Dn̄ica decimanona poſt penthe. XLIIII
In eccl̓iaſtica domo maioris eſſet meriti qͥtheologiā foueret ⁊ eā ī ppl̓is lucē abūdarefaceret/ qͣꝫ ſi īſtitueret aduocatos ⁊ medicosqͥ gratis pauꝑibꝰ patrocinia medicamīaqꝫtribuerēt. ¶ Miraris forſan/ ſꝫ ꝑſpicua ē rō.Eligibiliꝰ em̄ p̄clariꝰ atqꝫ diuiniꝰ ē aīarū qͣꝫcorpoꝝ indigētijs ſuccurrere. q̄ qͣnte ſint/ cogitare ſtupor ē. ex qͦ liqͥde ꝯſpicimꝰ qͣꝫ alti meriti ſit recto vt fieri decet fine. nō q̄ſtuoſo. nōambitioſo. ip̄i theologie ſtudiū īpendere. p̄cipue ī tāto eiꝰ odio tātaqꝫ penuria. ¶ De theologia loqͦr nō q̄ ad v̓boſā ⁊ ſophiſticā loqͣcitatē ⁊ chymerinā neſcio quā mathematicā redacta ē. ſed q̄ metit fidē moreſqꝫ ꝯponit. Eab aliqͥbꝰ forte nō minoris meriti iudicaret̉ſe in hͦ ſtudiū deuouere/ qͣꝫ ſine eo religiōꝫ ꝓfiteri. Hic tn̄ nihil aſſero. ¶ Rurſū eadem exradice diluciduꝫ ē qͣꝫ friuola ſi nō potiꝰ iniqͣnoīet̉/ iudicāda ſit qͦrūdā infideliū opinio qī r̄giōe eccl̓aſtice domꝰ ſcīaꝫ adīuētōnū hūanaꝝ audēt aſſerer̄ ip̄i theologie p̄ferēdā/ niſifortaſſe inqͥunt vel ī locis vbi publica vigethereſū dogmatizatio. ita vicꝫ/ qͣſi ſacre ſcpͥture nullū aliud ſit officiū qͣꝫ patētiū hereſū extirpatio. ⁊ nō etiam mores ꝯponere/ erigereſpem ad celeſtia/ diſcernere int̓ pctā/ oēs humanas inſtitutōes ad diuīe legꝭ lineā corrigere. fidē inſuꝑ iā plantatā ne euellat̉. aut erroꝝ zizanijs miſceat̉ obẜuare. qm̄ veꝝ ē metricū illud. Nō minor ē ꝟ̓tus qͣꝫ q̄rere partatueri. Hec āt ⁊ ꝯſil̓ia ſapiētie officia ſi p̄clariora ſint/ ⁊ viris domꝰ eccl̓iaſtice rectoribꝰ digniora/ qͣꝫ aſſiduos litiū diſceptationūqꝫ tumultꝰ ſuꝑ rebꝰ īnumerꝭ audire. ⁊ ẜm cerimonias quaſdā/ ⁊ innumeras cōſtitutionū ambages cās circūuoluer̄. iudices vos ꝯſtituohoc pacto/ ſi pͥus ad memoriā reduxerim illud apl̓i .i. ad Coꝝ. vi. Secularia igit̉ iudicia ſi habueritis ꝯtēptibiles qͥ ſunt ī eccl̓iaillos ꝯſtituite ad iudicandū.Tercia ꝯſideratio.Per ſcīas hūanas tꝑaneo eccl̓iaſtice domregimī/ curā tantā impēdere vt ſpūalis gubernatio pene deſerat̉ videt̉ nō mediocrꝭ occaſio diminuēde tꝑalitatꝭ Cur ita? Qm̄ ſublato fundamēto cui tꝑalitas īnitit̉. ⁊ ob quācumulatiꝰ ab ūdauit edificiū ruinā pati ncc̄eē. Quāobrē hͦ ī loco recordari placꝫ illd̓ qd̓ aUalerio li. vij. c. ij. ſapient̓ dictū ab Anaxagaro p̄dicat̉ ip̄is atheniēſibꝰ. Uidete inquitne dū celū cuſtoditꝭ t̓rā amittatꝭ. verto ſnīaꝫUidete eccl̓iaſtici ne dū t̓rā cuſtoditis celuꝫ
