De vita clericorum
XL
al̓s in filijs tꝑe neceſſitatis ⁊ cōculcationisſue. vt humilient̉ ⁊ doleāt ⁊ pnīe ſigna demōſtrent. p̄ſertim vbi ꝑ talia miſerabilibꝰ eiuſdē matris neceſſitatibꝰ ſubueniri conuenit.duꝫ ſinguli filiorū ſingula merita ſua/ ſicutiquaſdā donatōes ⁊ redēptiones cōferunt īcōmune ad redemptionē matris captiuate.Sic ē in p̄ſenti tꝑe. Penitemī ergo. ¶ Quarta cōſideratio. ¶ Sciſma p̄ſens nō impeditverā penitentiā. īmo magis ad eandē faciendā animat ⁊ inducit tanqͣꝫ ad primū antidotū ⁊ mediū ꝓ portu ſalutis attingēdo Sciotn̄ nō nullos hincinde poſſe inqͥetari a ſcrupulis et queſtionibꝰ pluribꝰ ſuꝑ caſibꝰ reſeruatis. ⁊ ſuꝑ poteſtate clauiū. et alijs ꝑplexitatū modis quibꝰ ſciſma p̄ſens reſperſum ē.Scio nihilominꝰ rn̄ſum factū eſſe Anthonio/ ꝙ ſola humilitas oēs diaboli laqueosſecura p̄terfugit. Humiliatus ſum ⁊ liberauit me inquit ꝓpheta. Nulli v̓o abſqꝫ penitētia dat̉ poſt peccatū talis humilitas q̄ rurſus exaltꝫ Soli igit̉ bn̄ penitētes ſecuri ſūt.N qͣꝫobrē penitemini. ¶ Hec fortaſſis ſufficerepotuerāt de neceſſitate penitētie noſtre/ niſireuerētia euāgelij hodierni cui credi oportꝫ⁊ ꝙ appropriate de eccleſiaſticis loquit̉/ cogeret nos ſua maieſtate vt aliqͥd diceremus.nec ip̄m noſtro ſilētio indigno tranſiremus¶ Itaqꝫ euāgelicꝰ ſermo. xxiij. c. Matth̓. vn̄de euangeliū hodiernū cōſcriptū ē/ loquensin ꝑſona xp̄i ad phariſeos ⁊ ſcribas ſui tēporis. notat in ſpeciali ſub rep̄hēſionibꝰ quattuor/ ⁊ octo maledictōibꝰ. a quibꝰ debēt eccleſiaſtici p̄cauere/ vt increpatio malorū bonoꝝ ſit inſtructio. ⁊ vt ſuꝑ malo cognito/ penitētia ſalubrior fiat. Prima rep̄hēſio eſt dicere bona ⁊ nō facere. hoc em̄ qͥd aliud eſt qͣꝫſe ꝓpria voce damnare. ⁊ talē eſſe cui meritodicat dn̄s. Ex ore tuo te iudico ſerue nequāUidete aūt patres ⁊ fratres quāto ampliꝰ ēdelictū. neqꝫ dicere bona neqꝫ facere. immodicētibꝰ atqꝫ faciētibꝰ modis omnibꝰ ſerio etioco clā ⁊ palā cōtrariari. ¶ Secūda rep̄henſio/ eſt onerare ſubditos duris ⁊ multiplicatis pōderibꝰ p̄ceptoꝝ ⁊ penaꝝ. digito auteꝫſuo nolle ea mouere. Quo in loco culpant̉ illi eccleſiaſtici qͥ excōmunicationū ⁊ vexaliuꝫ⁊ maledictionū ſentētias accumulāt ſupͣ merita. qͦ fine/ ipſi viderint. ⁊ qͣꝫ cōſone ad euāgelicā libertatē. ¶ Tercia rep̄henſio ē hypocriſis et ſuꝑſtitioſa in habitibꝰ/ quibꝰ ſanctitatē aūt religionē p̄ferūt. qualia intus horrent et fugiūt ipſi taliter induti/ qualiter in-
