Sermo factus in ſolennitate
guū eſt indignū eſt. Illa qͥppe eſt q̄ in ſe ſupereminēter hꝫ ſtatū oīuꝫ bonoꝝ aggregatione ꝑfectū ⁊ ſuꝑexcellēter in ſe amplectit̉qͥcqͥd diuitiaꝝ/ qͥcqͥd delectatōis/ qͥcqͥd honoris ⁊ glorie deſiderabile ē aīe rōnali. ⁊ vltra in infinitū aucͣtius ꝑfectius ⁊ excellentius. ¶ Grādis ſane excellētia atꝫ dignitascreature rōnalis. Eā itaqꝫ taꝫ capacē fecitdeus vt nihil minus eo ip̄aꝫ replere poſſit.quietare nihil. nihil ſatiare. Hinc Auguſtinus .i. ꝯfeſſi. Feciſti nos ad te. ⁊ inqͥetū eſtcor nr̄m donec qͥeſcat in te. Qua ī re canitꝓph̓a. Pars mea deus in eternū. Et alibi.Portio mea ⁊c̄. Iteꝝ. Dn̄s ꝑs hereditatisnice ⁊c̄. Bōa vtiqꝫ ꝑs ⁊ magna portio d̓s.Et cui nō ſufficit/ nimis auarus ē. nimisauidus ⁊ ſtolidus. ¶ Letamī igit̉ in dn̄o ⁊exultate iuſti/ ⁊ gl̓iamī oēs recti corde. qm̄merces vr̄a copioſa ē in celis. Si pōduslaboꝝ vos p̄mit. Si ꝓpter iuſticiā patimini. Si fame ſiti frigore corꝑa vr̄a ꝓpt̓ chriſtum atterunt̉. Si ad obediendū deo caſtigatis corpus vr̄m/ ⁊ in ẜuitutē redigitis.ſi maleſuaues ſpernitis voluptates. honores vanos calcatis. oīa deniqꝫ vt ſtercoraarbitramini. gaudete qm̄ nō ſunt ꝯdignepaſſiones huius tꝑis ad futurā gl̓iaꝫ q̄ reuelabit̉ in nob̓. Sileat q̄ rela de labore cuꝫtā certa ſpes ſit d̓ denarij diurni ꝑſolutōe.Nūc fatigati parūqꝫ gemitis. Sꝫ exultate qm̄ ⁊c̄. ¶ Sꝫ animi nr̄i naturā agnoſco.ſingulariū enumeratōe magis capit̉ ⁊ mouet̉. Cibꝰ integer minus ſapit ⁊ ꝯtrita ſuauius redolēt aromata. qͣꝫobrē deciſior fiatnoſter ẜmo de ſctōꝝ mercede/ ⁊ ex viſibilibus ad inuiſibilia trāſeūtes deducamus apoſteriori vt poſſumus/ qͣꝫta erit ⁊ qͣꝫ multa ſctōꝝ retributio. Ex his q̄ apud nos hicagunt̉ vidēturqꝫ ⁊ tāqͣꝫ aliqͦ curru vtamurꝯſideratiōe ſenſibiliū ad ea q̄ ſenſum latentvtcūqꝫ latent capiēda. Neqꝫ em̄ in ſuo fulgore ⁊ lumine videri pōt a nob̓ viatoribꝰ ⁊corporea mole p̄ſſis/ ſctōꝝ merces q̄ deuseſt/ ſi nō aliqͥbꝰ inuolutriſ ⁊ ſil̓itudinibꝰ reꝫcorꝑaliū fiat obumbratio q̄dam. ꝓut diuinus dixit pr̄ Dionyſius. Et inter plurimaqm̄ tp̄us ⁊ res exigūt) ꝟtamus oculos nr̄eꝯſideratōis ad almā hāc vniuerſitatē Pariſien̄. mr̄eꝫ nr̄aꝫ. cuius nūc cōmēorata ample dicta intueamur dilgenter ⁊ ſollerter eaoīa q̄ ibidē fiūt ⁊ tractant̉. fortaſſis agͦſcemus ꝙ ſi tm̄ delectat̉ ⁊ afficit̉ animus ī bonis minimis. Si tā vehemēti ſollicitudīe
