Sermo de ſancto
extirꝑator fuit vehemēs ⁊ bis feruētiſſimozelo ſuccēſus īpios infideles barbaros ꝑſecutus ē. ⁊ ad augmētū diuini cultꝰ ml̓tamōaſteria ꝯſtruxit plurima reꝑauit. Ceterū negari nō pōt eum de corꝑali ſuſtētatōeſubditoꝝ curioſum fuiſſe qn̄ ip̄is etiā pauperibꝰ inopibꝰ ⁊ egenis intra ⁊ extra regnūſuū/ tāta pietatis affectōe ⁊ ſolicitudīe ꝓuidebat. eos ꝑſonalit̓ mira ꝓrſus humilitateviſitās paſcēs ⁊ refouēs. Quid āplius dicā d̓ clauſura lilioꝝ ſuoꝝ ꝑ iuſtā legū ꝓtectionem? Ip̄e em̄ legibꝰ bn̄ ꝯditis. circūcinxit ppl̓m ſuū ꝓuidens ne frāgerent̉ ab eisquaſdā inſuꝑ addidit vt de ꝓhibitōe duelloꝝ ⁊ punitiōe blaſphemātiū ⁊ forſan plures adiūxiſſet ſi nō dictaſſet ſibi ꝯſideratioſua/ multitudinē ꝯfuſam legum ⁊ ſtatutoꝝnō tā ꝓtegere qͣꝫ aliqn̄ ſubuertere gentē cuiſeruāda mādat̉. Exēplū in ꝓpoſito. Aceruus lapidū aūt ſepes ſpinaꝝ ꝓtegunt ⁊ cicūdāt lilia. Ꝙ ſi iuſto āplius excreuerīt viſpine vel lapides. lacerant̉ lilia. aut ab aerꝭlibero hauſtu ꝓhibent̉. Nō ſecus ē de multitudine traditionū hūanaꝝ/ noīatī excōicationū. Ad hͦ ſpectat illud Math̓. xv. Inritū feciſtis mādatum dei ꝓpter traditōesvr̄as ⁊c̄. ¶ Talibꝰ modis ſtuduit optimus⁊ ſollertiſſimus agricola nr̄ regius beatusLudouicus ꝯſiderare lilia agri .i. ppl̓os regni quō creſcerēt dū habebāt rorē ſupernūhumorē terrenū. ⁊ ſcptū munitiſſimū. Primum de bn̄dictōe celi. Scd̓m de bn̄diction terre. Terciū de inſtitutōne diſciplineR ¶ Uellē ita ꝯſideraremus oēs lilia agri nr̄iquō creſcerēt. nemo qͥppe ē qͥ nō agꝝ habeat cure ſue cōmiſſum. de qͦ ſapiēs admonetnos Prouerb̓. xxiiij. Diligent̓ ait exerce agrum tuū. alioqͥn audi ab eo ibidē qͥd maliſubſecutuꝝ ſit. Per agꝝ viri pigri trāſiui. ⁊ecce totū repleuerāt vrtice. oꝑuerūt faciemeius ſpine. ⁊ maceria lapidū deſtructa eratFruſtra q̄rerent̉ gͦ in agro tali lilia creſcentia. vbi deeſt ſollers ꝯſideratio ⁊ dominat̉ignauia ea nō ꝯſiderās q̄ p̄miſimus. Naꝫꝓpter abūdantiā noxij humoris totum replēt vrtice mordicātis ⁊ exurētis luxurie. ꝓpter effectū nō ſereni roris oꝑiūt faciē eiusſpine. Et qꝛ maceria lapidū deſtructa eſt ꝑindiſciplinatā diſſolutiōeꝫ. ꝯculcāt totamſatōeꝫ. ⁊ germīa vtilia oēs beſtie agri. ⁊ ſingularis inobedientie ſuꝑbe ferus depaſcitca. ¶ Ager iſte ſi q̄rit̉ qͣlis ⁊ qͥs ſit? apte rn̄detur ho .ſ. minor mūdus Math̓. xiij. Idem
