Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Pro humilitate

XL

conſolidare vnire vt humilitatis fūdamē iaciamꝰ Scd̓m ſignū humilitatis ē fuga pompoſitatis in ſe et ſuis. Oppoſitū facere e damnabil̓ ſuꝑbia/ qͣꝫtucūqꝫ ſub honeſtatꝭ ſpecie aut eccl̓ie vtilitate palliet̉. Sedmediū inquiūt optimū ē ꝯſentio. At qͣle mediū? Certe vt phariſeice deſipiēs/ ſapientia aīali. terrena diabolica. ſꝫ vt xp̄iane ſapiēs determīabit. Tercio ſigno cure ſpūalitatꝭ opponit̉ tota cura occupatio ī ꝑuisludicris tꝑalibꝰ ſeu lucris ſeu iuriſditōibꝰ practicoꝝ ſola ꝓmotio atqꝫ ſpūalium qͣꝫhorror deſertio. Nūc ad ſtatū doctorūẜm canone ē quaſi p̄cipuus ī eccl̓ia/ ad ſapientiā diuinā correſpōdēter ordinat̉/ applicemus dicta ſunt. Apud doctores p̄ſertiꝫin ſacris lr̄is/ ille ſapiētior ē pluri hūilitatis ſale .i. ſapore/ ſapīam ſuā cōdiuerit. Nondico pluri cognitione ſed ſapore. qͣꝫqͣꝫ ſaporſit q̄dā cognitio. Hoc dixiſſe fert̉ Ptolomeus/ ſapiētior ē humilior. Huic huilitati aduerſant̉ tria ſigna. curioſitas. ſingularitas. impatiētia vel incorrigibilitas. Curioſitas ē dimiſſis vtilibꝰ edificatorijs ſe ppl̓o ꝯterere ingeniū / ꝑdere tp̄s ī eis ī quibus eſt bonū neqꝫ finis. ſicut de mathematicis dicit Ariſt. Aut quoꝝ finis ſoluꝫ ēſcire/ vt ait Seneca. Aut forſan ſuꝑbire vaneſcere ingenio alto ſubtili ceterꝭ gloriari. Hoc agere ſignū eſt inſtinctꝰ diaboliciaut nature corrupte. ibi ceciderūt om̄s qͦsſub ſpecie reuelationū inſtinctuū diuīoꝝ ſeduxit ſathanas/ trāſfigurās ſe ī angelū lucisSane hincinde multa legi/ multa cogitaui/ multa audiui/ q̄dā exꝑtꝰ ſum ſuꝑ diſtīctōe inter bonos inſtinctus et malos. int̓ diuinas reuelatōnes diabolicas illuſiones.Deniqꝫ inter bonas reuelatōes immiſſiones angelos malos hac ī ꝟitate ꝯperi p̄cipuā diſtinctōeꝫ indefectibile ſignū. inſtīctus bonꝰ ſemꝑ ē ad hūilitate et hūilitateMalus ꝟo ad vanitatē quandā vanitate ad ipſam excellentiā palam vel occultē.Qualiter aut curioſitas ſciēdi inutilia vanitate careat viderint curioſi. etiā pacto abſqꝫ tumida elatōne ſpūs poſſit aliqͥs geſta. legēdas. hyſtorias miracula ſctōꝝ nihilipendere/ ego intelligo. quoꝝ lectio maxīe ardēs ē. humiles ad imitatōeꝫ potēter inflāmans. Porro ſingularitas ſcd̓m ſignū ſuperbie ī doctis. aut de nouis inauditis etꝑegrinis adinuētōibꝰ. īmo habet mirādūſingularitas/ ex ſuꝑbia generat pigritiā ſi

lentiū obſtinatū. puſillanimitatē/ duꝫ videtſe poſſe ceteros in loq̄ndo vl̓ docēdo p̄cellere. Hec ē mater erroꝝ/ ductrix ambulādiin adinuētionibꝰ ſuis Peniqꝫ imꝑatiētia vl̓incorrigibilitas terciū ſignū ſuꝑbie ponii aſapiēte. Doctrina inqͥt viri patiētiā cognoſcit̉. Errare qͥdē humanū ē. ſꝫ plane diaboli corrigētibꝰ ſuccēſere nec acqͥeſcere Nūc Iad religioſos deuotos/ qͣles decet eſſe xp̄ianos oēs ſūt ꝓfeſſi ī baptiſmo ſub⁊nō abbate xp̄o qͦꝝ ſtatꝰ reſpicit appropͥatā ſpūſſcībonitatē. inducamꝰ diximꝰ inferamꝰ nxp̄iana religione ille ſanctior ē qui humilior. humilior ſanctior. Huiꝰ humilitatistriplex ſignū eſt. cōfeſſio. cōpaſſio/ volūtaria ſui deiectio. De reliquis videat̉ deuotusBern̄. de duodecim gradibꝰ humilitatisſuꝑbie. Cōfeſſionē ideo poſui ſigno hūilitatis. qꝛ vix tꝑibꝰ nr̄is fit aliqͣ cōfeſſio purenude integre. Ut qͥd ita? Certe ꝓpt̓ hypocriſim et amorē vaniſſime fame nr̄e timorēmundanū ꝑturit. pudorē talē qͥdē ita tyrannicū/ vt cogitare ſit ingēs horror. Uecipitātibꝰ volūtantibꝰ ſemetip̄os ī paſſiones ignominie/ in flagitia corꝑis extraordinaria. qꝛ claudūt ſepiꝰ os ad ꝯfeſſionē. muti tendūt ad infernū. zodoma īterp̄tat̉muta. Audiui a qͥbuſdā maluiſſēt tolerare dolores partꝰ/ vel mortis eterne ꝑiculo ſeexponere/ qͣꝫ aliqͣ de ſuis pudēdis impudicicijs ꝯfiteri. ob defectu fidei credulitatꝭſacr̄i (vt dicebāt) ſꝫ qꝛ tāto pudore vexarent̉/ne ſalubriter loq̄ret̉ cora vno ſecretiſſimo ſacerdote/ ipſi dānabilit̓ qͣſi palā īpudēteroꝑabāt̉ alijs nihil celare ſciētibꝰ/ Ceterūꝯꝑaſſio de peccatis alioꝝ/ certiſſimū ē huilitatis vere ſignū/ ſicut ecōtra ꝓpriū eſt ſuperboꝝ alijs indignari. Uera iuſticia (inqͥt Grego.) ꝯpaſſionē habet/ falſa indignatiōꝫ. Siqͥs audit vel cognoſcit alioꝝ pctā multa velmagna inde p̄cat̉ vindictaꝫ. aut gaudet deīflicta/ ſecure p̄cat̉ neqꝫ gaudet. qm̄ reuerſus cogͦſcere dꝫ ſe ml̓ta punitōe digniſſimaꝯmiſiſſe. qͥbꝰ tn̄ petit īdulgeri iraſci Sicegit ſanctꝰ pater audiēs pctm̄ fratris fleuit dixit. Ille heri. ego hodie. Idcirco visaptā meritꝭ vicē impedere (inqͥt Boeciꝰ) Dilige iure bonos miſerere mal̓. Nouiſſimeſubiectionē ſeu deiectōem poſuimus terciūhumilitatis ſignū. vere humilis eſt/ quiex vera ſui cognitōe ſibi vileſcit Hic ſe diuīſgratijs īdignū ꝯꝑat. Hic laudes horretprias veluti īſidiatrices tollere volētes ip̄ꝫ ī

aA 5

.