Dn̄ica nona poſt penthe.
XLIIII
orādoqꝫ ꝑegit. id facile refellit̉. Umbrā nāqꝫ Petri ⁊ Helizei oſſa ⁊ ſudaria Pauli nōoraſſe certū ē. vmbra tn̄ petri ⁊ fudaria pauli etiā abſentꝭ/ certū ē opē ſalutiferā p̄ſtiterūtlanguētibꝰ Act̉. ix. ⁊ vt dictū ē Helizei oſſavitā ſepulto cadaueri refuderūt Nūqͥd inſuper orauit xp̄s miracl̓a faciēs fleuit ⁊ ī ſeip̄oturbatꝰ ē Ioh̓. xi. Sciebaꝫ inqͥt pr̄ ꝙ ſemꝑme audis. Deinde gentiles idolorūqꝫ cultores/ de ſuis miracul̓ celebres nobis ingerūthyſtoriaſ. quoꝝ multa ꝯplexꝰ ē Ualeriꝰ li. i.ca. de miracul̓. narratqꝫ Tarquiniū cōtē nouacula ſecuiſſe. ⁊ veſtalē virginē cribꝝ aqͣtꝰbris īpleuiſſe. Cōmemorat ⁊ hͦ idē cuꝫ alijsAug. x. de ci. dei. ca. xvi. Suetoniꝰ qͦꝫ tranquillꝰ. li. de xij. ceſaribꝰ. Ueſpaſianū īꝑatorē refert cecū illumīaſſe/ ⁊ alteriꝰ debile crusſolo calcꝭ tactu ſolidaſſe. Ioſephꝰ p̄terea. ij.antiqͥtatū ab Alexādro macedone/ pāphilicū mare fuiſſe diuiſū narrat. ſic̄ a Moyſe rubrū. Pro his vide ſi libet Bragd̓. vbi ſupͣ.Ad extremū mirabiles artiū magicaꝝ effectꝰ qͥs n̄ audiuit. lege ī lr̄is Exo. c. viij. d̓ magis Pharaōis. Et qd̓ vrgētiꝰ ē/ vide phitoniſſā Samuel̓ ꝓph̓e vere ſuſcitatricē. proutlr̄a ſonat. i. Reg. xxviij. c. Et Augꝭ. opinat̉ īepl̓a ad Felicianū. et ponit̉ ī glo. ordinaria.i. Reg. c. allegato. ¶ Quis gͦ nō deſiſtat xp̄meē deū ꝯcludere ex miraculoſis oꝑbꝰ. cū hecA audiat. videat ⁊ ꝑpēdat. ¶ Magna vtiqꝫ R.p. difficil̓ ⁊ ꝑplexa hec q̄ſtio ē/ vbi de verorūa falſis miraculoꝝ diſcretōe tāgit̉. ⁊ eā a doctoribꝰ ꝑ raro funditꝰ euacuata reꝑimꝰ. Ni.miꝝ ſi ad me altior ꝑuenerit qͣꝫ aut īgenio tenui ꝯp̄hēdere valeā/ aut arido breuiqꝫ ẜmonis eloquio ꝯplecti. Dicā tn̄ aliqͥd ne de ſilētio nr̄o gaudeat ſuꝑ nos inimicꝰ. ¶ Et teneamꝰ ī pͥmis nullū ꝓprie ⁊ vere dictū miraculū ab alio qͣꝫ a deo poſſe creari. qm̄ ſolꝰ ē quiſuꝑ oēm cauſaꝝ naturaliū curſum ⁊ ordineꝫdominat̉. Nō p̄iudico tn̄ pͥuilegio hūanitatis xp̄i ſingulariſſimo. Neqꝫ em̄ demonioꝝneqꝫ angeloꝝ neqꝫ tꝑate ꝯplexiōis nec aſtrorū nec hūane imagīs qͣſi miraculoꝝ factricēAuicēna. iiij. ſui de aīa poſuit. Tāte v̓tutisſunt/ vt vel crect̉ aliqͥd vl̓ abſqꝫ certo cauſaꝝnaturaliū ꝯcurſu formet̉. qͣꝫuis plerūqꝫ tamſecreto celeriqꝫ fiat motu hmōi cauſaruꝫ applicatio ꝙ actio q̄ nature ē miraculo deputet̉/ p̄ſertim ab indoctꝭ ⁊ ī ph̓ia ceteriſqꝫ artibus paꝝ eruditꝭ ¶ Ampliꝰ ſcire ꝯuenit ꝙ ſic̄apd̓ hoīes morꝭ ē ꝙ ī atteſtatōe lr̄aꝝ ſigilluꝫappēdit̉ vel apponit̉ ſignū ꝓpriū. n̄ alit̓ deꝰ
