Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ludouico rege Francoꝝ XI

VIII

ſtatū triplicē p̄fatuꝫ regni frācoꝝ ꝯſiſtereponit̉ in laborātibꝰ ſubditis īclytis militibꝰ ī clericis atqꝫ ꝯſulibꝰ. Ueꝝ hec reliqͣoīa cōp̄hēdere dici ſe offerūt qͥs ẜmo ſuificeret? Poſtpoſitis ceteris dicere vl̓ adlaudē gl̓ioſiſſimi regis nr̄i copioſiſſime vl̓ad edificatōeꝫ nr̄aꝫ abūdātiſſime ꝯſideratio ꝓfunda nr̄i thematis ingerebat. ſub triplici or̄one ꝯcludat̉ ẜmo nr̄. Prīa or̄o ad īcipiētes. ſcd̓a ad ꝓficiētes. tercia ad ꝑfcōs.Prima oratio. Ad vos mihi nūc ẜmo ē o generoſi adolſcētes. ſi generoſi degeneres. ſi diſciplinati diſcoli eſſe vultis. obedite xp̄o iubēti. Quid iubet xp̄s? Cōſiderate lilia agri creſcūt. Cōſiderate abſqꝫ ſtrepitu veltumultū fabulatōibꝰ attēdite. qm̄ ita ī nouello agro mētis vr̄e creſcere pͥmula v̓tuoſoꝝ lilioꝝ germina ꝯueniet. Sūt eqͥdē inſita vob̓ a natura agēte infallibili germinadaꝫ v̓tutū qͣſi ẜm rōnes ſemīales qͣs Tullius appellat ſemīaria v̓tutū. ſi nos inqͥtcreſcere valeſcere ſineremꝰ. illa nos ad beatā vitā deducerēt. Et de ſiluit ph̓s. ijEth̓. Hec ſemina nolite ſuffocare vicioſisgerminibꝰ aut aliūde diſꝑdere. Et qͣꝫqͣꝫ metuendū vob̓ ſit. ab algido gelū torpentisdeſidie. ab vredīe. ab erucis. ab erugine. ab alijs peſtibꝰ improb̓ aduerſantibꝰincremēto ſpūaliū lilioꝝ. Nihilominus inpͥmis ſtudēdū ē ad clauſurā cōgruā mu diſcipline. non appoſita vel demolitaplane de lilijs actū ē ꝓteruit̓ ꝑeunt. Quāobrē app̄hēdite diſciplinā illo dicebatdeo. Et diſciplīa ip̄a me docebit. Sꝫ qͥdloqͥmur adoleſcētibꝰ? forſan obſurdeſcunt.aut ſatꝭ ꝯſiderate ſuſcipiūt dicūt̉. Itaeſt. Sua qͦrūdā garrulitas indicat. Nimiꝝ minꝰ idonei ſunt ꝯſiderare/ ob craſſaꝫigͦrātie caliginē. vl̓ ob turbā paſſionū. deſiderioꝝ iuueniliū. cogitatōes ſuas ꝯſideratōes traducit aliorſum. aut qꝛ indiſciplinatōꝫ quā alibi exercēt huc affer̄t Proeis idcirco ꝯſiderate vos p̄ceptores magiſtri venerabiles. ad vos me ꝯuerto. vos talibꝰ regēdis p̄eſſe delegiſtꝭ. ꝓfecto du in ꝓuinciā (vt apd̓ Therē. ponit̉) āminiſtrādā ſuſcepiſtis. Coerceat eos diſcipline vr̄e clauſura. infra quā etiā mores cōponite formate ad normā xp̄iane religiōis. qͣꝫtū piaculū ē apd̓ xp̄ianos ſuos adoleſcētes xp̄iana ſaꝑe/ neſcire p̄cepta dei?

Et qͥd agendū ſit. qͥd omittēdū. qͥd creden. qͥd ſperādū. qͥd timendū/ penitꝰ igͦrare? Subuerſio eis vel loqͥ vel legereſint moribꝰ aut plꝰ eis obſint qͣꝫ ꝓſint ingenijs. Pudet alit̓ vſqꝫ in hod iernū diē iudeoꝝ pueri īſtituunt̉ pͥmitus in lege ſuaut iuſſiſſe videt̉ dn̄s Deut̓. iiij. Cōfluūtecce ip̄i adoleſcētes plus ſolito/ de toto frācie regno ad florētiſſimū Pariſien̄. vniuerſitatis ortū. erudiri hn̄t illic in ſuis pͥmitiuis grāmaticalibꝰ nuꝑ niſi talibꝰ imbuti aduenire ꝯſueuerant. qd̓ cur fiat anºfauſtū ſit p̄ſagiū/ ſuſcepi diſcutere. Scimus in morituro aīali/ ſpūs ad cor confluūt. Hoc vnū dicere hēo eo āpliusda eſt oꝑa in hac celeberrima vniuerſitate.ne caſſato vl̓ neglecto diſciplīe muro circaadoleſcētū cuſtodiā erūpāt ex agro eoꝝlilia cādida odorifera v̓tutū. ſꝫ īfelix loliū ſteriles auent. vt Uirgiliꝰ loquit̉. Sētesqͦꝫ ſilices nociua q̄qꝫ plātaria vicioꝝ inꝑniciē ſolū taliū/ ſꝫ pb̓licā eccl̓ie. vt inde fiat ager qͣlē vidit Hiere. plenū abomīationibꝰ. Hiere. xiij. Et o mores o tꝑa qͣꝫtꝭ qͦt abomīabilibꝰ plēa ſunt mēs corꝑaqͦrundā adoleſcētū ſerpūt int̓ eos nefanda ꝯtagiōe nemīe ꝯſiderāte. nemīe ꝓhibēte. nemine euellēte. vtinā nemīe impellēte.nullo eos conat̉ extirpare admittēte.Et heu maloꝝ cumulus iſtas ſuas abominatōes ab omīant̉ ꝓph̓a dicēte. Iniqͥtatē odio habui abomīatus ſuꝫ. Et qͥdeſt iniqͥtatē obomīatus ſuꝫ? Illā certe osꝯfeſſiōis euomere vl̓ eijci. Ad v̓o agēdūeſt vt frequētius os clauſuꝫ mutū vix extrahit̉ vnqͣꝫ virus illd̓ teterrimū obſcenū nature aduerſuꝫ. niſi iuxta ꝑabolā ſcpͥture/ ꝑeat coluber tortuoſus obſtetricāte manuducti ꝯfeſſoris. Quid igit̉ miranduꝫ ſiml̓ti ſuffocant̉ introrſus retento venenopeſtifero irremediabilit̓ ꝑeūt. Hoc ſaltīreſtabit remedij vt ſi ſenſus hoīs cogitatio ꝓna ſunt in malū ab adoleſcētia. ſic etiāſcpͥture vox exꝑiētia nimis ꝯfirmat. Hocinqͣꝫ reliquū erat. vt abominatōnes ꝯͣctasabomīarent̉. qꝛ abominātes. eſt ꝯſiderādo euomētes/ ſanarent̉ deſinerēt eſſe agerplenus abominatōibꝰ. Preclare ſiqͥdem dictum ē Humanum peccare dyabolicū ꝑſeuerare. Quo circa patet qͣꝫta diſciplīe neceſſitas incūbit cuſtodia agroꝝ nouello qͦs adoleſcētes dicimus. interea tenera ſunt etate. ideo in tenerꝭ aſſueſcere

1I 4