Sermo de ſancto

ris ⁊ bachi ⁊ veneris. Nullus ad hec malapellēda ptꝫ exitus. cōuoluant̉ fere oīa tenebris. multi qͦꝫ. qꝛ nec ꝓpriā nec alioꝝ vocēintelligunt in hͦ negocio turbido ⁊ ceco luctuoſiſſimi ſciſmaticꝭ/ tumultuant̉/ īiurijsagūt. hoſtes a domeſticis nō ſecernūt. ⁊ qd̓euenire ſolet pugnātibꝰ in tenebris Cuiusrei p̄bet argumētū/ epl̓a q̄dā grandis nuꝑedita. q̄ tota ꝓbris. tota cōtūelijs ſcatet. tota vicioſiſſimo ꝓrſus ꝯfutatōis genere cōfundit. ¶ Nūc igit̉ int̓ hec negocioꝝ pōdera int̓ amoris huius vīcula/ ſperes amoridei/ ſperes ꝯtēplatiōi locū eſſe/ ſperes ꝙ recogitēt cū deuoto Bern̄. illi qͥ tales ſunt dies antiqͦs ⁊ ānos et̓nos in mēte habeant.Propt̓ea deſolata ē oīs terra. qꝛ nemo eſt qͥrecogitet corde. ¶ Poſtrēo heu maloꝝ oīuꝫcumulus/ iā maloꝝ ſemīaria iacta ſunt. Ethinc verendū ē/ ne ſeges infeliciſſima hereſum radicitus pullulet ⁊ ineuulſibilit̓ occupet agros eccl̓ie. vt ip̄a iure nunc obſecret.Fulcite me floribꝰ ſacroꝝ eloquioꝝ nō defloratoꝝ. Stipate me mal̓ ſolidaꝝ ordīatarūqꝫ aſſertionū. qꝛ amore lāgueo. ¶ Et ne q̄ſiueritis qͥd lāguet. Caput lāguet. pectuslāguet. ventrē lāguet? qͥd ꝑtes enūero. a plāta pedis vſqꝫ ad v̓ticem vix ē in ca ſanitas.Et qͣꝫqͣꝫ peſſima ſint q̄ patit̉. deteriora tn̄niſi miſereat̉ ex alto ſpōſus ⁊ amator ſuusKcxpaueſco. ¶ Ueꝝ omittamꝰ talia. forſan digitus dei ē h̓. ⁊ neceſſe ē vt veniāt ſcandala.Propt̓ea ſaluberrimū ē cōſiliū vt ſaluet vnuſqͥſqꝫ aīaꝫ ſuā. Et vt pauliſꝑ ad pͥora redeamus. amor dei ille ē qͥ nos ſaluarē pōt/qui nos in oībꝰ ꝯſolari pōt. Btūs Bern̄.rei huiꝰ manifeſtū ē argumentū qͥ an̄cedēsamore hͦ vallatus int̓ media ſciſmata ſecūrus īceſſit. Sꝫ ꝓfecto rara ē nūc talis auisin terriſ. pauci admodū qͥ amorem iſtū deiad tale robur ꝑduxerūt. ¶ Conſiderāti aūtmihi in ea q̄ ꝑ accidēs ⁊ velut ab extrinſecoiuuerint ſctm̄ nr̄m ad amorē iſtū capeſcendū. Reꝑio illa eſſe qͣttuor int̓ cetera q̄ ſunt/mr̄is deuotio. apta cōplexio. debita educatio. ⁊ ſolitudīs affectio. ¶ Matreꝫ ſcimꝰ exlegēda erga liberos ſuos miro religiōis affectu fuiſſe deditā. Et ꝓ pctō mr̄is reſtituitur filio bonū. Eccl̓i. ij. qͣꝫto āplius ꝓ merito? Et h̓ ſumo doctrinā moralem ꝙ p̄dicatores ad ppl̓m/ maxīe debent āmonere matres vt liberos ſuos a puero ꝑ ſe nutriant ⁊inſtituāt ad religiōis amorē ⁊ cultū. qm̄ tēporibꝰ nr̄is ꝓhdolor horribil̓ ē defectus in

