Ludouico rege Francoꝝ XLV

XLVIII

lr̄is aureis inſcriptū fuiſſe repertū eſt in lilijs/ ab ore cuiuſdā ſepulti/ miraculoſo ortu germinantibꝰ. qd̓ p̄terea allatū eſt deſuꝑꝑ os angelicū. ⁊ nos illud pia deuotōe recolamus dicētes. Aue gr̄a plena ⁊c̄. ¶ Cōſiderate ⁊c̄. R. p. ⁊ doctiſſimi/ ac ſapiētes viriꝯſiderāti mihi qd̓ nūc de ip̄a ꝯſideratōe loquendū ē. tū ad cōmonitōꝫ nr̄aꝫ. tū ad glorioſiſſimi regis nr̄i Ludouici p̄coniuꝫ. dignū duxi ip̄aꝫ ꝯſideratōis vtilitatē n̄ meisſꝫ btī Bern̄. v̓bis expͥmere. Cui nāqꝫ alteri magis aſſentire qͣꝫ illi ꝯueniet. qͥ ſupͣ multos hac v̓tute pollebat. ⁊ a qͦ ſuꝑ hac re nōmediocris liber editus eſt. Ait g. xv. pre. deꝯſideratōe ad Eugeniū papā. Et pͥmuꝫ qͥdem ip̄m fontē ſuū .i. mentē de qͣ orit̉/ pacificat conſilio. deinde regit affectus. dirigitactus. corrigit exceſſus. cōponit mores. vitā honeſtat ⁊ ornat. Poſtremo diuīaꝝ ꝑit̓⁊ hūanaꝝ reꝝ ſcīaꝫ ꝯfert. Et poſt ml̓ta huiuſmodi/ ꝯſequent̓ on̄dit qͦ pacto ip̄a cōſideratio mr̄ ē qͣttuor v̓tutū cardinaliū. Deinde mr̄eꝫ ꝯſideratōeꝫ circa q̄ ⁊ qͣlia debeamus exercere ſalubri ꝓfundaqꝫ declaratōeꝑtractat. ¶ Hinc videte q̄ſo qͣꝫ latā nob̓ miniſtrat loquendi materiā thema nr̄m qd̓ ꝑmittit̉/ ꝯſiderate. Reſtrictius attū̄ tradi videt̉ dū dictū nō ē ſolū ꝯſiderate. ſꝫ ꝯſiderate lilia agri quō creſcūt. Placet aūt vt ẜmonoſter hͦ mō loquendi euāgelico coartet̉ deꝯſideratōe lilioꝝ agri quō creſcūt ſi tn̄ vnāpͥus de ip̄a ꝯſideratōe ꝯſideratōeꝫ elicueroad laudē regis nr̄i. ¶ Eſt aūt iſta ꝯſideratioSereniſſimus rex Ludouicus plurimuꝫſuo tꝑe ꝯſideratiuus fuit. Hoc ita vel ſentire vel dicere certa me rō cōpellit. Pollebatquidē rex nr̄ ceteris v̓tutibꝰ. cū aūt ſint connexe veluti ſorores germane in chorea pulcherrima ꝟſis mutuo vultibꝰ ⁊ ip̄a ꝯſideratio nō ſolū v̓tus ē. ſꝫ directrix aurigaqꝫ virtutū. qͣ ſublata v̓tus q̄libet viciū ē. ꝑſpicuaeſt ꝯſideratio. ¶ Pretcrea nōne ꝓfitet̉ eccl̓aregē nr̄m digne ſancteqꝫ pͥncipatuꝫ fuiſſe?Neminē ꝟ̓o magis qͣꝫ ip̄m pͥncipē decet cōſideratio. q̄ ſingularis q̄dā ē mr̄ prudentie.Hec ē ph̓i ſnīa. ix. Pol̓. Hoc in oī arte ꝑfacile ē aīaduertere. nā a rectoribꝰ ⁊ architectin oī arte ſi conſideratōeꝫ tollis/ qͥd in reliqͦſit vtilitatis neſcit. ¶ Pulchrā ſubinde ⁊ ꝓpoſito ꝯgruā narratōeꝫ īfert Macrobiusin ſaturnalibꝰ ſub hac qͥdem ſnīa. qꝛ verbanō tenco. Fuit in theatrico ſpectaculo Rome vnus hiſtrio vel mimus qͥ ꝑ geſtus (vt

