In ſeptuageſima
XLVII
deducite illud Can̄. vij. Mane ſurgamusad vincas. ꝑiculoſa qͥppe ē mora. ridiculo.ſa ē curuatura. fructuoſa excultura. id̓o mane ſemīa ſemē tuū. Eccl̓i. xxv. Ideo ſurgamus. ſurreximus. ⁊ erecti ſumꝰ in ip̄o ad vineas. Plātabūt vineas ⁊ bibent vinū eoꝝ.Amos. ix. Nō expectet̉ tercia. nō meridiesaut ip̄ius ad extremū ſol̓ occaſus. ſꝫ manefiat. Dedecoꝝ eſt inſtar mortuoꝝ ꝓſtratoshumi iacere. ⁊ vt Perſius īdignas ait. curuas in terris hr̄e aīas. Ideo ſurgamus. cōmiſſe ſunt ſingul̓ ſingule vinee. qͥ neglecte/pctī virus pariūt. exculte ꝟo fructificāt invinū felicitatis et̓ne. Ideo ad has ſurgamus vineas. ¶ Sꝫ dicet forſan aūt pigrior aut ſomnolētior aliqͥs. cur māe ⁊ nō potius veſꝑe? Accedētes itaqꝫ nouiſſimi p̄ponemur pͥmis. ⁊ mercedis tātūdē iuxta ſentētiā ꝑabole hodierne/ ſumꝰ accepturi. Incaſſum igit̉ tota die ſudantes / nr̄a attereremus corpuſcula. ⁊ eſtꝰ pōduſqꝫ diei ītolerabiles gͣtis ſubiremꝰ. Ludēdū potiꝰ ē ⁊ adoleſcentie iuuētutiſqꝫ affectibꝰ gͣtiſſimis ⁊placidiſſimis īdulgēdū ip̄i nature ſenectuti qn̄ qͥdē aliud agere fas nō erit vinee cultus relinquat̉. O fallaciſſimas ſpes. o expectatōes vaniſſimas. qͦt ꝑemerūt adoleſcentes. qͦt ad celū euolaturos iuuenes/ in et̓nedānatōis p̄ceps ruere coegerūt? Non vosmoueāt inertiū ẜuoꝝ voces. qm̄ qͥ māe dedit. nec meridiē. nec ip̄aꝫ qͥdē terciā ſpōpōdit. ſꝫ vt ſapient̓ ſapiens affirmat oīa in futuꝝ ẜuant̉ īcerta. Eccl̓i. ix. ¶ Quāmulti ꝓlixos vite ānos aut ſomniates aūt ꝓmittēteſ vno die vna hora vnoqꝫ mom̄to miẜabilit̓ obierunt. qͦt int̓ has vane ſpei voces occubuer̄t. videre ſtupor ē. Propt̓ea filio ſuop̄cipiebat dn̄s vinee Math̓. xxi. Fili vadeoꝑari ī vineā meā. Dicere mihi viſus ē. pat̓ſum/ tu filiꝰ obtēꝑandū vadēdū ē hodie. n̄ꝓcraſtinādū ē. oꝑari nō obtorpeſcendū eſtin vinea fructificādū ē. ¶ Sꝫ aſſurgit hec īproba ⁊ temeraria ſpes/ tacito murmure ſecū īſuſurrāſ. nō hodie ſꝫ cras erit hodiernꝰdies vt heſternꝰ. ſit ī voluptate. ſit in iocis.ſit in delectatōe. cras ab his reſipiſcā. crasvinee cultui operā adhibebo. an auditꝭ coruinā vocē. an̄ īfidā fiduciā aīaduertitꝭ. audite potiꝰ illud nō tā creditū qͣꝫ exꝑtū Naſonis v̓bū. Qui nō ē hodie/ cras minꝰ aptus erit. qͦuſqꝫ cras ⁊ nunqͣꝫ hodie fiāt qͥſooīa iſta cras. vnū hodie aut vnū māe invineā tuā oꝑarꝭ Nec fruſtra ꝓph̓aꝫ dixiſſe