duimur nos eccleſiaſtici oēs diuiſi a populo. p̄cipue dū ī eccleſia mīſtramꝰ. Sed ſepementiunt̉ he veſtes. dū aliud mōſtrāt extra.aliud tegūt intra. exterius ſanctitatē. interius vilitatē ¶ Quarta rep̄henſio ē ambire vanā gloriā in locoꝝ eminētia ⁊ alto recubitu.in cenis. ī ſalutatōibꝰ popularibꝰ atqꝫ forenſibꝰ. in titulis ⁊ appellatiōibꝰ noīe magiſtri.aut patris. aut dn̄i. ī quibꝰ om̄ibꝰ corruptaaffectio magis qͣꝫ ipſa actio q̄ de genere bona ē. ⁊ bn̄ fieri pōt inculpat̉. Pōt em̄ aliquisom̄ia iſta querere/ ſi ſtatꝰ ſuus ⁊ vocatio exigant ꝓ vtilitate reipublice ⁊ eccleſiaſtico hōnore. nō ꝓ ſingulari ambitōne. Aliqͥs em̄ execcleſiaſticis cur nō fas habet alte ſedere ⁊ ſalutari populariter. ⁊ appellari vel mater velpater vel dn̄s/ ſi nō iſtis delectet̉? Hoc eſt ſinō noīa tm̄ ⁊ famaꝫ ſed res ⁊ oꝑa ⁊ officia ꝑnoīa deſignata/ querit ⁊ implet. nō ad ſuam/ſed ad dei laudē. magnificentiā ⁊ gl̓iaꝫ. ¶ Sequunt̉ octo ve. ¶ Ue pͥmū ē claudere viā celiꝑuerſis moribꝰ ⁊ exemplis. Hoc fit duꝫ imperiti ⁊ ſimplices ex populo / arguūt ſibi licere ea q̄ vidēt patres ⁊ paſtores ſuos faciētes¶ Scd̓m ve ſub p̄textu longaꝝ orationū viduas et ſimpliciores ſpoliare. A quo ve nōimmunes ſunt hi qui obitus ⁊ ſeruitia multa in eccleſia pollicent̉. ⁊ ea vel nō exoluunt.vel imꝑfecte ac negligēter exoluūt ¶ Terciūve traduci pōt appropriate ad eccleſiaſticoſ.querētes ꝓmotionē alicuiꝰ ad ſtatū eccleſiaſticū. vel ꝯtra eos qui affectu carnali vl̓ aliofaciunt eū ꝑuerſis exemplis ⁊ moribꝰ duplofiliū gehēne qͣꝫ futurus erat in ſtatu ſeculari¶ Quartū ve cōtra malos īterp̄tes xp̄i. ⁊ ſpecialiter iuramentoꝝ ⁊ votoꝝ in quibꝰ fallūtur ⁊ fallūt ex ſacerdotū ordine in cōfeſſionibus audiēdis. ¶ Quintū ve cōtra eos qui decimas vſqꝫ ad minimū eſſe ſoluendas decreuerūt. ⁊ grauiora ipſi derelinquūt. Iudiciūſcꝫ miſcd̓iam ⁊ fidē/ ſicut aꝑud quoſdā in eccleſia plus puniret̉ tranſgreſſio vniꝰ cerimonie ⁊ traditōis humane/ qͣꝫ blaſphemia ī deum aut ſuoꝝ puaricatio mādatoꝝ. ¶ Sextūve/ mūdare diligēter id quod foris ē ī vaſis.quibus deo miniſtrat̉. vt ē calix. ⁊ ꝯſciētiamdimittere rapinis ⁊ immūdicia pleniſſimaꝫ.Ut faciūt qui ī ꝯſciētia peccati mortalis/ etin cōtinuo ꝓpoſito nō relinquēdi pctā ſuaneqꝫ occaſiones peccatoꝝ mīſtrare p̄ſumūt.¶ Septimū ve contra hypocriſim eorū quiſanctitatē fingunt extrinſecis ſignis intꝰ autem ſunt pleni hypocriſi ⁊ iniqͥtate. comꝑa2
aA 2