Sermo de oratione
habentes malicie libertatē. ſꝫ vt ſerui dei. talis ē peccator qͥ velut onagꝝ libeꝝ natuꝫ ſeputat. dum dimittit̉ ire poſt deſideria cordis ſui in adinuentōnibꝰ ſuis peſſimis. qͣſibos laſciuiēs. ſꝫ nihil ē infelicius (dicēte auguſtino) felicitate ⁊ impunitate peccantiū.O infelix inqͥt de qͦdaꝫ cui peccare licebat/ſic ex ſnīa Platōnis deducit Boe. ¶ Sequunt̉ h̓ tres veritates. ¶ Prima veritas.¶ Efficacior ē ceteris paribꝰ or̄o religioſorum qͥbꝰ ex voto vel regula minus peccareeccet qͣꝫ alioꝝ/ ſi in religionis ſue termīs abſqꝫ trāſgreſſiōe ſeip̄os coerceāt. ⁊ vincul̓ occupationū terrenaꝝ nō inuoluāt pedes affectionū ſuaꝝ. ¶ Scd̓a veritas. ¶ Acceptabilis plurimū ē or̄o ſolitarioꝝ in deſertis vbi (dicēte Hiero.) Neſcio qͥd ſereniꝰ emicat⁊ liberius mēs euolat ad penetrandū celeſtia. Sic oīs religio/ qͣꝫto ſibi ſufficiētior⁊ ſollicitudinis minus hn̄s/ tāto eſt ad ꝯtinuatiōeꝫ ꝯtemplatōis habilior. lꝫ nō ſemꝑad inchoatōeꝫ. ¶ Tercia veritas. ¶ Acceptabilior ē or̄o ꝓ ſeip̄o vel ꝓ paucis qͦ ad ſatiſfactōeꝫ faciendū. qͣꝫ dū ad ſatiſfacienduꝫꝓ plurimis ꝑ ſuſceptōeꝫ bonoꝝ temꝑaliuꝫſemet orās obligauit. Et h̓ eſſet grādis inqͥſitio de valore or̄onis diuerſis aſpectibꝰ.Nota de. xij. faciebꝰ or̄onis.Sit oro amicabuis⁊ modeſta ¶ Cōſequent̓ ad id qd̓ ſubditurin epl̓a. Oēs honorate/ frat̓nitatē diligitodeū timete/ regeꝫ honorate. Hinc Ioſephꝑegrinātes frēs cōmonuit. Ne iraſciminiinqͥt in via. Ad qd̓ moꝝ ꝯformitas. qꝛ ml̓tū ꝓficit. dr̄ Exo. xij. Eadē lex erit indigene ⁊ colono qͥ ꝑegrinat̉ apud vos. ⁊ Exo.xxiiij. Peregrino moleſtus nō eris Ip̄i em̄fuiſtꝭ ꝑegrini in terra egypti. ¶ Quietiā neceſſaria ē or̄onis modeſtia quā generat timor dei. Propterea. i. Petri. iiij. Nolite inquit ꝑegrinari in feruore qͥ ad temptatiōeꝫvob̓ ſit. zelꝰ abſqꝫ diſcretōe p̄cipitat. ¶ Prima ꝯſideratio ¶ Efficacior ē ceteris paribꝰor̄o ꝓ inimicis qͣꝫto videtur difficilior ⁊ exmaiori charitate ortū habens Samuel ⁊F Moyſes. ¶ Scd̓a cōſideratio. ¶ Acceptabilior ē ceteris paribꝰ or̄o ꝓ regibꝰ pͥncipibus ⁊ alijs in ptāte ꝯſtitutis/ qͣꝫtū bonumcōe excedit ꝑticulare. Ideo culpabiles valde ſunt maledictōeꝫ eis imp̄cantes qͥbꝰ eſtmaxīe miſerāduꝫ qm̄ hn̄t hoīes ſuꝑ capitaſua Augꝰ. In nll̓o mihi repperi iratū deū
