Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Omnium ſanctoꝝ

XI. VI

rhetorica ſua diuina. in hac materia/ ſic̄alie meditatōes ſanctoꝝ/ plurimū ē idonea ꝯcuſſiōe mētis ad luctū. Ecce ꝯſtituamus an̄ ꝯſideratōis nr̄e ocl̓os in trāſitu ſꝫ in ꝓfūdo fixoqꝫ intuitu/ ad qͥd genitiſumus. qͥd vbi futuri ſumꝰ igͦramꝰ Quidſi abeſſe ꝯtigerit ꝓpt̓ momētaneā delectatiunculā ab et̓no ꝯſortio btōꝝ. qͣꝫta eſſet illa cōfuſio deus miẜicordie. qͣꝫta deſolatio.Ite maledicti in ignē eternum. Si flet̉ lachrymis amiſſa pecunia veris. ſi mors amici/ pene nos exanimat. ſi qͣlecunqꝫ infortuniū nos tꝑale ꝯturbat. Hec omīa ad aīenr̄e mortē qͣꝫtula ſunt. Quale portentū eſtgeſtare ſecū funus aīe ꝓprie. nec geſtare/ſꝫ trahere ad ſepl̓turā infernalē. inſtar frenetici int̓ ꝓpria mala ridere iocari. exemploqꝫ vituli ducit̉ ad mortē petulco vanitatis pede ſaltare. Nōne p̄terea gaudiuꝫſens ſic̄ pūctus ē/ a linea miſerie trahit̉ ininfinitū. Et ducūt in bonis dies ſuos inpūcto ad inferna deſcēdūt. Luctus bonꝰecōtra lineā deſcribit gaudioꝝ ꝯſolatōisſine termino duratura. qm̄ breue hic momentaneū tribulatōis in nobis ſupra mo immēſum glorie pōdus oꝑat̉ in nobis gratiā/ in futuro gloriā/ p̄ſtante eo ēbn̄dictus in ſcl̓a ſcl̓oꝝ. Amen.Alius ſermo factuſin die oīuꝫ ſcōꝝ eundē Cancellariū.Xultate qm̄ merces vr̄acopioſa ē incelis. Mathei. v. ſentētialit̓ Luce. vi. Doctiſſimi ſapiētes viri. venite exultemdn̄o. qm̄ hoc hꝫ hoīumcōmunis natura. vt dipatria ſua neſcio dulcedine cūctos loquiparit̓ audireqꝫ delectet. degeneremusigit̉ ab pio naturaliqꝫ deſiderio de illa mercēde celoꝝ vere patria nr̄a eſt. pr̄iafinalis et̓na/ ſermonē facere inſtituimusNemo claudat aures vl̓ alijs tumultuoſuſexiſtat obmuteſcat garrulitas ſummurmūrās puerilis ſibilatio q̄libet ꝯtīceſcat. qͥnetiā ſecluſis ad tp̄s reiectiſqꝫ oībꝰ ad aīe oſtium pulſantibꝰ audiamus exultemꝰ. qm̄merces vr̄a copioſa ē in celis. Qd̓ vt agere loqͥ digne poſſimus diſpenſatricē mercedis illius exorātes ſalutemꝰ illud angeli Aue Maria ⁊c̄. Exultate qm̄ mercesvr̄a copioſa ē in celis. Si apud īcredulos

ac vere religionis exꝑtes hn̄dꝰ mihi ẜmoeſſet eniti pͥmū opteret argumentis ſtabilire mercedē iuſtis. reprob̓ ſuppliciū poſthāc vitā deeſſe. Quiſqͥs em̄ hoc vel negat vel in dubiū reuocat/ cetera de v̓tutibus ac pietate diſſerueris/ facile ꝯtēnit. Atuero/ melius nūc mecū comp̄hendioſiuſqꝫagit̉ oratōeꝫ facturus ſum viris xp̄ianafide ac pietate diligēter ībutis. quibꝰ. certeꝑſuaſum eſſe dꝫ fixa credulitate ſtabilitū.qm̄ bona egerūt ibūt in vitā eternā. ꝟ̓omala in igne eternū. Nec incredula menteſuſcipiūt vocē nr̄i thematis. Exultate qm̄merces ⁊c̄. ſi deus remūerator ē in ſecredentiū quēadmodū publica nedū theologoꝝ veꝝ etiā philoſophātiū vniuerſaliter oīuꝫ rōe vtentiū vox acclamat. alia poſthāc vitā iuſtis merces neceſſario ſperādaeſt. Neqꝫ em̄ diuinitatis iuſticie pietatiſqꝫcultoribꝰ/ ſua merces in hac vita dat̉ creberrimis exercet̉ erūnis. qꝛ oēs pie volūtviuere in xp̄o ꝑſecutōneꝫ patiunt̉. Nec deſunt exēpla. Uerte oculos ad quēlibet ſanctoꝝ oīuꝫ qͦꝝ hodie celebritas mēorat̉. Etſi mortalē pn̄tis vite ſue curſum diſcuſſerꝭ.qͥd oro te niſi duꝝ penale acerbuꝫ qͦtidiane mortificatōi ſimillimū reꝑies. Propterte inqͥt ꝓph̓a mortificamur tota die. apl̓sScitis hec. r. p. ac fratres in xp̄o p̄cipuiidoneis teſtibꝰ ſapient̓ credidiſtis Teſtibꝰinquā nec fallere vellēt. qͥppe ſua aſſertione nihil in mūdo niſi tormēta morteꝫflagellaqꝫ reportātes. Qui nec p̄terea fallipn̄t inſpirāte deo locuti ſunt. ij. Petri. i. ſi qͥs in cetu venerando ita ꝑdituseſſet indomite ad fidē ceruicis nōdū futurā ſcōꝝ mercedē crederet. Abſcedat peccator. expectet vt illud ſibi ꝓbādū aſſu ingerā ſolē cecis oculis. (o deuseqͥſſime) qͥd apud illuꝫ ageret mei ẜmonisexiguitas tot tātis incaſſum audit doctiſſimoꝝ. ſctīſſimorūqꝫ aſſertōes. teſtimonia credibilia facta ſunt nimis ꝓbatōes oracula. ip̄aꝫ ſpernit diuinā celicamxp̄i vocē dicentē. Exultate qm̄ merces vr̄acopioſa ē in cel̓. Uis igit̉ ſcire o fidel̓ aīa D ad talē mihi ẜmo ē. vis ſcire qͣꝫ copioſamerces ſit in cel̓. ego ſed dn̄s ip̄e rn̄deatGen̄. xv. Ego ꝓtector tuꝰ ſuꝫ. merces tuamagna nimis. O vere magna merces nimis deꝰ. Et magna ꝓrſus vt nihil magꝭpoſſet cogitari. qͥcqͥd de mercede ſctōꝝ aliud dixeris. rei magnitudine paꝝ ē/ exi-

gG