Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo factus dn̄ica

nant̉ hora diei nouiſſima ingemiſcētes nequaqͣꝫ audiuit ſummus pr̄familias eumhactenus ſꝑ mittentē vocantēqꝫ habuerūtꝯtēptui. Mens erat mea generoſoꝝ adoleſcentū exēpla. vt Platōnis. Cathoīs. Tyri. Alexādri. Alcibradi. ſcīſſimoꝝ p̄terea vtSamuel̓. Dauid. Ioh̓is. Nicolai. ac ſimiliū qͦꝝ ingēs multitudo ē. ad vr̄aꝫ reuocare mēoriā. ſꝫ veritus ſuꝫ ne potiꝰ obrueremaut faſtidirē reꝝ multitudīe. Satis eſt dictū agatis vt illoꝝ ſitis in nūero vineā dn̄i .i. aīaꝫ ſuā pͥmo mane iuuētutis excoluerūt. de qͥbꝰ hodierne ꝑabole initio dr̄ exijt dn̄s pͥmo mane ꝯducere oꝑarios/miſit illos in vineā ſuā. qd̓ fuit thema p̄aſſumptū. vbi ꝯformit̉ ad p̄dicta/ pͥmo mittēte nob̓ ꝓponit̉ ꝯſummata actio ſedulitatē expͥmēs īmitandā dic̄. miſit de p̄terito Hiere. xliiij. Miſi ad vos om̄s ẜuosmeos. ꝓph̓as de nocte ꝯſurgēs. Ecce diligētiā imitāda ē. Htere. xxiij. dr̄mittebant̉ ꝓph̓e p̄currebāt. Ergo a maiori nos mittimur hēmꝰ p̄currere. Et ſicin miſſis ſubiūgit̉ firmata oꝑatio. ocioſita repͥmēs fugiendā ibi .ſ. oꝑarios. Eccl̓i.xxxiij. Mitte illū in oꝑe ne vacet. Multaꝫem̄ maliciā docuit ocioſitas. Et ideo ſꝑ aliqͥd boni facito ne te dyabolꝰ inueniat ocioſum. In vinea cōp̄hendit̉ gͣta fructificatio ſterilitatē ꝑimēs reſcindēdā in vineā .ſ.Ezech̓. xvij. Facta ē vinea fructificauitin palmites emiſit ꝓpagines. Et Can̄. ij.Fructū ſuū dabit vinea. De tribꝰ ſil̓ illd̓p̄allegatū reputat̉. fili vade ad pͥmū/ oꝑari quo ad ſcd̓m in vineā meā ad terciuꝫ.Hec de pͥma orōne.Sequit ſcd̓a oratioqͣlit̓ vinea nr̄aꝫ excolere debeamus.ſOtis accingimī viribꝰ inſignes viticole. ſumite ſarculoſ. ligones adaptate. ortus ē ſol. exeat ad opꝰ .ſ. ad. o. ſ. vſqꝫ ad. v. Pudeat ẜuos ſtertere. pudeatiacere. claꝝ mane feneſtras ītrat vt apd̓Perſiū ē. Cūqꝫ vigil ille vēturus pr̄familiꝯs pͥdē exierit tremēdis vocibꝰ intonatisacclamat. Quid ſtatis tota die ocioſi. ite vos in vineā meā eſt mēs vr̄a. p̄cipit incunctāter. Ite in vineā meā ip̄aꝫ excolite.Ite qͥdē greſſibꝰ corꝑis ſꝫ pijs affectibꝰ.neqꝫ em̄ maria nob̓ trāſfretāda ſunt/ aut de

ſerte ſolitudines adeūde/ ſꝫ qd̓ pn̄tiſſimū ēad nos. Ite ( ꝑſio obediētes) vos q̄ſiueritis extra. Habet itaqꝫ vr̄m qͥlibet vitem intra ſe ſui corꝑis int̓cluſum. ſil̓em illiquā ſomniās ille incarceratꝰ pīcerna Pharaonis ſe vidiſſe refert Gen̄. xl. Uidebā inquit vitē corā me in erāt tres ꝓpagines.Myſtice vitis hec/ aīa nr̄a eſt. Et ꝓpagines tres ſunt ip̄ius vires .ſ. vis rōnal̓. visꝯcupiſcibil̓. vis iraſcibil̓. Germina ſuntcogitatōes. Flores affectōeſ. vue ſunt oꝑationes ꝓdeunt/ qͣſi in vinū expͥmunt̉.Hec aūt vitis ſi neglecta nec cultu v̓tutuꝫaſſidue exercitata ſit (vt fieri ſolet) conuertit̉in labruſcā. ſeu vineā ſilueſtrē. qͣlis erat illaHelizei famulo reꝑta. iiij. Re. iiij. Hācuerſionē peſſimā gͣui interrogatōne culpatdeus Hiere. ij. Ego inqͥt plātaui vineā electā. quō ꝯuerſa eſt in puā vinea aliena.Eſa. v. Expectaui vt faceret vuas fec̄ labruſcas. Et qm̄ qͣlis arbor ē/ tales eiꝰ eſſefructus neceſſe ē Math̓. vij. Iſtaꝝ tam diuerſaꝝ aduerſaꝝ vinearuꝫ/ diſparia vinaſunt/ ābo tn̄ mixta. Primū ē dulce ſuaueodorifeꝝ. reliquū ſalſum putre fetulentū.Primū pollicet̉ aīa ſctā dilecto ſuo. Daboinqͥt tibi poculū ex vino cōdito Can̄. viij.Ideo ꝯdito. qꝛ varijs ꝯfecto v̓tutibꝰ tanqꝫex multis aromatibꝰ pigmentis. Scd̓mvinū .i. de Pſal. ait plenū mixto .i. ml̓tiplici pctō cuiꝰ fex ē exinanita. bi. o. pe.ter. Deut̓. xxxij. Fel draconū vinum eoꝝ. Uidetis qͣꝫ miſerāda trāſformatio qͣꝫto diſcrimine nr̄e mentis vinea aut inertiꝰtorpore aut ꝓcraſtinatiōe peruerſa debitocultu exerceri ꝯtēnit̉. Ecce nūc tp̄s putationis ac ſpūal̓ exercitij aduenit. ſeptuageſima .ſ. in ſeptēplici denario dieꝝ/ qͣſi ſepteꝫhoris claudit̉. vbi qͥſqͥs oꝑari renuerit diuini experſerit denarij. nec xp̄o hora nouiſſima reſurget ad vitā. Laboremꝰ igit̉ labat̉ nec ꝓdige ſpargatur tp̄s. Res (vtSen̄. ait) p̄cioſiſſima. ꝑdamꝰ vineāirrigāda nr̄ olī dn̄s ē crucifixus. ſit vilis nob̓ aīa nr̄a chara illi fuit Neqꝫ em̄domū neqꝫ veſtē neqꝫ ſupellectilem malashr̄e volumꝰ/ malā ſil̓r habeamꝰ mentē.ſit p̄cor charior nob̓ aīa nr̄a qͣꝫ tunica. Un̄ꝓrſus monet ſapiēs. Miẜere inqͥt aīe tueplacēs deo. Eccl̓i. iij. Et quō illiꝰ miẜerisquā ꝑimis? quō illā amas quā ſcutibꝰ peccatoꝝ duriſſimis cruētari dēſiſſimis ſuffocari ꝑmittꝭ. Ad miẜicordiā tn̄ ſi vllatenꝰ