In cena dn̄i factus
XLII
cordis tui neqͥtiā cuiꝰ nō erat penitꝰ ignara/ molliri leniri vel frat̓na vel mr̄na correctiōe ꝯtingeret. Sētiebat te de iudeos curſitare clam ⁊ redire. neqꝫ tn̄ ꝓbat te. ſꝫ in bonā potiꝰ ꝑtē trahēs/ oīa forſan p̄cabat̉ te rogabat hortabat̉ vt inuidiā iudeoꝝ erga filium ſuū magr̄m tuū tu mitigares tu pacisꝯſiliator fieres. nec deerāt qͣꝫtum ſuſpicarifas ē/ blādicie v̓ginales cū gͣui maturitatemonēdi ꝑ v̓ba potētia gignere cōpaſſionēin cordibꝰ beluaꝝ. An forte ſeorſum te aduocās alloq̄bat̉. vides o iuda chariſſime/qͦ pacto mgr̄m tuū filiū meū/ q̄rūt iudei ꝑdere. Sciuiſti. aderas em̄ qn̄ ſuſtulerūt lapides vt iacerēt in eū qn̄ vix e tēplo viuuseuaſit. Nūc p̄cor te ꝑ ſocialē oīuꝫ nr̄m ꝯuictū ꝑ ſi qͥd ip̄e totus bonꝰ noſqꝫ oēs/ bn̄ vnqͣꝫ de te meruimꝰ. roga iudeos q̄ ad pacemſunt. Is em̄ ⁊ redis ad eos. on̄de nihil eſſein filio meo dignū morte. qͥ infirmos eorūcurauit. qͥ doctrīs erudiuit. qͥ ſoluꝫ dei honorē ⁊ gl̓aꝫ viuēdo p̄dicādoqꝫ q̄ſiuit. Curin huiꝰ morte ꝑibimꝰ oēs? Scis ꝙ ex eiusvita pēdet mea. Quintiā tuip̄e qͣlem aliuꝫdn̄m vel mgr̄m hīturus es/ in qͦ plus benignitatis gr̄e ⁊ fauoris expectas. Elegit te īfrēꝫ. in apl̓m. in amicuꝫ. pauit te. mīſtrauittibi. ptāte miraculoꝝ cū autoritate p̄dicandi dotauit te. diſpēſatorē ſuū ꝯſtituit te. Deniqꝫ maiora ſunt q̄ ꝓmittit. ¶ Ad hec ⁊ ſimilia v̓ginis alloqͥa ſcire vellē/o crudeliſſime iuda. q̄ tibi faciēs. qͥ geſtus. qͣlis ꝓ rn̄ſi.one vel ſermo vel nutꝰ. Sꝫ certe leue erat.te īpudēti ſimulatōe velle fallere mr̄eꝫ qͥ filiū dei putaſti decipe. dicēs. Nūqͥd ego ſuꝫrabbi? Et rurſus. Si oportuerit me moritecū nō te negabo. Nā teſte Mattheo oēsdiſcipuli cū Petro ſil̓r hͦ dixerunt. Alij forſan īprouide. tu ꝓditorie. Cupiditas tua (oiuda) obuoluebat te/ tāta noctis caligīe. vtin lucidiſſimo die/ turpitudinē tuaꝫ latereputares nec erubeſceres. Nūqͥd nō in ip̄aꝓditōis hora v̓ba reuerēde blādeqꝫ ſalutationis ꝓtuliſti/ dicēs. Auerabbi. Mgr̄mvocas de qͦ nuꝑ ad iudeos tanqͣꝫ de malefico ⁊ fraudulēto dixeras. tencte euꝫ ⁊ ducitecaute. ¶ Aīaduertitꝭ o viri pr̄es ⁊ frēs aīaduertitis qͣꝫ ceca ſit auaricia/ q̄ ita cor Iudefirmauit occluſitqꝫ vt egreſceret medendodeteriorqꝫ redderet̉. Quid nō mortalia pectora cogis auri ſacra fames? naꝫ ad ip̄osetiā iudeos vitro cucurrit nō ſollicitatꝰ abcis. ſed more emptoris interrogās. Quid
