Sermo
dāt. Quare ſic? vt inde chari habeāt̉. ament̉timeāt̉. Quid vltra? Iſti ad bn̄ficia diabolica petūt īgreſſū. petūt cū iniqͥs portōeꝫ/ ⁊ eoimportuniꝰ et īpudētiꝰ qͦ ꝑua eis merita ſuffragant̉. ¶ Subeūt alij hoīes ſceleratiſſimibonoꝝ crimīatores qͥ ꝯiuratōes ꝯͣ eccl̓iaſticā domū fieri audacibꝰ mēdacijs aſſerūt. vtſoli īuigilare. ſoli rēpublicā ꝯſeruare iudicētur vt ꝑinde ſublimia dignitatū ſcādāt locaOſtiaria v̓o nr̄a tales ⁊c̄. ſꝫ līguā compeſco.Scio de qͥbꝰ loqͦr. Qui veꝝ dixerit accuſator eēt inqͥt ſatyricus. Nō aūt illd̓ nouū eſt.Habes. i. Mach̓. qͣliter venerūt viri īpij exiſrl̓. ⁊ Alchimꝰ cū eis. qͥ volebat fieri ſummꝰſacerdos. ⁊ accuſauerūt ppl̓m apud regem.Sequit̉. Alchimū ꝯſtituit rex ī ſacerdotiuꝫEt vtinā nullos mō alchimos haberemusR. p. nō ſic. ꝓfecto n̄ ſit ſonātiſſima eccl̓ie domꝰ tuba/ pariſien̄. vniuerſitas cōpulſa ſilerefuiſſet nō talē ī ſuis deliberatōibꝰ paſſa eſſetcalumniā. Sileo de aꝑtione ⁊ vſu clauiū invtroqꝫ foro. curie .ſ. ⁊ ꝯſcīe. nec de collatōe ſacramētorū loqͣr. qꝛ nullis vnqͣꝫ v̓bis. nulliseloq̄ntie viribꝰ/ ne Tulliꝰ qͥdē expͥmeret/ eosI qͥ ī hac ꝑte abuſus fiunt ¶ Poſtremo cerniteqͥs in eccl̓iaſtice domus locis plurimis paſtor locatus eſt. Nūquid ambitioſa rapacitas? Fortiſſime deꝰ/ talē e terrꝭ abijce peſtē.ſeua ē. crudelis. atrox. horrida. inſatiabilis.truculēta. Credis eā oues paſcere. erras Expoliat. rodit. vorat. enecat/ ⁊ leuiſſima occaſione ꝑ ſulminatōes excōicationū foras mittit. Suoꝝ inſuꝑ ſatellitū turbis magna voce Terentianū illud in de chyra inculcat. ſedulo te moneo et hortor/ ne cuiuſqͣꝫ te miſereri/ qͥn ſpolies. mutiles. laceres/ qͣꝫqͣꝫ nactuſis. Audire tn̄ debuerat Tyberij ceſarꝭ reſcriptū boni paſtoris eſſe tōdere pecꝰ nō deglutire. Suetōniꝰ li. iij. Quāto ſatiꝰ tutiuſqꝫ fuerat nō habuiſſe paſtoreꝫ. Sic irato Iouefabuloſis ranis hydra trāſmittit̉. Sic p̄ficiunt̉ agnis lupi/ ceruiſqꝫ leones Et formidādū ē ne ad hac irā pctā nr̄a deū ꝯcitauerītregnare facit hypocritaꝫ ꝓpter pctā populiIob. xxxiiij Hec ambitioſa rapacitas illa ēqͥ redditꝰ eccl̓iaſticos diripit. ⁊ q̄ gratis mīſtrare debuerat vili precio ꝯꝑare ꝯpellit. obaudiēs xp̄o iubēti. Gratis accepiſtis gratisdate Mat. x. Facetiſſima aūt ī hoc loco/ ſꝫmordaciſſima ē Ambroſij rn̄ſio. Nemo inqͥt gratꝭ dat. qꝛ nemo gratꝭ accipit. ¶ Iſta ſedn̄am reputat eoꝝ q̄ ī eccl̓ia ſūt ꝓuētuū. nōadmīſtratricē ꝯͣ apl̓icā diuināqꝫ ſnīaꝫ. i. Co