ſolebāt) ſtudebat effingere ⁊ repn̄tare ꝑſonāpͥncipis. Exclamauit alt̓ hiſtrio ip̄m deficere a ꝓprietate repn̄tatoris. Appellat̉ igitur a ppl̓o vt iſtius errorē corrigeret. Paruit. Cōſtituit ſe qͦꝫ velut hoīeꝫ meditabūdū ⁊ vehement̓ ꝯſideratiuū. ſignans ex hͦnihil magis decere pͥncipē qͣꝫ ꝙ eſſet ꝯſideratiuus. Et videte ſi non eandē ſnīaꝫ in ſacris lr̄is ꝯſideramus. Ille rex Salomō p̄dicauit dicēs Prouerb̓. xx. Rex qͥ ſedet ī ſolio iudicij. Intelligite. nō in mēſa. nō in comeſatōibꝰ ⁊ cubilibꝰ. neqꝫ diſcurrēs euagatiōe petulāti. diſſipat oē malū intuitu ſuoEt qͥd intuitus regis h̓ aliud dat intelligiqͣꝫ acutā agēdoꝝ ꝯſideratōeꝫ Et? Eſa. xxxijPrinceps q̄ digna cogitabit .i. ꝯſiderabit.⁊ ip̄e ſuꝑ duces ſtabit. Propterea terre maledicit Eccl̓s. x. cuius rex ē puer ⁊ principes mane comedūt. Cur ita? (niſi ꝙ puericia ⁊ matutina comeſtio) ad lr̄aꝫ aduerſant̉ꝯſideratōi. Cur ſubinde celebrat̉ a Tulliomēorabile id dictū Scipionis. Nūqͣꝫ minus ſolus qͣꝫ cū ſolus? Certe qꝛ pͥncipē decet maxīe ſecreta interdū ſilētia ⁊ ſeceſſus aturb̓ q̄rere vt ſolus ꝯſideret totius reipublice ſtatū. ⁊ ſolus abſqꝫ arbitro ponat antemētis oculos ſeip̄m ⁊ curas oēs agendoꝝſollertius ⁊ fidelius qͣꝫto ſecretiꝰ dijudicet.qm̄ affirmāte vno ex eiſdē Scipiōibꝰ. (Etrefert Ualerius li. vij. Nec ſilet Seneca) tūin oībꝰ. tū p̄ẜtim in pͥncipe hec turpis ⁊ nōadmittenda excuſatio ē dicere. Nō putaui.Adeo nihil abſqꝫ ꝯſideratōe agēdū eſtimauit eſſe qͥn futura caute p̄uideat. Hec obẜuabat īclytus ille Scipio africanus mīorqͥ qͦtidie nihil aggrediebat̉ agendoꝝ qͦuſqꝫdiluculo ſolꝰ in capitolio diu reſediſſet. qͦ factū ē vt oīa ei ꝓſꝑe/ ⁊ ẜm eſtimatōeꝫ tūc romanoꝝ diuīe ſuccederēt. Sic eneas apudUirgiliū. Sic apud Therētiū comicꝰ ſenex ſingula p̄uidiſſe ſibijp̄is mēorant̉. Deniqꝫ ſi qͥs reuoluat hiſtorias actāqꝫ regnoꝝputo recogͦſcet oēs pene regnoꝝ ſubuerſiones ꝑ clades belloꝝ frequētius ex ꝯſideratione qͣꝫ aliūde ꝓceſſiſſe. dū videlꝫ nō ſatisexplorat̉ hoſtilis machīatio dū eoꝝ ſtratagemata vl̓ inſidie non caute circūſpiciunt̉.dū ruit p̄ceps improuidaqꝫ acies velut beſtie in laq̄os ⁊ in oē ꝓrſus ꝑiculū. Hoc Titus liuius. hͦ vegetius de re militari. hͦ frōtonus in ſtratagematibꝰ ⁊ alij hyſtoriographoꝝ palā tradiderūt. ⁊ nr̄a tempeſtate nimis exꝑtū ē. Et aīaduertite p̄cor ſi forſan hͦ

1I 2