QLXIN Cena DIITActus
nihilominꝰ ſe pͥmū inter homicidas ⁊ matricidas ⁊ oēs ſceleratiſſimos ꝯputare. ¶ Dicere aliqͥd grandius meditor neſcio. ſi poteroiuuate me. puto (imo certe credo) ꝙ xp̄s ⁊ maria/ paulū ī humilitate nō paululū trāſcēderut. Uellē gͦ ſcire. Nunqͥd fecit hec hūilitasvt xp̄s ⁊ maria/ ſe tāto verius inter pctōrespͥmos noīarēt. quāto humiliꝰ a deo in ſe exeuntes/ ſuū imꝑfectū lucidius cognouerūt?Poterat eſtimo ſic intelligi (ac ſi non horrerēt pie aures) ſic dici. nō quidē de pctō ꝯtracto. abſit ſed de labilitate ad peccādū. Naꝫcreatura rōnalis quelibet/ labilior ē ⁊ ꝓniorad caſū ⁊ defectū/ quāto ī naturalibꝰ aut etiam gratuitis fuerit ornatior/ ſecluſa dei manutenētia ſpāli/ qͣſi vicꝫ plus habeat creatura oīs de vanitate ⁊ tēdentia ī nihilū/ quātoplus de entitate. Signū hmōi euidēs fuit īLucifero Adā ⁊ alijs multis. quoꝝ nobilitates ⁊ ꝑfectōes qͥd fuerūt eis niſi pōdꝰ grauius ad ruinā? Hoc ſentit aīa xp̄i. hoc Maria eo ꝓfundiori humilitate qͦ lucidiꝰ cōtemplant̉. Hinc Aug. vocauit Mariā puellaꝫvilē ⁊ abiecta in oculis ſuis. Nā quo pactoMaria ⁊ xp̄s ẜm aīam fixius ſe et oīa donaſua ſtabilirēt in dn̄o/ ſi quōlibet fidendū eſſeſentirēt in viribꝰ ſuis ⁊ in abundātia diuitiarū ſuaꝝ. Et ſi p̄terea nō ſeipſos ꝯputarēt inilloꝝ numero de quibꝰ ꝓpheticꝰ ſermo dicitUerū tn̄ vniuerſa vanitas oīs homo viuēsSi nō inſuꝑ iubentē audirēt. Quanto magnus es humilia te ī om̄ibꝰ/ ⁊ corā deo īuenies gratiā. Eccl̓i. iij. Demuꝫ qͥ ſe humiliatſi exaltet̉ quō maxīe exaltabit̉ qͥ maxime ſehumiliat? Xp̄s aūt humillimꝰ ē. ergo ſibijp̄iẜm hūanitatē (vt ſic ꝯſideratā) vaniſſimū aliqd̓ ens ⁊ inane reputatus ē. recte quideꝫ/ vtnō in ſe ſed in dn̄o gloriet̉ .i. ad Coꝝ. i. ¶ Audis ne hoc o p̄ſūptio ſtulta cordis hūani. oſtultiſſima inquā cordis hūani p̄ſūptio/ nūquid hoc attēdis? Ut qͥd ſuꝑbis terra ⁊ cinis veſica vētoſat cur inflarꝭ o pell̓ fragil̓ etcito rūpenda cur tēderis? Si q̄ris honoresſuꝑba ceruice/ ſi ſapientiā i gr̄aꝫ/ tota (vt dicut) erras via. Tu quo tibi maior. eo viliorpauꝑior ⁊ ſtultior efficieris. Tu phariſeicomore diuitias tuas iactas. noli mirari ſi nihil el̓ yne capis. ſꝫ hūilitas egena ē. ſibi dat̉.Alios iudicas. in alios indignaris. ⁊ vindictā optas. tu pctōr maximꝰ/ ſed hūilitas benigniſſima ē. ignoſci petit oībꝰ. Tu gͦ cū ſeueritate. hūilis cū miſcd̓ia. ⁊ ſic̄ elegiſtꝭ iudicabimī. Tu pͥnceps es. tu ꝓprij freni imꝑati
