Sermo factus dn̄ica
nant̉ hora diei nouiſſima ingemiſcētes nequaqͣꝫ audiuit ſummus pr̄familias qͥ eumhactenus ſꝑ mittentē vocantēqꝫ habuerūtꝯtēptui. Mens erat mea generoſoꝝ adoleſcentū exēpla. vt Platōnis. Cathoīs. Tyri. Alexādri. Alcibradi. ſcīſſimoꝝ p̄terea vtSamuel̓. Dauid. Ioh̓is. Nicolai. ac ſimiliū qͦꝝ ingēs multitudo ē. ad vr̄aꝫ reuocare mēoriā. ſꝫ veritus ſuꝫ ne potiꝰ obrueremaut faſtidirē reꝝ multitudīe. Satis eſt dictū mō agatis vt illoꝝ ſitis in nūero qͥ vineā dn̄i .i. aīaꝫ ſuā pͥmo mane iuuētutis excoluerūt. de qͥbꝰ hodierne ꝑabole initio dr̄ꝙ exijt dn̄s pͥmo mane ꝯducere oꝑarios/ ⁊miſit illos in vineā ſuā. qd̓ fuit thema p̄aſſumptū. vbi ꝯformit̉ ad p̄dicta/ pͥmo mittēte nob̓ ꝓponit̉ ꝯſummata iā actio ſedulitatē expͥmēs īmitandā cū dic̄. miſit de p̄terito Hiere. xliiij. Miſi ad vos om̄s ẜuosmeos. ꝓph̓as de nocte ꝯſurgēs. Ecce diligētiā q̄ imitāda ē. Nā Htere. xxiij. dr̄ ꝙ nōmittebant̉ ꝓph̓e ⁊ p̄currebāt. Ergo a maiori nos qͥ mittimur hēmꝰ p̄currere. Et ſicin miſſis ſubiūgit̉ firmata oꝑatio. ocioſitatē repͥmēs fugiendā ibi .ſ. oꝑarios. Eccl̓i.xxxiij. Mitte illū in oꝑe ne vacet. Multaꝫem̄ maliciā docuit ocioſitas. Et ideo ſꝑ aliqͥd boni facito ne te dyabolꝰ inueniat ocioſum. In vinea cōp̄hendit̉ gͣta fructificatio ſterilitatē ꝑimēs reſcindēdā in vineā .ſ.Ezech̓. xvij. Facta ē vinea ⁊ fructificauitin palmites ⁊ emiſit ꝓpagines. Et Can̄. ij.Fructū ſuū dabit vinea. De tribꝰ ſil̓ illd̓ iāp̄allegatū reputat̉. fili vade qͦ ad pͥmū/ oꝑari quo ad ſcd̓m in vineā meā qͦ ad terciuꝫ.Hec de pͥma orōne.Sequit ſcd̓a oratioqͣlit̓ vinea nr̄aꝫ excolere debeamus.ſOtis accingimī viribꝰ inſignes viticole. ſumite ſarculoſ. ligones adaptate. ortus ē ſol. exeat hō ad opꝰ .ſ.⁊ ad. o. ſ. vſqꝫ ad. v. Pudeat ẜuos ſtertere. pudeatiacere. cū iā claꝝ mane feneſtras ītrat vt apd̓Perſiū ē. Cūqꝫ vigil ille vēturus pr̄familiꝯs pͥdē exierit qͥ tremēdis vocibꝰ intonatisacclamat. Quid h̓ ſtatis tota die ocioſi. ite⁊ vos in vineā meā q̄ eſt mēs vr̄a. p̄cipit incunctāter. Ite in vineā meā ip̄aꝫ excolite.Ite nō qͥdē greſſibꝰ corꝑis ſꝫ pijs affectibꝰ.neqꝫ em̄ maria nob̓ trāſfretāda ſunt/ aut de
