Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De eſu carnium

PPCE

a carniū eſu ꝓrſus abſtīere. qm̄ ita feceruntpl̓imi laudabilit̓ qͦtidie faciūt. Et apl̓sſatꝭ īnuit dicēs. ſi eſca ſcādalizat frēmmeū/ māducabo carnes īet̓nū. Qd̓ poſuiſſet/ ſi potuiſſet licite cōpleri. Potuitirrep̄hēſibil̓r fieri lex ſiue ſtatutū illd̓ lici iugit̓ ẜuaret̉. qm̄ īfra docebit̉ nil obſtare minꝰ illd̓ fieri fas exiſtat. Ceteꝝ lex illa rōnabil̓ cēſenda ē. religiōi ꝯuenit. quediſciplīe cōgruit. ſalutī ꝓfic̄. quēadmo trahit̉ ex dictꝭ Iſido. Sꝫ lex tal̓ comedēdo carnes ē hmōi. ꝓut exꝑiētia lōgadoctrix ē. Etem̄ ſub hac lege ẜm religioſi viri diſciplīati de ſalute ſua ſollicitivixer̄t vſqꝫ ad ſenectā bonā plenā dieꝝ īcolumes in aīa corꝑe/ pluſqͣꝫ ī locis alijspl̓imis vbi ꝯcedit̉ eſus carniū ad ſaturita. Deniqꝫ ꝯſtat eos imitatores eſſe ātiqͦꝝꝓph̓aꝝ heremitaꝝ helie helizei ac ioh̓isbaptiſte. alioꝝ qͦꝫ ſctōꝝ patꝝ/ egyptū olīdegētiū. Int̓ qͦs (ꝓut refert hierony. ī epl̓vna ad euſtochiū) ſolū carnes ſꝫ coctūaliqͥd comediſſe/ luxuria erat. Pro ꝯcluſionis huiꝰ corroboratōe faciūt oīa ſcripſer̄t de ſobrietate abſtinētia doctores catholici. pl̓ima ſunt valde. nec egēt inſeri. Legat̉ hierony. ī li. ꝯͣ Iouinianū. vbi exvetuſtiſſimis gētiliū hyſtorijs / ſobrietateꝫſtabilit. Uideat̉ idē in vitaſpatꝝ. Et caſſianus ī ſuis collatōibꝰ īſtitutꝭ. Et ꝑſpicuūerit qͣlit̓ ſctōꝝ patꝝ/ īmo v̓ginū mulieruꝫabſtinētia fuit ī ſanitate īfirmitate ꝯſtāter mirabil̓. Habemꝰ de venerabili paulacui ī vltīa obijt egritudīe ſibi ꝑſuaderipotuit vt vino modico vteret̉. Proīde diſcretores ciboꝝ refellit Bern̄. in omcl̓. xxx.ſuꝑ Cāti. Et ml̓ta ī hūc modū relicta ſūta ſctīs celeberrime diſputata. Deniqꝫ veritas huiꝰ ꝯcluſiōis/ ex deductiōe ſequētiūvelut ex nubium obiectaꝝ depulſione mai N ſcd̓a ꝯcluſiōe vnū ſupponit̉tis eluceſcet.dabil̓ ſit caſus ī frat̓ carth̓. etiāfeſſus/ obliget̉ veſci carnibꝰ aliꝰ ſibi miniſtrare teneat̉. Suꝑaddit̉ ad iſtd̓ obuiat rōnabilitati legꝭ an̄dicte. Probat̉ ſuꝑpoſitū ī caſu neceſſitatꝭ extreme. qm̄ dabil̓ ēcaſus īfirmantꝭ/ vbi medicoꝝ exꝑtoꝝ iudiciū/ ꝯſcīa frīs īfirmitatꝭ alioꝝ ſibi miniſtrātiū/ dictabūt ip̄e egrotꝰ abſqꝫ dubiomorict̉/ ſi adiuuet̉ eſuꝫ carniū. edēdocarnes ꝯualeſcat. Nec ſatꝭ eſſe videt̉ ad negādū poſſibilitatē neceſſitatꝭ huiꝰ extreme

