Sermo factus in ſolennitate
Tercia cōſideratio.Lugētes qͥ habitāt ī ſepulcris qͥ moriūt̉ tota die ſicut oues occiſiōis. qͥ exaſperāt ī ſeipſis. qͥ renuūt ꝯſolari vt ꝯſolent̉. qͥ deſcēdūt īinfernū viuētes. hͦ ē ꝯſiderando illū ſibi p̄cauēt. ſuſcipiūt etiā ī hac vita maiorē ꝯſolatōꝫqͣꝫ qͥ ꝯſolatōibꝰ carnalibꝰ et īdignis ſe totosp̄cipites dāt. Qm̄ ibi mox delectatio effluit.⁊ ſtimuli graues ⁊ hami incluſi fixi manent.infelicē animā corrodētes. adeo ꝙ lōge maioris vite ſunt boni pluriqꝫ/ cū ſit ī eis ſecura ⁊ leta mēs quaſi iuge ꝯuiuiū. animus ꝟogaudens etatē floridā facit.Quarta ꝯſideratio.Hoīes corrupti ſenſus ſpūal̓ ꝑ ſapīaꝫ terrenā aīalē ⁊ diabolicā nō plꝰ audiēdi ſunt. nōplꝰ ꝯſulēdi aut credēdi/ ſi ꝯͣ ea q̄ diximꝰ d̓ luctu ⁊ btītudīe ⁊ ꝯſolatōe tacrauerit/ qͣꝫ ſi porcus laudaret voluptatē culpatis mūdicijs.Aut quō febricitās vl̓ ml̓ier p̄gnās vl̓ aliteleſus audiret̉/ ſiꝯͣ ſenſatōes eoꝝ hoīm qͥ ſaniſūt diſceptarēt. Utrobiqꝫ em̄ par eſt rō deceptōis nō credēdo. corruptio .ſ. iudicij ex corruptōe potētie app̄hēdētꝭ iudicātꝭ ¶ Propterea de ꝯſolatōne ⁊ btītudīe nr̄a plꝰ aliqn̄ credendū ē ſimplicibꝰ idiotꝭ tāqͣꝫ plꝰ ī hͦ vere ſapiētibꝰ ⁊ ꝑ exꝑiētiā intimā philoſophātibꝰ. ⁊qͥ ꝓ ꝯſuetudine ⁊ luctu ⁊ gra/ puros hn̄t ſenſus interiores/ qͣꝫ alijs qͣꝫtūlibet eruditis cūſuis corruptiuis ⁊ fedis deſiderijs/ obuubilantibꝰ ⁊ amaricare deſiꝑeqꝫ faciētibꝰ oēꝫ ſenſū rōis. cuiꝰ corruptōis manifeſtū ſignū ē ꝙdolere neq̄unt de pctīs. Quid dico nequeūtLetant̉ etiā cū male fecerint. exultāt ī rebuspeſſimis. Adeo ſenſus eoꝝ a ſctītate ⁊ a vitabona longe abeſt. adeo ꝓrſus obtorpuit. Etqm̄ tanta occurrit nobis hodie teſtiū turbaſctōꝝ ſctāꝝqꝫ oīm/ nobis teſtificātiū cū xp̄obtōs eē qͥ lugēt/ qm̄ ꝯſolabūt̉ ꝓfecto nō minus eis in hͦ qͣꝫ ph̓is ī alijs ſuis inueſtigatōibus credere equū ē. Utrīqꝫ em̄ par ē rōcinatōis fulcimētū ī exꝑiētia ſitū. vt palaꝫ traditDionyſiꝰ. viij. c. de diuīs noībꝰ. Et dn̄s anthiſiodorēſis ī ca. de dono ſapīe. Liceat igitur nō ſola credulitate ſꝫ etiā cū intelligētiafidelit̓ aſſerere thema ꝓpoſitū. Btī qͥ lugent⁊ qm̄ ipſi ꝯſolabunt̉ ¶ Stabilita ꝟitate fideinoſtre ſuꝑ hoc triplici fūdamēto triū terminoꝝ ſumpti thematis btītudo. luctꝰ. ꝯſolatio. ⁊ fide ad intellectōeꝫ ſicut arbitror deducta. nō ad meriti euacuatōꝫ (ſꝑ em̄ pͥme ꝟita