ens/ etiā ī eis q̄ dei ſūt/ qͣſi manꝰ tua ſit excelſa ad ꝯſtituēdū aliū ī bonū. ⁊ nō dn̄s faciathec oīa. Hūilis aūt exēplo dei cū tranqͥllitate. māſuetudine ⁊ pace ſingula tractat ī dn̄ofaciēs virtutē. Utinā qͥ v̓tutes cōgregat veledificat/ ſaꝑet ⁊ intelligeret. qm̄ oēs cū hūilitate cōnexe ſunt. oēs fundate. oēs agglutīate. qͣ ſublata fugiūt oēs/ nocēt et oberunt/ velut cedēte fundamēto cuiꝰ domꝰ oīs inclinata recūbit. Ampliꝰ ſola mēs humilis ſecuraeſt. qꝛ nō habet vbi cadat ꝓfundiꝰ qͣꝫ in deū.illic exꝑit̉ pace dei qͥ exuperat omnē ſenſumPorro ſecura mēs qͣſi iuge ꝯuiuiū. qͣꝫobreꝫleta eſt ſemꝑ ⁊ iocūda humilitas ſed cū ſeueritate. īmo ⁊ miraculoſe qd̓ammodo ẜm ml̓titudinē doloꝝ in corde ſuo ꝯſolatōnes tuedn̄e letificāt aīam iſtaꝫ Suꝑbia v̓o tumida⁊ timida eſt/ ⁊ male triſtis. vel peiꝰ leta. inqͥtiſſima qͦꝫ. qꝛ ponit ī ore hoīꝫ famā ſuā qͣſi alterā vitā ſuā. nimiꝝ ſi ſepe diſcerpit̉. lacerat̉.ꝯculcat̉. deijcit̉ ⁊ ſi nunqͣꝫ in eodē ſtatu ꝑmaneat. Nimiꝝ ſi difficulter humiliet̉. qꝛ infamiā ſuaꝫ horret ſicut mortē alteram. Quinetiā hoc ad humilitatis acquiſitionē difficillimū eſt/ ꝙ pugnāt cōtra eā/ nō vnū tm̄modo viciū aut duo/ ſꝫ oīa. ⁊ ꝙ plꝰ obſtupeſcespugnāt ipſe v̓tutes oēs ꝯtra eā/ licet ex indirecto pͥmo. īmo ex ea qn̄qꝫ gignit monſtrifico partu/ mēs noſtra ſuꝑbiā. Quale igit̉ patet effigiū vbi ⁊ vicia ⁊ mortes vicioꝝ/ virtutes inſuꝑ ⁊ mortes virtutū habēt manꝰ contra eā/ niſi caute ꝓuiderit. ⁊ niſi in timore deiinſtanter ſe tenuerit.¶ Finit ſermo factus a dn̄o Cancellario īcena dn̄i ꝓ humilitate.¶ Carmen contra tumidum cor. ⁊ quid ſanat illud.Ur te diſtēdis vētoſa ſuꝑbia/ qͥd teSufflas ⁊ iactas? dū tibi vana plaUidi ego veſicā modico turgeſcere flatu (ceſQue piſis ſonuit quattuor impoſitis.Hāc puer vnꝰ acu pupugit diſploſa repēteUilis ⁊ abſqꝫ ſono flaccida detumuit.Quiſqͥs adulantū turgeſcis voce/ ſub iſtoDiſce typo tibi quid mortis acumen aget.Te prius gͦ humilē ꝓprij cōpunctio cordisSpina ve configens/ ſi ſapis/ efficietNullus adulator peior tibi qͣꝫ tibi fiesSi tibi blandiris teqꝫ colendo tumes.Lucifer hīc cecidit nec miꝝ dū videas nosTurpes ⁊ viles/ peſte ſub hac ruere.Pulcer qͥd faceres qͥd in omni ꝑte decorus