Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo ad eccleſiaſticos

doqꝫ mergit̉. tn̄ vaneſcēte potit̉. Autſi ſil̓itudo magis placet in hoībꝰ. Recogitate aliquē in horto pomifero poſitū. ſupercuiꝰ horti filices humi repētes ſuꝑ vrticas vepres iaciant̉ ab alto vmbre pomoꝝ exradiatōe ſol̓ obiecta. qͣꝫta p̄cor eſtimabiturſtoliditas in hoīe/ ſi ſpretis veris pomisip̄e nitēdo ſerpēdo pedibꝰ manibꝰqꝫ totꝰincūbat inhiās aꝑto ore ſuꝑ hmōi vepres vrticas/ cupiēs vmbratilibꝰ pomis ſaturari. Quid ip̄e niſi vſtiones pūcturaſqꝫ. qͥdniſi laceratiōes referet de toto conatu ſuor Profecto eſt typus auari. ſpreto deo/vero cibo fructu/ ꝑſequit̉ vmbras eiꝰ vmbratiles .ſ. diuitias/ qͣs ih̓s ſpinis qꝛ cruētāt pūgētibꝰ curaꝝ aculeis vulnerant/parauit. Itaqꝫ niſi hec vmbra qͣſi ſomnialit̓ vmbratilit̓ fieret. ſic̄ vnus poetaꝝ dic̄(referente Fulgētio) ceciniſſꝫ pſalmiſtaDormierūt ſomnū ſuū nihil inuenerūtomēs viri diuitiaꝝ in manibꝰ ſuis. Et rurſus. Ueruntū in imagine ꝑtrāſit. Minus qͥppe hꝫ entitatis ꝑmanētie tꝑalitaſet̓nitati cōꝑata/ qͣꝫ ſomniū auolās vel vmbra ꝑtrāſiēs ſi eaꝝ tꝑalitate qͣꝫtūlibet extenſa fiat collatio. Talē (niſi me fallit eſtimatio) formauerāt imaginē reꝝ hūanaruꝫduo ph̓i Democritꝰ eraclitꝰ. qͦꝝ alt̓ moxvt ingrediebat̉ ſoliū domus ridebat. ita nihil ſibi ſeriū vel ineptum videbat̉. Alter flebat arbitrās omīa gerebant̉ miſerrima.Talē Iob talē ille introierat in ſanctuariū dei imaginē pinxerat. Iob dicit. Uidiſtultū firma radice. maledixi pulchritudini eiꝰ ſtatī. Alter. Uelut ſomniū ſurgentiūdn̄e imaginē ip̄oꝝ ad nihilū rediget. Clerus vtinā ſic ſentiret ex intimis reꝝ vanita. qd̓ qꝛ facit tradit ih̓m. p̄tendēs ex ſtatu noīe ſe hr̄e ſolū deū in ſortē hereditatꝭa lōgiſſime ꝓiectꝰ eſt viciū cupiditatis ſi vult regredi/ formā habeat allega adoleſcētis. reuertat̉ de exterioribꝰ ad ſede ſe ad pr̄eꝫ dicēs. Pr̄ peccaui in celū co te. Proditor nedū tui ſꝫ cuiuſlibet creature fac̄ me ſic̄ vnū ex mercēnarijs mundi ſꝫ tuis. ne ꝑeā iuda ſymōis ſchariotꝭ.Secūda ꝯſideratio Ad imitatōeꝫ iude ꝓditor ē eccl̓iaſticusqui corꝑalit̓ etiā aſcriptꝰ ad ꝯſortiū eccleſiamqꝫ ſctōꝝ / deſerit illos corde nequā/ trāſiens ad ſynagogā peccātiū. Ibiqꝫ ſymonexiſtēs .i. merorē audiēs. Hec fuit iniqͣ iu-

de ꝓditio/ vt ſctīs apl̓is maria matre ieſu corꝑalit̓ verſaret̉/ ip̄e totus aīo cuꝫiudeis/ de traditōe dn̄i ſui/ de deſolatōe cetus iſtius ꝑtractaret. vt veꝝ ſit illud pſalmiſtā. Etem̄ pacis mee edebat paneſmeos magnificauit ſuꝑ me ſupplātatiōeꝫ. Imitant̉ aūt ſunt ex ꝑte illius qͦꝝuerſatio corꝑalis catholicis/ mētit̉ fidē deuotōeꝫ/ lōge ſunt ab eis. em̄ ſuntfratꝝ amatores ſꝫ ſpoliatores. fraudatoreſirriſores eoꝝ. etiā ſpūalit̓ in moribꝰ ciuilit̓in fama/ ꝑuerſiſſimis machinatiōibꝰ occiſores. Ita tradit̉ xp̄s in mēbris ſuis. Eccleſiaſticos itaqꝫ qͦs auaricia ꝑuertit iam adeo. inuidia comes auaricie ſuſcipit. dumvidēt in alio qd̓ hn̄t. Fraus īſuꝑ doludetractio ira furtū. ſacrilegiū. odiū. tediuꝫveri boni ſil̓es vicioꝝ peſtes/ tāqͣꝫ latrones aliqͥ ꝓditores īueniūt eos. Inuētoſqꝫ cecāt alligāt ſauciāt trahūt diſtrahunt.Deniqꝫ extra viā v̓tutis eijciūt. Uix adpus relīquit̉ palliū hypocriſis/ tegēs cadaueroſaꝫ feditatē intrīſecus horridā/ oꝑimēto qͦdā ꝯuerſatōis exterioris cuꝫ reliquijsvelut in ſepulchris dealbatis. Dignū plane ē vt talē tantāqꝫ portōꝫ deū faſtidiūt.qͥqꝫ auaricie tyrānide diſtractꝰ a loco vberꝭpaſcue/ a mōte coagulato pingui/ corruit in deẜtū vallēqꝫ totiꝰ egeſtatis ſalſuginis. Ip̄e incidat in latrones illo qui dehierl̓m deſcēdebat in hiericho. de pace īmutabilitatē. de qͥete in ꝯfuſionē. Ita quinoluit eſſe ſociꝰ apl̓oꝝ. nec hr̄e ſoliditatē fidei Petro/ mititatē Andrea. puritatem Ioh̓e. ſic de reliqͥs/ fit cōſors ꝑfidoꝝ. fit p̄da vicioruꝫ. pͥus nutriebat̉ incroceis. amplexat̉ ſtercora inimicꝭ domini terrā lingit. Occurrit v̓o int̓loquē venerādus ille cetus apl̓icus/ cui gratiſſima caſtiſſimaqꝫ pn̄tiē tue ſerenitas Oꝟgo bn̄dicta ſplēdorē ſanctāqꝫ leticiā aſpirabat. magis execrāda reddit̉ iude ꝓditioſa malignitas tot ſctīs ſctūs eſſevoluit. Dico o iuda ſceleratiſſime qͥd virgo cōmēſalis tua. familiaris tua. obſeqͥoſatue. Dic vt de reliqͥs ſileaꝫ qͥd fecit tibi. qͥdmoleſtie ītulit vt filiū ſuū chariſſimū traderes ad mortē/ dirā mortē. Nunqͥd tibidura fuit vel iniurioſa benignitate nitebat apud oēs? Nequaqͣꝫ ꝓrſus qͥnetiā piacredulitate ſuſpicor ſi euāgeliū ſileat ergate plus officij plus beniuolētie mōſtrauerat exēplo filij/ tēptās ſi forte duriſſimaꝫ