rint̓. iiij. Sic nos exiſtimet hō vt miniſtrosxp̄i/ ⁊ diſpenſatores mīſterioꝝ dei ⁊c̄. Prelatoꝝ itaqꝫ eſt idoneos ad diuinū ſeruitiū eligere. qͥbꝰ ſic electiſ ꝑ modū acceſſorij. ⁊ ꝓ ſuaſuſtētatōe ꝯpetūt tꝑales fructꝰ nō eligētibꝰ p̄latis. Ex qͦ ꝓbat tn̄ ꝓbatiſſima deductioneDurādus. iiij. ſen. di. xxv. p̄latos nullaꝫ ſuꝑvēditōe hmōi reddituū hr̄elicētiā. nullā a ſimoniaca pͣuitate excuſatōeꝫ. ¶ Nūc igit̉ ⁊ eccleſiaſticā domū qn̄ talibꝰ mōſtris repleta ēſpera ꝓſꝑari. Spera viros eccl̓iaſticos apd̓pͥncipes ſeculi de cetero honorādos eē. ⁊ nōpotiꝰ abiectiſſime qn̄ abiectiſſime viuūt cōculcādos. Nā qͦs ad reuerētiā maximā et ꝓpriaꝝ hereditatū largitōꝫ induxit docta humiliſqꝫ ſanctitas. Mirarer ſi nō ꝑ oppoſitūſtulticia. ſuꝑbia. rapacitas. neqͥtia/ ad irriſionē eoꝝ indignatōemqꝫ ꝓuocēt/ ⁊ ad retrahēdū datrices manꝰ ſuadēt. Cur inquiūt dabimus? Ut .ſ. iſti lautiſſima fuſione inebrient̉.luxuriēt. voluptatibꝰ oībꝰ īpudētiſſime demergant̉/ vt om̄e eoꝝ ſit ſtudiū aliene pudicicie inſidiari. opes fraudibꝰ a populis rapere. ⁊ deniqꝫ deteriores eſſe om̄ibꝰ hoībꝰ. Sꝫve ſubditis. qꝛ qͥcquid delirāt reges plectuntur Achiui. ait Oracius. ¶ Satis ſuꝑqꝫ ſatꝭR. p. ad eccl̓iaſtice domꝰ euerſionē erat cecāignorantiā ī ſpecula mundanā timiditateꝫ īianua ambitioſam rapacitatem ſuꝑ paſcuacollocare. ¶ Sed heu nunqͣꝫ ſolitariꝰ ē male ꝓſortis aduētus. Sed vt recte Terētianus laches cōquerit̉/ venit aliud ex alio maluꝫ/ rūpit ecce interim in eccleſiaſticas ſedes furēsdiſcordia/ ꝑtinaciſſimaqꝫ diſſenſio. Et cumipſis miſeriaꝝ oīm cumulus effundit̉. Dicinequit quantas animaꝝ ſtrages/ q̄ve diſcrimina. quot odia quales plagas ſecū aduexerit. Nā dū finis ē fit indies ſeuior. ⁊ vix ē qͥſue depulſioni diligēter intēdat. Ignorātianeſcit. humana timiditas nō audet. ambitioſa rapacitas nō curat. qͣꝫqͣꝫ em̄ intenſa rapacitas (qꝛ de illa loquor) totū ꝑ fas vel nefas occupare deſiderat. mauult tn̄ (iuxta decretiſtaꝝ regulā) partē habere etiā iniuſte/ qͣꝫtoto iuſte pͥuari. Itaqꝫ crudel̓ ⁊ materne pietatis expers horrēde intonat illud. iij. Reg.iij. Non mihi nec tibi ſit ſed diuidat̉. prochdei ⁊ hominū fidem / que vocū impietas eſt?Que iſta demētia? Qual̓ crudelitas? Uachqͣꝫ triſti malignoqꝫ ſydere nati ſumꝰ. vt quidviuimus intuētes mala domꝰ noſtre. nec obſtamus? Que tāta in homībꝰ inhumanitas⁊ barbaries/ vt in eā in feſto diſſidiorum tu