regimine infantiū ⁊ pueroꝝ. Nā qͣſi cū ip̄olacte bibūt ſaniē oīuꝫ pctōꝝ v̓bis ⁊ exemplis. Et rectores ſcholaꝝ debēt ſil̓r eis eſſeꝓ mr̄ibꝰ. exemplo apl̓i. i. ad Theſ. ij. Dꝫ eſſemaxīa ſollicitudo apud eos vt ſui pueri bonis moribꝰ adornent̉. ꝙ ſi nō curat (qd̓ omne flagitiū ſuꝑat) ſi eos depͣuāt ip̄i tot mortibꝰ digni ſunt. qͦt eoꝝ ſcholares moribꝰ depereūt. ¶ Scd̓m iuuamē fuit apta complexio. nā ⁊ delicata erat. ⁊ ſuauitate qͣdā mollis ⁊ pīa. Et pͥmo habuit ꝙ eſſet meditatiuus ac ꝑinde ꝓpt̓ minorē īmerſionē aīe incorpus ad raptus ⁊ extaſes apta. Ex ſcd̓ohabuit faciliorē deuotōeꝫ ⁊ cōpunctōeꝫ. ſicut econtra de corde duro dr̄ ꝙ male ⁊c̄. ꝙdyabolicā obſtinatōneꝫ imitat̉. Ex iſta radice dr̄ ſexus femineus deuotus. ¶ Terciūdebita educatio a mr̄e. dehinc in religiōisauſteritate. Cōſtat em̄ ꝙ abſtinētia ⁊ ſobrietas p̄parāt animā ad ſpūalia facilius ꝯtēplāda. exēplo triū pueroꝝ. ¶ Quartū iuuamen fuit ſolitudīs affectio. Itaqꝫ credi nōpōt qͣꝫtū nocēt ꝯfabulatōes int̓ hoīes duꝫetiā nociue nō putant̉. Hīc dictū ē ꝙ amici ſūt fures tꝑis. Primū āt argumentū mētis ꝯpoſite ē poſſe ī vno loco ꝯſiſtere ⁊ ſecūmorari. vt Bern̄. ⁊ an̄ eū Sen̄. docuerunt¶ Deniqꝫ dici pōt oīa iſta qͣttuor iuuiſſe deꝑ accidēs Bernardū vt ꝓph̓a ⁊ miraculoruꝫ eſſet oꝑator. int̓ q̄ ego p̄cipua illa deputo/ q̄ egit in ꝯuerſione illoꝝ qͥ etiā ꝯuerti toto niſu fugiebāt. ¶ Sꝫ hora finē flagitat. etnos flagitemus vt finē btm̄ obtinere ſic lāguendo h̓ ꝑ amorē diuinū poſſimus ꝙ infuturo ſecura trāqͥllitate in illo collocemurp̄ſtante dn̄o nr̄o Ieſu xp̄o.Sermo factus Pariſius ꝑ eundem doctorē in die ſancti Ludouici Frangoꝝ regis.Onſiderate lilia agri quō creſcūt. Math̓. vi. Luce. xij. ⁊ ineuāgelio hodierno. ¶ Ad irriUgādū lilia candida pioꝝ ⁊ caſtoꝝ ſtudioꝝ ī agro mētis nr̄eqͣtinꝰ det īcremētū xp̄s/ cōuertamꝰ aciē nr̄eꝯſideratōis ad illd̓ liliū cōualliū ex qͦ idemxp̄s ꝓdijt qͥ ē flos ⁊ paſcit̉ int̓ lilia. Poſtulemus vt a torrēte fluētoꝝ ſerene gr̄e illabatur in nos trames aqͣꝝ ſalutariū. purificāsviuificās ⁊ fecūdās ſterilitatē aīe nr̄e. Qd̓vt fiat nequaqͣꝫ omittendū ē ſalutifeꝝ illudAue. qd̓ aue (ſi veteꝝ narratōi credit̉) olim