Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo de dn̄io euāgelico

ſtate tal̓ dn̄ij. em̄ pōt diuerẜ ml̓tis eq̄plene ſic̄ paucꝭ ī vſuꝫ ſuū cedere. Ex aduerſo gͣtuitū euāgelicū dn̄iū/ cōpatit̉ ſecū qͦtlibet dn̄os/ ꝓpt̓ ſui ſpūalitatē cōicabilitatē bonitateꝫ ad exēplar ſup̄mi dn̄ij. qd̓ex eqͦ cōicat ſe pl̓ibꝰ ſic̄ vni. Hoc ē dn̄iū charitatꝭ/ latū nimis. Que charitas ē ābitioſa nec appropriare ſibi q̄rit ſua ſunt .i.Chorin. xiij. Sic parentes pͥmi nihil ſibian̄ caſuꝫ appropͥaſſent/ ſꝫ nec āgeli vl̓ beatiSic deus abſqꝫ ſui dn̄ij detrimēto coaſſumit āgelos hoīes in qͦs trāſfundit mōarchialē ptātē. dās eis oīa in manꝰ. Sic de pr̄ filius ſpūſſctūs tres ꝑſone ex eqͦpleniſſime ſibi cūcta ſubijciūt. Tercia ſuperaddit̉ dr̄ia. qm̄ ciuile dn̄iū/ pōt abdicari repudiari/ ſeruata iuſticia. Pōt etiā abīuito tolli. ꝓpt̓ qͥd alid̓ qͦtidie fiūt mercatōes ēptōes vēditōes/ alie cōmutationes. Propt̓ qͥd alid̓ īſuꝑ ꝑſtrepūt reboātodioſe lites. rabioſa iurgīa. īprobeꝯtētōesiudicioꝝ forēſiū/ repetēdo aut tuēdo reꝫſuā. cui talit̓ dn̄ans ſemet aſtrīgit. Et o d̓seqͥſſime qͣꝫta ē in p̄cellētia dignitatꝭ/ intuito ſuꝑ ciuili dn̄io. qm̄ ſic̄ tu deꝰ/ tuū cōicas dn̄iū abſqꝫ deꝑditōne abdicatōe. ſiciuſto cuilibet/ fas ē comꝑati ſecū qͣꝫtūlibetpl̓es dn̄os. nihil deꝑdere. īmo extēſiꝰ hr̄edn̄iū. Propt̓ea hꝫ neceſſe iuſtꝰ ꝯtēderein iudicio ꝓpt̓ dn̄iū ſciēs oīa ſua/ vbicūqꝫ qͦcūqꝫ fuerīt trāſportata ſiue collocata. Uſurpare qͦꝫ ſibi fas ē vocē illā ph̓i cuiuſdā ab īcēſa vrbe ſua fugiētis/ nihil bonoꝝ t̓renoꝝ ſecū ferētꝭ. Oīa mea inqͥt mecūporto. ſeuiāt tyrāni. fortūa ferox īſurgat aduerſus iuſti corpꝰ aut bōa q̄libet extrinſecanihil ab eo rapiet̉ qͥn ī ſuū dn̄iū cōmodūreẜuet̉ ẜuiat/ etiaꝫ ſtatu nature lapſe. qꝛde ſtatu nature ītegre vl̓ gl̓ificate/ nulla eſtdubitatio. Ampliꝰ nulla tale dn̄iū ꝯͣhit inops auaricia minꝰ feneret̉ deo ꝓxīo.bōa ſua emit vēdit uixta Eſaie p̄ceptū/abſqꝫ auro argēto vlla cōmutatōe ſuꝑple ciuili. vinū cōpūctōis lac deuotōis deo negociat̉ regno celoꝝ. Ex quōnegociat̉? ex numiſmate precioſo aureocharitatꝭ. Sꝫ eo qd̓ pͥus ſuū erat/ pacto negociari dicet̉? qꝛ certe illd̓ qd̓ ſuū pͥuſerat vno effic̄ ſuū pl̓ibꝰ modis. tali negociatōis fenore. quēad modū ſpeculūcauū/ recipiēs radioſaꝫ ſol̓ illuminatōeꝫ il a ſe reflectēdo ſurſuꝫ. copioſiorē effic̄ ite iterūqꝫ luminioſiorē. diſſil̓r aīa ſctā

