Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo de qͣttuor domibus. factus

Z Tolle ⁊c̄. Sꝫ ecce in domū iſtā vbi xp̄soꝑat̉. veluti qͦndā in domū Lothirruitfida īcreduloꝝ diuītatē xp̄o eripiētiū turba in ꝯdito murmure obſtrepēs dat ſinemēte ſonū. vt Maro ait acclamans fragilia hec eſſe īmo nll̓a ad diuītatꝭ in xp̄o atteſtatōeꝫ argum̄ta. Qualit̓ inquiūt ꝓbat xp̄idiuītatē. pctōꝝ relaxatio moſaycꝰ ſacerdos purꝰ īdubie id habuiſſe legat̉ officiū Leui. iiij. ſi rn̄deris abſtuliſſe pctā autoritatiue vt xp̄s. ſꝫ dumtaxatad pctōris deo recōciliatōneꝫ ip̄m ſacrificij p̄cū fiebat oblatio. euadis inqͥt hereticꝰ/ obijcio nāqꝫ tibi p̄ſbyteꝝ nouelegis/ autoritatiuo v̓bo īſtar xp̄i vtit̉ dicēs/ Ego te abſoluo ⁊c̄. Qd̓ plꝰ autoritatisarguere videt̉ qͣꝫ dicere. dimittūt̉ tibi pctātua. Hāc calūniā medio tollit trimēbrisde ptāte diſtīctio ſuꝑ. iiij. ſnīaꝝ. di. ij. cōiter notata ē ſto. Arguit Bonauen̄. Eſt itaqꝫ in relaxādis criminibꝰ ptās autoritatisptās excellētie. ptās nuda mīſterial̓. Poteſtatē autoritatis dicimꝰ ſic ſumma ē vtnulli alteri ī ſua actiōe īnitat̉. illā ſoliꝰ deiꝓpriā eſſe ꝯſtat. Ptās excellentie qͣꝫuis abaltero fluat atqꝫ deriuet̉. hec tn̄ ē p̄rogatiua/ quā mīſterial̓ ptās obtinet. Etſine ſacrificio/ ſine ſacr̄o ſine forma v̓borūdet̓minata crimīa diluit. mīſterialē ordinat tribuitqꝫ ptātē. Cōcedit̉ igit̉ ſacerdotibus miniſteriū pctā dimittēdi. nec tn̄ diuinitas eis aſcribat̉. In xp̄o aūt duas aliasinfuiſſe ptātes autoritatis .ſ. excellentie ſiꝯuincimꝰ/ eūdē ꝯcludimꝰ deū eſſe. qꝛ nemini deꝰ eſſet collate ſunt nec vt cōicarētur ꝯgruebat. Cōuincimꝰ aūt. Uides em̄qm̄ pct̄ā ꝑalitici/ abſqꝫ ꝯfeſſiōe ſiue ſacrificio or̄one ſacr̄o vedeleuit/ merito hūanitatis diuītatꝭ īperio. Iuuat nr̄aꝫ hāc aſſertionē ꝑalitici fides ob quā in aīa ꝑit̓ corpore ſanatus ē. Credidit itaqꝫ filiū hoīs illa p̄ditū eſſe potētia quā ſibi īeſſe iudayca īpietas detrectabat. Illa auteꝫ alia erat qͣꝫautoritatiua excellenſqꝫ ptās cuiꝰ atteſtatione miraculū patēs ſubinde mōſtratū ēvt ſciatis inqͥt ih̓s/ qꝛ filius hoīs ptātē hꝫin terra dimittendi pctā. Tūc ait ꝑalitico.Surge tolle grabatū tuū ⁊c̄. Ac ſi dicere iudeis eſtīares. Per hāc quā foris ītuemini curatōeꝫ īteriorē negare poteſtisnec arguere me mēdacij in re occulta qn̄ pa miraculoſe v̓ba ꝯfirmo. Inſurgit rurI ſuꝫ ſcd̓o hereticꝰ clamor īpugͣre caſſareqꝫ

