Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo factus dn̄ica

cular tāta virtute poſſit vinū admonitiōis p̄feruidū/ acrit̓ nec minus abūdāter exp̄ſſit. vt nil mihi p̄ter folliculos inanes/ p̄ter acinos neſcio qͣs vini īopes reliquias dimiſſuꝫ videat̉. Introductꝰ tn̄ atꝫmiſſus nec retro pedē v̓tere/ nec imꝑantibꝰ obſeqͥ poſſuꝫ. Propterea ieſu ſyrachſui libri. c. xxx. qͣſi colligit acinos poſtdemiatores ip̄e ſperaui. Ego itaqꝫ tātivindemiatoris inherēs. gͣna vel neglexitvl̓ ſciēs p̄terijt. vl̓ liberalit̓ dedit/ recolligā vinū vtinā efficax qͣꝫ rude indigeſtūcliciēs in vaſa auriū vr̄aꝝ meliori vtiqꝫ imbui digna/ trāſfundā illa pͥus exorata inauxiliū accerſita/ abſqꝫ ſciſſura v̓ginal̓ terre. vitē verā ꝑturijt. ad quā recurrentes dicis. Aue Maria. Miſit ⁊c̄. Parabolicādn̄i vineā. cccl̓iaꝫ figurare nemo heſitat.aut hodiernū legit euāgeliū. aut matutinoẜmoni pn̄s fuit. Ueꝝ expoſitio hec adco aut auara aut ſolitaria ē vt aliā ꝓrſus excludat. Quāplures nēpe vineas myſticasſcpͥtura loquit̉. qͥbꝰ omiſſis ad pn̄s tm̄ duas ītroibo. Uineā .ſ. mētis hūane. de Cati. viij. Uinea mea corā me ē. Uineā inſuꝑſacre ſapīe. de ad lr̄aꝫ Eccl̓i. xxiiij. Egoſi vitis fruc. ⁊c̄. Iſtas vineas ꝯiūxi.neutra ſine altera excoli felicit̓ poſſit. Qd̓ne qͥs falſe dictū arbitret̉ audiat abſqꝫ ſapientiā/ aīe vitē deſtrui. Trāſiui (inqͥt ſapiēs) vineā viri ſtulti .i. ſapīa carētis. Credisforte pulchrā repꝑerit. audi qͥd ſeqͥt̉. Etecce totū inqͥt repleuerāt vrtice vepres. ſꝫ maceria lapidū deſtructa erat. Prouerb̓.xxiiij. In vrtica dat̉ intelligi mētꝭ aduſtio.quā voluptas īgerit. In ſpinis pūctuoſalaceroſa. vlceroſa. doloroſa mētis pūctioquā cupiditas ꝑturit. in deſtructꝭ plagꝭ. ind̓ſtructa materia ruinoſa mētꝭ clauſio quāocioſitas oꝑat̉. Sapīaꝫ v̓o niſi in bōa bn̄ inſtituta aīa reꝑire poſſe. aperte monſtrat illd̓ Sap̄. i. In maliuolā aīaꝫ ītroibit ſa. nec ha. ī cor. pec. ſubdito. Pie āt agētibꝰ dedit ſapīaꝫ. Eccl̓i. iij. Hāc igit̉ vineam duplicē nūc introgreſſus. excolēdā eſſeſuadebo pn̄tē collatiūculā ſub tribꝰ ꝑſuaſorijs or̄onibꝰ abſoluēs. Eſt ſiqͥdē genꝰ dicēdi/ vthemētiꝰ atqꝫ ꝯcitatiꝰ. qd̓ qͣſi aliqͥbꝰꝟb̓oꝝ ſtimul̓/ mētes penetrat. viuis easfacul̓ accēdit ad v̓tutē. Prīa or̄o ꝑſuaſiuaerit de vinea ſpūali nr̄e mētis vt ad prīomane ꝯſurgamꝰ. Scd̓a erit de eadē vt eaꝫip̄aꝫ debite excolamꝰ. Tercia erit de vinea

ſapīe vt diligamus. Auditores aūt vosbeniuolos hr̄e p̄cor. a vr̄a hūanitateclemētia īpetratū ſperās īcipio. Adeſtoteoptimi adoleſcētes. ſummi priſfamiliasiuſſionē credul̓ auribꝰ attēdite. Ite vos invineā. Ite currite. rūpite moras oēs. Qm̄vt Naſo ait. Labit̉ occl̓te fallit̓qꝫ volubil̓etas nihil ē ānis velociꝰ. Tragicꝰ qͦꝫ Seneca. Properat curſu vita citato volucriqꝫdie. Rota p̄cipitis voluit̉ anni. Accelerandus idcirco curſus ē. neqꝫ īuidus piger ille/ ē a qͦdaꝫ vulgari poeta deſcpͥtus. Qui ſimane vocet̉ obaudit. ſi citet̉ adhuc iteratavoce ſonora nare vigil ſtertit. tandē clamore coactꝰ. ore tn̄ lēto linguā mouet. mihiqͥd vis inqͥt ſurge veni deꝰ/ miſeren ego ſurgo. vade ſeqͣr. nec ſequit̉. qͥd decipis tu venies? dudū veniſſeꝫ. ſꝫ mihi veſtesro nec īuenio. qͥs demō ſuſtulit illas. ſurgecito. dn̄e ſum p̄ſto. nec ē tn̄ immo vl̓ caputhuc illuc v̓tit. vel brachia ſcalpit. vel membra in lōgū diſtēdit. ſic ſibi qͣſdā vndelibetmorulas q̄rit. ſꝑ venit ore. non pede. Sicveniēs nunqͣꝫ venit. Hec ille. Quā multoꝝ mos ē temꝑalis ſꝫ et̓ni dn̄i vocatōeꝫ ſomniātes audiūt. a cubilibꝰ pctōꝝſordidiſſimis auelli nequeūtes. Ueꝝ alit̓ ēagendū qm̄ magnū opus ē. tp̄s ꝟ̓o breuiſſimū. Meminiſſe ſiqͥdē debetis a dn̄icaparabola didiciſſe. vnius tantūmodo dieiſpaciū amplius ad laborē datū eſſe. taꝫvelox. breuis. tanqͣꝫ caduca ē mortaliumvita. Quemadmodū itaqꝫ dies ab algidaaurora inchoans paulatī horas momēta ad intēſum meridici feruorē. ab inde ingclidā noctē ꝓgredit̉. aliter ab infātia incipiens gradatī puericiā adoleſcētiamqꝫ iuuentutē qͣſi totidē horas ad viuiduꝫ nubile virilitatis robur ꝓuehitur.ſubinde in ſenectam et decrepitudinem. intenebroſam deniqꝫ noctis mortem / ſenſimac ſine ſtrepitu relapſurus. qͣꝫ vita breuisque tota fugaciſſimo diei vnius curſuſuratur. Numera menſes/ annos atqꝫ luſtra nil aliud qͣꝫ exigua diei vnius momenta ſunt. Adde aliarum rerū ꝑditioni vtcūqꝫ ſuccurrit̉/ temꝑis iactura irreꝑabiliseſt. Qd̓ notauit vulgati verſus grauis ſententia. Quiſqꝫ poteſt rebus ſuccurrere. nemo diebus. Inde eſt lyricum illud Oratijad poſthumum. Eheu fugatos poſthumelabuntur anni. Quamobrem preclariſſimi adoleſcentes/ vnanimes dicite in opꝰ