illud qd̓ ſcpͥſit qͥdā medicoꝝ magr̄ Arnoldus de villa noua/ diſſolutōe dubietatisp̄poſite. Ait em̄ in egritudīe q̇libet curabili humidū radicale ſufficieter reſtauraripōt vitella ouoꝝ abſqꝫ eſu carniū reqͥſitoHec euaſio vſqꝫ q̄qꝫ ſuffic̄. nec difficultatis radicē euellit. Stabit itaqꝫ lāguēs ē ẜmo oēꝫ abomīabit̉ vtilē cibū p̄ter carnes aūt ius eaꝝ. p̄ẜtī vitella ouoꝝ faſtidiet. ita vt comedere illa ſalubrit̓ aut abſqꝫ vomitu valeat. Sꝫ tn̄ ne ꝯtrouerſia autcalūnie materia in lōgiꝰ ꝓcedat dabo caſūpoſſibilē vbi aliqͥs carth̓. etiaꝫ ſanꝰ moriet̉abſqꝫ remedio/ niſi carnibꝰ vti ꝯſentiat. vtputa ſi deductꝰ ſit in manꝰ tyrānoꝝ. vbi vl̓ex neqͥcia vl̓ aliūde/ nihil ꝑmittet̉ ſibi offerri ad veſcēdū p̄ter carnes. Querēdū ē in vl̓ ꝯſil̓i caſu neceſſitatis. an hmōi carth̓.tenebit̉ carnes comedere? ſi ſic habet̉ intētū. Si diceret aliqͥs potiꝰ eligere habebit mori famē. dicere eūdē oꝑtebit exſequēti/ in ſeip̄m manꝰ inijciet erit ſuimetocciſor. Iuxta illud vulgatū Amb̓. Paſcefame moriētē ſi pauiſti occidiſti. nec adſe minꝰ qͣꝫ ad alios p̄ceptū extendit̉. Preterea ꝯſuetudo aūt ꝯſtitutio general̓ eccl̓iede comedēdo carnes in die venerisobligaret ad ſui ob ẜuatiōeꝫ in caſibꝰ pͥoribus extreme neceſſitatis. īmo nec excuſaretaliquē ab homicidio. cum poſſet ſaluarevitā eſuꝫ carniū/ ſe vl̓ aliū mori ſpōtaneeꝑmitteret abſtinēdo. Secludēdo tn̄ ſꝑ caſum grādis ſcādali ī fide. de dicet̉ poſteaPorro de votꝭ idē ē argumentū. Eſt aūtfundamētū radicale p̄tacte rōnis in. qm̄a lege diuīa/ nll̓a lex aut obligatio pure humana. pōt abſoluere aūt exciꝑe vl̓ īſtituere obẜuet̉. Sꝫ hec ē lex diuīa. occides. A lege legit̉ aliqd̓ alid̓ diuinūius facta exceptio iſta. vt obẜuatōe ꝯſtitutōis aut obligatiōis pure hūane ſuꝑueniētis tranſgredi liceret. ſe mori ſinerefas ē. Un̄ recluſus aliqͥs/ vouit egredi vidēs aliquē in extrēa neceſſitate famisaut ꝑiculi mortꝭ/ ſi exeat ſuccurratpoſſit occiſore criminabit̉. qͣꝫtomagis ſiſibimet in articulo mortꝭ vel tal̓ neceſſitatꝭſubuenire ꝯtēpſerit. Proinde ꝯfirmatio.eoꝝ dicta ſunt ſumit̉ ex nulla ꝯſtitutio/ contra charitatem pōt robur obtinere.qm̄ lex charitate ſemꝑ fert̉ dum bn̄ fert̉/quia eſt p̄cepti finis plenitudo legis ẜmapl̓m. Eſt aūt ꝯtra charitatem cum in de-

Y 5