⁊c̄. Si vis apta. ¶ Tercia ꝯſideratio. ¶ Efficacior ē or̄o qͣꝫto verecūdior eſt ſub deo ⁊caſti timoris. plus retinēs Bern̄. In veritate cōperi nihil ita eſſe efficax ad gr̄aꝫ deivel inueniendā/ vel ꝯẜuandā/ vel recuꝑandam/ qͣꝫ ſi ſemꝑ inueniaris nō alta ſaꝑe. ſedſaꝑe ad ſobrietatem. Deniqꝫ beatis vir qͥſemꝑ eſt pauidus.Sit oro humilis etſubdita. ¶ Iuxta qd̓ ꝯcludit̉ in epl̓a. Subditi eſtote in oī timore dn̄is nō tm̄ bonis ⁊modeſtis/ ſꝫ etiaꝫ diſcolis. Hec eſt em̄ gr̄a.Itaqꝫ cū diuina lex hͦ iubeat. qͥ obturat aurem ſuā ne exaudiat hāc legeꝫ. oro eius ẜmſapientē ē execrabilis. Preterea obedientiū⁊ humiliū ſꝑ deo placuit or̄o. Or̄o humiliantis ſe nubes penetrabit. ¶ Eſt aūt humilitas triplex. In intellectu. in affectu. ⁊ in effectu. Ex cuius humilitatis carētia p̄ẜtimin intellectu/ ex depͣuatōe in affectu ꝯſurgēte/ ꝓueniūt errores oēs. ⁊ ſcādala in eccl̓iaſctā dei. dū .ſ. hūana p̄ſumptio/ nō vult captiuari oēꝫ intellectū in obſequiū fidei. ſed q̄rit ābulare in magnis ⁊ mirabilibꝰ ſupra ſeDeclarat hͦ pulchre auctor ſumme d̓ vicijs⁊ v̓tutibꝰ aſſignās cauſas erroꝝ circa fideꝫtractatu de fide. circa finē. Ecce em̄ ꝙ intellectus ſuꝑba p̄ſumptio dicit aliqn̄ or̄oneꝫnil valere. Quare? qꝛ vel tenet oīa de neceſſitate abſoluta euenire. vel deū terrena nō curare. vel oīa fortuito agit ſic̄ notat Claudianus. Sepe mihi dubiā ⁊c̄. Aut qꝛ ſic deꝰres admīſtrat vt eas ꝓprios motus agereſinat. ⁊ ita inquiūt. qͥd ꝓficit or̄o. Fuerunttandē alij qͥ dicerēt or̄ones nō niſi a radiatione celeſti ſuſciꝑe v̓tuteꝫ. vt Alkindus deradijs. Fuerūt qͥ negarēt noctibꝰ oranduꝫeſſe aut in locis ſacris pluſqͣꝫ in ꝓphanis.Dixerūt alij ꝙ or̄ones eccl̓ie omēs polluteſunt ꝑ ſymoniā. Dixerūt alij vt Begardinō eſſe vocalit̓ orandū/ ſꝫ mētalit̓ tm̄. in qͣdā libertate ſpūs quā dicūt nō ſubijci p̄ceptis diuīs. Sꝫ ⁊ errores alios qͥs oēs dinumeret? ꝓpt̓ qd̓ reddit̉ apd̓ deū inefficaxor̄o quā in fide fieri debere tradidit Iacobus. poſtulet inqͥt in fide. ¶ Hic late pꝫ materia grādis/ tā ſuꝑ facto dn̄i nr̄i pape qͣꝫ ſuper alijs q̄ ꝓ pn̄ti iuſſus ⁊ obediēs p̄tereo.¶ Tandē ſub epilogo ꝯcludētes dicamusꝙ aduerſus oēs inſultuſ aduerſarie ptātisaduerſus ſciſmata errores ⁊ ſcandala ſpūalis neqͥtie Aduerſus deniqꝫ omēs laqueos