In cena dn̄i factus
XLI
¶¶ Superaddamusterciā ꝯſideratōeꝫ on̄dētē ex p̄miſſis. Qualiter ideꝫ hō eſt in vnū diues ⁊ paup. Uelvt apl̓s loquit̉. Nihil hn̄s ⁊ oīa poſſidensſciēs abundare ⁊ ſciens penuria pati. ⁊ inaltiſſima pauꝑtate ſuꝑabundās. ij. Chor.viij. Hoc ita ꝯcipiendū ē. vt idē hō ſit pauper mūdo ⁊ diues in deū. Sic em̄ loquit̉xp̄s. Luce. xij. Nihil hn̄s (ſaltem qͦ ad affectum) ciuilice ⁊ politice. ⁊ oīa gratuite poſſidens. ¶ Tales inuenimus omēs iuſtosnolētes vti rebꝰ ẜm traditōes hūanas/ defendēdo eas in ꝯtētioſo iudicio/ ꝓpter curas inextricabiles q̄ dn̄iū tale vt plurimūꝯſequunt̉. Matth̓. v. Sufficit eiſ titulusgr̄e. ⁊ volēti tollere tunicā aut bn̄ficium dimittūt ⁊ pallium. aut ip̄o facto ſi expenditaut ſic agere ꝓmptus ⁊ ꝑatus eſt animus.i. Thimo. ij. habētes alimēta ⁊ qͥbus tegātur his ꝯtēti ſunt. Etiā ſi diuitijs oībꝰ terrenis epulētiſſimi videant̉. ¶ Erūt igit̉ tales (dicet nobis aliqͥs) ſoli religioſi ⁊ pauꝑtatis ꝓfeſſores? Nequaqͣꝫ ita neceſſe ē. Nōoportet vt voto aut ꝯuerſatōnis mutatōeres a ſe terrenas abijciāt. Paupertas ē introrſus in aīo ſibi bn̄ ꝯſcio q̄ effugās tyrānidem ſeuā cupiditatis/ dilatat regnū charitatis. ⁊ ambulare facit in latitudine in innocētia cordis ſui q̄ eſt gr̄a. ¶ Hic attēditedoctiſſimi ⁊ ſapiētiſſimi viri. h̓ intelligite/qua rōne pͥores argutie carnaliū/ facili diſtinctōe ſoluunt̉. Nā ⁊ ſi iuſto oīa ſunt cōmunia ⁊ data in manus/ non oportet ꝙ iniure fori/ aut ad oēꝫ vſum ciuilem/ qͥ ſibi frequēter abuſus eſſet. ſꝫ iure poli/ ⁊ ad vſumꝯformē pͥncipijs diuīe iuſticie. ¶ Aīaduertite rurſus obſecro quemadmodū oīs peccans/ in eo ꝙ re aliqͣ ꝑuerſe vtit̉ iniuriaturcuilibꝫ iuſto tāqͣꝫ fur ⁊ raptor rei ſue. eſt em̄furtū/ ꝯtrectatio rei aliene/ īuito dn̄o. Tractat aūt iniuſtus/ abutēdo re aliqͣ/ rē illaꝫ q̄iuſti ē/ ip̄o nō ꝯſentiēte. nā ꝯſentiendo peccaret. Hec ē radicalis rō/ cur fraternal̓ correctio/ cuilibet iuſto competit. qm̄ de re ſuaagit̉ dū peccat̉. ¶ In hͦ vere cōperi ꝓprijſſimū ⁊ philoſophicū eſſe intellectu Iacobidicētis/ ꝙ qͥ in vno offendit/ factus ē oīuꝫreus. Iacobi. ij. Nā peccās in vno/ peccatin oēs. tremēda nimis ſꝫ vera ſnīa. Peccāſin vno peccat in oēs. īmo ī ip̄m celū ⁊ oīaq̄ celi ambitu ꝯtinent̉. Uis audire hoc abore vnius qͥ abierat in regionē lōginquaꝫ
