Sermo in cena dn̄i-
equuꝫ ē. ¶ O qͣle igit̉ quantūqꝫ humilitatisdn̄ium hr̄e oīa ſub pedibꝰ ꝑ generoſum cōtemptū. Oīs locꝰ quē calcauerit pes veſterid ē affectio. veſter erit inquit dn̄s Deut̓. xi.Quā latū imperiū/ nihil aliud a deo magnipēdere/ vel a nullis ſubijci neqꝫ conculcari.Hoc nōne ē ſignū magnū apparēs ī celo intelligibili ⁊ ſupͥmo aīe rōnal̓. Mulier .ſ. humilitas amicta ſole iuſticie. Nā qͥd iuſtiꝰ humilitate/ q̄ oēꝫ īplet iuſticiā. glo. Matth̓. iij.In capite eius corona ſtellaꝝ duodecī. om̄ſcꝫ fulgore v̓tutū radiās ꝑfectio. ⁊ luna totius humilitatis ſub pedibꝰ eius. hoc ē ſub affectōibꝰ ꝑ cōtemptū. Hec ē ditiſſima humilitas q̄ docuit Paulū ſcire abūdare ⁊ ſcire penuriā pati. hr̄e oīa ⁊ abūdare ī oībꝰ. ad Phil̓.iiij. Quaſi nihil habentē ⁊ oīa poſſidentē. ij.ad Coꝝ. vi. Hec exaltauit xp̄m ſumme humiliatū ī paſſionē. ⁊ dedit illi nomē qd̓ ē ſuꝑom̄e nomē/ vt in nomine Ieſu flectat̉ ⁊c̄. adPhil̓. iiij. Ecce dn̄ationē oīm ꝑ humilitatē.Proinde ſi hec iure ſuo poſſidet regnū celorū ſicut ⁊ poſſidet. qm̄ ipſoꝝ ē regnū celoruꝫMatth̓. v. qͥd a dn̄atōne ſua relinquet̉ alienū? Deniqꝫ ad eiꝰ obſequiū militant oīa. ſeruiunt. ꝓſunt. obſequunt̉. Aduerſa quidē/ vtblaſphemie. iniurie. ꝑſecutōes. neceſſitates.anguſtie ad exercitiū ⁊ tutelā. ad medicinamqͦꝫ ac neceſſariā cuſtodiaꝫ. Proſperꝭ v̓o vtit̉ad modeſtā ſobriāqꝫ ꝯſolatōeꝫ. Dicā amplius. militāt ꝓ ea ſui hoſtes fortiſſimi. nam expctīs reddit̉ cautior. firmior atqꝫ validior. īmo vide miraculū. ip̄a em̄ ex morte ꝓpria reuiuiſcit ſepius/ fortiorqꝫ reſurgit. Nā qͥs neget magnā eſſe hūilitatis recuꝑande rōem/hūilitatē ꝑdidiſſe? Quin etiā orit̉ ex ſuo contrario qd̓ ē ſuꝑbia nō minori miraculo qͣꝫ ſifrigiditatē calor gignat. Hūilitatis qͥppe n̄ꝑua ē occaſio aīam ꝯtra deū ſuū/ bn̄factorēſuū/ patrē ſuū. dn̄m. creatorē. redēptorē ſuꝑbiſſe. Sil̓ia vere nō miracula ſed portētuoſa mōſtra/ demon ī filia ſua ſuꝑbia crebriusoꝑat̉. qꝛ ex morte ꝓpria ⁊ ex huilitate cōtraria/ ⁊ ex ſordibꝰ ⁊ aduerſis ſibi virtutibꝰ pulcerrimis/ dū ſtulte gl̓iat̉ fediſſimā trahit originē. ¶ Ad vnū igit̉ dicere ē/ ꝙ ſuꝑbie exitusa deo ſupra deū/ ſicut egētiſſimꝰ eſt atqꝫ pauperrimus in vilitate pauꝑtatis (Om̄ia miꝝconuertunt̉ in ſuam inopiā ⁊ deſtructioneꝫ.notat̉ Sap̄. iiij.) Sic multo plus beatꝰ illehumilitatis exitus a deo ſub deū / opulētiſſimus ē. ditiſſimus eſt. dn̄antiſſimus eſt in ſupremo dn̄atōis. qm̄ oīa ſibi cooꝑant̉ ī bonū
