Sermo
Deniqꝫ pͥmitiuā eccl̓iaꝫ deſcribēs LucasMultitudīs inqͥt credētiū erat cor vnuꝫ ⁊aīa vna in dn̄o. Quid plura q̄rimꝰ. cū orauerit pr̄eꝫ qͥ nō exaudiri neqͥt. vt credentesin cū eſſent vnū. ſic̄ ip̄e ⁊ pr̄ vnū ſunt. Sūtaūt vnū in ſpūſctō. qͣꝫqͣꝫ nō oīno ſil̓r ad credētes. ¶ Hic ē ſpūs ille dn̄i qͥ repleuit orbēterraꝝ. repleuit ſane mox vt in pͥncipio fec̄deus celuꝫ ⁊ terrā. qn̄ ſpūs dn̄i ferebat̉ ſuꝑaqͣs nō excluſus vel elatꝰ. qn̄ ītus fouebatn aliā trāſlatōeꝫ nō incluſus vel artatus.Aeqꝫ em̄ qͥcqͣꝫ ſubſiſtere pōt qd̓ non repleuit ſpūs dn̄i ꝑ eſſentiā. potētiaꝫ. ⁊ pn̄tiam.Hoc hꝫ articulus Pariſius ꝯdēnatus. ꝙcauſa pͥma ſit remotiſſima ſic ꝙ nō ꝓpinqͥtſima error. ¶ Quāuis inſuꝑ oꝑa trinitatisſint indiuiſa. nō qͥdem ad intra (vt Ioh̓esan. ſumit ꝓ argumēto ꝓceſſiōis ſpūſſctī abvtroqꝫ) ſꝫ ad extra. nihilominꝰ cōpleta formatio reꝝ modus ⁊ ornatus eaꝝ appropͥatur ſpūiſctō. ꝓ qͣꝫto diuīa bonitas tāqͣꝫ cauſa finalis q̄ pͥncipaliſſima cauſaꝝ ē mouitad reꝝ creatōeꝫ vt in eis ſeſe diffūderet. Eſtem̄ bonū ſuijp̄ius diffuſiuū. Hīc Iob ait.Spūs dn̄i ornauit celos ꝯcordit̓ ad pſal.Uerbo dn̄i celi firmati ſunt. Sequit̉. Etſpū oris eius oīs v̓tus eoꝝ. ¶ Hoc vidit diuinus Diony. qͥ ordinans noīa dei ꝑ reſpectū ad creaturas poſuit bonū qd̓ appropͥatur ſpūiſctō eſſe pͥmū nomē dei ⁊ pͥus collocauit qͣꝫ nomē hͦ ens. Hoc ⁊ Plato/ ⁊ ml̓ti poetaꝝ theologi/ ſub qͦdā inuolutro ſomniaſſe vident̉ dū dixerūt cū Uirgilio (ſi bn̄Imemini) pͥncipio celū. ¶ Gratiſſima ꝓrſushec ſpeculatio etiā ph̓antiū. ꝑſcrutari quēadmodū de ſpūs dn̄i repleuit orbē. At ꝟolōge gratior diuinior atqꝫ ſublimior offert̉ꝯſideratio ſi de oꝑbꝰ creatōis ad recreationis oꝑatōeꝫ v̓tit̉ mētis acies. fidei luminebn̄ colluſtrata purgataqꝫ. Illic offert̉ celeberrimū ſolēnitatis hodierne myſterium qͦnullū ſtupore mirabilius. nullū ſalubritate fructuoſius ⁊ efficaciꝰ excogitari pōt. qn̄ſpūs dn̄i repleuit orbē terraꝝ. hͦ ē ꝑ figuraꝫqn̄ repleuit hoīes orbē terraꝝ inhabitātesꝯtinēs .ſ. ꝓ ꝯtēto. vl̓ locꝰ ꝓ locato. Quāqͣꝫ⁊ hoīes hmōi nō incōuenient̓ dici poſſintorbes terraꝝ ml̓tis ſil̓itudinibꝰ Sꝫ ex hacnoīatī/ ꝙ egrediētes a deo ꝑ creatōneꝫ ⁊ recreatōeꝫ. rurſus a ſeip̄is ⁊ oībꝰ creaturis indeū qͥ ē alpha ⁊ o. pͥncipiū ⁊ finis/ reuertantur ꝑ cognitōeꝫ ⁊ amorē. Ob talē ꝟo circulū vel orbē intelligibilē/ qͥs nō recte noīaue