miraculoꝝ veroꝝ oꝑatōꝫ veluti ſigilluꝫ et ſignū ꝓpriū inducit ī robur veritatis illiꝰ quāiubet credi/ ⁊ nulla vnqͣꝫ inuocatōe miraculoꝝ ꝯditor ſit vel erit ī oꝑe mēdoſo qͥn reclamet. et qͥn ꝑ ſcpͥturas ſacras/ ꝑ ꝓphetiaſ ꝑ reuelatōꝫ/ vel aliter illā falſitatē nō eē credēdaꝫedoceat. Deꝰ em̄ ꝟitas ē. ſeip̄m negare nō p̄tMultoꝝ ſiquidē ⁊ īter alios (vt opinor) Auguſtini ſnīa fuit deū ꝑ malos nōnūqͣꝫ mirabilia oꝑari. ⁊ hoc nō vt ſit falſi teſtis. abſit ſꝫin damnatōem tā illiꝰ qͥ facit/ tā illoꝝ qͥ ſeduci ⁊ erroribꝰ excecari meruerūt. Et quemadmodū dicūt de antixp̄o ad ꝓbatiōeꝫ electoꝝUn̄ apl̓s ſine charitate mōtes poſſe trāſferri nō negat. i. Coꝝ. xiij. Et d̓ nouiſſimo dieaiebat xp̄us. Multi dicent mihi in illa die.Dn̄e nōne in noīe tuo ꝓphetauimꝰ. ⁊ in nomine tuo demonia eiecimꝰ/ ⁊ ī noīe tuo v̓tutes multas fecimꝰ? Et tunc ꝯfitebor illis qꝛnunqͣꝫ noui vos Mat. vij. Et d̓ phitoniſſa⁊ Iuda ſatis cogēs ē argumētū. ¶ Hec itaqͣꝫuis ſe haberēt ꝙ ꝑ mēdaceſ miracl̓i autoreſſet deꝰ. nunqͣꝫ tn̄ ſigillū ꝓprium ſic falſarinunqͣꝫ eo abuti ī mēdacio ſineret/ qͥn ⁊ reclamaret ⁊ ꝯtradiceret. Alioqͥn quō eidē crederet̉ plꝰ qͣꝫ principi qͥ falſarias lr̄as ſigillo ſuoꝯſignari ſciēter ⁊ abſqꝫ vlla ꝯtradictōe ꝑmitteret? ¶ Ex his qͣꝫtū eſtimo videre poſſumuſ Icredendā eſſe ī xp̄o diuinitatē. qꝛ deꝰ ip̄e adhuiꝰ rei affirmatiōꝫ/ autor fuit miraculi hodierni ceteroꝝqꝫ plurimoꝝ. Et deus non ſolū nō reclamauit/ ꝓhibēs ne talibꝰ crederet̉.ſed ꝑ os oīm ꝓphetaꝝ ⁊ gentiliuꝫ ſybillaꝝ/hec oīa longe an̄ p̄dicta ſunt/ laudata et approbata Suꝑ hͦ legat dn̄m Armacanū quivult in tribꝰ pͥmis de q. armenicoꝝ. Et Nico. de ly. in. q. ꝯtra iudeos. Scotū. q. ij. pl̓.Et Brag. vbi ſupͣ. Et ſuꝑ oēs Aug. in lib̓.quē ꝯſtituit de ci. dei dici ¶ Cū igit̉ aſſeruntincreduli facta ab hoībꝰ puris miracula. negabimꝰ ſi d̓ pͥncipali autore fiat aſſertio/ ſi d̓mīſtro miraculi dicunt dūtaxat/ fatebimur.Neqꝫ em̄ eos audiēdos puto qͥ ī oībꝰ hmōihyſtorijs fideꝫ negāt. Inciuil̓ eqͥdē grauiſqꝫtemeritatis ē/ alteri nō adhiberi illā quā ſibirōnabilē p̄ſtari vellēt credulitatē. ¶ Subinde cū ſciſcitant̉ a nobiſ cur nō deos pari mōaffirmamꝰ? aꝑta ē ex p̄miſſis rn̄ſio. Illa qͥppe mirabilia / vel nō adhibita ſūt ad aſtruendū dininitatē ī faciētibꝰ ſicut de ꝓph̓is. apoſtol̓ ceteriſqꝫ viris iuſtis ꝯſtat. Uel ſi hͦ aliqͥneqͥſſimi ⁊ demonū familares execrabili ſuꝑbia rapti intēderint/ deꝰ palā ꝯͣdicit. tum ꝯ
e