Collatio eiuſdē ſermonis

viator. hō terre incola. hō qͥ ꝑegrinās nō habes hic ꝯpoſitā ciuitatē vel domū manentē.ſꝫ futurā inqͥris. Eya rūpe morā. fugā p̄cipita. nō ī via terminuꝫ. nō rapidis ī fluctibusportum ꝯſtitue. ꝓperat curſu vita citato aittragicus. ſolqꝫ ī occaſū volucer ruit. ⁊ negligis. tu tn̄ diſſiml̓as. ⁊ medio ī itīere ſtratꝰ iaces. vbi ſi te vicina dire mortis nox occupauerit/ hercle periſti. ⁊ de te tuaqꝫ ſalute actuꝫē. Agecur ceſſas? Quare feſſi debilitatiqꝫ viatores īſtar lētus vadis? ¶ Sꝫ agnoſco. ꝑaliticꝰ es. ⁊ dū niterꝭ ſurgere/ ī molimīe pͥmo relaberis. Tui eqͥdē ꝑs viuax ē / ꝑtē humor nimiꝰ carnalitatis ꝑaliſi mortificauit. Nimiꝝſi ꝓgredi nō vales/ tractꝰ ad varia et tibimetoppoſitꝰ. Uult (inqͥt ſapiēs) ⁊ nō vult pigerNā dū viuida ꝑs volūtatis diuinoꝝ capaxſurſū erigit̉. a ꝑte ſenſualitatis emortua deorſū trahit̉. ⁊ in ip̄o conatu humi ꝓcliuiꝰ depͥmit̉. Notate ꝯꝑatōeꝫ Uirgilij qͥnto eneid̓.ꝓprijſſimā. Quali ſepe vie deprēſus ī aggere ẜpēs. Erea quē obliquū tota trāſijt aut gͣuis ictu. Seminecē liqͥt ſaxo laceꝝqꝫ viatorNe qͥcqͣꝫ lōgo fugiēs dat corꝑe tortꝰ. Parteferox ardēſqꝫ ocul̓ ⁊ ſybila colla. Arduꝰ attollēs ꝑs vulnere clauda/ retētat Nexātē nodis/ ſeqꝫ in ſua mēbra plicātē. hec ille ¶ Sperādū tn̄ ē tibi ꝯſule ⁊ plena fide an̄ xp̄i pedeſexpoſitꝰ/ ſpūalē ideoqꝫ neqͥſſimā palyſiꝫ mitigari pete. Etem̄ liberari penitꝰ nō ē p̄ſentis vite/ niſi quibꝰ rariſſime admodū conceſſum ē. Dehinc exurge duplici amoris timoriſqꝫ ſtimulo ꝑfoſſus/ ſpe ſalutꝭ hilaris ⁊ alacer charitate. ac vade d̓ v̓tute ī ꝟ̓tutē/ donecvideas deū deorū ī ſyō. q̄ domꝰ ē btītudinisU ſempiterne. ¶ Atuero fortaſſis (vt v̓bo Boecij vtar) velut ebriꝰ quo tramite domū reuertaris ignoras. qͦ duce iter arripias/ ⁊ ad ſup̄mū qualē ī domo quā q̄ris ꝯuerſatōeꝫ habiturꝰ exiſtas? Neſcis v̓o hoꝝ triū noticiaꝫ / ſinō pigeat aduertere paucꝭ edocebo. ¶ Et qͣꝫuis nō alienū a ꝓpoſito eēt lactātij v̓ba ponere ſexto īſtitutionū d̓ limite bino ſalutis ⁊interitꝰ/ ꝯmodiꝰ reticere iudicans. Hoc moneo vt veꝝ ducē ⁊ vnicū habeas deū/ quēadmodū de ppl̓o iſrl̓itico ī ꝓmiſſiōis terrā ꝓficiſcēte legit̉. ꝙ dn̄s ſolꝰ dux eiꝰ fuit. ⁊ ꝓphetainſinuās ductoris huiꝰ vtilitatē poſtqͣꝫ dixarat. Dn̄e ī volūtate tua deduxiſti me. ſubiūgit. ⁊ cū gl̓ia ſuſcepiſti me Illiꝰ qͥdē ducere ēad quē ſpectat et̓ne domꝰ gl̓ie. ¶ Hoc ducecarpe viā nō quālibet ſꝫ quā ꝓpheta nō mōiuiſſe verū etiā cucurriſſe gratulabat̉ dicēs.

