Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo de ſpirituſancto A1

XLIX

quos in via ꝑegrinatōis nr̄e abſcōdūt ſuperbi/ efficaciſſimū remediū ē hr̄e comiteꝫor̄onē/ fide ſpe ſubnixā animatā charitate. hec ē victoria vīcit mūdū fidesnr̄a. a dirigit̉ or̄o. alacer. fidelis volucernūciuꝫ nr̄ ad deū. cui dicebat fidel̓ rex Ioſaphat. j. Paral̓. xx. igͦramus qͥd ageredebeamus ſolū habemus reſidui vt oculos nr̄os ad te dirigamus or̄onē .ſ. victrix dn̄a nature ē. Sit igit̉ nūcius iſte(iuxta qd̓ p̄dictū ē) agilis expeditus bonis aſſociatus. patiēs benignꝰ. liberſeruilit̓ alligatus. Amicabil̓ modeſtus.hūilis ſubditus. Hec em̄ ē gr̄a in xp̄o ieſu eſt deus bn̄dictus in ſecula.CSermo de ſpūſctō.Piritus dn̄i repleuit orbēterraꝝ. Sap̄. i. Hoc p̄clarum ſapiētis eulogiū. inſpiraculū ꝓph̓aꝝ diuinitus oraculū/ decātat in exultatōe cordis in iubilo vocis ſctā mr̄ eccl̓ia. recolēs in ip̄o miſſaꝝ introitu ſtupendū nimis aduentū dn̄i in or terraꝝ. qn̄ apparuerūt apl̓is diſꝑtite lingne tāqͣꝫ ignis. ſeditqꝫ ſupͣ ſingulos eoruꝫſpūſſctūs. repleti ceperunt loqͥ varijs linguis magnalia dei ꝓut idē ſpūs dabat eloqui illis. Et o vtinā pr̄es celeberrimi patres frēs in eodē ſpū nūc collecti. vtinamdet eloqͥ ſpūs iſte dn̄i/ magnalia dei ſuaſunt. det voci ſue vocē v̓tutis. qm̄ ip̄e cōtinens oīa ſcīaꝫ hꝫ vocis. inſpirati locutiſunt ſctī dei hoīes. dedit v̓bū euāgelizantibꝰ v̓tute multa. em̄ vos eſtis loqͥmini dicebat xp̄s apl̓is. ſꝫ ſpūs pr̄is vr̄i loqͥtur in vob̓. Cadato vtinā ſic̄ olim ineccl̓a pͥmitiua Petrus loq̄ret̉ apd̓ Corneliū/ cadat ſpūſſctūs ſuꝑ oēs audiētesbum. qꝛ niſi ſpūſſctūs cordi aſſit audiētis.ocioſus ē ſermo loquētis. ait Grego. Auguſtinus. Cathedraꝫ in celo tenet cordadocet. Repleat igit̉ totā domū iſtā in ſedentes eſtis vos apl̓ici viri. vos in eodemſpū ꝯcordit̓ adunati. Adunati inqͣꝫ. Etne Maria mr̄e Ieſu? Audebimus neꝟgo ſacratiſſima dicere/ te pn̄tialit̓ adeſſe. vbi filius tuus nr̄ emanuel ſe teſte ē. vbiſpūs eius adeſt in medio? Ades vtiqꝫ ſi forte corꝑali dimēſione qͣꝫqͣꝫ inuiſibiliter agere pōt corpus gl̓ioſuꝫ agilitatis ſubtilitatis dotes. Ades ſpūali ſuꝑ nos

influxū intuitu. ꝯuertens ad nos illos tuos miẜicordes oculos. ad quaꝫ ſuſpiramꝰgemētes flētes ī hac lachrymaꝝ valle. implorātes aduentū ſpūſſctī in nos ſupernos hodie. mediāte te ꝟgo miẜicordiſſimaquā ideo ſctūſſpūs nedū ad ſufficientiā vl̓excellentiā. ſꝫ ad exuberantiſſimā fontalēredūdantiā impleuit vt ip̄aꝫ in nos aliosrefunderes. qd̓ vt fiat te ſalutamus exorantes exoramus ſalutātes illud angelicū.Aue gr̄a plena. Spūs dn̄i repleuit orbēter. ⁊cͣ. Ad iocūdiſſimā hāc diuinā ſap itis vocē. ad eccl̓ie carmē ameniſſimū. adſonoriſſimaꝫ hāc ſuauiſſimāqꝫ totius orb̓armoniā. ſacer iſte cetus. ordo iſte deuotiſſimus nūqͥd aſſurgere dꝫ ī anagogicosmētis exceſſus/ in ſecretos cordis iubilos exultabūdo qͦꝫ carnis tripudio? Qm̄eſt dies quā fecit dn̄s. exultemus letemurin ea. Et certe dignū ē vt in ſolēnitate ſpūſſancti/ oīs ſpūs laudet dn̄m. laudet modulizet in organis hoc ſpūali flatu repletispulchra varietate ſonātibꝰ diſtinctōꝫ donoꝝ meritoꝝ v̓tutū qͣſi totidē fiſtularumItaqꝫ btūs ppl̓s ſcit iubilatōeꝫ/ laudēexultatōeꝫ. Fallor ſi intēderit p̄fatioqua de xp̄o dr̄. aſcendēs ſuꝑ oēs celos ſedenſqꝫ ad dexterā dei pr̄is/ ꝓmiſſum ſpm̄ſctm̄ hodierna die in filios adoptōis effudit. Quapropt̉ ꝓfuſis gaudijs totus in orbe terraꝝ mundus exultat. Quare? qꝛ pleniſunt celi terra maieſtatis gl̓ie ſpūſſancti.Hīc celū laudibꝰ intonat. mūdus exultāsiubilat. gemēs īfernus vlulat. Accipimusin hac armonia iuſticiā tenore in inferno gemēs vlulat. mollē cātū ſeu diſcātū miſericordie ī celo qd̓ laudibꝰ ītonat. ꝯͣ tenorēꝟo velut ex vtroqꝫ cōpoſitū/ mūdꝰ exultās iubilat ꝓph̓a dicēte. Miẜicordiā iudiciū cātabo tibi dn̄e. Tale nos hodiecarmē canere ꝯuenit īauditū ſecul̓. miſericordie ī electis. iuſticie ī reprob̓/ miraculū ſpūs dn̄i repleuit orbē t̓raꝝ Et aīad 7uertat p̄cor vr̄a btītudo. qm̄ ſpūs iſte dn̄i repleuit orbē terraꝝ. ſpūs ē huiꝰ ſacri ꝯcilij: Grādis plāe dignitas admirādaqꝫ ſublimitas vt eodē ſpū vniat̉ formet̉ viuat etvegetet̉ ſacroſctā ſynodꝰ eccl̓iaꝫ repn̄tās ſpū ꝯnecti dicunt̉ in vnū pr̄ filiꝰ. Sedvere ſic decebat vt xp̄i ſpōſi eccl̓ie ſponſeſue eſſet vnꝰ ſpūs. Maior em̄ adheſio vl̓ intimior qͣlis eſſe pōt qͣꝫ ſpōſe ad ſpōſuꝫ. Dic̄aūt apl̓s adheret deo vnꝰ ſpūs ē eo.

KK 2

G