putes. bonū ē viro cū portauerit iugū dn̄iab a. ſ. Tren̄. iij. Iugū libeꝝ ac regiū. ⁊ niſixp̄ꝫ mēdacē putes/ ſuaue atꝫ leue. gͣuat fortaſſis cū īcipit. mox vt tulerꝭ in oblectatōeꝫvenict. Iō bn̄ p̄cipit rhetor ille Tul̓. Optima forma viuēdi eligēda ē. quā iocundāreddet ꝯſuetudo. ⁊ Naſo. Qd̓ male fers. aſſueſce feres. Iugū leue ē ſi pēſent̉ ꝑabulū ⁊p̄miū. ⁊ facil̓ labor quē amor oꝑat̉. mollibꝰꝟo ⁊ eneruatꝭ ac n̄ amātibꝰ nihil nō difficile ē. Porro ſen̄. ī ſe exꝑtū eē ait ꝙ facillīe tenera ꝯciliāt̉ īgenia ad recti amorē ⁊ leuit̓ .i.n̄ ml̓tū corruptꝭ inijcit manū ꝟitas. Ferociſſimaꝝ eī beluaꝝ catulos edomamꝰ. ⁊ teneras plātas circūflectimꝰ vt libet. ſenectāexpecta ſolāqꝫ tꝑis morā. fruſtra hͨ agere conaberꝭ. Nec alia rō ē/ cur pueros ſuos ꝯfeſtim parētes aut ſchol̓ aūt aliaꝝ reꝝ opificibꝰ tradūt/ niſi ꝙ grandior etas minꝰ hisapta ē. qͣꝫto ſatiꝰ bōe mēti ac fertili ab īeūteetate vacādū ē/ Garte alia venuſtior nulla ēnll̓a inſignior. nll̓aqꝫ ſciri difficilior. cū eꝯͣmala mens/ ꝑ ſe ⁊ ſine mgr̄is (vt Sen̄. ait)addiſcat̉. ¶ Quaꝓpt̓o īgenui adoleſcētes Idū vinea vr̄a ē īſtar cere flexibil̓. dūqꝫ vicioꝝ frutices ī eā nōdū alte radices eger̄t. eāexcolite. ad eā vigilatē. Facillīe ſiqͥdē violabil̓ ē/ aut ab eſtuati ⁊ igneo vapore libidīs.ſeu a gelida bruma vl̓ a turbido ⁊ exurentivēto ābitōis aūt alia peſte hmōi. q̄ ⁊ ſil̓ia īcōmoda/ ſi vineā tenerā vob̓ nō obſtātibꝰinuaſerīt d̓ ea actū ē ⁊ ꝑijt. Eliqͣte igit̉ ex eapͥmū ac puꝝ vinū nec ſordidis criminū fecibꝰ mixtū ⁊ vr̄is ī vaſis recōdite. qm̄ flacciv̓bū ē qd̓ Augꝰ. placuit. qͦ ſel̓ ībuta recensẜuabit odorē teſta diu. ait eī Sen̄. ij. epl̓a.rū .i. ꝙ ī etate ſil̓ ī vino pͥmū optimū ē. IōUirgiliꝰ Optīa q̄qꝫ dies miſerꝭ mortalibꝰeui. Prīa fugit. ſubeūt morbi. triſtiſqꝫ ſenectus. Primū īſuꝑ vinū gͣtiſſimū ē ⁊ deo acceptiſſimū. Ad hͦ iudei pͥmitias vindemieofferre iubebāt̉ ſacerdotibꝰ. ꝯͣ deteſtandā illoꝝ ignauiā qͥ pͥmitias etatis ⁊ vindemiaꝝſuaꝝ ſpūaliū mūdo largit̓ effluūt feces ſueſenectutis deo dare dedicareqꝫ ꝓponētes.Qui cauere debēt ne audire mereant̉ illudxp̄i. Non bibā amodo de geni. vi. h. Mat.xxvi. Qm̄ vitis ſenex q̄ ab initio nō excultaeſt ꝯuertit̉ in labruſcā aridā nodoſaꝫ ⁊ exoſam. cuiꝰ liqͦr acerbiſſimꝰ ē. Nimiꝝ ſi delicatius vini ſpūal̓/ potator xp̄s tal̓ modi vitꝭgermē aſpernet̉. Nimiꝝ etiam ſi hos ſenesde miſerijs ſuis quibꝰ euelli ſepe fruſtra co-