ſerte ſolitudines adeūde/ ſꝫ qd̓ pn̄tiſſimū ēad nos. Ite (⁊ ꝑſio obediētes) nō vos q̄ſiueritis extra. ¶ Habet itaqꝫ vr̄m qͥlibet vitem intra ſe ſui corꝑis int̓cluſum. ſil̓em illiquā ſomniās ille incarceratꝰ pīcerna Pharaonis ſe vidiſſe refert Gen̄. xl. Uidebā inquit vitē corā me in qͣ erāt tres ꝓpagines.Myſtice vitis hec/ aīa nr̄a eſt. Et ꝓpagines tres ſunt ip̄ius vires .ſ. vis rōnal̓. visꝯcupiſcibil̓. ⁊ vis iraſcibil̓. Germina ſuntcogitatōes. Flores affectōeſ. vue ſunt oꝑationes q̄ dū ꝓdeunt/ qͣſi in vinū expͥmunt̉.Hec aūt vitis ſi neglecta nec cultu v̓tutuꝫaſſidue exercitata ſit (vt fieri ſolet) conuertit̉in labruſcā. ſeu vineā ſilueſtrē. qͣlis erat illaHelizei famulo reꝑta. iiij. Re. iiij. Hāc cōuerſionē peſſimā gͣui interrogatōne culpatdeus Hiere. ij. Ego inqͥt plātaui vineā electā. quō gͦ ꝯuerſa eſt in puā vinea aliena. ⁊Eſa. v. Expectaui vt faceret vuas ⁊ fec̄ labruſcas. ¶ Et qm̄ qͣlis arbor ē/ tales eiꝰ eſſefructus neceſſe ē Math̓. vij. Iſtaꝝ tam diuerſaꝝ ⁊ aduerſaꝝ vinearuꝫ/ diſparia vinaſunt/ ābo tn̄ mixta. Primū ē dulce ſuaue ⁊odorifeꝝ. reliquū ſalſum putre ⁊ fetulentū.Primū pollicet̉ aīa ſctā dilecto ſuo. Daboinqͥt tibi poculū ex vino cōdito Can̄. viij.Ideo ꝯdito. qꝛ varijs ꝯfecto v̓tutibꝰ tanqꝫex multis aromatibꝰ ⁊ pigmentis. Scd̓mvinū .i. de qͦ Pſal. ait plenū mixto .i. ml̓tiplici pctō cuiꝰ fex nō ē exinanita. d̓ qͦ bi. o. pe.ter. ⁊ Deut̓. xxxij. Fel draconū vinum eoꝝ.¶ Uidetis qͣꝫ miſerāda trāſformatio ⁊ qͣꝫtocū diſcrimine nr̄e mentis vinea aut inertiꝰtorpore aut ꝓcraſtinatiōe peruerſa debitocultu exerceri ꝯtēnit̉. Ecce nūc tp̄s putationis ac ſpūal̓ exercitij aduenit. ſeptuageſima .ſ. q̄ in ſeptēplici denario dieꝝ/ qͣſi ſepteꝫhoris claudit̉. vbi qͥſqͥs oꝑari renuerit diuini experſerit denarij. nec cū xp̄o hora nouiſſima reſurget ad vitā. Laboremꝰ igit̉ ⁊nō labat̉ nec ꝓdige ſpargatur tp̄s. Res (vtSen̄. ait) p̄cioſiſſima. nō ꝑdamꝰ vineā ꝓ qͣirrigāda nr̄ olī dn̄s ē crucifixus. ⁊ nō ſit vilis nob̓ aīa nr̄a q̄ tā chara illi fuit Neqꝫ em̄domū neqꝫ veſtē neqꝫ ſupellectilem malashr̄e volumꝰ/ nō malā ſil̓r habeamꝰ mentē.ſit p̄cor charior nob̓ aīa nr̄a qͣꝫ tunica. Un̄ꝓrſus monet ſapiēs. Miẜere inqͥt aīe tueplacēs deo. Eccl̓i. iij. Et quō illiꝰ miẜerisquā ꝑimis? quō illā amas quā ſcutibꝰ peccatoꝝ duriſſimis cruētari ⁊ dēſiſſimis ſuffocari ꝑmittꝭ. Ad miẜicordiā tn̄ ſi vllatenꝰ