diſſil̓itudinis qͥ ad ſe reuerſus a quo pͥuſqͣꝫlōgiſſime aberrauerat dicebat. Surgaꝫ etibo ad patrem meū ⁊ dicā ei. Pater peccaui in celū ⁊ corā te. Luce. xv. Si rō placeteam accipe. Homo itaqꝫ ꝑ pctm̄. ſe ⁊ res qͥbus abutit̉ ſurripit vi qͣꝫtū in eo ē ab alijs.abrumpēs mēbra corꝑis myſtici/ ⁊ integritatē vniuerſitatis violās. Peruertit inſuꝑarmoniā vniuerſi velut corda difcors incithara aut fiſtula mutata vel ſtridula in orzano. Infirmat exercitū vel exercitiū ſpūalis militie tanqͣꝫ fugitiuus ⁊ ꝓditor. Subtrahit deniqꝫ iuuamen ⁊ dilectōeꝫ ⁊ parteꝫregis vel regimīs. ⁊ ordinē ſubuertit aliterqͣꝫ debet ad oīa. At ecōtra/ iuſtus ꝓdeſt oībus veluti membrū viuax. ⁊ pars ꝯgruēsſuo toti. ſicut corda ſonora ⁊ fiſtula ſuauis⁊ inſuꝑ miles fidus atqꝫ vt adiutor fortis⁊ rector omnium ſollicitus ſciēs qm̄ plusabhorret gr̄a ociū qͣꝫ natura vacuū. ¶ Opponet ꝯfeſtim nob̓ argumētator aliqͥs ſubtilior/ quō iuſtis fit iniuria. fraus ⁊ rapina⁊ pctm̄ in eos/ ſi ꝓ ip̄is militare oīa ꝓbatūeſt. Si p̄terea Chriſ. ⁊ Sen̄. validiſſimisrōnibꝰ ꝓbauerūt hͦ ꝙ nemo niſi a ſeip̄o ledit̉. itaqꝫ in ſapienteꝫ nulla cadit iniuria. ⁊ita ꝓbatū ē/ ꝯſentio. Nō em̄ fit iuſtis inuitis ſe iniuria vel leſio/ ex alijs improbitatibus. ſꝫ fieri q̄rit̉ aut fieret ſi nō omnipotēsſapīe diuine v̓tus/ de pctīs alioꝝ/ bona ꝓiuſtis eliceret. Attingit em̄ ip̄a a fine peccati nouiſſimo/ vſqꝫ ad finē pͥmū qd̓ dn̄s eſtfortit̉/ ⁊ diſponit oīa ſuauiter. fac̄ qͦꝫ vt ẜm.dictū Greg. qͥ in cūctis delinquūt/ in cūctꝭferiāt̉/ vt veꝝ ſit illd̓ Sap̄. v. Pugnabit ꝯͣinſenſatos orbis terraꝝ. Nunqͥd non hociuſtiſſime? Toto ſiquidē orbe terraꝝ in domini ſui ꝯtumeliam abuſi ſunt/ ⁊ oīa quātum in eis fuit/ iniuriā eius ꝑuerſiſſima libidine ꝯtorſerūt. Ita peccator eſt ille alterhiſmael/ cuius manus ꝯͣ oēs ⁊ manꝰ oīumcōtra eū. Ita iuſtus ē dn̄s ⁊ rectū iudiciuꝫſuū. qn̄ ꝯͣ nos pctōres maledictōes ſterilitatū ⁊ aliaꝝ peſtilētiaꝝ ml̓tipliciū induc̄ armādo creaturas/ ī obſequiū nr̄m ꝯditas/ad vindictā. ſic̄ tradit̉ diffuſe Deūt̓. xxviij.Et ſicut tꝑe paſſiōis ex horrore iudaici facinoris/ tota vniuerſitatꝭ armonia turbataeſt. ¶ Quereret ad extremū forſan curioſioraliqͥs ſi iuſtis ex eqͦ ſunt oīa cōia duo talesextremū famis ꝑiculū incidāt nec habeātp̄ter panē vnicū / ꝑ quē ſolꝰ eoꝝ poterit ſuſtentari. cuius erit panis ille? Rn̄deo ꝙ iu-