nūcius iſte(iuxta qd̓ p̄dictū ē) agilis ⁊ expeditus bonis aſſociatus. patiēs ⁊ benignꝰ. liber ⁊ nōſeruilit̓ alligatus. Amicabil̓ ⁊ modeſtus.hūilis ⁊ ſubditus. Hec em̄ ē gr̄a in xp̄o ieſu qͥ eſt deus bn̄dictus in ſecula.CSermo de ſpūſctō.Piritus dn̄i repleuit orbēterraꝝ. Sap̄. i. Hoc p̄clarum ſapiētis eulogiū. hͦ inſpiraculū ⁊ ꝓph̓aꝝ diuinitus oraculū/ decātat in exultatōe cordis in iubilo vocis ſctā mr̄ eccl̓ia. recolēs in ip̄o miſſaꝝ introitu ſtupendū nimis aduentū dn̄i in orbē terraꝝ. qn̄ apparuerūt apl̓is diſꝑtite lingne tāqͣꝫ ignis. ſeditqꝫ ſupͣ ſingulos eoruꝫſpūſſctūs. qͦ repleti ceperunt loqͥ varijs linguis magnalia dei ꝓut idē ſpūs dabat eloqui illis. ¶ Et o vtinā pr̄es celeberrimi patres ⁊ frēs in eodē ſpū nūc collecti. vtinamdet eloqͥ ſpūs iſte dn̄i/ magnalia dei q̄ ſuaſunt. det voci ſue vocē v̓tutis. qm̄ ip̄e cōtinens oīa ſcīaꝫ hꝫ vocis. qͦ inſpirati locutiſunt ſctī dei hoīes. qͥ dedit v̓bū euāgelizantibꝰ v̓tute multa. Nō em̄ vos eſtis qͥ loqͥmini dicebat xp̄s apl̓is. ſꝫ ſpūs pr̄is vr̄i qͥ loqͥtur in vob̓. ¶ Cadato vtinā mō ſic̄ olim ineccl̓a pͥmitiua dū Petrus loq̄ret̉ apd̓ Corneliū/ cadat ſpūſſctūs ſuꝑ oēs audiētes v̓bum. qꝛ niſi ſpūſſctūs cordi aſſit audiētis.ocioſus ē ſermo loquētis. ait Grego. ⁊ Auguſtinus. Cathedraꝫ in celo tenet qͥ cordadocet. Repleat igit̉ totā domū iſtā in qͣ ſedentes eſtis vos apl̓ici viri. vos in eodemſpū ꝯcordit̓ adunati. Adunati inqͣꝫ. Et nōne cū Maria mr̄e Ieſu? ¶ Audebimus neꝟgo ſacratiſſima dicere/ te pn̄tialit̓ h̓ adeſſe. vbi filius tuus nr̄ emanuel ſe teſte ē. vbiſpūs eius adeſt in medio? Ades vtiqꝫ ⁊ ſinō forte corꝑali dimēſione qͣꝫqͣꝫ hͦ inuiſibiliter agere pōt corpus gl̓ioſuꝫ ꝑ agilitatis⁊ ſubtilitatis dotes. Ades ſpūali ſuꝑ nos
influxū ⁊ intuitu. ꝯuertens ad nos illos tuos miẜicordes oculos. ad quaꝫ ſuſpiramꝰgemētes ⁊ flētes ī hac lachrymaꝝ valle. implorātes aduentū ſpūſſctī in nos ⁊ ſupernos hodie. mediāte te ꝟgo miẜicordiſſimaquā ideo ſctūſſpūs nedū ad ſufficientiā vl̓excellentiā. ſꝫ ad exuberantiſſimā ⁊ fontalēredūdantiā impleuit vt ip̄aꝫ in nos aliosrefunderes. qd̓ vt fiat te ſalutamus exorantes ⁊ exoramus ſalutātes ꝑ illud angelicū.Aue gr̄a plena. ¶ Spūs dn̄i repleuit orbēter. ⁊cͣ. Ad iocūdiſſimā hāc ⁊ diuinā ſap itis vocē. ad hͦ eccl̓ie carmē ameniſſimū. adſonoriſſimaꝫ hāc ſuauiſſimāqꝫ totius orb̓armoniā. ſacer iſte cetus. ordo iſte deuotiſſimus nūqͥd nō aſſurgere dꝫ ī anagogicosmētis exceſſus/ in ſecretos cordis iubiloscū exultabūdo qͦꝫ carnis tripudio? Qm̄ hͦeſt dies quā fecit dn̄s. exultemus ⁊ letemurin ea. Et certe dignū ē vt in ſolēnitate ſpūſſancti/ oīs ſpūs laudet dn̄m. laudet ⁊ modulizet in organis hoc ſpūali flatu repletispulchra varietate ſonātibꝰ ꝑ diſtinctōꝫ donoꝝ meritoꝝ ⁊ v̓tutū qͣſi totidē fiſtularumItaqꝫ btūs ppl̓s qͥ ſcit iubilatōeꝫ/ laudē ⁊exultatōeꝫ. ¶ Fallor ſi hͦ nō intēderit p̄fatioqua de xp̄o dr̄. ꝙ aſcendēs ſuꝑ oēs celos ſedenſqꝫ ad dexterā dei pr̄is/ ꝓmiſſum ſpm̄ſctm̄ hodierna die in filios adoptōis effudit. Quapropt̉ ꝓfuſis gaudijs totus in orbe terraꝝ mundus exultat. Quare? qꝛ pleniſunt celi ⁊ terra maieſtatis gl̓ie ſpūſſancti.Hīc celū laudibꝰ intonat. mūdus exultāsiubilat. gemēs īfernus vlulat. Accipimusin hac armonia iuſticiā ꝓ tenore in infernoqͥ gemēs vlulat. mollē cātū ſeu diſcātū miſericordie ī celo qd̓ laudibꝰ ītonat. ꝯͣ tenorēꝟo velut ex vtroqꝫ cōpoſitū/ dū h̓ mūdꝰ exultās iubilat cū ꝓph̓a dicēte. Miẜicordiā⁊ iudiciū cātabo tibi dn̄e. Tale nos hodiecarmē canere ꝯuenit dū ꝑ īauditū ſecul̓. miſericordie ī electis. ⁊ iuſticie ī reprob̓/ miraculū ſpūs dn̄i repleuit orbē t̓raꝝ ¶ Et aīad 7uertat p̄cor vr̄a btītudo. qm̄ ſpūs iſte dn̄iqͥ repleuit orbē terraꝝ. ſpūs ē huiꝰ ſacri ꝯcilij: Grādis plāe dignitas admirādaqꝫ ſublimitas vt eodē ſpū vniat̉ formet̉ viuat etvegetet̉ hͨ ſacroſctā ſynodꝰ eccl̓iaꝫ repn̄tāsqͦ ſpū ꝯnecti dicunt̉ in vnū pr̄ ⁊ filiꝰ. Sedvere ſic decebat vt xp̄i ſpōſi ⁊ eccl̓ie ſponſeſue eſſet vnꝰ ſpūs. Maior em̄ adheſio vl̓ intimior qͣlis eſſe pōt qͣꝫ ſpōſe ad ſpōſuꝫ. Dic̄aūt apl̓s ꝙ qͥ adheret deo vnꝰ ſpūs ē cū eo.
KK 2
G