Sermot
ꝓph̓as ⁊ reuelatiōes. tū ꝑ naturale dictamēinſitū inſinuās nō eſſe credēdū deoꝝ pluralitatē ꝯclamāſqꝫ oēs deos gētiuꝫ demoniamagoſqꝫ ⁊ ariolos execrās. ¶ Uides iudeecur dānaberis antixp̄o miracula facienti adherēs. ⁊ xp̄ianus ſaluabit̉ xp̄m ꝯfitēs miracula oꝑantē. Affert ⁊ on̄dit vterqꝫ ſignū regis ſūmi. ſed illi tanqͣꝫ falſario ꝑ diuīas ſcripturas ꝯtradicit̉. multiplex iſti ſuꝑaddit̉ ꝓphetaꝝ approbatio. ¶ Res igit̉ tota ad hͦ redit ꝙ miraculū xp̄i hodiernū/ ceteraqꝫ ſcripturaꝝ auc̄te addita ⁊ alijs circumſtātijs ſigna ſunt ⁊ argumēta ſue diuītatis. ſufficientia quidē ꝓ fide gignēda. fouēda atqꝫ nutrienda/ niſi affectōis obſtet ꝑuerſitas. ꝓptereadicebat. Oꝑa q̄ ego facio teſtimoniū ꝑhibētde me. Et niſi oꝑa ego feciſſem q̄ nemo aliuſfecit/ pctm̄ nō haberēt. Rō. qꝛ iā nō credēdūfuiſſet ip̄m eē meſſyā quē pph̓e ꝓnūciauerūttalia factuꝝ miracl̓a. Tu illa argumēta euidētia eſſe nō ponimꝰ fidei. Itaqꝫ iā nō crederemꝰ ſed ſciremus. Iaꝫ donū merceſqꝫ fideieuacuaret̉. Iā (vt Bonauentura arguit. iij.ſen. di. vij.) totꝰ orbis xp̄o credidiſſet Apl̓oſinſuꝑ qͥ miracul̓ interfuerūt īpoſſibile fuiſſꝫd̓ fide plꝰ qͣꝫ de q̄ſtōe euidēte vl̓ mōſtrata dubitaſſe. dubitauerūt tn̄ ⁊ vacillauerūt ī horadn̄ice paſſionis in qͣ etiā miracula choruſcabāt. nā petre ſciſſe ſunt. terra tremuit. ſol obſcuratꝰ ē ⁊c̄. Recordari etiā poterant hodierni miraculi qd̓ factū fuit vt ꝑaliticꝰ ilico ſurgeret ⁊ tolleret gͣbatū ſuū ⁊ iret ī domū ſuā.¶ Sciēs libēſqꝫ multa p̄tereo. qꝛ nō ē opusfidē qͣſi nouellā ſcrupuloſe diſcutere quā totſctīſſimi / viteqꝫ integerrime viri/ ꝯſtātiſſimaaſſertōe etiā vſqꝫ ad mortes duriſſimas ꝯfirmarūt. Nec oīno miracul̓ īnitamur/ ſciētesiudeos increpatos a xp̄o. Generatio pͣua etadult̓a ſignū q̄rit Mat. xij. Et. i. Cor̄. xiiijapl̓s talia īfidelibꝰ dari ī ſignū ait n̄ fidelibꝰQuāobrē ſi etas nr̄a fidei ⁊ moris īops miracl̓a habeat/ īcredulitatꝭ nr̄e ſigna ſūt / ⁊ dānatōis (niſi melioremur) indicia Porro d̓ artibꝰ magicis hͦ ſub ꝯpēdio habetōte ẜm cōpioſam Guil̓. pariſien̄. traditōꝫ/ ꝙ ī figurꝭ ⁊ſculpturis. imaginibꝰ. characteribꝰ. ſignis.imp̄ſſionibꝰ. v̓bis. carminibꝰ ⁊ ī ceteris qͥbꝰvtunt̉ malefici/ nulla v̓tꝰ ē penitꝰ qͣlē p̄dicāt.ſed hec ſingula demones fieri docēt tanqͣꝫ ſacrificia quandā diuinitatē ſibi ineſſe ꝓfitentia. necnō tanqͣꝫ ſignū ꝓpriū ⁊ ſigillū ſui pacti rememoratiuū/ quo adhibito pacta q̄ ꝑmiſerit deus adimplent.