amittatis. Agnoſcitis ꝑ hͦ qͣꝫ ꝑnicioſa res ētheologiā e ſpecula eccl̓iaſtice domꝰ eijcere.¶ Sꝫ expecta. oīa nōdū audiſti. neqꝫ em̄ tm̄ Lmō ꝓ ſpecl̓atore poſita ē igͦrātia. verūetiā ꝑte ī aliqͣ domꝰ videb̓ ſtātē ꝓ ianitore mūdanātimiditatē vl̓ timidā ignauiā. pͣua vtiqꝫ ⁊ īeptiſſima oſtiaria. qꝛ nec diuinū honorē. necdomꝰ ſalutē ī aꝑiēdo. claudēdo ve ꝑpēdit / ſibi ſatis ē dū placeat mūdo Ueniūt īdocilepueri vagi. moribꝰ īcōpoſitiſſimi. Affirmātſe alto claroqꝫ ſanguīe ꝓgenitos familiaresregū ducūqꝫ amicos. miſcēt cū p̄cibꝰ minasdicūtqꝫ cū Abimelech Iudic̄. ix. Cōſiderate ꝙ os vr̄m ⁊ caro veſtra ſū. Quid agit nr̄aoſtiaria Moribꝰ noī ſuo ꝯgruis vtit̉. formidat. tremit. ⁊ vt verbo ſatyrico vtar admotetrepidat arūdinis vmbram nil auſa negare.Tales ad celſas eccl̓aſtice domꝰ ſedeſ euehitatqꝫ illā īplet ꝓpheticā maledictiōeꝫ. Dabopueros pͥncipes eoꝝ/ ⁊ effemīati dn̄abūt̉ eiſEſa. iij. Hi ſūt qͥ aſcēderūt d̓ domo regis indomū dn̄i. Hiere. xxvi. Et qͥ velut Oziaſ eccleſiā violēta ptāte ſubintrāt. ij. Paralip. vi.Sed qͥ pares ſūt ī culpa/ reformidēt ne ſil̓iaut det̓iori pena plectāt̉ ¶ Aſt alij qͥ ianitoreſſūt optimi helizeū imitēt̉. de qͦ Eccl̓i. xlviij.ſcpͥtū ē. In diebꝰ ſuis n̄ ꝑtimuit pͥncipē. et īpotētia nemo vicit illū nec ſuꝑauit eū v̓buꝫaliqd̓. ſupple dep̄catōis aut ꝯminatiōis nōinſcij ꝙ petere docet qͥ timide negat. ¶ Dicetfortaſſis intra ſe tacitꝰ aliqͥs fieri iſta oꝑtereꝓ qͣlitate tꝑm / vt eccl̓iaſtice domui corroboratio maior accedat. qͣſi iſta .ſ. gēs ſuſtētamētū eccl̓ie dei ſint nō xp̄s. Eccl̓iam (mihi crede) ſuſtinēt. fulciūt ⁊ decorāt. nō longꝰ famulātiū ordo ī morē decurtatoꝝ. nō faleratorūequoꝝ numeroſitas. nō aucupiū. n̄ venatō.nō taloꝝ vſus. nō meretricū. ſed ſctī mores.humilitas. religio. pietas. pudicicia. ſcpͥturarūqꝫ cognitio. Et qͣꝫto eccl̓iaſtica domꝰ apluribꝰ īpugnat̉ tāto ſāctioribꝰ exēplis regēda ē/ ⁊ ſcādaloſis ꝓmotōibꝰ minꝰ ⁊ minꝰ occupāda. ¶ Occurrūt apd̓ oſtiariā nr̄am alijhoīes ſi nō beſtie ſed potiꝰ ſpurciſſime nomināde ſunt abiectiſſimi. ſpurciſſimi. viliſſimi.qͥ volūt intrare ſecreta domꝰ. ac inde timeriait ſatyricꝰ/ quibꝰ notū ē illud eiuſdē. Charus erit verri .i. peſſimo hoī. qͥ verrē tꝑe quovult accuſare p̄t ꝓpter qd̓ iſti ſcortoꝝ ⁊ mulierculaꝝ ꝯqͥſitores ſunt argumētationuꝫ etalioꝝ qͦs effari pudet ne pudicas aures polluā ſubmīſtratores. Ad qͥd? vt pruriētē dn̄orū ſuoꝝ libidinē expleāt/ īmo irritēt ⁊ ſuccē-
eE 3