De Dita clericorumXI
ducimꝰ aūt ſi noſmetipſos accuſamꝰ. iudicamus ⁊ damnamꝰ. Si noſmetip̄os iudicaremus (inqͥt apl̓us) nō vtiqꝫ iudicaremur Siiudicaremꝰ penitēdo/ nō iudicaremur penaꝫpatiēdo. Nolumus certe damnari. ecce vnicū poſt pct̄a patet effugiū. Cōfugiamus adcuriā miſcd̓ie. ad illā penitētia nos deducet/vbi ꝓ aduocata ⁊ patrona ſororē noſtrā habemus et matrē iudicis nr̄i. qui ſꝑnere nosnō poterit. qm̄ ipſe caro nr̄a et frater ē. Hācmatrē adeamꝰ ꝓ impetratiōe miſcd̓ie. Et vtde pnīe hūilitate pro noſtra exaltatōe viuaci fructuoſoqꝫ ſermone loqͣmur ſupplicemꝰ⁊ dicamꝰ illud angelicū. Aue gr̄a plena dn̄stecū. ¶ Penitem ī ⁊ credite euāgelio. Nomīatim huic euāgelio. Qui ſe humiliat exaltabitur. Qui ſe huiliat ꝑ pnīam/ exaltabit̉ ꝑ gratiā ⁊ gl̓iam. ¶ Uiri pres ⁊ fratres. Et ſi ſolūdn̄i nr̄i ieſu xp̄i imperiū ſubditis ſuis om̄ibꝰ⁊ quidē oīa ſibi ſubiecta ſunt iure creatōis.reꝑatōis ⁊ ꝯſeruatōis) ſatꝭ eē debeat ad obediēdū ſibi/ vt agāt dignos pnīe fructus. penitemī ait nihilominꝰ appropriate ad perſonas noſtras q̄ eccleſiaſtice dicimur. ⁊ qͣs ſermonis noſtri tenuitas ꝯmonere nunc accepit aſſumi poſſe video ꝑſuaſionē noſtrā adpenitendū ex tribꝰ/ more oratorio. A ſtatu ꝑſone. a loco. a tēꝑe. Ita em̄ agere Cicero. itaAriſt. ⁊ oratores ceteri docuerūt. Scd̓m q̄tria/ triꝑtitā ſuꝑ penitēdi neceſſitate oratōeꝫG contexemus ¶ Prima quidē argumentatioa ſtatu ꝑſone ſumet̉. Tales nos eſſe cōſidero viri pr̄es ⁊ fratres. tales et in tali nos eſſegradu ſtatūqꝫ conſpicio qͦs oportet pnīamagere. nō ꝓ pctīs noſtris tm̄mō/ ſꝫ pro delictis alienis Alioꝝ qͥppe pctā comedimꝰ. aliorū quippe culpas bibimus. alioꝝ defectꝰcalciamus ⁊ veſtimus. Pctā ppl̓i mei comedūt. ¶ Nō ſit cuiqͣꝫ ammiratōi qd̓ dicimus.qm̄ ita fit dū elemoſynis alioꝝ talia nob̓ cōꝑamꝰ/ cibos. potꝰ. alimenta. Que nimiꝝ elemoſyne iō date ſunt / vt pnīam ꝓ ꝯferētibꝰ ⁊ſatiſfactōꝫ deo faciamꝰ. Statꝰ gͦ nr̄ ſtatꝰ penitētiū ē. eoꝝ .ſ. qͥ vltro ſemetip̄os ad pnīamobligarūt. Ꝙ ſi qͥs inter nos aliter ſentit/ ille ꝓculdubio ꝓprij ſtatꝰ ⁊ gradꝰ ignarꝰ ē. qͥaip̄m tāto magis penitere ꝯuenit quāto minus penitet. ⁊ qͣnto magis eē ſibi penitendūdiſſimulat vel ignorat. ¶ Hāc tn̄ veritatemplane duriſſima. ſꝫ tn̄ p̄dicandā ⁊ cognoſcēdā/ multi ī ſtatū nr̄o ī ſtatu eccl̓iaſticorū/ veldiſſimulāt vel ignorāt/ vel ſacrilega impietate cōtemnūt. alioqͥn nunqͣꝫ tāta auiditate.
