Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo in cena dn̄i-

equuꝫ ē. O qͣle igit̉ quantūqꝫ humilitatisdn̄ium hr̄e oīa ſub pedibꝰ generoſumtemptū. Oīs locꝰ quē calcauerit pes veſterid ē affectio. veſter erit inquit dn̄s Deut̓. xi.Quā latū imperiū/ nihil aliud a deo magnipēdere/ vel a nullis ſubijci neqꝫ conculcari.Hoc nōne ē ſignū magnū apparēs ī celo intelligibili ſupͥmo aīe rōnal̓. Mulier .ſ. humilitas amicta ſole iuſticie. qͥd iuſtiꝰ humilitate/ oēꝫ īplet iuſticiā. glo. Matth̓. iij.In capite eius corona ſtellaꝝ duodecī. om̄ſcꝫ fulgore v̓tutū radiās ꝑfectio. luna totius humilitatis ſub pedibꝰ eius. hoc ē ſub affectōibꝰ cōtemptū. Hec ē ditiſſima humilitas docuit Paulū ſcire abūdare ſcire penuriā pati. hr̄e oīa abūdare ī oībꝰ. ad Phil̓.iiij. Quaſi nihil habentē oīa poſſidentē. ij.ad Coꝝ. vi. Hec exaltauit xp̄m ſumme humiliatū ī paſſionē. dedit illi nomē qd̓ ē ſuꝑom̄e nomē/ vt in nomine Ieſu flectat̉ ⁊c̄. adPhil̓. iiij. Ecce dn̄ationē oīm humilitatē.Proinde ſi hec iure ſuo poſſidet regnū celo ſicut poſſidet. qm̄ ipſoꝝ ē regnū celoruꝫMatth̓. v. qͥd a dn̄atōne ſua relinquet̉ alie? Deniqꝫ ad eiꝰ obſequiū militant oīa. ſeruiunt. ꝓſunt. obſequunt̉. Aduerſa quidē/ vtblaſphemie. iniurie. ꝑſecutōes. neceſſitates.anguſtie ad exercitiū tutelā. ad medicinamqͦꝫ ac neceſſariā cuſtodiaꝫ. Proſperꝭ v̓o vtit̉ad modeſtā ſobriāqꝫ ꝯſolatōeꝫ. Dicā amplius. militāt ea ſui hoſtes fortiſſimi. nam expctīs reddit̉ cautior. firmior atqꝫ validior. īmo vide miraculū. ip̄a em̄ ex morte ꝓpria reuiuiſcit ſepius/ fortiorqꝫ reſurgit. qͥs neget magnā eſſe hūilitatis recuꝑande rōem/hūilitatē ꝑdidiſſe? Quin etiā orit̉ ex ſuo contrario qd̓ ē ſuꝑbia minori miraculo qͣꝫ ſifrigiditatē calor gignat. Hūilitatis qͥppeꝑua ē occaſio aīam ꝯtra deū ſuū/ bn̄factorēſuū/ patrē ſuū. dn̄m. creatorē. redēptorē ſuꝑbiſſe. Sil̓ia vere miracula ſed portētuoſa mōſtra/ demon ī filia ſua ſuꝑbia crebriusoꝑat̉. qꝛ ex morte ꝓpria ex huilitate cōtraria/ ex ſordibꝰ aduerſis ſibi virtutibꝰ pulcerrimis/ ſtulte gl̓iat̉ fediſſimā trahit originē. Ad vnū igit̉ dicere ē/ ſuꝑbie exitusa deo ſupra deū/ ſicut egētiſſimꝰ eſt atqꝫ pauperrimus in vilitate pauꝑtatis (Om̄ia miꝝconuertunt̉ in ſuam inopiā deſtructioneꝫ.notat̉ Sap̄. iiij.) Sic multo plus beatꝰ illehumilitatis exitus a deo ſub deū / opulētiſſimus ē. ditiſſimus eſt. dn̄antiſſimus eſt in ſupremo dn̄atōis. qm̄ oīa ſibi cooꝑant̉ ī bonū

mors. egeſtas. contumelie. īmo et angelꝰ ſathane/ diaboli om̄es ſtimulis tēptationibꝰ ſuis. Paulꝰ Iob huiꝰ rei teſtes ſuntPeccata inſuꝑ cetere peſtes aduerſe ſeruiunt ei tyriacā ſibi efficaciſſimā conficiēdo.quemadmodū teſtat̉ Aug. qui mihi credit expedit ſuꝑbos in turpia qn̄qꝫ peccata corruere. Hac arte dominādi facit ip̄a deomnibus ſicut de obſequioſis ſeruitoribusprofectuꝫ ſuum ſicut ē regione ſuꝑbia dam acquirit ex omnibꝰ. cuiꝰ oratio etiā fit inpeccatū. charitas in odiū. virtutis laus ī opprobriū. poſt hec om̄ia exit a deo ingratiſſima ꝓrſus elatione ſupra deuꝫ. Poſtremo humilitas ſuo ē ambitioſiſſima. cupidiſſima maximi cordis altiſſimi ſpiritꝰ.Cur ita? Qm̄ dedignat̉ īpleri niſi ſūmo honore/ niſi ſummis diuitijs niſi maxima gloria. Suꝑbia ꝟo vt puſilli cordis puerilis ſtulti/ paruiſſimis inhiat. capit̉. afficitur/vexata torquet̉. Nūc ad ſtatū p̄latōis qui Xpotētie dei correſpōdēter ordinat̉ in eccleſiaſtica hierarchia applicemus que dicta ſuntet inferamus/ abſqꝫ humilitatis exitu inſue paruitatis recognitionē actualē vel habitualē/ pōt quis p̄latus habere euāgelici dominij ꝑfectionē. Itaqꝫ ꝑuerſus et diabolicus ordo ſed horror dicēdus eſt in eccleſia. vbi eſt ſublimior qui ſuꝑbior. vbimaior eſt non fit ſicut minor. qͣꝫqͣꝫ ita fiat aliqn̄ vel ad ſubditoꝝ punitionē. Iob. xxxiij.Qui regnare facit hypocritā ꝓpter pctā populi qͣlia nūc horrēda ſūt abomināda ſup̄qͣꝫ credi poteſt. Aut ad p̄ſidētis damnatōeꝫ/ſicut ī Iuda multis apparuit. illis ſubditis incorrigibilibꝰ p̄ſunt ad vtrorūqꝫ exitium. vel ad ꝯtemplatiuoꝝ exoneratiōeꝫ ne talibus vilioribꝰ occupent̉. Ita habemuspelles tabernaculi ꝓtegebāt archā teſtamēti. Eſt aūt triplex ſignū ī p̄lato ſue humilitatis. Fuga p̄latōis. fuga ꝑompoſitatis. cura ſpiritalis. Primū ſignū fuga p̄lationisdat p̄parationē animi ꝓmptiſſimā ad ceden ſue p̄lationi. ſi quādo fuerit gregeueniens. quia dixit ex animo inſtitueret̉nolens volo. Oppoſitū ſentire corde. ore etopere eſt in prelato damnabilis ſuꝑbia. eodamnabilior/ ſi nec aduerſitatibus nec infamijs. nec aliorū conſilijs nec ſubditorū ſcandalis/ a p̄lationis amato onere poſſit auelli.Ue ve ab hoc ſigno ſuꝑbie. Mirandū ſi remoto fundamēto huiꝰ eccleſiaſtici parietesfluuioſis riuis vbiqꝫ deſiſtūt. volumꝰ illos