tā vario multoqꝫ ſtudio in vmbra ⁊ veſtigio ꝑ modicū veri boni nr̄i figit̉ ⁊ agglutinat̉ deſideriū. Si deniqꝫ ſil̓itudines huiꝰpulchritudinis ſapīe ⁊ bonitatis in ſui delectatōꝫ tā incredibilit̓ nos incendūt inflāmant ⁊ capiūt. magna eſſe ꝓrſus. ⁊ mirādanō ambigamꝰ q̄ de hac ſctōꝝ mercede ſperare iubemur ⁊ debemus. nec inanē cohortatōeꝫ eſſe nr̄i ſaluatoris. Exultate qm̄ merces vr̄a ⁊c̄. ¶ Aſſurgat igit̉ nr̄a ꝯſideratio ⁊ Eqͣdruplex bonū. vel ſi rectius loqͥ libet quadruplicis boni vmbrā veſtigiū ⁊ odore recogitemus. In hac alma vniuerſitate mr̄enr̄a/ amari ꝓ mercede ſiue ꝑiter ⁊ ꝯq̄ri. Inartiuꝫ facultate merces ē naturaliū reꝝ cognitio ⁊ hītudinis cauſaꝝ ad effectus quoad bonū qͦddā honeſtuꝫ ⁊ liberale. In medicine facultate merces ē ſanitatis adeptioreſtauratio ſeu ꝯẜuatio qͦ ad bonū placēs⁊ delectabile. In decretoꝝ facl̓tate mercesq̄dā ē tranqͥlla ciuiū cohabitatio. pax atqꝫdelectatio. qͦ ad bonū cōferens ⁊ vtile. Poſtremo in ſacre theologie facultate merceseſt cōpoſitio moꝝ ⁊ alta diuinoꝝ ꝯtemplatio quo ad bonū heroicum ⁊ ſuꝑnaturale.¶ Magnū eſſe putamus. R. p. ⁊ mgr̄i magnū ſi vel vnā aliquā ex his mercedibꝰ adipiſci ꝯtingat. Certū rei huius faciūt iudiciū/ labor aſſiduus ⁊ iuge ſtudiū. vigilamꝰlucubramus. ⁊ cū multa cerebri vertigine⁊ oculoꝝ leſione libros totos euoluimus.Exulamus vltro a pr̄ia dulci. charos parētes linqͥmus. eſtuamꝰ. algemus. ſiti. fame.pauꝑie ⁊ mille incōmodis afficimur. duraq̄libet ⁊ aſꝑa ꝑpetimur. Ad qͥd iſta niſi vtvel in vna vel pluribꝰ p̄dictaꝝ facultatū excellentiā mercedis quā pollicent̉ aſſeqͥ valeamus. Et tn̄ obſecro in his oībꝰ qͥd ꝑfectum. qͥd ſolidū. qͥd ve ſatiatiuū. īmo ſi veritas acri iudicio metiat̉. qͥd nō diminutūinane anxiū ſuꝑuacuūqꝫ reꝑies? Pōt attamen tāta nos efficacia/ tal̓ ſpes ex ill̓ attrahere. īmo ⁊ īpellere vt in tot grauibꝰ ⁊ moleſtijs ſtudioꝝ laboribꝰ gaudeamus iocūdemur ⁊ exultemus. Quale hͦ ⁊ qͣꝫtū eſt argumentū o ſciētifici ⁊ p̄cellētes viri de eternamercede ſctōꝝ ſi ſic tꝑale ⁊ momentaneumnos ꝯdelectat p̄miū de felicitate pr̄ie. Siſic placere pōt exiliū vallis miſerie. de veriſummiqꝫ boni ſuꝑ plena guſtatōe ſi tm̄ ſaporis ē in eius ꝑtenuiſſimo odore. Quamobrē oēs qͥ ſperatis in dn̄o/ qͦꝝ ꝯuerſatio incelis ē. qͥ ſapiēti ꝯſilio nō facitis de naufra