Sermo
uerſant̉ nihil dātes pauꝑibꝰ. ¶ Quocirca incidit nō mediocrꝭ q̄ſtio. ſi eccl̓iaſticꝰ diſpenſans/ īmo diſſipās ī vſus ꝓdigos et īiuſtosbona eccl̓ie ſue teneat̉ ad reſtitutōꝫ. p̄ſertī cūdictū ſit auc̄te Bern̄. cui Hiero. cōſentit. ꝙquicqͥd eccl̓aſtici vltra parcū veſtitū ⁊ victuretinēt/ ſacrilegiū ē. Si ſacrilegiū ē vtiqꝫ iudicat̉ peiꝰ furto. furtū ꝟo reſtituēdū nullꝰ eſt/qͥ ambigat? Sil̓em qōem formāt alij de eccl̓iaſticis/ nō deſeruiētibꝰ ſuis bn̄ficijs/ ī horaꝝ ꝑſolutōe. ⁊ alioꝝ obſeqͥoꝝ īpletōe ꝓpterqd̓ datū eſt bn̄ficiū. Nōne ea inqunt reſtituere debēt qͥ tūc ꝑceperint Et forte ad pͥmū n̄pōt dari ſimplex ⁊ abſoluta rn̄ſio. Sūt itaqꝫ aliqͣ bona ꝯmiſſa fidelitati eccl̓iaſticorū.ordinata tn̄ ⁊ limitata vel a iure vel a fundatoribꝰ ad certos vſus pios. vt ꝙ ep̄s vni dethoſpitali taleſ redditꝰ l̓ nūeꝝ aliquē egenoꝝſuſtētare. qͦ caſu nō ē dubiū qͥn omiſſio culꝑabilis iſtoꝝ ad reſtitutōem obliget qͦ ad deum. et ſepe q̇ ad foꝝ extrinſecū. Et in hoc ēſil̓e de elemoſynario. qͥ vltra ſtipēdia recipitcētuꝫ libras ꝓ diſtribuēdo pauꝑibꝰ. ſi pdigealit̓ exponat/ peccat ⁊ reſtituere tenet̉. Si ātbona talia ſint data general̓r ⁊ indiſtincte alcui eccl̓iaſtico/ tā ꝓ ſuſtētatōe ſua/ qͣꝫ ꝓ exercitio pietatis. tūc pōt hmōi eccl̓iaſticꝰ mediocriter vti illis bonis ẜm decentiā ſui ſtatꝰ etiam vbi nihil reſidui ſuꝑeſſet/ Qualit̓ ꝟ̓o eſtimabit̉ hmōi decētia ſtatus nō pōt ſub vniuerſali regula diffiniri. ſed eſtimabit̉ ī certalatitudine/ ꝓut ſapiēs iudicabit. Et qm̄ nimis afficimur ad noſip̄os et ad extollentiaꝫoculoꝝ noſtroꝝ/ tutiꝰ ē atqꝫ ſalubriꝰ cuilibeteccl̓iaſtico declinare ad frugalitatē ⁊ ꝑcitatēſtatꝰ ſui / vt aliqͥd relinquat̉ pauꝑibꝰ. TTutiꝰinſuꝑ ē pauca ſibi q̄rere/ q̄ vicꝫ ſatis ſibi eſſedebeāt/ qͣꝫ in multis bn̄ficioꝝ admīſtratiōibus velle abūdare. qm̄ proculdubio apudbn̄ eſtimātes illa nō ſūt niſi onera ⁊ aīe ꝑicula. vbi locuꝫ hꝫ illa regula. Cui plꝰ cōmittit̉/ab eodē plꝰ exigit̉. Un̄ ſi qͥs habeat bn̄ficiuꝫqͦ rōnabilit̓ debeat ꝯtētari ẜm vtilitatē quaꝫoffert aut offerre pōt eccl̓ie. ⁊ vltra hoc bn̄ficiū aliud aſſumit ipſecū hoc peccat ꝙ ꝑ ambitionē accumulat ſibi nouū onꝰ mīſtrationis. q̄ nūqͣꝫ aut vix fit ſine ꝑiculo infidelitatꝭalicuiꝰ. Nā nūc querit̉ inter diſpēſatores vtfidelis qͥs inueniat̉ Ꝙ ſi prodige diſpergatbona hmōi ī alios vſus. aut auare retineat/ip̄e vltra ſcādalū qd̓ alijs dat ꝓfecto peccatgrauit̉. ⁊ nō minꝰ ſepe qͣꝫ ſacrilegꝰ. Sꝫ ꝙ adreſtitutionē teneat̉/ non auderē diffinire. ⁊ hͦ
