Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Gernardo doctore mellifluo XLVIII

eſſe poſſum niſi deus det. dat aūt exercētibꝰ ſe q̄rentibꝰ. ꝓpterea Fulcite me floribus or̄onū vr̄aꝝ o ſctī ſctēqꝫ omēs. ſtipateme malis ſpūaliū chariſmatū. qꝛ amoregueo. Talis fuit ſtatus meus in ſcolatritiōis. in re ſi nihil patior in gl̓ia.cōꝑatior tn̄ tibi o qͥſqͥs es generoſus adoleſcēs bōe indolis. qͥſqͥs egregio caſto/ artem bn̄ amādi nouiciꝰ adhuc addiſcis. Didici ex his paſſus ſum pugnā tuā / ſꝫ fortit̉ age p̄cor. Precor hāc veterē ſordidā carnem tuā aīoſus euince. Ego meip̄m tibibeo in exēplū victorie. ſpēqꝫ corone/ tu meſeq̄re. tu exꝑto crede. credis hec lucta pacatiſſimū afferet niſi victus fede ſuccumbas.Alioqͥn iugi miſeria torq̄beris acerrimoqꝫpruritu/ etiā in ſenio/ a male ſuauibꝰnabilibuſqꝫ titillatōibꝰ ab illecebris fouereſanareqꝫ te putabis. Ueꝝ ſuꝑ oīa te moneo p̄clare adoleſcēs repetēs iteꝝ. iterūqꝫmonebo. caue tibi a cōſortio nequā adoleſcentū. vel viroꝝ euiratoꝝ. ſciēs qm̄ corrūpūt bonos mores/ ꝯfabulatōnes peſſime.qͣꝫto magis attrectatōes oꝑatōeſqꝫ. O mores. o ſcelera. īmo o mortes. o ſcelera ſceleratiſſima. qm̄ ſocietas illa formidāda ē detagione peſſima quā naturali federe ac inſtitutōe mutuo decebat eſſe caſtā atqꝫ ſecu agēte hec corruptela beſtiali eoꝝ. qͦs omnipotēs nature deus/ ſi reſipiſcāt maleꝑdet. iuſte qͥdem / qꝛ ip̄i qn̄qꝫ nephādiſſime ꝑdūt qͦs ẜuare inſtituereqꝫ debuerant.ſic fidei ſue traditos velut āgelice puritatꝭiuuēculos. Ueꝝ tu adoleſcens inclyte hasꝑeſtes mōſtrificas/ minus effugito/ qͣꝫfame tue/ qͣꝫ caſtitatis tue/ īmo qͣꝫ vite tuecertiſſimos hoſtes. ſi vim ꝑauerint obnitere reclama palā eloq̄re/ pala oſtendito.veternoſā hāc beluā ignibꝰ ꝑſequendā. clama mecuꝫ. latrones latrones. Deniqꝫ inomni tua afflictōe amorem caſtū diuinum parturis. ociū ꝓcul abſit. Ocia ſi ⁊c̄.Sit qͦꝫ refugiū ad lectōnes. ad ieiuniū. ador̄ones. Non em̄ vincit̉ hoc demoniū/ niſi in ieiunio or̄one. Dic in hac parturitōetua. dic deo omnibꝰ eius ex intimis p̄cordijs anime tue. Fulcite me floribꝰ caſtimonie. ſtipate me malis puritatis ſctē. qꝛ amo langueo. Tali lāguore torq̄bar. talipa rumpebar pariendo amorē dei cōceptum. Quidni igit̉ languorē hūc feruiduꝫmors ſi aliqͣ ſeq̄ret̉. Qualis mors? mors alterutrius ex amore duplici. Mors amo

ris aut carnalis aut ſpūalis Sꝫ dicamusmelius carnalē ſpūalis amor ſtrauit. calcauit. exaīauit. De vere dictum ē. Fortisvt mors dilectio. Perpendo quō enecata ēin me dilectio delectatio q̄libet corꝑalis.qn̄ ad cibuꝫ ibā ſicut ad tormentū. qn̄ ſagimine concreto incaute oppoſito vſus diuſum butyro. Qn̄ ſubinde ad ip̄a luxurieblādimēta ego vel ſola recordatiōe ꝯcutiebat horrore/ abominās ea tāqͣꝫ ſaniē putrēfetidamqꝫ. Emortua igit̉ veterana carnemea felici morte. vitā abſtulit ſꝫ mutauit qͣtinus renouaret̉ ſic̄ aqͥle iuuētꝰ. Amo dei pͥdē ꝯceptū enixa ē aīa mea/ obſtetricāte pnīa ſuis ſodalibꝰ. Succeſſit in ſecūda ſcola/ meditatio ſedula famulatrix.nato amori/ lactātis ac gerule fungeret̉ officio. Eſt itaqꝫ meditatio fortꝭ vehemēs atꝫꝑſeuerās mētꝭ attētio ad aliqd̓ īueſtigādū.Nōne fortis ac vehemēs attētio pōt melſugere de petra. oleumqꝫ de ſaxo duriſſimoad amoris ſui nutrimentū. īmo ad raptuꝫfacit. Eſt aūt raptus vehemēs occupatiov̓tutis ſuꝑioris totali ceſſatōe v̓tutū inferioꝝ aūt ſaltē debilitatōe notabili. Inhac meditatiōe iuxta alteꝝ typū exardeſcitignis diuini amoris. ꝓph̓a dicēte. In meditatōe mea exardeſcit ignis. Hoc fit valido fletu aſſidue ꝯſideratōis. ſtrīgēte vniēte v̓tutē totā ignis huiꝰ. qͣtinus ex materia p̄ꝑata qͣſi deſiccata ab humore groſſocarnalitatis/ flāma purior erūpat emicetHec meditatio nōne mihi ſatis ab adoleſcētia familiaris extitit qn̄ frequent̓ ea quecorꝑeos ſenſus circūſtabāt/ me cōpellebatvel igͦrare vl̓ ꝓrſus negligere. Teſtudo ſeneſtra celle nouicioꝝ lacus lauſane cellam ti mei alia multa fidē hinc faciūt qͦꝝmihi ꝯſideratio nulla erit. Hīc mihi ſolitudo placēs/ hinc int̓ q̄rcus fagos magiſtros doctores meos/ gͣtior crebrior illa ꝯuerſatio mea illic ea oīa fomentuꝫſtant amori diuīo colligebā. ſugebā. dirige. aut collecta remouēs ruminabā. qͦꝝodorē poſtmodū dedi/ ſcriptiſqꝫ reliqͥ. p̄ſertim ſuꝑ cātica in meditatōibꝰ. Ego qͥppe mecum ip̄e ad deum nūc hoc nūc illo meditās fabulabar. Quis ego ſuꝫ dn̄eQuis o rex vniuerſe creature vt digneriste amari a me? Quid dico digneris. cum tuip̄e terribiliter iubeas vt ame te. minariset̓nas miſerias ſi amauero te. Te quemamare fructus ſummus eſt. ſumma nobili