Omnium ſanctoꝝ
XI. VI
rhetorica ſua diuina. q̄ in hac materia/ ſic̄ ⁊alie meditatōes ſanctoꝝ/ plurimū ē idoneaꝓ ꝯcuſſiōe mētis ad luctū. ¶ Ecce ꝯſtituamus an̄ ꝯſideratōis nr̄e ocl̓os nō in trāſitu ſꝫ in ꝓfūdo fixoqꝫ intuitu/ ad qͥd genitiſumus. qͥd ⁊ vbi futuri ſumꝰ igͦramꝰ Quidſi abeſſe ꝯtigerit ꝓpt̓ momētaneā delectatiunculā ab et̓no ꝯſortio btōꝝ. qͣꝫta eſſet illa cōfuſio deus miẜicordie. qͣꝫta deſolatio.Ite maledicti in ignē eternum. Si flet̉ lachrymis amiſſa pecunia veris. ſi mors amici/ pene nos exanimat. ſi qͣlecunqꝫ infortuniū nos tꝑale ꝯturbat. Hec omīa ad aīenr̄e mortē qͣꝫtula ſunt. Quale portentū eſtgeſtare ſecū funus aīe ꝓprie. nec iā geſtare/ſꝫ trahere ad ſepl̓turā infernalē. ⁊ inſtar frenetici int̓ ꝓpria mala ridere ⁊ iocari. exemploqꝫ vituli qͥ ducit̉ ad mortē petulco vanitatis pede ſaltare. Nōne p̄terea gaudiuꝫ p̄ſens ſic̄ pūctus ē/ a qͦ linea miſerie trahit̉ ininfinitū. Et qͥ ducūt in bonis dies ſuos inpūcto ad inferna deſcēdūt. Luctus bonꝰecōtra lineā deſcribit gaudioꝝ ⁊ ꝯſolatōisſine termino duratura. qm̄ breue hic ⁊ momentaneū tribulatōis in nobis ſupra modū immēſum glorie pōdus oꝑat̉ in nobisꝑ gratiā/ ⁊ in futuro ꝑ gloriā/ p̄ſtante eo qͥ ēbn̄dictus in ſcl̓a ſcl̓oꝝ. Amen.Alius ſermo factuſin die oīuꝫ ſcōꝝ ꝑ eundē Cancellariū.Xultate qm̄ merces vr̄acopioſa ē incelis. Mathei. v. ⁊ ſentētialit̓ Luce. vi. Doctiſſimi ⁊ ſapiētes viri. venite exultemdn̄o. qm̄ hoc hꝫ hoīumcōmunis natura. vt dipatria ſua neſcio qͣ dulcedine cūctos loquiparit̓ audireqꝫ delectet. Nō degeneremusigit̉ ab hͦ pio naturaliqꝫ deſiderio dū de illa mercēde celoꝝ q̄ vere patria nr̄a eſt. pr̄iafinalis ⁊ et̓na/ ſermonē facere inſtituimusNemo claudat aures vl̓ alijs tumultuoſuſexiſtat obmuteſcat garrulitas ſummurmūrās puerilis ſibilatio q̄libet ꝯtīceſcat. qͥnetiā ſecluſis ad tp̄s reiectiſqꝫ oībꝰ ad aīe oſtium pulſantibꝰ audiamus ⁊ exultemꝰ. qm̄merces vr̄a copioſa ē in celis. Qd̓ vt agere⁊ loqͥ digne poſſimus diſpenſatricē mercedis illius exorātes ſalutemꝰ ꝑ illud angelicū Aue Maria ⁊c̄. ¶ Exultate qm̄ mercesvr̄a copioſa ē in celis. Si apud īcredulos
ac ⁊ vere religionis exꝑtes hn̄dꝰ mihi ẜmoeſſet eniti pͥmū opteret argumentis ſtabilire mercedē iuſtis. ⁊ reprob̓ ſuppliciū poſthāc vitā nō deeſſe. Quiſqͥs em̄ hoc vel negat vel in dubiū reuocat/ cetera q̄ de v̓tutibus ac pietate diſſerueris/ facile ꝯtēnit. Atuero/ melius nūc mecū comp̄hendioſiuſqꝫagit̉ qͥ oratōeꝫ facturus ſum viris xp̄ianafide ac pietate diligēter ībutis. quibꝰ. certeꝑſuaſum eſſe dꝫ ⁊ fixa credulitate ſtabilitū.qm̄ qͥ bona egerūt ibūt in vitā eternā. qͥ ꝟ̓omala in igne eternū. Nec incredula menteſuſcipiūt vocē nr̄i thematis. Exultate qm̄merces ⁊c̄. Nā ſi deus ⁊ remūerator ē in ſecredentiū quēadmodū publica nedū theologoꝝ veꝝ etiā philoſophātiū ⁊ vniuerſaliter oīuꝫ rōe vtentiū vox acclamat. alia poſthāc vitā iuſtis merces neceſſario ſperādaeſt. Neqꝫ em̄ diuinitatis iuſticie pietatiſqꝫcultoribꝰ/ ſua merces in hac vita dat̉ q̄ creberrimis exercet̉ erūnis. qꝛ oēs qͥ pie volūtviuere in xp̄o ꝑſecutōneꝫ patiunt̉. Nec deſunt exēpla. Uerte oculos ad quēlibet ſanctoꝝ oīuꝫ qͦꝝ hodie celebritas mēorat̉. Etſi mortalē pn̄tis vite ſue curſum diſcuſſerꝭ.qͥd oro te niſi duꝝ penale acerbuꝫ ⁊ qͦtidiane mortificatōi ſimillimū reꝑies. Propterte inqͥt ꝓph̓a mortificamur tota die. ⁊ apl̓sScitis hec. r. p. ac fratres in xp̄o p̄cipui ⁊idoneis teſtibꝰ ſapient̓ credidiſtis Teſtibꝰinquā qͥ nec fallere vellēt. qͥppe ꝓ ſua aſſertione nihil in mūdo hͦ niſi tormēta morteꝫflagellaqꝫ reportātes. Qui nec p̄terea fallipn̄t qͥ inſpirāte deo locuti ſunt. ij. Petri. i.¶ Ꝙ ſi qͥs in hͦ cetu venerando ita ꝑdituseſſet ⁊ indomite ad fidē ceruicis nōdū futurā ſcōꝝ mercedē crederet. Abſcedat peccator. Nō expectet vt illud ſibi ꝓbādū aſſumā ⁊ ingerā ſolē cecis oculis. Nā (o deuseqͥſſime) qͥd apud illuꝫ ageret mei ẜmonisexiguitas qͥ tot ⁊ tātis incaſſum audit doctiſſimoꝝ. ſctīſſimorūqꝫ aſſertōes. teſtimonia q̄ credibilia facta ſunt nimis ꝓbatōes⁊ oracula. qͥ ⁊ ip̄aꝫ ſpernit diuinā ⁊ celicamxp̄i vocē dicentē. Exultate qm̄ merces vr̄acopioſa ē in cel̓. ¶ Uis igit̉ ſcire o fidel̓ aīa Dnā ad talē mihi ẜmo ē. vis ſcire qͣꝫ copioſamerces ſit in cel̓. nō ego ſed dn̄s ip̄e rn̄deatGen̄. xv. Ego ꝓtector tuꝰ ſuꝫ. ⁊ merces tuamagna nimis. O vere magna merces nimis deꝰ. Et tā magna ꝓrſus vt nihil magꝭpoſſet cogitari. ⁊ qͥcqͥd de mercede ſctōꝝ aliud dixeris. ꝓ rei magnitudine paꝝ ē/ exi-
gG