Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Omniū ſanctorumXIV

cōſolatoria. Maiore p̄ſuppoſita ex diffinitione mīorē facile ē deducere ex qͣꝫ pl̓imisditōibꝰ honeſtis luctui attributꝭ. Luctꝰ qͥppe iuſtus ē deo acceptꝰ/ tanqͣꝫ reddens deoqd̓ ſuū ē. vel punit pctā ī ſe in alijs deoodioſa. vel ab offenſaꝝ diuīaꝝ reliquijs autoccaſionibꝰ liberari deſiderat.Scd̓a ꝯſideratio. ē inopinabile ẜm eādē aīaꝫ ſil̓ ẜm idē.diuerſis tn̄ reſpectibꝰ lugere et ꝯſolari inſtarxp̄i. Si em̄ cōcedimꝰ aīam ſil̓ intelligere recte reflexe/ iudicio ſuo formidoloſo certitudinalit̓ iudicare videt̉ repugnātiade luctu actuali tāqͣꝫ de obiecto ſiml̓ habeat̉actual̓ ꝯſolatio. Nec aliqͥd apparet obſtare.niſi motꝰ hoꝝ actuuꝫ ſūt ad ꝯͣrios effectꝰ.vnꝰ ad fugā. aliꝰ ad ꝓſecutōꝫ. vnꝰ ad dilatationē cordis. aliꝰ ad ꝯſtrictōꝫ. Sꝫ vltimūluctu ꝯſolatōe ī ſenſualibꝰ veꝝ ē ita ſe hr̄e. īſpūalibꝰ forte eque. Cuiꝰ rei ſatis vident̉exꝑientiā dediſſe ſanctoꝝ plurimi. quoꝝ vita in luctu cōtinuo eſſet. facies tamē ſerena iocūda/ inter medias lachrimas miraleti homīs ſuauitate trāquillitate reſperſafulgebat/ vt ī Martino. Dat exempluꝫ climacꝰ de puero ſiml̓ flēte clare ridēte. Et venerabil̓ Richardꝰ tradit ī eodē hoīe contemplatiuo/ ſimul eſſe raptū mētis ad diuīa. exēplo Moyſi poſiti intra caliginē ī mōte ſimul fieri rebellionē ī ſenſu more idolatrantium ī valle. Ad pōt trahi illd̓ enea. Mēsimmota manet/ lachrime voluunt̉ inanes. Uel dicamꝰ vt oīs calūnie tollat̉ occaſio. luctꝰ ꝯſolatio eādē aīam tanta celeritatealternatim inuicē afficiūt/ quātaꝫ diſcernere valemꝰ. Et ꝯſeq̄nter ponet̉ motꝰ cordisquaſi tremulꝰ mixtꝰ ex ꝯſtrictōe dilatatīone forte ſil̓is motui cāpane tremit cordecythare reſonat. ita mirabilis armoniafit ī corde noſtro ex hac mutua ꝑcuſſione luctus ꝯſolatōis/ qualē armoniā explicare ſicut difficile ē/ ita exꝑiri facile. Hūc tremorēnotabat exhortatio ꝓphetica exultare iubētdeo tremore. Exultatio qͥppe ſola dilatādo facile euaneſceret/ ſi luctꝰ reprimēs induceret hūc tremorē. Quo tremore tandē exercitata aīa/ more alaude volitādo cātātꝭ cadit ī felicē ſpaſmū. in illā extaſim rapit̉ vbidicat ſilētio. Bonū ē hic nos. Et illudIn pace ī idip̄m dormiā requieſcaꝫ. Deniqꝫ dicta elucēt veritates qͣs īopinabilesridēt carnal̓r ſapiētes. duꝫ apl̓s p̄cipit ſic̄

triſtes. ſemꝑ aūt gaudētes. Et ꝓph̓a Scd̓ꝫmultitudinē doloꝝ meoꝝ in corde meo ꝯſolatōes tue letificauerunt aīam meā.Tercia cōſideratio.Aduerſitates corꝑales luctꝰ ſenſuales trahūt de accidēs ad luctū bonū. Ex ſe em̄ indifferentiā habēt ad honeſtū vel inhoneſtūIta ꝓſperitates vana gaudia ex oppoſitovehemēter impediunt. ꝓpterea fortuna moderate aduerſa ſecurior ē regulariter optabilior/ qͣꝫ multū ꝓſpera. Hec quidē deduxit certa ratione Boe. Et ſapiētis vox affirmat dicētis. Melius eſt ire ad domū luctꝰqͣꝫ ad domū cōuiuij. In illa em̄ finis cūctorum admonet̉ hoīm/ vt viuēs cogitet qͥd futuꝝ ſit. Et rurſum. Riſum putaui errorē/ etgaudio dixi qͥd fruſtra decipis? ſi omnia que conſiderationē noſtrā informant delaude tribulatōis/ ꝓſperitatis deceptōe inducere voluero dico ꝑtē ẜmōis nec ẜmones ītegros. īmo nec libros ml̓tos ad ſuffecturos ſcio. Legat̉ Chriẜ. ī ſuo de ꝯpūctōe cordis. Gregor. ī moralibꝰ. Guilhelmꝰpariſien̄. ī ſuo de v̓tutibꝰ. de laude tribulationis pauꝑtatis. Et ꝯpilatio illa cōis dev̓tutibꝰ vicijs ꝓrſus optima. Bonauen̄.ī ſtimulo ꝯſcīe alij pl̓es. Et ī hac ꝯſideratione ſtabiliri poſſent oēs beatitudines euāgelij hodierni. p̄ſertim pͥma. noſtra hec tercia vltima. Emerſit cōſiliū Platōnis ſimilium/ vt aſſidua eſſet mortis meditatio.Quarta ꝯſideratio.Et ſi ī beatis erit amplius luctꝰ neqꝫ clamor ſed nec vllus dolor. tn̄ hac valle miſerie ille regulariter beatior ē/ eſt luctu bonoplenior. Cōſideratio iſta ab Aug. ponit̉ inſuo de ciui. dei. Et adeo vera ē nullus vnqͣꝫ tantū luxit quantū xp̄s caput noſtꝝ bn̄dictus in ſecula. quidē ſuoꝝ ſed noſtroꝝ app̄henſione peccatorū etiā ab inſtanti ſue cōceptionis glorioſe / vt quidā tradūtIta luxit Maria. ita Paulus. ita Petrusceteri innumeri/ poſt plenā et certā ſuoꝝ peccatorū remiſſionē. Itaqꝫ iſta tria ſe hicmunicationē quandā amplectunt̉. beatitudo. luctus. ꝯſolatio. Et ex oppoſito ad cōſideratōꝫ noſtrā inferre licet illos hoīm miſerrimos a beatitudīe remotiſſimos hacvita. vel ex elatōe vel ex vana cōſolatiōe vl̓peccatorū nimia obduratione/ lugere fugiunt. horrēt. deſpiciunt. Igit̉ beati lugēt-