Sermo de ſancto

multū eſt inqͥt Uirgil̓. Sit ſuꝑ eos maceria diſcipline ⁊ det̄ optima forma viuendiquā iocūdā reddet ꝯſuetudo. Si qͥ v̓o ſūtmgroꝝ qͥ nec iſta ꝯſiderēt nec obẜuēt ergaſuos diſcipl̓os ſeu ꝑfido neglectu fiat hoc.ſeu cōtēptū ꝑuerſo. ſeu timore cupido ne ſedeſerāt ⁊ alibi migrēt. ſeu ſuo ꝑdito malevtuēdi exēplo. qͥd de illis ꝓnunciādū ſit videtis. Tot em̄ agroꝝ ſpūaliuꝫ nō īſtructoresſꝫ deſtructores dicēdi ſūt qͦt ſaluare debuerāt ⁊ ꝑdūt. Quīetiā ſepe fit vt vnius adoleſcētis diſſolutio nō coercita vel non ꝓrſusvt oꝑtebat expulſa/ trahat ceteras plātationes puras/ ī ſilueſtres ⁊ degeneres moꝝ ſucos ⁊ ſpuria genimīa. adeo vt nō abſqꝫ rōiſapparētiā q̄ſiſſe videat̉ Quītilianꝰ/ an expediēs ſit adoleſcētes ſil̓ ī ſchol̓ aut potiusſigillatī ī domibꝰ edoceri. ¶ Et qm̄ qͥntiliani recordatio īcidit qͥ fuio adoleſcētū p̄clarus īſtructor. placet ea pauca d̓ īſtitutōibꝰſuis excerꝑe que officio p̄ceptoris aſcribit.Prīo inqͥt ſumat an̄ oīa/ parētis erga diſcipulos ſuos animū/ ac ſuccedere ſe ī eoꝝ locū a qͥbꝰ ſibi liberi tradūt̉ exiſtīet. Fas igit̉hn̄t p̄ceptores diſcipl̓os ſuos alloqͥ ijſdēd̓bis religioſa mr̄naqꝫ pietate pleniſſimis.bus hortabat̉ egregiū adoleſcētē ludouicūſua mr̄. Plꝰ vellē chariſſime fili/ te mortē incurrere temꝑalē qͣꝫ ꝑ aliqd̓ pctm̄ mortale tetuū offēdere creatorē. ¶ Scd̓o p̄ceptor nechēat vicia nec ferat p̄claꝝ v̓bū ab ore pagani. Cāꝫ reddit ſatyricꝰ qͥ ꝯtēporaneꝰ qͥntiliano fuit ⁊ d̓ eo ſcpͥſit. qꝛ velociꝰ ⁊ citiꝰ corrūpūt nos exēpla domeſtica magniſcū aīosſubeāt auctoribꝰ. Iō ſubiūgit ꝙ maxīa debet̉ puero reuerētia. vt .ſ. nil obſcenū nil impudicū nihil exēpli ſcādalizātꝭ īnoxios oculos ⁊ mētē corrūpat. Nā ⁊ āgeli eoꝝ ſꝑ vidēt faciē pr̄is qͥ ē in cel̓. Et qͥ ſcādalizaueritvnū expuſill̓ iſtis expedit ei ⁊c̄. Et plꝰ nocet exēplū vnū malicie/ qͣꝫ decē bonitatꝭ ꝓficerēt. nā puer cereꝰ ē in viciū flecti. ⁊ abſqꝫdoctore etiā mala diſcunt̉ ¶ Tercio p̄ceptoris nō auſteritas triſtꝭ ſit. nec diſſoluta charitas. ne īde odiū hīc ꝯtēptus ordiat̉. Ubinotādū minꝰ obeſſe charitatē nimiā qͣꝫ auſteritatē apd̓ adoleſcētes bōe īdolis. qͥ citiꝰdomeſticant̉ blādicijs ducti ad īſtar auiūqͣs generoſas appellāt qͣꝫ minis tracti. tm̄mō careāt blādicie oī penitꝰ īpudicicia mētis ⁊ corꝑis. Hīc ꝯcludit ip̄e qͥntilianꝰ nōdebere pueros cedi v̓beribꝰ. Rōnes omitto. ¶ Quarto pl̓imꝰ ei de honeſto ac bono

