Sermo ad eccleſiaſticos
doqꝫ mergit̉. nō tn̄ vaneſcēte potit̉. ¶ Autſi ſil̓itudo magis placet in hoībꝰ. Recogitate aliquē in horto pomifero poſitū. ſupercuiꝰ horti filices humi repētes ſuꝑ vrticas⁊ vepres iaciant̉ ab alto vmbre pomoꝝ exradiatōe ſol̓ obiecta. qͣꝫta p̄cor eſtimabiturſtoliditas in hͦ hoīe/ ſi ſpretis veris pomisip̄e nitēdo ⁊ ſerpēdo pedibꝰ manibꝰqꝫ totꝰincūbat inhiās aꝑto ore ſuꝑ hmōi vepres⁊ vrticas/ cupiēs vmbratilibꝰ pomis ſaturari. Quid ip̄e niſi vſtiones pūcturaſqꝫ. qͥdniſi laceratiōes referet de toto conatu ſuor¶ Profecto h̓ eſt typus auari. qͥ ſpreto deo/vero cibo ⁊ fructu/ ꝑſequit̉ vmbras eiꝰ vmbratiles .ſ. diuitias/ qͣs ih̓s ſpinis qꝛ cruētāt ⁊ pūgētibꝰ curaꝝ aculeis vulnerant/ cōparauit. Itaqꝫ niſi hec vmbra qͣſi ſomnialit̓ ⁊ vmbratilit̓ fieret. ſic̄ vnus poetaꝝ dic̄(referente Fulgētio) nō ceciniſſꝫ pſalmiſtaDormierūt ſomnū ſuū ⁊ nihil inuenerūtomēs viri diuitiaꝝ in manibꝰ ſuis. Et rurſus. Ueruntū in imagine ꝑtrāſit hō. Minus qͥppe hꝫ entitatis ⁊ ꝑmanētie tꝑalitaſet̓nitati cōꝑata/ qͣꝫ ſomniū auolās vel vmbra ꝑtrāſiēs ſi eaꝝ cū tꝑalitate qͣꝫtūlibet extenſa fiat collatio. ¶ Talē (niſi me fallit eſtimatio) formauerāt imaginē reꝝ hūanaruꝫduo ph̓i Democritꝰ ⁊ eraclitꝰ. qͦꝝ alt̓ moxvt ingrediebat̉ ſoliū domus ridebat. ita nihil ſibi ſeriū vel ineptum videbat̉. Alter flebat arbitrās omīa q̄ gerebant̉ miſerrima.Talē Iob talē ille qͥ introierat in ſanctuariū dei imaginē pinxerat. Iob dicit. Uidiſtultū firma radice. ⁊ maledixi pulchritudini eiꝰ ſtatī. Alter. Uelut ſomniū ſurgentiūdn̄e imaginē ip̄oꝝ ad nihilū rediget. ¶ Clerus vtinā ſic ſentiret ex intimis reꝝ vanitatē. qd̓ qꝛ nō facit tradit ih̓m. p̄tendēs ex ſtatu ⁊ noīe ſe hr̄e ſolū deū in ſortē hereditatꝭa qͦ lōgiſſime ꝓiectꝰ eſt ꝑ viciū cupiditatisꝘ ſi vult regredi/ formā habeat iā allegatā adoleſcētis. reuertat̉ de exterioribꝰ ad ſede ſe ad pr̄eꝫ dicēs. Pr̄ peccaui in celū ⁊ corā te. Proditor nedū tui ſꝫ cuiuſlibet creature fac̄ me ſic̄ vnū ex mercēnarijs nō mundi ſꝫ tuis. ne ꝑeā cū iuda ſymōis ſchariotꝭ.Secūda ꝯſideratio¶ Ad imitatōeꝫ iude ꝓditor ē eccl̓iaſticusqui corꝑalit̓ etiā aſcriptꝰ ad ꝯſortiū eccleſiamqꝫ ſctōꝝ / deſerit illos corde nequā/ trāſiens ad ſynagogā peccātiū. Ibiqꝫ ſymonexiſtēs .i. merorē audiēs. ¶ Hec fuit iniqͣ iu-
