Sermo factus de ſancto.
ctione. vbi fere nihil de religiōe p̄ter nomēficticiū aut p̄ter veſtē. ⁊ neſcio q̄ forſan cātica. nihil deuotōis plurimū tedij ⁊ vexationis habētia. Porro finis meus ſolus fuitamor dei. vt in me genitꝰ a gr̄a dei/ cito naſceret̉. ⁊ natꝰ fieret viuax fortis ⁊ feruidus.oīa potent̓ exuꝑans ſuauiſqꝫ ⁊ ſapiēs. Nāreligionē ꝓfitēs ſi quicqͣꝫ aliud intēdit autcibū gl̓aꝫ vel opes qͣs ſibi negabat ſeculū/quidni ſucceſſus turpes habeāt/ ea q̄ tā fedo initiata ſunt pͥncipio. Sꝫ ad me redeo.¶ Mox vt religionis ſcholaꝫ introgreſſusſum/ ſuſcepit me in pͥmis vt mos hꝫ locusnouicioꝝ. in qͦ ꝯuerſatus aliquādiu/ gͣduꝫꝓficientiū aſcēdi. Nemo em̄ repēte fit ſummus. Tandē ꝓmouēte deo de v̓tute in virtutē ad ꝑfectiōes aſſumptus ſum. Primovelut aīalis. Scd̓o vt rōnalis. Tercio vtſpūalis. ẜm tres ſtatus ſtudētis ad amorēd̓ci. qͦs tranſſcripſi ꝑ epiſtorā ad fratres demōte dei. ¶ Cōformiter etiā ad tres diuiniamoris gradus qͦs notauit libellus meusde diligēdo deū editus. Primus locus eſtſchola diſcipline ⁊ ꝯtritōnis. Alter ſcholaſanctimonie ⁊ meditatōis. Tercius ē ſchola ſolitudinis intime ⁊ ꝯtemplatōis. In pͥmo verus amoroſus lāguet amore. Dehīcmorit̉ amore. Demum tercio viuit amore.¶ Qm̄ parturitio amoris fit cū dolore languido. hoc eſt in rixa paſſionū. Dehīc poſteius parturitionē mortificatis paſſionibꝰ.morit̉ vetus homo. ſicut in parturitōe Beniamin Rachel. Tercio tandem amor natus adoleſcit ⁊ creſcit. ⁊ ex illo aīa viuit cuꝫapoſtolo dicēte. Uiuo ego iam nō ego. viuit v̓o in me xp̄us. ¶ In pͥmo bellū. In ſecundo inducie. In tercio pax. Nihilominus dum vita mortalis agit̉ in amore hecoīa ꝑmixtiꝫ inſunt. bellū. inducie. pax. rurſus bellū. rurſus inducie. pax viciſſiꝫ. Nāꝯfuſa ſunt hec oīa ſpes. metus. meror. gaudiū. vix hora vel dimidia fit in celo ſilentium. ¶ In hunc modū ſub alia metaphoraexardeſcit ⁊ creſcit ignis diuī amoris. Torret pͥmo vehemēter cū multo fumo carnalium deſideriorum. ⁊ flamma non niſi rararaptim emicat. dehinc flāma rapacior exurgit cōuoluta fumo fantaſmatū. licet adpoſtremū velut in carbone ſuo nitet. tranquillus ardet depuratus ab omni fumoſitate. tū paſſionū. tum fantaſmatuꝫ. ¶ Hocꝟo ferreū ⁊ tranquillū dilectiōis incendiūpͥuſqͣꝫ attingeret anima mea/ pͥuſqͣꝫ amoreꝫ
conceptū enixa eſſet. quibꝰ nō ego langnoribꝰ extenuatus ſum/ quibꝰ nō vexatus doloribꝰ? Quotiēs ego ad ſctōs ſanctaſqꝫ homines qͦtiens ad pr̄es ⁊ ftēs meos ſiml̓ inxp̄o degētes/ q̄rulis vocibꝰ planxi. Fulcite me floribꝰ ſanctaꝝ orationū vr̄aꝝ. ſtipate me malis exemploꝝ vr̄oꝝ/ qꝛ amore langueo. ¶ Cognitus ē nimiū mos eius. īmomore veterano vult hec infelix ⁊ ſuadet. qͥddico ſuadet? vi agit vt ꝓſtituat decorē ſuū.hec virgūcula mea. hec adoleſcētula animamea. Attrahit videlꝫ corruptores ſordidiſſimos/ improbiſſimoſqꝫ p̄dones aīaꝝ incautaꝝ. Nunqͥd nō oculus p̄do nequā quidep̄datus erat aīaꝫ Hieremie? Tactus p̄terea ⁊ guſtus ⁊ lingua ⁊ aures heu qͣꝫ violenti ſunt ſeductores. Apprehēdit quilibetpalliū aīe mee ⁊ ſubdole blādiens. Dormiinqͥt mecuꝫ. Reclamat aīa mea ore ſinderiſis in qͦ nō eſt inuētus dolus. ſꝫ nec inueniri pōt. Reluctat̉ manibꝰ conſcīe. Seorſuꝫvos exclamat. abite hīc in malā horā vr̄aꝫfallaciſſimi deceptores. Neſcitꝭ forte qͣlisego ſum. Ego ne talis meip̄aꝫ ſub vr̄a libidine ꝓſtituendā turpiter exponā. Ego neludibriū vobis ero riſus ⁊ opprobriū? Nōeſt ita ꝯſiliū. alias q̄rite ſi qͣs inueneritis q̄veſtris credāt maleſuaſis blādicijs. Egovos reſpuo deſpicio ⁊ cōſpuo. phy de vobis. Ita anima mea ad illecebras carnis.¶ Ego aūt Bernardus ad meip̄m frequētius iſtud inculcabā. Bernarde ad qͥd veniſti? Ad qͥd veniſti Bernarde? Nimiꝝ tuveniſti ad amoris caſti ſcholā. in qͣ docearis amare deū ex toto corde ex tota aīa ⁊ extota fortitudine. Nihil ergo tibi cuꝫ carne.rixas eius ꝑfer viriliter. Silebit tandē ⁊ ſinūc grauit̓ moleſta ſit atqꝫ cū oblectamētoobſequet̉ tibi. Sꝫ qͥd? Nō tantūmō timores intus ⁊ rixe ſꝫ foris pugne. Notum eſtqͣꝫta me impudētia/ bis mulieres infelicesnudū aggreſſe ſunt. qͣs vt clamaui latrōes⁊ ſocios excitaui. Altera vice/ vetulā hanccarnē meā/ qꝛ ex viſu ml̓iercule ſtimulabatme acrius ſolito ego demerſi collotenus inaquā algidā vſqꝫ dū miſere ad mortem obtorpuit. ¶ Talibꝰ aculeis in ſui ꝑturitōe exagitatus amor meꝰ / ſepius in flebiles erupit eiulatus vagituſqꝫ. Et ego multū flens⁊ amorē meū qͣſi lachrymis iā balneās loquor cū apl̓o. O infelix ego hō qͥs me liberabit d̓ corꝑe mortis huius. gr̄a dei ꝑ ih̓mxp̄m dn̄m nr̄m. Scio em̄ ꝙ aliter ꝯtinens