ſit ẜmo. Cōtra illos qͥ igͦminioſas ꝑtes corporis ⁊ actꝰ nefandos nō ſolū aꝑta īpudētia noīare audēt. ſꝫ īpudetiori aīoſitate hͦ exrōnis ꝑſona licere fieri defendūt. nō ꝯſiderātes ꝙ hͨ dicēdo corruūt in errorem begardoꝝ ⁊ turilupīoꝝ. qͥ de nulla re naturaliterdata erubeſcēdū eſſe dicebāt. quēadmodū⁊ cinici ph̓i/ more canū dicebāt eſſe veniendū palā in nuditate ⁊ exercitio mēbroꝝ pudēdoꝝ. qͦs īculpat Tull̓. in de offi. tractāsde pulchro ⁊ decore. Et Sen̄. p̄cepit. Turpia ne dixeris. paulatī em̄ pudor reꝝ ꝑ v̓badediſcit̉. Et apl̓s. Corrūpūt bonos moreſcolloqͥa pͣua. ¶ Quīto mīme iracundus ſitnō tn̄ eoꝝ q̄ emēdāda erūt diſſil̓ator. Ad hͦem̄ ſūt exēpla platōnis ⁊ plutarchi ⁊ ml̓toꝝ¶ Sexto ſit ſimplex in docēdo. Ad hͦ trahi Xpōt illd̓ legis ātiq̄. Nō ſeres agruꝫ diuerſoſemīe. pl̓imū qͥppe obeſt varietas mōꝝ indocēdo. ⁊ ex ꝯſequēti mutatio mgr̄oꝝ nūciſtoꝝ. nūc illoꝝ. ¶ Septīo ſit patiēs laboris. ¶ Octauo int̓rogatiōibꝰ libent̓ rn̄deat.¶ Nono nō int̓rogates ꝑcūctet̉ vltro. ¶ Decimo laudādis diſcipuloꝝ doctoribꝰ/ necmalignꝰ nec effuſus ſit. qꝛ res altera tediuꝫlaboris. altera ſecuritatē parit. ¶ Undecīoin emēdādo q̄ corrigēda erūt nō ſit acerbꝰnimieqꝫ ꝯtūelioſus. Nā id qͥdē ml̓tos a ꝓpoſito ſtudēdi fugat ꝙ qͥdā ſic obiurgāt qͥſi qͥ oderūt. ¶ Duodecio exēpluꝫ aliqd̓ īmoml̓ta qͦtidie dicat. q̄ ſecū audita referāt. licꝫem̄ ſatis exēploꝝ ad imitādū ex lectōe ſuppeditet. tn̄ viua illa vt dr̄ vox alit pleniꝰ p̄cipueqꝫ p̄ceptoris qͣꝫ diſcipuli ſi recte modoſint īſtituti ⁊ amāt ⁊ verent̉. Uix autē dicipōt qͣꝫto libētiꝰ īmitemur eos qͥbꝰ fauemꝰ.Uellē ſuꝑ oīa hͦ obẜuari p̄ceptū apud p̄ceptores nr̄i tꝑis tam in vico ſtraminū qͣꝫ indomibꝰ. vt ꝓ trufis ⁊ fabulis ſolitis petietdici/ ſalutaria q̄dā ⁊ iocunda narrarent̉. qꝛteſte Oratio. Oē tulit punctū qͥ miſcuit vtile dulci. Quemadmodū de mgr̄o Regmaldo gobart/ aſſeruit mihi digna fide relatio.eum vix aūt nunqͣꝫ legiſſe ⁊ audiuiſſe lectionem apud ſuos diſcipulos qͥn aliqd̓ immiſceret ſalutis verbū ⁊ vehement̓ inculcaretadeo vt magna ꝑs ſcholariū ſuoꝝ in magnos ⁊ religioſos viros euaferit. ¶ Terciodecimo ſe p̄ceptores intente ac modeſte audiri velint. Si hͦ in ſcholis ẜuaret̉/ alia eētſcholariū attētio ⁊ modeſtia in audiēdo v̓bū dei. qd̓ vtiqꝫ audiēdū eēt cū ſūma reuerentia ⁊ diſciplina ⁊ nō minus qͣꝫ pn̄te ſa-