Omnium ſanctorum
XLIIII
iſte. R. p. nō eccl̓iaſticoꝝ ſūt/ ſꝫ agreſtiuꝫ hominū/ terreniſqꝫ inhiantiū. Eſto excuſet qͦſdā vtcūqꝫ pauꝑtas. Neqꝫ em̄ om̄es damnamus theologiā nō ſtudētes. vt mercatores.artiū mechanicaꝝ artifices. Itēqꝫ alios pl̓imos. Sed interrogo qͥd eccl̓iaſticꝰ rn̄debitqui bn̄ficijs copioſe ditatꝰ ē. aut qui aliūdediues bn̄ficiari deſiderat? qͥd religioſiſſimiampliſſimis redditibꝰ locupletati? quid poſtremo oēs quos alia vrgēs decētior occupatio nō detinet/ quoꝝ nō ē tm̄mō ſe ſed aliosin viā mādatoꝝ dei deducere? Et cū rōeꝫ afferre eniſi fuerint an talis ſit q̄ eos graui culpe nō ꝯdemnet ipſi viderint/ fateor nō videoHoc vnū video/ tutius ſalubriuſqꝫ ⁊ virꝭ eccleſiaſticis dignius eſſe theologie ſtudiū atqꝫ abſqꝫ ſuſpitōe cupiditatis modice fidei ⁊parue ſpei remotiꝰ Et certe alia nulla vt iſtaſciētia ē hominū directiua incitatiuaqꝫ ad ſāctos moreſ vicioꝝ coercitiua ⁊ ad ſuā felicitatis domū cōpēdioſiori tramite ꝑductiua.Nō aſpernāduꝫ eſt teſtimoniū Eccl̓i. xxiiij.Qui oꝑant̉ in me nō peccabūt/ qͥ elucidantme vitā eternā habebūt. Odiuꝫ ergo ⁊ raritas ꝑſcrutantiū legē dn̄i/ ſignū eſt paucitatꝭſaluandoꝝ ⁊ modice fidei ī multis eccl̓iaſticis rectoribꝰ. ⁊ nō tm̄ modo ſignū ſed etiamcauſa. ¶ Quo cōtra hoc interim grande ſolatiū ē abiectōi ⁊ inopie theologoꝝ/ ꝙ ſalutis viā noſcūt. ꝙ deū ducē aſſidue in via ꝑegrinatōis ſue loquentē audiūt. Uetus nāqꝫLaberij ꝓuerbiū ē in ſaturnalibꝰ a Macrobio poſitū. Comes facūdus ī via ꝓ vehiculo Et quis eſt deo in ſacra ſcpͥtura loquentecomes facundior? Et hͦ nō ꝑui exiſtimabatſapiēs Sap̄. viij. Erit allocutio cogitatōis⁊ tedij mei. Et infra. Intrās ī domū meā requieſcā cū illa. Non em̄ habet amaritudinēconuerſatio eius ⁊c̄. ¶ Ceteꝝ qͣꝫ p̄clara hoīslaus ē qui vere dicere poteſt apud ſemetip̄mꝓ laude ſua illud qd̓ dicere Lucillū Seneca nouerat de naturalibus queſtionibꝰ. li. x.Ego liberalibus ſtudijs me tradidi. qͣꝫuispauꝑtas al̓s inuaderet ⁊ īgeniū obduraret.vbi p̄ſens ſtudij p̄ciū ē ad gratuita carminadefleri me. ⁊ ad ſalutare ſtudiuꝫ me contuli.y ¶ Intellexiſti arbitror qͥs tibi in tuā felicitatis domū vadēti dux ſequēdꝰ ē. qꝛ dn̄s ſolꝰ /nō mūdus qͥ cecꝰ ē. nō diabolus fraude plenus. nō brutalis appetitus peſſime laſciuiens. petulans atqꝫ diſſolutꝰ. Aduertiſti p̄terea qͣlis via vadēda tenēdaqꝫ ē. qꝛ mādatoꝝdei/ nō via hoīm humanaꝝ ve adinuentio-
