Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De vita clericorum

XL

al̓s in filijs tꝑe neceſſitatis cōculcationisſue. vt humilient̉ doleāt pnīe ſigna demōſtrent. p̄ſertim vbi talia miſerabilibꝰ eiuſ matris neceſſitatibꝰ ſubueniri conuenit.duꝫ ſinguli filiorū ſingula merita ſua/ ſicutiquaſdā donatōes redēptiones cōferunt īcōmune ad redemptionē matris captiuate.Sic ē in p̄ſenti tꝑe. Penitemī ergo. Quarta cōſideratio. Sciſma p̄ſens impeditverā penitentiā. īmo magis ad eandē facien animat inducit tanqͣꝫ ad primū antido mediū portu ſalutis attingēdo Sciotn̄ nullos hincinde poſſe inqͥetari a ſcrupulis et queſtionibꝰ pluribꝰ ſuꝑ caſibꝰ reſeruatis. ſuꝑ poteſtate clauiū. et alijs ꝑplexitatū modis quibꝰ ſciſma p̄ſens reſperſum ē.Scio nihilominꝰ rn̄ſum factū eſſe Anthonio/ ſola humilitas oēs diaboli laqueosſecura p̄terfugit. Humiliatus ſum liberauit me inquit ꝓpheta. Nulli v̓o abſqꝫ penitētia dat̉ poſt peccatū talis humilitas rurſus exaltꝫ Soli igit̉ bn̄ penitētes ſecuri ſūt.N qͣꝫobrē penitemini. Hec fortaſſis ſufficerepotuerāt de neceſſitate penitētie noſtre/ niſireuerētia euāgelij hodierni cui credi oportꝫ appropriate de eccleſiaſticis loquit̉/ cogeret nos ſua maieſtate vt aliqͥd diceremus.nec ip̄m noſtro ſilētio indigno tranſiremus Itaqꝫ euāgelicꝰ ſermo. xxiij. c. Matth̓. vn̄de euangeliū hodiernū cōſcriptū ē/ loquensin ꝑſona xp̄i ad phariſeos ſcribas ſui tēporis. notat in ſpeciali ſub rep̄hēſionibꝰ quattuor/ octo maledictōibꝰ. a quibꝰ debēt eccleſiaſtici p̄cauere/ vt increpatio malorū bonoꝝ ſit inſtructio. vt ſuꝑ malo cognito/ penitētia ſalubrior fiat. Prima rep̄hēſio eſt dicere bona facere. hoc em̄ qͥd aliud eſt qͣꝫſe ꝓpria voce damnare. talē eſſe cui meritodicat dn̄s. Ex ore tuo te iudico ſerue nequāUidete aūt patres fratres quāto ampliꝰ ēdelictū. neqꝫ dicere bona neqꝫ facere. immodicētibꝰ atqꝫ faciētibꝰ modis omnibꝰ ſerio etioco clā palā cōtrariari. Secūda rep̄henſio/ eſt onerare ſubditos duris multiplicatis pōderibꝰ p̄ceptoꝝ penaꝝ. digito auteꝫſuo nolle ea mouere. Quo in loco culpant̉ illi eccleſiaſtici excōmunicationū vexaliuꝫ maledictionū ſentētias accumulāt ſupͣ merita. fine/ ipſi viderint. qͣꝫ cōſone ad euāgelicā libertatē. Tercia rep̄henſio ē hypocriſis et ſuꝑſtitioſa in habitibꝰ/ quibꝰ ſanctitatē aūt religionē p̄ferūt. qualia intus horrent et fugiūt ipſi taliter induti/ qualiter in-

duimur nos eccleſiaſtici oēs diuiſi a populo. p̄cipue ī eccleſia mīſtramꝰ. Sed ſepementiunt̉ he veſtes. aliud mōſtrāt extra.aliud tegūt intra. exterius ſanctitatē. interius vilitatē Quarta rep̄henſio ē ambire va gloriā in locoꝝ eminētia alto recubitu.in cenis. ī ſalutatōibꝰ popularibꝰ atqꝫ forenſibꝰ. in titulis appellatiōibꝰ noīe magiſtri.aut patris. aut dn̄i. ī quibꝰ om̄ibꝰ corruptaaffectio magis qͣꝫ ipſa actio de genere bona ē. bn̄ fieri pōt inculpat̉. Pōt em̄ aliquisom̄ia iſta querere/ ſi ſtatꝰ ſuus vocatio exigant vtilitate reipublice eccleſiaſticonore. ſingulari ambitōne. Aliqͥs em̄ execcleſiaſticis cur fas habet alte ſedere ſalutari populariter. appellari vel mater velpater vel dn̄s/ ſi iſtis delectet̉? Hoc eſt ſi noīa tm̄ famaꝫ ſed res oꝑa officianoīa deſignata/ querit implet. ad ſuam/ſed ad dei laudē. magnificentiā gl̓iaꝫ. Sequunt̉ octo ve. Ue pͥmū ē claudere viā celiꝑuerſis moribꝰ exemplis. Hoc fit duꝫ imperiti ſimplices ex populo / arguūt ſibi licere ea vidēt patres paſtores ſuos faciētes Scd̓m ve ſub p̄textu longaꝝ orationū viduas et ſimpliciores ſpoliare. A quo veimmunes ſunt hi qui obitus ſeruitia multa in eccleſia pollicent̉. ea vel exoluunt.vel imꝑfecte ac negligēter exoluūt Terciūve traduci pōt appropriate ad eccleſiaſticoſ.querētes ꝓmotionē alicuiꝰ ad ſtatū eccleſiaſticū. vel ꝯtra eos qui affectu carnali vl̓ aliofaciunt ꝑuerſis exemplis moribꝰ duplofiliū gehēne qͣꝫ futurus erat in ſtatu ſeculari Quartū ve cōtra malos īterp̄tes xp̄i. ſpecialiter iuramentoꝝ votoꝝ in quibꝰ fallūtur fallūt ex ſacerdotū ordine in cōfeſſionibus audiēdis. Quintū ve cōtra eos qui decimas vſqꝫ ad minimū eſſe ſoluendas decreuerūt. grauiora ipſi derelinquūt. Iudiciūſcꝫ miſcd̓iam fidē/ ſicut aꝑud quoſdā in eccleſia plus puniret̉ tranſgreſſio vniꝰ cerimonie traditōis humane/ qͣꝫ blaſphemia ī deum aut ſuoꝝ puaricatio mādatoꝝ. Sextūve/ mūdare diligēter id quod foris ē ī vaſis.quibus deo miniſtrat̉. vt ē calix. ꝯſciētiamdimittere rapinis immūdicia pleniſſimaꝫ.Ut faciūt qui ī ꝯſciētia peccati mortalis/ etin cōtinuo ꝓpoſito relinquēdi pctā ſuaneqꝫ occaſiones peccatoꝝ mīſtrare p̄ſumūt. Septimū ve contra hypocriſim eorū quiſanctitatē fingunt extrinſecis ſignis intꝰ autem ſunt pleni hypocriſi iniqͥtate. comꝑa2

aA 2