rit hoīes iuſtos/ orbes eſſe? ⁊ qͥdē terrenos.qꝛ cū ſpiritibꝰ ſuis adherēt corꝑi. qd̓ terrenū terrā inhītat. Uel ideo certe noīant̉ orb̓terraꝝ ꝓpt̓ v̓tutis ſtabilitatē ⁊ ꝓmptitudinē obediētie. Firmauit em̄ deꝰ orbē terre qͥnō cōmouebit̉. ecce ſtabilitas. Et de cotisvolubilibꝰ Ezechiel dic̄ ꝙ vbi eratꝭ petusſpūs/ illuc gͣdiebant̉. Ecce obediētia. Alludit his Oracius dicēs de viro ſapiēte ꝙ ētotus teres atqꝫ rotūdus. Deniqꝫ ſicut hōdr̄ omīs creatura/ dr̄ creatura mūdi. dr̄ microcoſmus. ſic eū noīare orbē t̓raꝝ fas putamꝰ. ¶ Deſcpͥſit pulcherrime Boe. p̄dictūorbicularē circulū intelligibileꝫ/ de egreſſucreaturaꝝ a deo/ ⁊ de regreſſu rurſus ad ipſum dū cecinit. Repetūt ꝓprios q̄qꝫ recurſus. redituqꝫ ſuo ſingl̓a gaudēt. nec manetvlli traditus ordo. niſi qd̓ fini iūxerit ortūſtabilēqꝫ ſui fecerit orbē. Cadit rurſus ī eādem ſnīaꝫ altero carmine. Nā in rectos reuocās itus. flexos iteꝝ cogat ī orbes. Quenūc ſtabil̓ ꝯtinet ordo. Diſſepta ſuo fontefatiſcāt. Hic ē cūctis cōis amor. Repetūt/qꝫ boni fine teneri. Quia nō alit̓ durare q̄ant/ niſi ꝯuerſo rurſus amore. refluāt cauſeq̄ dedit eſſe. Iō bn̄ diffiniēdo inqͥt Areſto.Bonū ē qd̓ oīa appetūt. ¶ Ceteꝝ ꝟ̓o ītelligibiles hoīuꝫ ſpūs eo ꝑfectiorē ſui faciuntorbē qͦ ꝑfectiꝰ atqꝫ diuiniꝰ ſpūs vite ē in ſeip̄is tāqꝫ in rotis ill̓ ꝓpheticꝭ q̄ plene ſuntocul̓ ītus ⁊ extra. Intus ꝑ ītelligētiā. extraꝑ corporeā ſenſatōeꝫ. ¶ Deduxit hāc reductōeꝫ dn̄s Bonauē. cardinal̓ in itinerarioſuo mētis ī deū qͦ libello ⁊ autore ſuo lausoīs terra īferior. ¶ Tal̓ erat orb̓ t̓raꝝ qͥlibetex apl̓is ⁊ diſcipul̓ hītātibꝰ in vnū cū mulieribꝰ ⁊ maria mr̄e ih̓u. qn̄ vificatū ē illuddn̄i ꝑ Iohelē. Et qͥdē in nouiſſimis diebꝰ/effundā de ſpū meo ſuꝑ oēꝫ carnē ⁊ ꝓphetabūt filij vr̄i ⁊ filie vr̄e. vtrūqꝫ notat ſexuꝫ.Uerificatū ē item illud ſapiētis ꝓ themateſumptū. Sp̄s dn̄i repleuit orbe t̓raꝝ. Cuius repletōis ſenſibile fuit ſignū doctrinalinguaꝝ ꝑ eūdē ſpm̄ collata. de qͦ ꝓtinꝰ ſubdit̉. Et hͦ qd̓ ꝯtinet oīa ſcīaꝫ hꝫ vocis. Nāeo replēte voces diuerſas intonāt. fant̉ deimagnalia. PHis ita qͣſi ꝓhemialit̓ ⁊ lr̄alit̓elocutis. pͥuſqͣꝫ ad vlteriora ꝑgat ẜmo vnūvelut īcident̓ dicturꝰ ſuꝫ qd̓ reuerēdiſſimūpreꝫ doctorē īcōꝑabilē ac p̄ceptorē meū p̄cipuū dn̄m cardīalē Cameracen̄. excuſat adeſidioſa vl̓ vicioſa ꝓpoſiti mutatōe. ⁊ exiguitatē meā releuat a temeraria p̄ſumptōe.