nitit̉ alteꝝ diuinitatꝭ in xp̄o aſſeuerāde argumētū de cogitationū cognitōe.phete inquiūt qͥbꝰ nulla diuītas tribuit̉ ſecreta aliqͣ cordiū penetrati ſunt/ qͥnetiā pl̓ima ab hoībꝰ nōdū cogitata p̄dixer̄tQuid rn̄debimꝰ. p. r. plane fatebimurphetas occl̓ta ml̓ta p̄uidiſſe. cuiꝰ cāꝫ inueſtigātes Areſto. Auicen. pl̓eſqꝫ ph̓oꝝ/ eoseſſe dixer̄t hoīes puriſſimi ītellectꝰ quē necceca vicioꝝ caligo obnubilaret. nec tumultuātiū curaꝝ ſtrepitꝰ a trāqͥlla ſede ꝯtēplatiōis abduceret/ ꝑīde aīa ip̄oꝝ vice ſpeculi terſiſſimi politiſſimi in ꝑte conformisfingebat̉ diuīe illuſtratōis radiū ſuſcipiēsabditaqꝫ cogͦſcens. Uerū tn̄ a tractatoribꝰcatholicis rectior veriorqꝫ ꝓph̓aꝝ aſſignat̉/ miraculoſa ſctīſpūs inſpiratio. qͣꝫqͣꝫea dicūt vehemētes ſint ad ꝓph̓andū diſpoſitōes. Quid igit̉? qͣlit̓ in xp̄o potiꝰ qͣꝫ inꝓph̓is diuītatē ꝓbat cogitationū agnitio?ꝓrſus optīe. Quia ſi ꝓph̓a eſſet (vt aliaetiā pl̓ima īdicāt machometꝰ ip̄e ꝯceſſit/Si tal̓ inſuꝑ diuīe illuſtratiōis ꝑticepseſſe mereret̉. erat abſqꝫ dubitatiōe bonꝰ iuſtus veraxqꝫ. ſe āt deū eſſe aſſeruit. cui ꝯſequēs ē credendū. Alioqͥn bonū ſꝫ blaſphemū ꝯfiteri neceſſe ē. qd̓ impiū credere/oīs eiꝰ vita oīſqꝫ doctrina diuīs oraculoꝝ miraculoꝝ vallata teſtimonijs patefecit.Qua de re Thōas bragd̓. in ſūma. li. i. ꝑtexxxij. pͥmi corollarij pͥmi capl̓i/ copioſe diſſeruit. Sꝫ ecce t̓cio adhuc īdignatiori fremitu ꝯclamat īcreduloꝝ ml̓titudo/ aſſerēsp̄clariora. admiratōe. dignitate miracula/ alijs in domibꝰ hoīes puros effectaqͣꝫ xp̄m. qͦꝝ ſi nullus ē deꝰ indubitāter nec ex ſil̓i xp̄s. Et vt de gradi hiſtoriaꝝaceruo pauca colligā obijcit nob̓ iudeꝰ helizeū filiū ſunamitis defunctū ſua in domo viuificauit. iiij. Regū. iiij. Et qd̓ āpliꝰobſtupeſces ſolus oſſiū ſuoꝝ ꝯtactꝰ in cadauer hūanū aīaꝫ ſil̓ vitā ꝑfudit. ibidemxiij. Opponit nob̓ arrianoꝝ ſecta/ ſuſcita ī cenaculo thabitā petꝝ Act̉. ix. Et aliū in porticū tēpli curatū Act̉. iij. Nec miret̉ hec xp̄ianꝰ pollicitus ſit xp̄s dicensQui credit in me oꝑa ego facio faciet/maiora hoꝝ faciet Ioh̓. xiiij. ſi qͥs dixerit vt dn̄s armachanus de. q. ar. li. ij.. c.vltīo. Et ſic̄ Nicolaꝰ de Lyra ponit vbi ſupra Petrus aūt alt̓/ ideo deus hecmiracula conuincit̉. quia non ꝓpria imperatiua virtute vt xp̄us ſed inuocando