Sermo ad eccleſiaſticos
ſequunt̉. ¶ Sic vrias tulit ſecū lr̄as ꝓpriemortis Sic fabricatores arce ꝓ ſaluandoNōē cū ſuis ꝑierūt ſic dicente Sen̄. Turpiſſimū ē qd̓ nob̓ obijci ſolet/ v̓ba ph̓ie tractare nō oꝑa. Sic dn̄m cognoſcētes ph̓ineqꝫ tn̄ eū ſic̄ deū gl̓ificātes nō gr̄as agentes/ dati ſunt in reprobum ſenſum. qͣꝫto magis theologi chriſtiani.Nolo tamē inſuitetp̄dicatoribꝰ/ canes muti nō valentes/ neqꝫvolētes latrare. qm̄ ſi ꝓditōis rei ſunt eccleſiaſtici qͥ loquētes bōa nō faciūt/ nūqͥd ob īſecro gl̓iabunt̉ illi nunqͥd excuſabunt̉ qͦꝝofficio annexa ē obligatio p̄dicādi? Ip̄i ātbona neqꝫ dicūt neqꝫ faciūt. Itaqꝫ duplici ꝯtritōe ꝯterent̉. qꝛ ⁊ ſeip̄os interimūt letali gladio criminū. ⁊ alios ſilēdo ociandoqꝫ male ꝑdūt. ¶ Quanqꝫ terribile ſit valdevn̄ tanta ſurditas in auribꝰ p̄dicantiū qͥ ꝓpriā vocē nō audiūt. qͦ pacto nō verent̉ ferre dānatōis in ſeip̄os ſnīaꝫ. Quō p̄ſumūtdeū (vt ita loqͣmur) edocere qͣli pēa mulctādi ſunt? Qua frōte nō expaueſcūt ſeueriſſimū illud de euangelio improperiū. Exoretuo te iudico ſerue nequā. Sed ꝓfecto aliqn̄ faciliꝰ ē accuſare vicia qͣꝫ vitare. faciliuſlaudare v̓tutes qͣꝫ implere. Deniqꝫ nō oēsqui ſcripturaꝝ v̓ba vel legunt vel loquunt̉formauerūt in ſeip̄os veros ꝓprios ⁊ intimos ꝯceptus eoꝝ q̄ dicunt̉. nō plus aliqn̄qͣꝫ pueri vel pice vel ceci de coloribꝰ. Proprij nimiꝝ ⁊ veri ꝯceptus ſpūales/ ꝑ guſtūintimū. guſtus ꝟo ītimus/ ꝑ oꝑis exercitium cū deſiderio vehemēti gignunt̉ ſormāturqꝫ. Notauit hͦ qͥ dixit. A mādatis tuisintellexi. Et rurſus. Guſtate oꝑando. ⁊ videte cogͦſcēdo. Nā guſtus ip̄e cognitio eſt⁊ cxꝑimētalis noticia. ẜm Grego. in omel̓.Atuero ne miſerabilis hec admiratio. hec fatuitas inſenſibilis/ hec incorrigibil̓ inſania/ videat̉ apudarrogātes ⁊ emulos. ꝓpria ſolis theologcis/ cōis eſt affirmamus oībꝰ hoībꝰ qͦs nōexceꝑit gr̄a ſaluatoris. Miraris tu ⁊ mirādo deteſtaris ⁊ irrides/ ꝙ theologus dicitaliqͣ de ꝯtemptu mūdi ⁊ gl̓ia futuri ſeculi⁊ ea interp̄taris qd̓ nō credit q̄ loquit̉. Qn̄dam tibi plus vel eq̄ mirandū. Quis p̄coreſt ex hoībꝰ qͥ neſciat ſe morituꝝ. qͥ nō fateatur ⁊ dicat? Ego abſqꝫ vlla momēti int̓pomortis ſuſpēdiun
ego ſicut vmbra p̄tereo. Nihilominꝰ qͣꝫ raros ex hoībꝰ on̄das mihi qͥ nō talia ⁊ talit̓oꝑant̉ in acqͥſitiōe diuitiaꝝ in luxū ſeculiin ꝯtentōibꝰ ⁊ emulatōibꝰ ⁊ ſil̓ibꝰ inſanijsquaſi ꝑpetuo victuri ſint. qͣſi nō ꝓtinus etrepente velint nolint ab hͦ vmbratili ſeculomigraturi. Currūt ad mortē ſic̄ vitulus aliquis ſaltans laſciuiēs ⁊ ludens. Ita nihilmouet eos illud qd̓ ſciunt qd̓ loquunt̉/ qd̓ꝓ certiſſima re ꝓfitent̉. Metior ſi nō viderim hoīeꝫ damnatū ſuſpendio mox interituꝝ cuꝫ ſocijs qui iā pendebat/ fabulari inquadriga ridere iocari. Deniqꝫ quotiēs videmus hoīes hilari vultu cū riſibꝰ ⁊ cachīnis/ recentia alioꝝ funera pn̄tiaqꝫ celebrare. Intra eccleſias quotidianuꝫ tibi erit hͦſpectaculū mōſtruoſum. Deſināt igit̉ theologoꝝ inſanias ip̄i qͥ nō mīnus inſaniuntſubſannare. Accipiet talis qͥlibet illd̓ Oraxtij. Tu tandē maior parcas inſane minoriCeteꝝ habet hoc vnū p̄dicatio cōmonitioqꝫ ſuꝑbia. qꝛ fit interdū vt loquens alijs ſeip̄m tādem aliqn̄ audiat ſe inſtruat ſe ꝯuertat. quēadmodū ꝯtigit vni ex ſanctis patribus. ⁊ ita de ꝓditorio peccatore/ verus iuſtus exorit̉ carēs ſpū obduratōis. Iā iāqꝫdiſſil̓is iude ſymonis ſchariotis.LQuarta ꝯſideratio.¶ Proditor eſt eccl̓iaſticus ſuſcipiēs ſacrūp̄ſbyteratus honorē ⁊ officiū ſi ꝑdite viuēdo exhibet ſe dyabolo execrabile mancipiūquē oportuerat ſanctis oꝑbꝰ eſſe dei ſacerdotem ⁊ miniſtrū. Nimiꝝ qͣꝫto ſtatus altior/ tāto caſus grauior. Pergebā in ſacerdotes noſtri temporis declarare volens exaggerare ꝓditionis ſue nequitiā ſupͣ iniqͥtatēiude quo ad plurima. Nā iudas mortaleꝫiſti immortalē tradūt vendūt ꝓſtituunt. fedant. dilaniant. crucifigūt. Sed affuit ſtudioſitas ſpeculatrix familiaris noſtra contra faciē mentis mee. Querelam inqͥt hācdeclamatoriā linque. Noli fruſtra niti ⁊ nitendo odiū q̄rere. deſine ſurdos īmo obduratos ſupra petrā quorundā animos velle verbis emēdare. Cōtereres eos potiusqͣꝫ emollires. habeto iudā in exēplū. Quāobrem his ſibi derelictis dic obſecro te ſolutionē ad dubitatiōes aliquas litteralesex dictis habētes originē. ¶ Dic ſi Iudasquē apoſtataſſe iā ꝯſtabat a deo vēdideratquippe cum nocte p̄cedenti. Dic inquaꝫ ſiin hac cena vere ſacerdos ē effectus Rn̄di-
N