de ꝓditio/ vt dū cū ſctīs apl̓is ⁊ maria matre ieſu corꝑalit̓ verſaret̉/ ip̄e totus aīo cuꝫiudeis/ de traditōe dn̄i ſui/ de deſolatōe cetus iſtius ꝑtractaret. vt veꝝ ſit illud ꝑ pſalmiſtā. Etem̄ hō pacis mee qͥ edebat paneſmeos magnificauit ſuꝑ me ſupplātatiōeꝫ.¶ Imitant̉ aūt eū qͥ ſunt ex ꝑte illius qͦꝝ cōuerſatio corꝑalis cū catholicis/ mētit̉ fidē⁊ deuotōeꝫ/ q̄ lōge ſunt ab eis. Nō em̄ ſuntfratꝝ amatores ſꝫ ſpoliatores. fraudatoreſirriſores eoꝝ. etiā ſpūalit̓ in moribꝰ ciuilit̓in fama/ ꝑuerſiſſimis machinatiōibꝰ occiſores. Ita tradit̉ xp̄s in mēbris ſuis. ¶ Eccleſiaſticos itaqꝫ qͦs auaricia ꝑuertit iam adeo. inuidia comes auaricie ſuſcipit. dumvidēt in alio qd̓ nō hn̄t. Fraus īſuꝑ doludetractio ira furtū. ſacrilegiū. odiū. tediuꝫveri boni ⁊ ſil̓es vicioꝝ peſtes/ tāqͣꝫ latrones aliqͥ ⁊ ꝓditores īueniūt eos. Inuētoſqꝫ cecāt alligāt ſauciāt trahūt diſtrahunt.Deniqꝫ extra viā v̓tutis eijciūt. Uix ad tēpus relīquit̉ palliū hypocriſis/ tegēs cadaueroſaꝫ feditatē intrīſecus horridā/ oꝑimēto qͦdā ꝯuerſatōis exterioris cuꝫ reliquijsvelut in ſepulchris dealbatis. ¶ Dignū plane ē vt qͥ talē tantāqꝫ portōꝫ deū faſtidiūt.qͥqꝫ auaricie tyrānide diſtractꝰ a loco vberꝭpaſcue/ a mōte coagulato ⁊ pingui/ corruit in deẜtū vallēqꝫ totiꝰ egeſtatis ⁊ ſalſuginis. Ip̄e incidat in latrones cū illo qui dehierl̓m deſcēdebat in hiericho. ⁊ de pace īmutabilitatē. de qͥete in ꝯfuſionē. Ita quinoluit eſſe ſociꝰ apl̓oꝝ. nec hr̄e ſoliditatē fidei cū Petro/ mititatē cū Andrea. puritatem cū Ioh̓e. ⁊ ſic de reliqͥs/ fit cōſors ꝑfidoꝝ. fit p̄da vicioruꝫ. ⁊ qͥ pͥus nutriebat̉ incroceis. amplexat̉ ſtercora ⁊ cū inimicꝭ domini terrā lingit. ¶ Occurrit v̓o int̓loquē ꝓdū venerādus ille cetus apl̓icus/ cui gratiſſima caſtiſſimaqꝫ pn̄tiē tue ſerenitas Oꝟgo bn̄dicta ſplēdorē ſanctāqꝫ leticiā aſpirabat. qͦ magis execrāda reddit̉ iude ꝓditioſa malignitas q̄ cū tot ſctīs ſctūs eſſe nōvoluit. Dico o iuda ſceleratiſſime qͥd hͦ virgo cōmēſalis tua. familiaris tua. obſeqͥoſatue. Dic vt de reliqͥs ſileaꝫ qͥd fecit tibi. qͥdmoleſtie ītulit vt filiū ſuū chariſſimū traderes ad mortē/ ⁊ tā dirā mortē. Nunqͥd tibidura fuit vel iniurioſa q̄ benignitate nitebat apud oēs? Nequaqͣꝫ ꝓrſus qͥnetiā piacredulitate ſuſpicor ⁊ ſi euāgeliū ſileat ꝙ ergate plus officij plus beniuolētie mōſtrauerat exēplo filij/ tēptās ſi forte duriſſimaꝫ