Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo factus in ſolennitate

qm̄ ipſi ꝯſolabunt̉. Hec tādē ſumpta ſint exſcd̓a radice in hoc termino luctꝰ adherente. tercia et poſtrema edificij nr̄iſtructura ꝯſummāda ī hoc termiP no ꝯſolatio/ repetere non pigeatquid ē ꝯſolatio. Cōſolatio eſt habitus aīe quo īclinat̉ amplecti qd̓ammodo vnire ſibi obiectuꝫ ſub rōne boni. honeſti ꝯueniētis app̄hēſum. Cōſolatio aūt actualis/ eſt vitalis mulcebris motus aīe/ ex tali habitū inclinatōe cōſurgēs. Ecce duoꝯcurrūt ad integritatē bone ꝯſolatiōis. app̄henſio potētie cognitiue. obiectalis honeſti ꝯueniētis. Et qm̄ potētia app̄hēdit ſi ſit indiſpoſita. et ab armonia debiteportionis diſcraſiata/ faciliter decipit̉ in iudicio. aut qn̄qꝫ nihil ſentit. oportet oīno noſtrā cognitiuā rationalē bn̄ diſpoſitaꝫ eſſe/ ſibn̄ querimꝰ app̄hēdere/ ī obiecto ꝯueniētis honeſtatis ꝯſolari. Exemplū a ſenſualitate ſumamus. Da febricitāti vinū illudamaricabit linguā eius. Oſtēde lippo lumēgratiſſimū ille ꝯturbabit̉. Exulceratū palpa leniter. tn̄ delectationē/ ſꝫ dolorē acerrimū inferes. Odores ſuauiſſimos non ſentit reumaticꝰ. Surdaſtris ē delectamento vox canora/ dulciſqꝫ ſymphonia. ſecus eſtimandū ē de ſenſibꝰ aīe interioribus.Quid me reſpicis qͥd admiraris/ ſi rōni ſuos qͥnqꝫ ſenſus dixi? Nōne eſt in ea viſusſpūalis cernit̉ pulcritudo. decor candorlucis illiꝰ eterne cuiꝰ lumē ſignatū ē ſuꝑ nos.Quo viſu videre nōne ſe dicit apl̓s. Nūcſpeculū in enigmate. tunc aūt facie ad faciem? Eſt auditus ſpūalis quo ꝑcipit̉ ſummaarmonia vitatis. De ꝓph̓a ait. Audiā qͥdloquat̉ ī me dn̄s. Eſt p̄terea guſtꝰ ad quē īuitabat idē ꝓpheta. Guſtate videte ⁊c̄. Eſt inſuꝑ tactꝰ ſpūalis. alioqͥn dixiſſꝫ ſpōſa ſpōſo in canticis. Leua eiꝰ ſub capite meo/ dextera illiꝰ amplexabit̉ me. oſculet̉ me oſcl̓ooris ſui. Deniqꝫ olfactū in rōne ꝓbat voxeiuſdē ſpōſe ad ſpōſū. Trahe me poſt te. curremus in odorē vnguētoꝝ tuoꝝ. Nos ꝟocogitatōes motōes ſenſatōes huiꝰ qͥntuplicis ſenſus radicate in vno libero arbitriohoīs/ ſoliti ſumus appellare noīe viſiōis. vtvide qͥd ſonet. qͥd ledit Et ẜm hoc ꝓprie integre dicit Aug. viſio eſt tota merces.amorē dilectionē delectatōe. hoc modoviſio in ſe claudit. et hoc plura diligitplus cognoſcit. Hoc ꝯtemplatio ad feZlicitatē ſufficit integrandā. Proinde ſenſi-

bus iſtis qͥnqꝫ reformatis ſanatis luctū.( luctus eſt potiſſimū ad hmōi purgationē ſanationē inſtrumētū) qͥs agnoſcaqͣꝫ vehemēs delectatio ꝯſequat̉ ex ꝯiūctionecuiuſlibet hmōi ſenſuū ſuo obiecto cōueniētiſſimo. Et qd̓ eſt obiectū illud? vtiqꝫ deꝰomne bonuꝫ/ ſicut dn̄s Moyſi repromiſit.Oſtendā tibi om̄e bonū. Ipſe nimiꝝ ē viſuiſumma pulcritudo. auditui ſūma armonia.olfactui odor ſuauiſſimus. guſtui panis ſapidiſſimus. tactui ſumme ſuauis. intimuscōiunctꝰ. Uide qͣꝫ ꝯiūctus. qui adheretdeo vnus ſpūs ē eo. Hec oīa Aug. Grego. Hugo/ ceteri theologizātes nob̓ valde impares/ paſſim cantant. nos circa pugnas verboꝝ/ circa fantaſiaꝝ fumos plꝰ obnubilātes qͣꝫ illuminātes. plꝰ fumātes qͣꝫ flāmātes. lāguemus. artamur. areſcimꝰ atqꝫ vaneſcimꝰ/ vt ob tales forte dixerit climacꝰ theologiā cōuenire niſi lugētibꝰ. Et pēſatep̄cor. p̄cor aduertite/ ſi ſenſus naturales imꝑfecti/ tāta nos oblectatōe trahāt rapiāt etiam vſqꝫ ad furiā ex app̄hēſiōe obiectoꝝ. plane imꝑfectoꝝ plurimū amaritudīs habentiū/ qͥs exiſtimare ſufficiet qͣꝫta ē illa delectatio/ quātus torrēs voluptatꝭ ſobrie ſincere ꝑfectiſſima potētia obiecto ſuo ꝑfectiſſimo ſub hac rōne qͥntuplici ſil̓ app̄hēſiōeiūgit̉ vnit̉? Hoc ſenſit intime alte clamauit Quā magna multitudo dulcedīs tuedn̄e/ quā abſcōdiſti timētibꝰ te. Uellē nob̓tp̄s ſufficere ad ꝯfirmandā hāc vitatē exemplis illuſtriſſimis ſctōꝝ illoꝝ quoꝝ memoriam recolit eccl̓ia. adaptatōem quādaꝫliceret hos qͥnqꝫ ſenſus ad qͥntuplicē ſtatumbeatorū traducere. Olfactū ad pr̄iarchasꝓphetas. Uiſuꝫ ad apl̓os diſcipulos. Auditū ad martyres. Guſtū ad cōfeſſores. Tactū ſpūaliter ad v̓gines ꝯtinētes. Oſtenderemus quēadmodū luctꝰ purgauit ſanauit hos ſenſus in eis ſeptima beatitudīe mediāte. Et ex deſcpͥtione boni luctꝰ illud palāelicit̉. Luctꝰ ſanauit olfactū a fluido reumate affluentiū bonoꝝ terrenoꝝ pauꝑtatemſpūs ī pr̄iarchis ꝓphetꝭ/ etiā inter mediasdiuitias. Luctꝰ purgauit viſū ab inflationeſuꝑbie tumide. ab acri morſu vīdicte felleeatqꝫ pungitiue. mititatē in apl̓is. Luctuspurgauit auditū in martyribꝰ ab impletōnetremula terrenarū ſollicitudinū. a ꝓprijmodi viſcoſitate eſurieꝫ iuſticie miſericordie impenſionē. Luctus purgauit ſanauitguſtū in cōfeſſoribus/ a febrili ſordido hu-

V