nunqͣꝫ tali p̄cipitatiōe improuida inhiarentad elemoſynas tales quas bn̄ficia noīamꝰ.vel dignitates. vel officia. quibꝰ annexa ē talis obligatio pro alijs penitēdi ⁊ ſatiſfaciendi. cū tn̄ pro noſtris ſatiſfacere delictꝭ vix ſufficiat vita nr̄a. ⁊ vtinaꝫ ſufficiat. Nūc qͣnta ēdemētia hoīem tot culpis ꝓprijs obnoxiuꝫp̄ſſum ⁊ obrutū ſuſcipeſīmo raꝑe modis etiam indebitis) alienas offenſas. et ſuꝑ ceruices debiles apponere Hoc qͥppe fit (vt diximus) dū bn̄ficia bn̄ficijs cumulamꝰ. nā plu 55ralitas bn̄ficioꝝ ex elemoſynis fundatoruꝫ ẜad pnīam ꝓ pluribꝰ faciendā aſtrigit. Nūcꝟo heu cecitas heu inſania nos his obligationū vinculis ſeruitutibꝰ ſpālibꝰ miſera colla ſubijcimꝰ/ qͣſi nō iugū graue ſatiſfaciendipro alijs/ ſꝫ libertas ⁊ abſolutio videat̉ ¶ Addamꝰ adhuc ꝙ ſtatꝰ noſter ſtatꝰ eccl̓iaſticoꝝpenitꝰ ē ī exēplū ꝓuocatiuū alioꝝ ad pnīaꝫ.qͣſi vel liber vel ſpeculuꝫ vel imago pnīe. Ꝙſi pro pnīa legat̉ ī nobis petulātia/ ꝓ ꝯtritione deſtructio ⁊ diſſolutio. pro ſatiſfactōe irritatio dei ⁊ viciorū oīm accumulatio/ nostot damnationibꝰ digni reddimur/ quot homīes noſtris exemplis corruptiſſimis ſeducunt̉. Si damnādus eſt qͥ ſeip̄m ſpontaneopeccato deprauat nūquid nō ergo damnatior qͥ multos ſecū in interitū trahit. rapit ⁊deijcit? ¶ Rurſum ſtatui noſtro comes eē debet ſacra ſciētia. hoc eſt ſacroꝝ ⁊ ſacramētoꝝnoticia. qualis cognitio abſqꝫ pnīa. nec ꝑ̄fecte cognoſci. nec efficaciter tradi p̄t. Hec qͥppe illa ē ſapīa aut ꝑs ē/ de qua bn̄ enūciatū ēꝙ ī maliuolā aīaꝫ nō introibit fapīa. nec habitabit in corꝑe ſubdito peccatis. Itaqꝫ ſacerdos qͥlibet angelus dicit̉. qm̄ dei nūciuseſſe debet ad ppl̓m quilibet in gradu ſuo. etlegē eius .ſ. dei. ab ore eius requirēt. ¶ Deditillis regiones gentiuꝫ (inqͥt ꝓpheticꝰ ſermo⁊ labores populoꝝ poſſederūt. vt cuſtodiatiuſtificatōes eius/ ⁊ legē eius requirāt. Nondedit nobis dn̄s laborē aliorū/ vt in ſudorevultus alieni veſcamur pane noſtro. et nihilinde officij. nihil ſuffragij. nihil ſatiſfactōisimpēderemus pro ceteris qui ſuis nos laboribus alunt alueruntqꝫ. Quāto minus iſtadata ſunt vt luxurieris ſuꝑbe ī pompis. eqͥsfamilijs. fediſſime ī meretriculaꝝ ſenocinijsNō p̄terea cōmiſſa ſunt vt comeſatōes crapuloſas ⁊ ſumptuoſas in ocio diſſoluto/ cūmaxīa tꝑis cōſumptōe ⁊ oneratōe corꝑis acanīaꝝ qͦtidie ſequeremur. Deniqꝫ vt ditaremus carnē ⁊ ſāguinē. īmo qn̄qꝫ carneos ⁊ ſā-