vultis mihi dare ⁊ ego eū vob̓ tradaꝫ? Habet itaqꝫ cogitatio auaricie radicata/ ſuamebrietatē. ſuū furorē. ſuāqꝫ inſaniā. inexorabilē p̄cibꝰ. inflexibilē ꝯſilijs. ſurdā monitꝭ.demū ad minas oēs iāiā irruētes imꝑterritā. Et putatis auaricie ſoli ꝓpriā hanc eſſeſurditatē ad ꝯſilia? Putatis huic iude ſoliꝯtigiſſe? Habet hāc incorrigibilitatem comitē hāc melācolicā inſaniā/ hͦ demoniuꝫſurdū/ affectio q̄libet. vel paſſio vicioſa. duꝓfūdari radicariqꝫ ſinit̉. hoc ī philocaptꝭad amorē. Hoc in vanigl̓ioſis ad gl̓iam/pōpas p̄latiōeꝫ. Hoc in iuidis ad odioſaꝫmalignādi libidinē qͦtidie ꝯſpicimꝰ. Alioqͥn melius iretres hūane p̄ſerti eccl̓aſtice ſinon ſalubribꝰ monitis/ ꝯſilijſqꝫ legū et̓narū/ paſſiōes vicioſe. ebrioſe. ſtulte. furioſe vl̓dn̄atōis. vel auaricie. vel ambitiōis/ obſtitiſſent. Neqꝫ tā diuturna ꝯtagione/ ſciſmapn̄s labefactaſſet eccl̓iaꝫ ſi ꝓ extirpādo ſolū ſciſmate/ nō ꝓ obſequēdo paſſioni ml̓tiplici vicioſe. fuiſſet inſudatū. Exitus ꝟo qͣlis habebit̉ neſcio. deꝰ ſcit. Hoc vnū fidēter aſſero. ꝙ pax quaꝫ auara ſuꝑbia cl̓icoꝝp̄ſerti in ſublimitate poſitoꝝ exulare fec̄ abeccl̓ie domo/ nō regrediet̉ ꝑ eandē viā auaricie ⁊ ſuꝑbie in regione nr̄aꝫ. Nō muneribus/ nō terroribꝰ ſollicitādo aīos ꝯͣriātiuꝫſꝫ ꝑ viā liberalē ac benigne humilitatis. Aqua tn̄ qͣꝫ longe abierimꝰ cogitare ſtupor ēquerentibꝰ omnibꝰ q̄ ſua ſunt nō q̄ ieſu xp̄inon ſine reatu ꝓditionis cum Iuda ſymonis ſchariotis.TelCiA CONAeratIC.L¶ Proditor ē cū iuda eccl̓iaſticus p̄dicās⁊ ꝯfitēs ih̓m v̓bis. oꝑbꝰ aūt negans. Iudas interp̄tat̉ ꝯfitēs. ſꝫ ē ꝯfiteri deū ore. negare v̓o factis ẜm apl̓m. ¶ Igͦſce mihi dn̄eieſu. qm̄ hic ꝯͣ meip̄m ꝓphetaturus ſum/ ꝯͣaīaꝫ meā/ niſi miẜcaris locuturꝰ Heu qͦtiens ego cū meis ſil̓ibꝰ te ieſum/ legēqꝫ tuaꝫore tractauimꝰ? Quotiens alioꝝ lāguoresp̄dicādo ſanare/ qͦtiēs ſpūs īmudos erroꝝ⁊ vicioꝝ ab alijs depellere. qͦtiens teip̄m ineoꝝ cordibꝰ ꝑ ſemē ꝟbi tui ſpūalit̓ gigneretēptauimus? Cor aūt nr̄m lōge erat a te. lāguidū. egꝝ. vicijs obſeſſuꝫ. cui ex ſnīa dicere potueras illud ꝓuerbij. Medice cura teip̄m. Illud inſuꝑ dictū tuuꝫ pctōri. qͣre tuenarras iuſticias meas ⁊ aſſumis teſtamētū meū ꝑ os tuū? Tu v̓o odiſti diſciplinaꝫꝓieciſti ẜmones meos retrorſuꝫ. ⁊ cetera q̄
cC 2
G