ip̄e hō eſt agricola ſub agricola ſup̄mo ꝯſtitutꝰ. de qͦ Math̓. xiij. ⁊ Ioh̓. xv. Porro totidē abūdare lilijs dꝫ ager tal̓ qͦt v̓tutibꝰ iubet̉ īſigniri. Nōne pulcherrimū liliuꝫ caſtitas. pulchꝝ ſobrietas. pulchꝝ iuſticia. pulchrū ⁊ formoſuꝫ ſapīa. modeſtia fides ⁊ itad̓ reliqͥs v̓tutibꝰ floriferis. qͥbꝰ redolet ageraīe velut odor agri pleni cui bn̄dixit dn̄s.Gen̄. xxv. Sꝫ credite nō paruo aut gratispoſſidet̉ ager talibꝰ lilijs decoratus. Emit̉certe laboribꝰ qͣꝫ plurimis ⁊ ſtudioſo colendi exercitio. ſic̄ in figura fortis mulieris dr̄Prouerb̓. vlt̓. Cōſiderauit agꝝ ⁊ emit illū.Et qm̄ nemo repēte fit ſummus. ſꝫ cū tꝑiscurſu ⁊ etatis incremēto/ creſcūt altius ip̄av̓tutū lilia. quēadmodū diſtinctio formoſa ſignificat. q̄ qͦſdā ponit incipiētes qͦſdaꝫꝓficiētes. alios ꝑfectos ¶ Cōſideremus eadem lilia qͦ nature mō creſcūt a pͥmeuo ſuigermine ad mediuꝫ robur ſtipitis vſqꝫ adfloris fructuſqꝫ maturitatē. Hoc ꝯſiderantes xp̄o obedimus ⁊ ẜmonē aptabimꝰ auditoribꝰ. Sūt qͥppe in hͦ cetu venerādo homines ſub etatis diſtinctōe triplici. ſub germināte adoleſcētia. ſub virēti iuuētute. ſubmatura fructuoſaqꝫ ſenectute. In qͥbꝰ paritypo v̓tutū lilia ſuccreſcere debere demonſtremus. Alia em̄ ꝟ̓tus in fortitudīe ⁊ efficacia decet matuꝝ ſenē. Alia virilē iuuenē.Alia teneꝝ adoleſcentē. Fallor ſi nō hec ſignauit apl̓s. Cū eſſem inqͥt ꝑuulus loquebar vt ꝑuulus ⁊c̄. Cū aūt factus ſuꝫ ſenexeuacuaui ⁊c̄. i. Choꝝ. xiij. Idē notauit Oratius poetas inſtituēs ⁊ etates deſcribēs. hͦmō pn̄s cetus ē velut ager ille in qͦ erāt tresordīes ouiū accubantes iuxta puteū Gen̄.xxix. Puteus locus ē vn̄ haurit̉ aqͣ ſcīe ⁊ ſalutaris ſapīe. Tres ordīes ouiū/ tres accipimus ordīes ſtudentiū ſimpliciū. ¶ Cōſi ?derandū v̓o ē ꝙ ⁊ ſi in oī etate neceſſe ſit v̓tutū lilijs vt creſcāt miniſtrare triplex antidotū qd̓ p̄diximus. Rorē .ſ. humorē ⁊ clauſurā. nihilominus appropͥatiori breuitatenō oīa oībꝰ/ ſꝫ ſingula ſingul̓ diſꝑtiri curabimus. Et ſtantes in termīs nr̄is/ ne diſſoluta fluctuemus euagatōe/ dicemꝰ ꝙ clauſura diſcipline p̄cipua neceſſaria eſt in agroadoleſcētū teneroꝝ qͦ ad incipiētes. humorpurus ⁊ ſufficiens. aer in agro viriliū iuuenū qͦ ad ꝓficiētes. Ros ſuꝑnus ⁊ aſpectusceli lib̓ decet maxīe in agro maturorū qͦ adꝑfectos ¶ Et plāe ſi vellemꝰ nō oꝑoſuꝫ eratadaptōnes has ad alia deducere p̄ẜtim ad