Bernardo doctore mellifluo XLVIII
etiā nos habere qͣꝫtū ſufficit ad ꝓfectū ⁊ ꝑfectū. qm̄ in via dei nō ꝓgredi/ regredi ē. etmagna plāe iā imꝑfectio ē/ ⁊ ꝓpriū ẜui pigri/ nolle niti eſſe ꝑfectū ¶ Ceteꝝ cauete obſecro. dū mēs remanet arida a pinguedineſpūs dū ſuauitate diuini amoris deſtitutalāgueſcit. ne tandē ip̄a redeat ad ꝯſolatiunculas qͣſdaꝫ fedas ⁊ carnales indignas ſe.Ueꝝ qͥppe ē/ aīaꝫ abſqꝫ ꝯſolatiōe diu ſtarenō poſſe. ꝙ ſi deſit ꝯſolatio ſpūalis qͣ guſtata deſipit oīs caro/ ⁊ quā ſolus p̄ſtat amordei. qͥs facile nō agnoſcat qͣꝫ paruo lapſu etlubrico/ delectatio carnalis obreꝑe timēdaeſt? Quis nō extimeſcat illā apl̓i exprobrationem. Cū ſpū ceꝑitis carne ꝯſummamīProfecto abſqꝫ amore dei feruido. nunqͥdtuto veniēt ſollicite ⁊ miſere huius obliuiovite. qm̄ male vincit̉ delectatio carnal̓/ delectatiōe ſil̓r carnali. ſꝫ alit̓ potius. Solusamor dei clauus ē/ qͥ clauū amoris impuridꝫ retūdere. ¶ Et o frēs ſi vel tenuit̓ ⁊ in raptu quodā guſtare donaret̉ ⁊ videre qͣꝫ ſuauis ē dn̄s. ſi fas eſſet exclamare ex affectu ꝓbato ⁊ exꝑto/ ſentiendo cū ꝓph̓a quemadmodū qͥdā ex vobis pn̄t. qͣꝫ magna multitudo dulcedinis tue dn̄e quā abſcōdiſtitimentibꝰ te. Tederet affirmo ariditatis iſtius in affectu/ cū eruditiōe qͣꝫtalibet intellectus. puderet animā tādiu lāguiſſe. eā fuiſſe ſicut terrā ſine aqͣ deo. ſine aqͣ ſapīe. hͦ ē ſapide ſaporoſe ſcīe. Puderet ⁊ poſtremo primā nondū lr̄am alphabeti huius ſcīe affectual̓ didiciſſe. Itaqꝫ liberet exclamare cuꝫvno ex magnis ſcrutatoribꝰ. ſꝫ nō abſqꝫ affectōe. Sero te amaui pulchritudo tā antiqͣ ⁊ noua. Sero te amaui. ¶ O ſi liberaliori dono/ vehemētioriqꝫ exercitio datū eſſꝫamorē vr̄m extēdere ad illū quē tercio loconoīauimus amoris gͣdū ad amoreꝫ extaticum. ⁊ qͥ ad ſuꝑmētales rapit exceſſus. ꝓfecto iā vos cū regina Saba nō haberetꝭ vltra ſpm̄ p̄ magnitudīe vel deuotōis vel exultatōis vel āmiratōis. ¶ Nā amor dū perꝯtēplatiōis obſequiū in tercia ſchola hucuſqꝫ tremēti/ robur acceꝑit. aſſumit. iūgit.⁊ vnit aīaꝫ tanqͣꝫ ſpōſam/ deo ſuo ſpōſo. vtſint iā nō duo ſꝫ vnus ſpūs. Et iā veriuseſt aīa in deo quē amat qͣꝫ in corꝑe qd̓ animat. nā ibi verius ꝯẜuat̉. ¶ Ita aīa q̄ pͥusappellabat̉ turtur ⁊ colūba ꝓ gemitu ⁊ meditatōe. q̄ vocat̉ amica ⁊ filia ꝓ ſubarratōe⁊ adoptiōe iā dr̄ ſpōſa introducta in cubiculū regis ad fruēdū cupitis āplexibꝰ. Il-