nū. Felicē te ſi credideris. me aūt ī dn̄o gloriabundū ſi orans exorauerim. Ꝙ ſi effecimagna documentoꝝ faſce liberatꝰ ſum. Nāde reliqͥs mō videlicet ambulādi. d̓ hoſpitijſocietatiſqꝫ electōe. de vie tolerātia ⁊ ſil̓ibusſcrutatio mādatoꝝ dei te reddet ꝓuidū ſagacē doctiſſimū. ¶ Poſtremo illud vnū de domus ī quā vadis ꝯditōe ꝑſuaſū habeto. Illā niſi auro gēmis ve radiātibꝰ/ ſꝫ materie celeſtis p̄cioſitate eē ꝯpoſitā. Cuiꝰ incolen̄ gule/ nō voluptatibꝰ carnis ve illecebrꝭ vacantEtem̄ domꝰ tal̓ porcoꝝ eſſet nō hoīm. Curita? qꝛ hō qͥ dicit p̄ſtātiſſimā hoīs naturā/ eāſupͣ porcinos affectꝰ nō collocat neqꝫ nobilitat. Quo pacto? Quia ſi vocē porco p̄ſtiteris. nō aliud ab iſtis ꝓ ſūma iocunditate reqͥret. Qualis ergo btōꝝ felicitas eſt: ſctīſſimaꝓrſus. iocūdiſſima ⁊ digniſſima. q̄ ī oꝑatōeoptima optīe potētie reſpectu obiecti optimi q̄ deꝰ ē reponit̉. Que oꝑatio optima eſtꝫCōtēplatio diuītatis intuitiua cū qͥetatiuaeiꝰ fruitōe Que optime hoīs potētie? Intellectꝰ ⁊ volūtas. Quāobrē? Quia ip̄e nos ſuper bruta ſole eleuāt/ ⁊ dei capaces efficiuntQuid d̓ potētijs ſenſitiuis? Nūqͥd ſaltē ipſevoluptatibꝰ ꝑfruent̉ ꝓprijs ī obiectis? Mīme. Que rō? Priꝰ em̄ aquā igni copulabis ⁊incōpoſſibilia chymere mēbra cōpones/ qͣꝫcuꝫ voluptate felicitatē ꝯſocies. Quare ſic?Guſtato qͥppe ſpū deſipit oīs caro. Quareneceſſe ē ſuꝑioꝝ potētiaꝝ delectatiōeꝫ/ illā q̄inferior ē extīguere. qm̄ ī eis ex ſuꝑioꝝ felicitate incōꝑabiliter amplior qͣꝫ ex eoꝝ obiectꝭꝓprijs accreſcit iocunditas Ex qͦ videri pōtmaiorē eſſe delectationē ī ſenſibꝰ beatoꝝ/ qͣꝫſit dolorū acerbitas ī corꝑe damnatoꝝ ¶ In Zhoc aūt loco grauiſſime inculpādus ē Auicenna. qui. ix. metaphi. ſue vltime poſuit. ꝙſapiētibꝰ theologꝭ ml̓to magꝭ cupiditatis ſitad ꝯſeq̄ndū felicitatē aīaꝝ q̄ ē ꝯiūcta pͥme vitati qͣꝫ corporū. Ab illo tn̄ porcino machometi ſui ꝑadiſo nō ſeq̄ſtrauit ſnīaꝫ. Te āt interrogo vir diſciplīa ⁊ ph̓ica eruditōe plenꝰ.ſi hoīes īmortales eſu ⁊ potu delectabūt̉ inore? Fateris. Eſuriēt ergo ⁊ ſitiēt neceſſe ē. ⁊tāto intēſius/ quāto eis intenſiores tribuisdelectatōes. delectatō em̄ ꝓportiōat̉ appetitui. Qd̓ ſi ita ē/ comedere ⁊ bibere ampliꝰ cōueniet. Uētres idcirco incōꝑabiliter capaciores ⁊ turgidiores qͣꝫ nūc hr̄e fieriqꝫ ſine termīatōe augmētū ad qd̓ ordīat̉ comeſtio Etpudet ⁊ dicā. egeſtōes inſuꝑ fetulētiori cumulo ī illa btītudinis domo cōgerere oꝑtebit.