mors. egeſtas. contumelie. īmo et angelꝰ ſathane/ ⁊ diaboli om̄es cū ſtimulis ⁊ tēptationibꝰ ſuis. Paulꝰ ⁊ Iob huiꝰ rei teſtes ſuntPeccata inſuꝑ ⁊ cetere peſtes aduerſe ſeruiunt ei ⁊ tyriacā ſibi efficaciſſimā conficiēdo.quemadmodū teſtat̉ Aug. qui mihi nō credit ꝙ expedit ſuꝑbos in turpia qn̄qꝫ peccata corruere. Hac arte dominādi facit ip̄a deomnibus ſicut de obſequioſis ſeruitoribusprofectuꝫ ſuum ſicut ē regione ſuꝑbia damnū acquirit ex omnibꝰ. cuiꝰ oratio etiā fit inpeccatū. charitas in odiū. virtutis laus ī opprobriū. dū poſt hec om̄ia exit a deo ingratiſſima ꝓrſus elatione ſupra deuꝫ. ¶ Poſtremo humilitas ſuo mō ē ambitioſiſſima. cupidiſſima maximi cordis ⁊ altiſſimi ſpiritꝰ.Cur ita? Qm̄ dedignat̉ īpleri niſi ſūmo honore/ niſi ſummis diuitijs niſi maxima gloria. Suꝑbia ꝟo vt puſilli cordis ⁊ puerilis⁊ ſtulti/ paruiſſimis inhiat. capit̉. afficitur/ ⁊vexata torquet̉. ¶ Nūc ad ſtatū p̄latōis qui Xpotētie dei correſpōdēter ordinat̉ in eccleſiaſtica hierarchia applicemus que dicta ſuntet inferamus/ ꝙ abſqꝫ humilitatis exitu inſue paruitatis recognitionē actualē vel habitualē/ nō pōt quis p̄latus habere euāgelici dominij ꝑfectionē. Itaqꝫ ꝑuerſus et diabolicus nō ordo ſed horror dicēdus eſt in eccleſia. vbi eſt ſublimior qui ⁊ ſuꝑbior. vbi qͥmaior eſt non fit ſicut minor. qͣꝫqͣꝫ ita fiat aliqn̄ vel ad ſubditoꝝ punitionē. Iob. xxxiij.Qui regnare facit hypocritā ꝓpter pctā populi qͣlia nūc horrēda ſūt ⁊ abomināda ſup̄qͣꝫ credi poteſt. Aut ad p̄ſidētis damnatōeꝫ/ſicut ī Iuda ⁊ multis apparuit. ⁊ illis qͥ ſubditis incorrigibilibꝰ p̄ſunt ad vtrorūqꝫ exitium. vel ad ꝯtemplatiuoꝝ exoneratiōeꝫ ne talibus vilioribꝰ occupent̉. Ita habemus ꝙpelles tabernaculi ꝓtegebāt archā teſtamēti. ¶ Eſt aūt triplex ſignū ī p̄lato ſue humilitatis. Fuga p̄latōis. fuga ꝑompoſitatis. cura ſpiritalis. ¶ Primū ſignū fuga p̄lationisdat p̄parationē animi ꝓmptiſſimā ad cedendū ſue p̄lationi. ſi ⁊ quādo fuerit ꝓ grege cōueniens. quia dixit ex animo dū inſtitueret̉nolens volo. Oppoſitū ſentire corde. ore etopere eſt in prelato damnabilis ſuꝑbia. ⁊ eodamnabilior/ ſi nec aduerſitatibus nec infamijs. nec aliorū conſilijs nec ſubditorū ſcandalis/ a p̄lationis amato onere poſſit auelli.Ue ve ab hoc ſigno ſuꝑbie. Mirandū ſi remoto fundamēto huiꝰ eccleſiaſtici parietesfluuioſis riuis vbiqꝫ deſiſtūt. volumꝰ illos