lic ip̄a ꝯcipit ⁊ fit v̓bigena. gignit itaqꝫ verbū obumbrāte ſibi v̓tute altiſſimi ⁊ in v̓ginali vtero ſuꝑioris portiūcule mētis ſue q̄noīat̉ vel ſcintilla ſeu apex ratōnis vel ip̄aſynderiẜ. cuius integritas violari nec in demonibꝰ potuit adeo iugit̓ virgo ꝑſeuerat.¶ Perget aliqͥs q̄rere qͥd ē v̓bū gigni ab anima? Accipite ſicut olī rn̄di ꝙ ſola hoc docet expientia nō doctrina. vnctio nō lectioUis hͦ māna abſconditū qͣle ē agnoſcere?Guſta ⁊ vide. pͥmum guſtare. poſt videre.¶ Ego igit̉ vos oēs in amore ammonitosvelim vt ad hūc gradū nitamī ambulātesde ſchola ꝯtritōis ⁊ pnīe in ſcholā meditationis cōſctīmonie. ⁊ tandē in ſcholā ſolitudinis intime flagitātes crebro deū ⁊ ſanctos ſctāſqꝫ oēs ꝑ v̓ba anime hͦ amore vulnerate. Fulcite me floribꝰ. ſtipate me malisqꝛ amore lāgueo. ¶ Hec tāta dicta ſunt. R.p. ⁊ viri doctiſſimi de amore bono/ faciente ciuitatē dei in nob̓. ⁊ hͦ ſub ꝑſona amoroſi nr̄i deuoti Bernardi. tū ad cōmonitiōeꝫnr̄aꝫ. tum ad ſui p̄conium.Ebebat ſubīde ꝑs altera xp̄ianitatē introducere de ſuo lāguorelugentē quē furor filioꝝ/ non tāamantiū qͣꝫ amentiū ſeu dementiū ſuſcitauit adaugetqꝫ Uercor tn̄ ne poſtverba ⁊ guſtū ſuauiſſimi amoris vos tamīſuauis materie ꝯturbaret acerbitas. Querulis qͥppe v̓bis/ qͥd opus ē. vbi tātus factoꝝ ſtrepitus/ tātus fragor audit̉ ꝯclamāte xp̄ianitate tota/ qꝛ amore lāgueo? Amore qͥdē ſeuo ⁊ ꝑuerſo in mēbris ſuis. cuiusamoris ad p̄cedentē tāta ē qͣꝫta eſſe pōt diſparilitas. ¶ Primꝰ vnit diuiſos. iſte ꝯiūctiſſimos diuidit. pͥmus nō querit q̄ ſua ſunt.Iſte etiā aliena diripit vtrūqꝫ ꝯcomitat̉ cōtritio ⁊ meditatio. Sꝫ ꝯtritio ⁊ infelicitashoc ē infelix cōtritio in vijs iſtiꝰ meditatioqͦꝫ iniqͥtatis in cubili ſuo. q̄ aſtare fac̄ oī vienō bōe ⁊ maliciā nō odire. Ac ꝑinde nō inꝯtēplatōneꝫ cadit hec meditatio. ſꝫ tota inꝯfuſiōe ꝟſat̉. horrēdo ſciſmate qd̓ xp̄ianitatē lacerauit ¶ Amor iſte ad ſeip̄m qm̄ homines ſeip̄os amātes vt ſine federe ſint/ cōe ē.qui qm̄ ad ſeip̄m ꝯͣhit̉ ſe vel alios quō dilataret? Un̄ p̄terea ire. ꝯtētōes. rixe. aīoſitateſꝯtūelie. vn̄ ꝯſuetudīes babylonice? noli q̄rere cāꝫ alterā p̄ter amorē ſui. Sꝫ accenditdn̄antibꝰ aūt paſſionibꝰ/ qͥd mali deeſſe. qͥdadeſſe boni ſperabit̉. ¶ Adde ꝙ amor ſui qꝛmeditari neſcit legē dei. ſꝫ vel numi vel cere
iI