Uiā mādatoꝝ tuoꝝ cucurri/ ꝯformit̓ ad ſequēs iuſſū xp̄i. Si vis ad vitā īgredi/ ſeruamādata Mat. xix. Ab hac via qͥſqͥs aberrauerit duce abiecto/ ꝑ abrupta vicioꝝ/ ꝑ lubrica/ ꝑ petroſa / ꝑ tenebroſa. ī īuia ⁊ n̄ ī via. laxatur. īpingit̉. ī baratri p̄ceps ad vltimū deijcit̉. ab illa domo qͣꝫ lōgiſſime raptꝰ/ de qͣ p̄cipit xp̄s dicēs. Uade ī domū tuā. ¶ Ueruꝫ qͦpacto via mādatoꝝ ꝑagrabit̉/ ſi n̄ agnoſcat̉?Quēadmodū cogͦſcet̉ niſi ꝑſcrutet̉? Qualit̓deniqꝫ ꝑſcrutabit̉ niſi ſcpͥturis hmōi mādatorū exp̄ſſiſſimis animꝰ accōmodet̉? Quāobrē ꝓph̓a ī pſalmis pl̓imis tn̄ ſingularit̓ inillo. Btī īmaculati ī via. aliud nihil agere videt̉/ qͣꝫ aut orare intellectū vt diſcat mādataſua. aut btōs appellare qͥ mādata eiꝰ ſcrutāt̉⁊ exquirūt. Un̄ btm̄ virū deſcpͥturus pͥmūopꝰ tam p̄clariſſimū poſuit/ ꝙ ī lege dn̄i fuitvolūtas eiꝰ meditabit̉ die ac nocte. Et alibiBeatꝰ hō quē tu erudieris dn̄e ⁊ d̓ lege tuadocueris eū. ¶ Quis error. īmo quāta demē­ Xtia eccl̓iaſticoꝝ ꝑegrinorū ī domū btītudīs(vt aiūt) vadētiū. qͥ ob lucroſas adinuētiōeshoīm mādatoꝝ dei ꝑſcrutatōeꝫ deſpiciunt:Apud quos nō animaduertit̉. ⁊ anīaduerſaꝯtemnit̉ xp̄i autoritas dicētis. Sine cā colūt me/ docētes mandata hoīm ⁊ doctrinasMatt. xv. ¶ Rn̄deant velim eccl̓iaſtici viriſacre ſcpͥture deſertores qͣlē ſibi ī ſua ꝑegrīatione viā delegerint. ¶ Si ſeip̄os ſuāqꝫ prudentiā fallunt̉/ ſapiētis dogma relinquētes.Fili ne innitaris prudētie tue Prouerb̓. iij.Et ibidē. xiiij. Eſt via q̄ videt̉ hoī iuſta. nouiſſima eiꝰ ducūt ad mortē ¶ Si ceteroꝝ adinuētōes hoīm cōſectant̉/ parū prudēter/ nedixerim inſipiēter agūt. Neqꝫ em̄ leges authumane traditōes q̄cunqꝫ/ ad ꝑſpiciēdā domus eterne viā ſufficiūt Alioqͥn aliā fruſtradaret legē deꝰ humana rōne ſuꝑiorē. Affirmo qͥ oppoſitū aſſerūt errāt. ⁊ ī pelagianā hereſim palā īcidūt. Ꝙ ſi qͥs diu ſolerterqꝫ indagauerit quātā d̓ via mādatoꝝ dei noticiāobtineāt. tales ſolis hoīm adinuētōibꝰ perſcrutādis dediti/ de fide/ de pctōrū diſtīctione ⁊ qͣntitate/ ſiue de btītudine ⁊ ceterꝭ. putomecū in hͦ/ īmo cū veritate aſſentiet. ¶ Si viam mandatoruꝫ dei vt debēt erigūt/ reddātnobis rōem/ cur nō ea ꝑſcrutant̉ potiꝰ qͣꝫ humana? Uani homines ꝓmptā in ore habētex Oracio reſponſionē. O ciues ciues quērēda pecunia primū. v̓tus poſt numos. Manet inſuꝑ alta mēte repoſitū illd̓ Ariſt. Meliꝰ ē pauperē ditari qͣꝫ philoſophari. Uoces