ti nō rōni fides innitit̉) ſed ad eiꝰ ꝯtra reprobos irriſores p̄coniū/ tota ī ammonitiōe trāſeat ⁊ finiat̉ or̄o. ¶ Lugētes ⁊ penitētes audite cū gaudio p̄miuꝫ veſtꝝ/ ne vos abſorbeattriſticie exercitiuꝫ. Audite btōs eē qͥ lugent/qm̄ ꝯſolabunt̉. Btūs v̓o luctꝰ ad cuiꝰ menſam ī ſecreto mētis cenaculo. xij. fructꝰ ſpūsmīſtrant̉ enūerati ab apl̓o ad Gal̓. v. Charitas. gaudiū. pax. patiētia. benignitas. bonitas. lōganimitas. māſuetudo. fides. mūdicia. cōtinētia. caſtitas. ¶ Salubris luctꝰ qͥegyptiacā vicioꝝ turbā fūditꝰ mergit. qͥ capita draconū / hoc ē initia malaꝝ ſuggeſtionūꝯtribulat in aqͥs ſuis. qͥ ſuꝑ aqͣs babylonisſedēs ⁊ flēs/ allidit ꝑuulos eiꝰ ad petram. quiſordes carnalitatis abluēſ obliuionē etiaminducit luxurie magne. cuiꝰ ꝯſolatōni nō miſcet̉ alienꝰ. cui cedit luctꝰ infelix mūdane aduerſitatis/ tanqͣꝫ ſi clauꝰ clauo retūdit̉. ¶ Eto deꝰ eqͥſſime/ ſi taꝫ obſtinate refugiūt hoīesluctū q̄rētes ꝯſolatiōem. qͦ pacto nō intelligūt. qm̄ iō ſaltē lugere deberēt vt ꝯſolarent̉.Exꝑiant̉ licet quāta ē ī luctu bona iocunditas. qͣꝫuis cortex amarꝰ videat̉. Aut ſi nōdūiſtud exꝑti ſunt vel exꝑiri nolūt. credāt expertis. credāt demōſtratōibꝰ ph̓icis. fidē habeant his oībꝰ qͥ ſicut ſoli vtrāqꝫ ꝯſolatiōꝫ exꝑti ſunt carnalē pͥmitꝰ. poſtea ſpūalē. Ita ſoli de vtraqꝫ certiſſimū ex mutua collationeferre pn̄t iudiciū quēadmodū fuit Auguſ. ⁊alioꝝ pl̓imi. qͥbꝰ guſtato ſpū ꝯtinuo deſipuit oīs caro. ⁊ horrori etiā fuit Et audi ex mepaꝝ em̄ eēt autoritatꝭ īexꝑientia mea ſꝫ exꝑto crede. Dic tu nobis Bern̄. Quid de hacꝯſolatōe iudicas? Qui ſemel ī ꝯtēplatōe diuinā dulcedinē deguſtauit/ neſcio an ipſamgehēnaꝫ ad tp̄s horribiliꝰ exꝑiri penalius veducat/ qͣꝫ poſt ſpūal̓ ſtudij huiꝰ deguſtatiōeꝫaut ſuauitatē/ exire denuo ad moleſtias carnis. ⁊ ad carnaliū ſenſuū tumultꝰ. Hoc exꝑtiſſimꝰ taliū ⁊ teſtis veraciſſimꝰ dixit/ cui diſcredere nefas ē. ¶ Sed his auditis/ ſuſpiratIptinꝰ aīa ad ꝯſolatiōem hāc habēdā. vt igit̉lugeat neceſſe ē. Sꝫ lugere volo inquies necvaleo. quaſi videlicet nulla ⁊ nō penitꝰ vberrima eēt fletꝰ materia/ ⁊ eo maior qͦ minꝰ flet̉Nihilominus accipe ꝯſiliū. tu hodie ad aliquē ſctōꝝ ꝯuertere. vt tibi gratiā hāc luctusſua impetret or̄o. ꝑcutiat deus ſiliceꝫ cordistui v̓ga diſcipline vt inde ꝓfluant aque ſuauiſſime ⁊ largiſſime. ſic em̄ a btā illa/ q̄ fletudiluit pctā maria magdalena/ qͥdā luctꝰ gratiā obtinuit ẜm narratiōꝫ guilhel. pariſien̄. ī