¶ Poſtqͣꝫ terne calūnie īcreduloꝝ ſuꝑ miraculoſo euāgelij hodierni myſterio vtrūqꝫ rn̄ſum ē accipite ſi placet triplicē ex his ꝯſideratōꝫ. ¶ Prima quēadmodū iudeoꝝ pͥncipes ⁊ p̄lati ex ignorantia ſue theologie xp̄m eis ꝓmiſſū negauerūtmiraculaqꝫ abiecerūt. ꝓpt̓ qd̓ r̄mittebat eosxp̄s ad ſcpͥturas di. Scrutamī ſcpͥturas. ille em̄ teſtimoniū ꝑhibēt d̓ me Ioh̓. v. Sil̓imō ex ignorātia nr̄e theologie multi etiā vtverēdū ē de p̄latꝭ antixp̄m ſuſcipiēt. eidēqꝫ ⁊miracul̓ ſuis adherebūt. Ꝙ ſi ita ē. īmo qͥaita ē certiſſime. cōſtat illos antixp̄i p̄curſoreſeſſe potiſſimos/ qͥ ſtudiū theologie qd̓ ē ſcrutiniū ſcpͥturarū impediunt. aut eiꝰ ꝓmotōeꝫimplere ſicut tenent̉ deſpiciunt.Scd̓a cōſideratio.Ꝙ ad hoīs alicuiꝰ canōizatōꝫ/ aut cuiuſpiam doctrine autorizatōꝫ/ īſufficiēs ē ꝑ ſe miracl̓oꝝ on̄ſio/ niſi ī canonizādo vite ſcitas irrep̄hēſibil̓ indicet̉ niſi inſuꝑ doctrina approbanda vere fidei nullatenꝰ aduerſari cenſeat̉Mali qͥppe miraculis vt Iudas alij choruſcāt. Hanc ob cāꝫ inter ceteras ne boni viriqͥ taliū autores nō ſūt pctōres reputēt̉. Cūdicat Aug. ſuꝑ Ioh̓. Uos dei famulos nōmiracula ſꝫ ſola charitas facit. Aliā notauitcām Bonauen̄. ij. ſen. vbi prius/ vt boni facere miracula ꝑuipendēt/ cū mal̓ hoc ꝯueniat. Un̄ xp̄s apl̓is. Nolite inquit gaudere ꝙſpūs vobis ſubijciunt̉. gaudete aūt ꝙ noīaveſtra ſcripta ſunt in celis Luc̄. x. Culpabilis eſt itaqꝫ nimia videndorū aut faciendoꝝmiraculorū cupiditas ⁊ nōnunqͣꝫ in ſuꝑſtitionē traducit ⁊ errorem.Tercia cōſideratio.Artes magice ad qͣs aſtronomīe ⁊ medicinemaxima ꝑs ſpectat rōnabiliter ſub interminatōe mortis vetite ſunt. nō iō ꝙ ī ill̓ demones adorant̉. ⁊ tanto dānabiliꝰ quāto ꝑ v̓badiuina et orōnes ſacras hmōi cultꝰ exercet̉.qͥnetiā iō ꝓhibite ſūt. qꝛ fides ſalubrꝭ has ꝑartes impugnat̉ qͣſi ſophiſticas quaſdaꝫ argumētatiōes/ q̄ apparentiā verorū miraculorū gerunt. exiſtentiā ꝟ̓o nullā habēt vt falſa. aut ſi vera ſint nō illā quā pretēdūt ⁊ approbatōe ſua deficiāt. ¶ Hactenus R. p. hereticis rn̄dimus qui cōtumaciter altercant̉diuinitatē in xp̄o nō poſſe cōcludi ꝑ ſacrameuangelij hodierni hyſtoriā. Nec ꝑ pctōruꝫ