ꝯcaua hūilitatē/ terſa vite mūdiciamdono dei gͣtā redonatōeꝫ ſibijp̄i ml̓tiplicat. in tali donādi meditatōne/ exardeſcitignis choruſcus ſplēdidiſſimꝰ diuine illuſtratōis atqꝫ dilectiōis. Sciūt exꝑti qd̓loqͥmur. Sic plꝰ abſqꝫ vlla eſtimatōe acqͥrit liberal̓ charitas erogādo cōicādo qͣꝫreẜuādo appropͥando poſſit auara ſordidaqꝫ tenacitas. De vere ph̓ice Hiero.enūciauit ad Paulinū/ ei deeſt qd̓ hꝫqͣꝫ qd̓ hꝫ. Sic poſtrēo fructū vberio placidiorēqꝫ recipit iuſtꝰ ex diuitijs alienis. ex auro ex margaritꝭ ex equis theſaurꝭ alijs qͣꝫ plerūqꝫ ſolꝰ ciuilit̓ taliū dn̄atoramator. Hoc ex alto ītuebat̉ ſapiēs aitEccl̓iaſtes. v. diligit diuitiaſ fructūcapit ex eis. Fructꝰ diuitiaꝝ ē redēptio aīeꝓpͥe ſufficiētia ſatietas atqꝫ ſecuritas.Hos fructꝰ magis capit iuſtꝰ alienas diuitias vel ꝯtēnēdo vl̓ eas in dei laudē aſſurgēdo. qͣꝫ ꝓpͥetarij. tm̄mō capiūt ſpīascuraꝝ pūgētiū tribulos anxiaꝝ occupationū. Debet hec ꝯſideratio pl̓imū cōpeſcere aīuꝫ bn̄ inſtitutū morigeratū ab appetitu anxio grādis poſſeſſiōis aut amminiſtratōis ciuil̓. qm̄ pctōꝝ macul̓ ꝯtrectātes inqͥnāt/ aut ſaltē peccādi ꝑiculis inuoſuūt innectūt. ſatiāt hoīeꝫ. excruciantpotiꝰ nouis cupiditatibꝰ curis ſuꝑfluis.Et vbi ſunt opes ibi ſunt ꝯſumūt eas. Agnoſcitis vt arbitror ex hac dr̄ia triplici/ qm̄ pulchrior ē dn̄atio fecūdior atqꝫ diuinior/ ex titulo gr̄e qͣꝫ ea ex titulo politice aut ciuilis iuſticie orit̉ accreſcit. Poſſꝫigit̉ eccl̓iaſticus monarchatus abſqꝫ talimultitudīe dn̄ioꝝ ciuiliū/ qͣlē aſpicimꝰ eſſeꝑfectior xp̄o ſimilior dn̄ij exercitiū a ſepenitus abdicauit. Cōfundit poſtremohec p̄clara veritas/ ſtultā auariciā noſtraꝫ.ꝯfundit crudelē īuidiā. Uere ꝓpͥe ſtultam dixerim auariciā. gaudet ſola appropriatōe eoꝝ diuinius habent̉ cōia. Sednōne crudelis. nōne mōſtruoſo ſil̓is inuidia bona ſua aūt ſua eſſent ſi vellet oditqꝛ in alijs adeſſe ꝯſpicit mordet laceratſumit diſſipat. Profecto ſi qͥs bn̄ p̄dicatſi qͥs glorioſe oꝑat̉. ſi qͥs etiā miraculis claret. oīa hec mea ſunt/ omīa hec ago in ꝓximis tantūmō vitā titulū gr̄e inuidie culpa deſtruat. Similitudinē offerat apoſtolus .i. ad Chor. xij. Et ad Roma. ſil̓r. xij.De corꝑe ꝟo in manus oꝑat̉ oculo. etde manu videt oculus.