Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In cena dn̄i factus

XLI

¶¶ Superaddamusterciā ꝯſideratōeꝫ on̄dētē ex p̄miſſis. Qualiter ideꝫ eſt in vnū diues paup. Uelvt apl̓s loquit̉. Nihil hn̄s oīa poſſidensſciēs abundare ſciens penuria pati. inaltiſſima pauꝑtate ſuꝑabundās. ij. Chor.viij. Hoc ita ꝯcipiendū ē. vt idē ſit pauper mūdo diues in deū. Sic em̄ loquit̉xp̄s. Luce. xij. Nihil hn̄s (ſaltem ad affectum) ciuilice politice. oīa gratuite poſſidens. Tales inuenimus omēs iuſtosnolētes vti rebꝰ ẜm traditōes hūanas/ defendēdo eas in ꝯtētioſo iudicio/ ꝓpter curas inextricabiles dn̄iū tale vt plurimūꝯſequunt̉. Matth̓. v. Sufficit eiſ titulusgr̄e. volēti tollere tunicā aut bn̄ficium dimittūt pallium. aut ip̄o facto ſi expenditaut ſic agere ꝓmptus ꝑatus eſt animus.i. Thimo. ij. habētes alimēta qͥbus tegātur his ꝯtēti ſunt. Etiā ſi diuitijs oībꝰ terrenis epulētiſſimi videant̉. Erūt igit̉ tales (dicet nobis aliqͥs) ſoli religioſi pauꝑtatis ꝓfeſſores? Nequaqͣꝫ ita neceſſe ē.oportet vt voto aut ꝯuerſatōnis mutatōeres a ſe terrenas abijciāt. Paupertas ē introrſus in aīo ſibi bn̄ ꝯſcio effugās tyrānidem ſeuā cupiditatis/ dilatat regnū charitatis. ambulare facit in latitudine in innocētia cordis ſui eſt gr̄a. Hic attēditedoctiſſimi ſapiētiſſimi viri. intelligite/qua rōne pͥores argutie carnaliū/ facili diſtinctōe ſoluunt̉. ſi iuſto oīa ſuntmunia data in manus/ non oportet iniure fori/ aut ad oēꝫ vſum ciuilem/ ſibi frequēter abuſus eſſet. ſꝫ iure poli/ ad vſumꝯformē pͥncipijs diuīe iuſticie. Aīaduertite rurſus obſecro quemadmodū oīs peccans/ in eo re aliqͣ ꝑuerſe vtit̉ iniuriaturcuilibꝫ iuſto tāqͣꝫ fur raptor rei ſue. eſt em̄furtū/ ꝯtrectatio rei aliene/ īuito dn̄o. Tractat aūt iniuſtus/ abutēdo re aliqͣ/ illaꝫiuſti ē/ ip̄o ꝯſentiēte. ꝯſentiendo peccaret. Hec ē radicalis/ cur fraternal̓ correctio/ cuilibet iuſto competit. qm̄ de re ſuaagit̉ peccat̉. In vere cōperi ꝓprijſſi philoſophicū eſſe intellectu Iacobidicētis/ in vno offendit/ factus ē oīuꝫreus. Iacobi. ij. peccās in vno/ peccatin oēs. tremēda nimis ſꝫ vera ſnīa. Peccāſin vno peccat in oēs. īmo ī ip̄m celū oīa celi ambitu ꝯtinent̉. Uis audire hoc abore vnius abierat in regionē lōginquaꝫ

diſſil̓itudinis ad ſe reuerſus a quo pͥuſqͣꝫlōgiſſime aberrauerat dicebat. Surgaꝫ etibo ad patrem meū dicā ei. Pater peccaui in celū corā te. Luce. xv. Si placeteam accipe. Homo itaqꝫ pctm̄. ſe resbus abutit̉ ſurripit vi qͣꝫtū in eo ē ab alijs.abrumpēs mēbra corꝑis myſtici/ integritatē vniuerſitatis violās. Peruertit inſuꝑarmoniā vniuerſi velut corda difcors incithara aut fiſtula mutata vel ſtridula in orzano. Infirmat exercitū vel exercitiū ſpūalis militie tanqͣꝫ fugitiuus ꝓditor. Subtrahit deniqꝫ iuuamen dilectōeꝫ parteꝫregis vel regimīs. ordinē ſubuertit aliterqͣꝫ debet ad oīa. At ecōtra/ iuſtus ꝓdeſtbus veluti membrū viuax. pars ꝯgruēsſuo toti. ſicut corda ſonora fiſtula ſuauis inſuꝑ miles fidus atqꝫ vt adiutor fortis rector omnium ſollicitus ſciēs qm̄ plusabhorret gr̄a ociū qͣꝫ natura vacuū. Opponet ꝯfeſtim nob̓ argumētator aliqͥs ſubtilior/ quō iuſtis fit iniuria. fraus rapina pctm̄ in eos/ ſi ip̄is militare oīa ꝓbatūeſt. Si p̄terea Chriſ. Sen̄. validiſſimisrōnibꝰ ꝓbauerūt nemo niſi a ſeip̄o ledit̉. itaqꝫ in ſapienteꝫ nulla cadit iniuria.ita ꝓbatū ē/ ꝯſentio. em̄ fit iuſtis inuitis ſe iniuria vel leſio/ ex alijs improbitatibus. ſꝫ fieri q̄rit̉ aut fieret ſi omnipotēsſapīe diuine v̓tus/ de pctīs alioꝝ/ bonaiuſtis eliceret. Attingit em̄ ip̄a a fine peccati nouiſſimo/ vſqꝫ ad finē pͥmū qd̓ dn̄s eſtfortit̉/ diſponit oīa ſuauiter. fac̄ qͦꝫ vt ẜm.dictū Greg. in cūctis delinquūt/ in cūctꝭferiāt̉/ vt veꝝ ſit illd̓ Sap̄. v. Pugnabit ꝯͣinſenſatos orbis terraꝝ. Nunqͥd non hociuſtiſſime? Toto ſiquidē orbe terraꝝ in domini ſui ꝯtumeliam abuſi ſunt/ oīa quātum in eis fuit/ iniuriā eius ꝑuerſiſſima libidine ꝯtorſerūt. Ita peccator eſt ille alterhiſmael/ cuius manus ꝯͣ oēs manꝰ oīumcōtra. Ita iuſtus ē dn̄s rectū iudiciuꝫſuū. qn̄ ꝯͣ nos pctōres maledictōes ſterilitatū aliaꝝ peſtilētiaꝝ ml̓tipliciū induc̄ armādo creaturas/ ī obſequiū nr̄m ꝯditas/ad vindictā. ſic̄ tradit̉ diffuſe Deūt̓. xxviij.Et ſicut tꝑe paſſiōis ex horrore iudaici facinoris/ tota vniuerſitatꝭ armonia turbataeſt. Quereret ad extremū forſan curioſioraliqͥs ſi iuſtis ex eqͦ ſunt oīa cōia duo talesextremū famis ꝑiculū incidāt nec habeātp̄ter panē vnicū / quē ſolꝰ eoꝝ poterit ſuſtentari. cuius erit panis ille? Rn̄deo iu-