Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

dāt. Quare ſic? vt inde chari habeāt̉. ament̉timeāt̉. Quid vltra? Iſti ad bn̄ficia diabolica petūt īgreſſū. petūt iniqͥs portōeꝫ/ eoimportuniꝰ et īpudētiꝰ ꝑua eis merita ſuffragant̉. Subeūt alij hoīes ſceleratiſſimibonoꝝ crimīatores ꝯiuratōes ꝯͣ eccl̓iaſti domū fieri audacibꝰ mēdacijs aſſerūt. vtſoli īuigilare. ſoli rēpublicā ꝯſeruare iudicētur vt ꝑinde ſublimia dignitatū ſcādāt locaOſtiaria v̓o nr̄a tales ⁊c̄. ſꝫ līguā compeſco.Scio de qͥbꝰ loqͦr. Qui veꝝ dixerit accuſator eēt inqͥt ſatyricus. aūt illd̓ nouū eſt.Habes. i. Mach̓. qͣliter venerūt viri īpij exiſrl̓. Alchimꝰ eis. volebat fieri ſummꝰſacerdos. accuſauerūt ppl̓m apud regem.Sequit̉. Alchimū ꝯſtituit rex ī ſacerdotiuꝫEt vtinā nullos alchimos haberemusR. p. ſic. ꝓfecto ſit ſonātiſſima eccl̓ie domꝰ tuba/ pariſien̄. vniuerſitas cōpulſa ſilerefuiſſet talē ī ſuis deliberatōibꝰ paſſa eſſetcalumniā. Sileo de aꝑtione vſu clauiū invtroqꝫ foro. curie .ſ. ꝯſcīe. nec de collatōe ſacramētorū loqͣr. qꝛ nullis vnqͣꝫ v̓bis. nulliseloq̄ntie viribꝰ/ ne Tulliꝰ qͥdē expͥmeret/ eosI ī hac ꝑte abuſus fiunt Poſtremo cerniteqͥs in eccl̓iaſtice domus locis plurimis paſtor locatus eſt. Nūquid ambitioſa rapacitas? Fortiſſime deꝰ/ talē e terrꝭ abijce peſtē.ſeua ē. crudelis. atrox. horrida. inſatiabilis.truculēta. Credis oues paſcere. erras Expoliat. rodit. vorat. enecat/ leuiſſima occaſione ſulminatōes excōicationū foras mittit. Suoꝝ inſuꝑ ſatellitū turbis magna voce Terentianū illud in de chyra inculcat. ſedulo te moneo et hortor/ ne cuiuſqͣꝫ te miſereri/ qͥn ſpolies. mutiles. laceres/ qͣꝫqͣꝫ nactuſis. Audire tn̄ debuerat Tyberij ceſarꝭ reſcriptū boni paſtoris eſſe tōdere pecꝰ deglutire. Suetōniꝰ li. iij. Quāto ſatiꝰ tutiuſqꝫ fuerat habuiſſe paſtoreꝫ. Sic irato Iouefabuloſis ranis hydra trāſmittit̉. Sic p̄ficiunt̉ agnis lupi/ ceruiſqꝫ leones Et formidā ē ne ad hac irā pctā nr̄a deū ꝯcitauerītregnare facit hypocritaꝫ ꝓpter pctā populiIob. xxxiiij Hec ambitioſa rapacitas illa ē redditꝰ eccl̓iaſticos diripit. gratisſtrare debuerat vili precio ꝯꝑare ꝯpellit. obaudiēs xp̄o iubēti. Gratis accepiſtis gratisdate Mat. x. Facetiſſima aūt ī hoc loco/ ſꝫmordaciſſima ē Ambroſij rn̄ſio. Nemo inqͥt gratꝭ dat. qꝛ nemo gratꝭ accipit. Iſta ſedn̄am reputat eoꝝ ī eccl̓ia ſūt ꝓuētuū.admīſtratricē ꝯͣ apl̓icā diuināqꝫ ſnīaꝫ. i. Co

rint̓. iiij. Sic nos exiſtimet vt miniſtrosxp̄i/ diſpenſatores mīſterioꝝ dei ⁊c̄. Prelatoꝝ itaqꝫ eſt idoneos ad diuinū ſeruitiū eligere. qͥbꝰ ſic electiſ modū acceſſorij. ſuaſuſtētatōe ꝯpetūt tꝑales fructꝰ eligētibꝰlatis. Ex ꝓbat tn̄ ꝓbatiſſima deductioneDurādus. iiij. ſen. di. xxv. p̄latos nullaꝫ ſuꝑvēditōe hmōi reddituū hr̄elicētiā. nullā a ſimoniaca pͣuitate excuſatōeꝫ. Nūc igit̉ eccleſiaſticā domū qn̄ talibꝰ mōſtris repleta ēſpera ꝓſꝑari. Spera viros eccl̓iaſticos apd̓pͥncipes ſeculi de cetero honorādos.potiꝰ abiectiſſime qn̄ abiectiſſime viuūtculcādos. qͦs ad reuerētiā maximā etpriaꝝ hereditatū largitōꝫ induxit docta humiliſqꝫ ſanctitas. Mirarer ſi oppoſitūſtulticia. ſuꝑbia. rapacitas. neqͥtia/ ad irriſio eoꝝ indignatōemqꝫ ꝓuocēt/ ad retrahē datrices manꝰ ſuadēt. Cur inquiūt dabimus? Ut .ſ. iſti lautiſſima fuſione inebrient̉.luxuriēt. voluptatibꝰ oībꝰ īpudētiſſime demergant̉/ vt om̄e eoꝝ ſit ſtudiū aliene pudicicie inſidiari. opes fraudibꝰ a populis rapere. deniqꝫ deteriores eſſe om̄ibꝰ hoībꝰ. Sꝫve ſubditis. qꝛ qͥcquid delirāt reges plectuntur Achiui. ait Oracius. Satis ſuꝑqꝫ ſatꝭR. p. ad eccl̓iaſtice domꝰ euerſionē erat cecāignorantiā ī ſpecula mundanā timiditateꝫ īianua ambitioſam rapacitatem ſuꝑ paſcuacollocare. Sed heu nunqͣꝫ ſolitariꝰ ē maleſortis aduētus. Sed vt recte Terētianus laches cōquerit̉/ venit aliud ex alio maluꝫ/pit ecce interim in eccleſiaſticas ſedes furēsdiſcordia/ ꝑtinaciſſimaqꝫ diſſenſio. Et cumipſis miſeriaꝝ oīm cumulus effundit̉. Dicinequit quantas animaꝝ ſtrages/ q̄ve diſcrimina. quot odia quales plagas ſecū aduexerit. finis ē fit indies ſeuior. vix ēſue depulſioni diligēter intēdat. Ignorātianeſcit. humana timiditas audet. ambitioſa rapacitas curat. qͣꝫqͣꝫ em̄ intenſa rapacitas (qꝛ de illa loquor) totū fas vel nefas occupare deſiderat. mauult tn̄ (iuxta decretiſtaꝝ regulā) partē habere etiā iniuſte/ qͣꝫtoto iuſte pͥuari. Itaqꝫ crudel̓ materne pietatis expers horrēde intonat illud. iij. Reg.iij. Non mihi nec tibi ſit ſed diuidat̉. prochdei hominū fidem / que vocū impietas eſt?Que iſta demētia? Qual̓ crudelitas? Uachqͣꝫ triſti malignoqꝫ ſydere nati ſumꝰ. vt quidviuimus intuētes mala domꝰ noſtre. nec obſtamus? Que tāta in homībꝰ inhumanitas barbaries/ vt in in feſto diſſidiorum tu