Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo factus de ſancto.

ctione. vbi fere nihil de religiōe p̄ter nomēficticiū aut p̄ter veſtē. neſcio forſan cātica. nihil deuotōis plurimū tedij vexationis habētia. Porro finis meus ſolus fuitamor dei. vt in me genitꝰ a gr̄a dei/ cito naſceret̉. natꝰ fieret viuax fortis feruidus.oīa potent̓ exuꝑans ſuauiſqꝫ ſapiēs.religionē ꝓfitēs ſi quicqͣꝫ aliud intēdit autcibū gl̓aꝫ vel opes qͣs ſibi negabat ſeculū/quidni ſucceſſus turpes habeāt/ ea fedo initiata ſunt pͥncipio. Sꝫ ad me redeo. Mox vt religionis ſcholaꝫ introgreſſusſum/ ſuſcepit me in pͥmis vt mos hꝫ locusnouicioꝝ. in ꝯuerſatus aliquādiu/ gͣduꝫꝓficientiū aſcēdi. Nemo em̄ repēte fit ſummus. Tandē ꝓmouēte deo de v̓tute in virtutē ad ꝑfectiōes aſſumptus ſum. Primovelut aīalis. Scd̓o vt rōnalis. Tercio vtſpūalis. ẜm tres ſtatus ſtudētis ad amorēd̓ci. qͦs tranſſcripſi epiſtorā ad fratres demōte dei. Cōformiter etiā ad tres diuiniamoris gradus qͦs notauit libellus meusde diligēdo deū editus. Primus locus eſtſchola diſcipline ꝯtritōnis. Alter ſcholaſanctimonie meditatōis. Tercius ē ſchola ſolitudinis intime ꝯtemplatōis. Inmo verus amoroſus lāguet amore. Dehīcmorit̉ amore. Demum tercio viuit amore. Qm̄ parturitio amoris fit dolore languido. hoc eſt in rixa paſſionū. Dehīc poſteius parturitionē mortificatis paſſionibꝰ.morit̉ vetus homo. ſicut in parturitōe Beniamin Rachel. Tercio tandem amor natus adoleſcit creſcit. ex illo aīa viuit cuꝫapoſtolo dicēte. Uiuo ego iam ego. viuit v̓o in me xp̄us. In pͥmo bellū. In ſecundo inducie. In tercio pax. Nihilominus dum vita mortalis agit̉ in amore hecoīa ꝑmixtiꝫ inſunt. bellū. inducie. pax. rurſus bellū. rurſus inducie. pax viciſſiꝫ.ꝯfuſa ſunt hec oīa ſpes. metus. meror. gaudiū. vix hora vel dimidia fit in celo ſilentium. In hunc modū ſub alia metaphoraexardeſcit creſcit ignis diuī amoris. Torret pͥmo vehemēter multo fumo carnalium deſideriorum. flamma non niſi rararaptim emicat. dehinc flāma rapacior exurgit cōuoluta fumo fantaſmatū. licet adpoſtremū velut in carbone ſuo nitet. tranquillus ardet depuratus ab omni fumoſitate. paſſionū. tum fantaſmatuꝫ. Hocꝟo ferreū tranquillū dilectiōis incendiūpͥuſqͣꝫ attingeret anima mea/ pͥuſqͣꝫ amoreꝫ

conceptū enixa eſſet. quibꝰ ego langnoribꝰ extenuatus ſum/ quibꝰ vexatus doloribꝰ? Quotiēs ego ad ſctōs ſanctaſqꝫ homines qͦtiens ad pr̄es ftēs meos ſiml̓ inxp̄o degētes/ q̄rulis vocibꝰ planxi. Fulcite me floribꝰ ſanctaꝝ orationū vr̄aꝝ. ſtipate me malis exemploꝝ vr̄oꝝ/ qꝛ amore langueo. Cognitus ē nimiū mos eius. īmomore veterano vult hec infelix ſuadet. qͥddico ſuadet? vi agit vt ꝓſtituat decorē ſuū.hec virgūcula mea. hec adoleſcētula animamea. Attrahit videlꝫ corruptores ſordidiſſimos/ improbiſſimoſqꝫ p̄dones aīaꝝ incautaꝝ. Nunqͥd oculus p̄do nequā quidep̄datus erat aīaꝫ Hieremie? Tactusterea guſtus lingua aures heu qͣꝫ violenti ſunt ſeductores. Apprehēdit quilibetpalliū aīe mee ſubdole blādiens. Dormiinqͥt mecuꝫ. Reclamat aīa mea ore ſinderiſis in eſt inuētus dolus. ſꝫ nec inueniri pōt. Reluctat̉ manibꝰ conſcīe. Seorſuꝫvos exclamat. abite hīc in malā horā vr̄aꝫfallaciſſimi deceptores. Neſcitꝭ forte qͣlisego ſum. Ego ne talis meip̄aꝫ ſub vr̄a libidine ꝓſtituendā turpiter exponā. Ego neludibriū vobis ero riſus opprobriū?eſt ita ꝯſiliū. alias q̄rite ſi qͣs inueneritisveſtris credāt maleſuaſis blādicijs. Egovos reſpuo deſpicio cōſpuo. phy de vobis. Ita anima mea ad illecebras carnis. Ego aūt Bernardus ad meip̄m frequētius iſtud inculcabā. Bernarde ad qͥd veniſti? Ad qͥd veniſti Bernarde? Nimiꝝ tuveniſti ad amoris caſti ſcholā. in docearis amare deū ex toto corde ex tota aīa extota fortitudine. Nihil ergo tibi cuꝫ carne.rixas eius ꝑfer viriliter. Silebit tandē ſinūc grauit̓ moleſta ſit atqꝫ oblectamētoobſequet̉ tibi. Sꝫ qͥd? tantūmō timores intus rixe ſꝫ foris pugne. Notum eſtqͣꝫta me impudētia/ bis mulieres infelicesnudū aggreſſe ſunt. qͣs vt clamaui latrōes ſocios excitaui. Altera vice/ vetulā hanccarnē meā/ qꝛ ex viſu ml̓iercule ſtimulabatme acrius ſolito ego demerſi collotenus inaquā algidā vſqꝫ miſere ad mortem obtorpuit. Talibꝰ aculeis in ſui ꝑturitōe exagitatus amor meꝰ / ſepius in flebiles erupit eiulatus vagituſqꝫ. Et ego multū flens amorē meū qͣſi lachrymis balneās loquor apl̓o. O infelix ego qͥs me liberabit corꝑe mortis huius. gr̄a dei ih̓mxp̄m dn̄m nr̄m. Scio em̄ aliter ꝯtinens