propter illā obligatōeꝫ vagā ⁊ incertā/ taꝫ inbonis qͣꝫ in ꝑſonis. ¶ Sil̓r nō eſtimo certuꝫeſſe qͦ ad ſcd̓am queſtione. ꝙ eccl̓iaſtici nonfaciētes ſeruitiū propter qd̓ dat̉ bn̄ficiū/ etſi grauiter peccēt ad reſtitutiōꝫ ſunt aſtricti.Scio tn̄ ꝙ tutiꝰ eēt apud tales/ vt de ceterovel renuciarēt pluralitati bn̄ficioꝝ ſuoꝝ/ velparciꝰ viuerent ſolito. qͣtinus ī aliquo poreſinfidelis diſpēſatōis offēſas delere valerēt.Ita locū hic hꝫ illud Aug. ꝯſiliū. Tene certu/ dimitte incertu. ¶ Ita deniqꝫ ꝯcludam.tū ex pͥoribꝰ cauſis. tu noīatim ex hac radice illā quā ab initio poſuimꝰ ꝯcluſionē. expediētius .ſ. eſſe p̄latū declinare ad parcitate etauſteritatē vite ī cibis ⁊ ī potibꝰ ⁊c̄. ⁊ nō erubeſcere pauꝑtatē xp̄i. qͣꝫ laxare ī his frena ethomībꝰ ſcl̓aribꝰ ꝯformari. Tmmodo bn̄ viuat. In alijs affirmo ꝙ paupertas ⁊ vilitaseuꝫ magis exornabit et honorabit/ qͣꝫ aliosſua ꝓdigalitas atqꝫ ſuꝑbia.Finit.cIncipit ſermo eiuſdem de vita clericoꝝ habitus tꝑe quadrageſimali ad clerum.Enitemī ⁊ credite euāgelio Mar FNci. i. Euangeliū hodiernū cui credi oꝑtet/ ſub tali fine ꝯcluſit xp̄svt diceret. Qui ſe humiliat exaltabit̉. Quid aūt aliud ē pnīa qͣꝫ hūilitas vera ſub deo. placationē eiꝰ poſtulās cū veniadelictoꝝ. Penitem ī ergo. hoc ē humiliamī/ſub deo offenſo. ⁊ ab eodē placato exaltabimī. Ita em̄ credere euāgelio equū ē. qm̄ qͥ ſehumiliat exaltabit̉. Qui ſe humiliat ī curiapnīe/ exaltabit eū curia miſcd̓ie. qm̄ ſupexaltat miſcd̓ia iudiciū. Damnati qͥdē ſumusnos peccatores coraꝫ iuſticia. ad miſcd̓iamappellare fas habemꝰ qͣꝫdiu viuimus. tādiuem̄ ſedē tenet eadem miſcd̓ia. Ꝙ ſi aduerſarius ⁊ accuſator nr̄ diabolꝰ quōlibet obnitivoluerit. habemꝰ te patronā clementiſſimā.te aduocatā ſapientiſſimaꝫ. te auxiliatricempotentiſſimā virginē matrē. que ab om̄i eccleſia regina miſcd̓ie ⁊ aduocata noſtra conclamarꝭ. Si igit̉ regina miſcd̓ie es ſicut es.tuū eſt cauſam miſcd̓ie tueri. ⁊ curie ſue iuraillibata ſeruare. Eſt aūt ius curie huius/ vtqui venit ad eā nō eijciat̉ foras. ſed ab accuſatione ſua ſubleuet̉ abſoluat̉qꝫ. ¶ Ecce patres ⁊ fratres quāta nobis fiducia ē de ſalute ⁊ exaltatōe noſtra/ ſi ꝑ pnīe appellationeꝫad miſericordie foꝝ cauſā noſtre prauitatisiā a iuſticia rite damnataꝫ deducimus. De-