Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In cena dn̄i factusX

XLII

vere effectū ſacerdotē. Ita enim doctoresſentiūt ex ſuſciꝑe intēdebat id qd̓ xp̄s dabat oībꝰ apl̓is dicens. Hoc facite in meaꝫcōmemorationem.Ac igit̉ ſi potuiſſet corpus xp̄i veꝝ ꝯſecraſſe? Rn̄di ꝯſequenseſſe vt potuerit/ Dic igit̉ ſi ſupra corpusxp̄i myſticū ptāte ſuſceꝑat ſacramētalit̓ abſoluēdi? Rn̄di ſuſcepiſſe ſic̄ nec Petrusnec apl̓oꝝ ceteri. vſqꝫ poſt reſurrectionemPromiſſa fuerat antea talis ptās. ſed poſtreſurrectōeꝫ exhibita. ſic̄ pōtificatus ſummus. niſi dixerimus eccl̓a duos papasIh̓m Petꝝ tūc in carne mortali ſil̓ viuētes habuerit. Itaqꝫ ſacerdotal̓ ordo ſuicōplemēto duas formas hꝫ. hꝫqꝫ dupliceꝫcharacterē. ſicut duplicē ptātē/ vnā ſuꝑ copus xp̄i veꝝ ſuꝑ myſticū altera. Dic ꝯſquēter cur Typanus alij doctores plurimi qͦꝝ dicta recitant̉ in decretis/ poſuerūtnihil fieri in ſacris/ nihilqꝫ ꝯferri a ſciſmaticis qͣlis erat iudas? Hoc etiā in pn̄ti ſciſmate qͥdam dogmatizare ſcribereqꝫ voluerūt. Rn̄di determinatōeꝫ Auguſtini et eccleſie ad oppoſitum eſſe ſi ſimpl̓r ita ſentiebāt Cypanus ſuiſ. Eſt qͦꝫ manifeſtaqm̄ p̄tās inabdicabilis ē hūanitus charactere indelibili ſtabilit̉. Intelligunt̉ aūtdicta Cypͥani ceteris de ſciſmaticis velhereticis. vel faciūt vel facere intēdūt ẜm obẜuatiōeꝫ forme materie ab eccleſia traditā a xp̄o inſtitutā. Uel dic.pn̄t. glo. ſine peccato.Dic ſi iudas ſtatimvt excidit a fide a religione apoſtaſiāditoriā vēdēdo Ih̓m iudeis. ꝑdiderit iusin apl̓atū. vt clarior ſermo fiat in ſil̓i Dicſi ep̄us vel p̄latus aliqͥs/ eo facto errat infide ꝑtiuacit̉ ſit depoſitus? Rn̄di ſilatus hereticꝰ dignus ſit deponi. nihilominus eſt eo facto depoſitus. ſic̄ aliqͥs qͣꝫtumcūqꝫ ſit dignꝰ epiſcopari ē ꝓptereo facto factus ep̄s. niſi electiōeꝫ hūanaꝫvel diuinā manifeſtā. Itaqꝫ neqꝫ deponit̉inuitus niſi diuīa vel hūana autoritate coagēte. Alioqͥn incertiſſime eſſent vage eccleſiaſtice ptātes hierarchice. Signū huius manifeſtū habet̉ in Iuda. quem in honore apl̓ico Ih̓s tenuit. nec a ꝯſortio ſeꝑauit qͣꝫtumcūqꝫ ſciret illū apoſtatā in occul

ris ꝯſcia deuitauit.Dic̄ igit qualiter lle erit caput in eccl̓iaſtica hierarchia nonmeret̉ dici membrū? Rn̄di ptātes gr̄asiſtas eſſe diſtinctas ẜm donū p̄latōis/ donum charitatis ſeu fidei. Propterea ptāsp̄latōis manere pōt/ īmo dari. deſinentibꝰalijs. ſic̄ abſcedēte charitate/ manet ſepe fides ſpēs. Error oppoſitus/ magnā vtaudio in anglia rixam dedit. Materia igit̉ſufficiens ad platōeꝫ de facto vel ſuſcipiendam vel recipiendā/ e baptizatus viator intendēs reciꝑe id qd̓ eccl̓ia ꝯferre ꝯſtituit. Dic cur dn̄s Iudam quē caſuꝝ ſcieˡbat elegit in apl̓m. Ego inqͥt duodeciꝫ elegi/ vnus ex vob̓ dyabolus ē? Rn̄di q̄ſtionem iſtā eſſe vnā de illis. qͣs intuēs apl̓usreuerēti ſilentio p̄teriens honorauit exclamans. O altitudo diuitiaꝝ ſapīe ſcīe ⁊cͣ.Hoc vnū ſcimus in Iuda cauſauitdeus improbā voluntatē ꝓditōis ſcelerate ineſſe malicie. Attamē ip̄e hac mala voluntate bn̄ vſus ē tanqͣꝫ dei ſapīa attingēsa fine vſqꝫ ad finē fortit̉ diſponēs oīa ſuauiter Corripit̉ hic ſtulta ambitio cordis?hūani ꝓruens impauide ad culmīa dignitatū. quē honorē etiā vocatus etiaꝫ electus a deo/ tute neqꝫ ſine multo cadēdidiſcrimine ſuſcipit. teſtimonio ſunt iudas Saul plurimiqꝫ. Quis igit̉ manet exitꝰ ingerit ſe quiſpiā p̄ce p̄cio vocatum clectū vtinā reprobatū.Dic̄ ſi miracula fiebāt a iuda vtiqꝫ reprobo. qͣle erit canonizatōe ſctōꝝ apud eccl̓iaꝫ argumentū Rn̄di vitam inſpici debere. ſi in humuitatecerta Ficta ꝯiūcta ſit miraculis. reſultant (vt determinat Grego. in dyalo.) duoſigna ſufficiētis ſctītatis oſtenſiua. Porromiracula ſine vita ad hoc ſignum fallax.Properabat ingenioſitas ſtudioſa multiplicare q̄ſtiones hmōi ſuꝑ numeꝝ. cui egovalefaciēs/ noli inquā amplius me interrogādo morari. qm̄ grādis adhuc reſtat dicēdoꝝ via de ſignis ꝓditiōis Iude ſymonisſchariotis. Paruit illa. illa petēs ſcolaſticūexercitiū. ego ad morale negociū redeo ⁊c̄.Numeratis itaqꝫ qͣttuor ſil̓atio.nibꝰ ſumptis ex iude ſtatu velfeſſiōe collatōis ꝑte pͥma ſuꝑſunt iuxta ꝓpoſituꝫ ab initio/ ſi-

cC 3