De nō eſu carnium
PPCE
a carniū eſu ꝓrſus abſtīere. qm̄ ita feceruntpl̓imi laudabilit̓ ⁊ qͦtidie faciūt. Et apl̓sſatꝭ īnuit dicēs. Ꝙ ſi eſca ſcādalizat frēmmeū/ n̄ māducabo carnes īet̓nū. Qd̓ n̄ poſuiſſet/ ſi n̄ potuiſſet licite cōpleri. Potuit gͦirrep̄hēſibil̓r fieri lex ſiue ſtatutū ꝙ illd̓ licitū iugit̓ ẜuaret̉. qm̄ īfra docebit̉ nil obſtare qͦ minꝰ illd̓ fieri fas exiſtat. ¶ Ceteꝝ lex illa rōnabil̓ cēſenda ē. q̄ religiōi ꝯuenit. quediſciplīe cōgruit. ⁊ q̄ ſalutī ꝓfic̄. quēadmodū trahit̉ ex dictꝭ Iſido. Sꝫ lex tal̓ d̓ n̄ comedēdo carnes ē hmōi. ꝓut exꝑiētia lōgadoctrix ē. Etem̄ ſub hac lege ⁊ ẜm eā religioſi viri ⁊ diſciplīati ⁊ de ſalute ſua ſollicitivixer̄t vſqꝫ ad ſenectā bonā ⁊ plenā dieꝝ īcolumes in aīa ⁊ corꝑe/ pluſqͣꝫ ī locis alijspl̓imis vbi ꝯcedit̉ eſus carniū ad ſaturitatē. Deniqꝫ ꝯſtat eos imitatores eſſe ātiqͦꝝꝓph̓aꝝ ⁊ heremitaꝝ helie ⁊ helizei ac ioh̓isbaptiſte. alioꝝ qͦꝫ ſctōꝝ patꝝ/ ꝑ egyptū olīdegētiū. Int̓ qͦs (ꝓut refert hierony. ī epl̓vna ad euſtochiū) n̄ ſolū carnes ſꝫ ⁊ coctūaliqͥd comediſſe/ luxuria erat. ¶ Pro ꝯcluſionis huiꝰ corroboratōe faciūt eā oīa q̄ ſcripſer̄t de ſobrietate ⁊ abſtinētia doctores catholici. q̄ pl̓ima ſunt valde. nec egēt h̓ inſeri. Legat̉ hierony. ī li. ꝯͣ Iouinianū. vbi exvetuſtiſſimis gētiliū hyſtorijs / ſobrietateꝫſtabilit. Uideat̉ idē in vitaſpatꝝ. Et caſſianus ī ſuis collatōibꝰ ⁊ īſtitutꝭ. Et ꝑſpicuūerit qͣlit̓ ſctōꝝ patꝝ/ īmo v̓ginū ⁊ mulieruꝫabſtinētia fuit ⁊ ī ſanitate ⁊ īfirmitate ꝯſtāter mirabil̓. Habemꝰ de venerabili paulacui ī vltīa qͣ obijt egritudīe ſibi ꝑſuaderi n̄potuit vt vino modico vteret̉. Proīde diſcretores ciboꝝ refellit Bern̄. in omcl̓. xxx.ſuꝑ Cāti. Et ml̓ta ī hūc modū relicta ſūta ſctīs ⁊ celeberrime diſputata. Deniqꝫ veritas huiꝰ ꝯcluſiōis/ ex deductiōe ſequētiūvelut ex nubium obiectaꝝ depulſione mai N ſcd̓a ꝯcluſiōe vnū ſupponit̉ ꝙtis eluceſcet.dabil̓ ſit caſus ī qͦ frat̓ carth̓. etiā ꝓfeſſus/ obliget̉ veſci carnibꝰ ⁊ aliꝰ ſibi miniſtrare teneat̉. Suꝑaddit̉ ad hͦ ꝙ iſtd̓ n̄ obuiat rōnabilitati legꝭ an̄dicte. Probat̉ ſuꝑpoſitū ī caſu neceſſitatꝭ extreme. qm̄ dabil̓ ēcaſus īfirmantꝭ/ vbi medicoꝝ exꝑtoꝝ iudiciū/ ⁊ ꝯſcīa frīs īfirmitatꝭ ⁊ alioꝝ ſibi miniſtrātiū/ dictabūt ꝙ ip̄e egrotꝰ abſqꝫ dubiomorict̉/ ſi n̄ adiuuet̉ ꝑ eſuꝫ carniū. ⁊ edēdocarnes ꝯualeſcat. Nec ſatꝭ eſſe videt̉ ad negādū poſſibilitatē neceſſitatꝭ huiꝰ extreme
illud qd̓ ſcpͥſit qͥdā medicoꝝ magr̄ Arnoldus de villa noua/ ꝓ diſſolutōe dubietatisp̄poſite. Ait em̄ ꝙ in egritudīe q̇libet curabili humidū radicale ſufficieter reſtauraripōt ꝑ vitella ouoꝝ abſqꝫ eſu carniū reqͥſitoHec euaſio n̄ vſqꝫ q̄qꝫ ſuffic̄. nec difficultatis radicē euellit. Stabit itaqꝫ ꝙ lāguēs d̓qͦ ē ẜmo oēꝫ abomīabit̉ vtilē cibū p̄ter carnes aūt ius eaꝝ. ⁊ p̄ẜtī vitella ouoꝝ faſtidiet. ita vt comedere illa ſalubrit̓ aut abſqꝫ vomitu nō valeat. ¶ Sꝫ tn̄ ne ꝯtrouerſia autcalūnie materia in lōgiꝰ ꝓcedat dabo caſūpoſſibilē vbi aliqͥs carth̓. etiaꝫ ſanꝰ moriet̉abſqꝫ remedio/ niſi carnibꝰ vti ꝯſentiat. vtputa ſi deductꝰ ſit in manꝰ tyrānoꝝ. vbi vl̓ex neqͥcia vl̓ aliūde/ nihil ꝑmittet̉ ſibi offerri ad veſcēdū p̄ter carnes. Querēdū ē gͦ inhͦ vl̓ ꝯſil̓i caſu neceſſitatis. an hmōi carth̓.tenebit̉ carnes comedere? ⁊ ſi ſic habet̉ intētū. ¶ Si diceret aliqͥs ꝙ potiꝰ eligere habebit mori famē. dicere eūdē oꝑtebit ex cōſequēti/ in ſeip̄m manꝰ inijciet ⁊ erit ſuimetocciſor. Iuxta illud vulgatū Amb̓. Paſcefame moriētē ſi nō pauiſti occidiſti. nec adſe minꝰ qͣꝫ ad alios p̄ceptū hͦ extendit̉. Preterea ꝯſuetudo aūt ꝯſtitutio general̓ eccl̓iede nō comedēdo carnes in die veneris nōobligaret ad ſui ob ẜuatiōeꝫ in caſibꝰ pͥoribus extreme neceſſitatis. īmo nec excuſaretaliquē ab homicidio. qͥ cum poſſet ſaluarevitā ꝑ eſuꝫ carniū/ ſe vl̓ aliū mori ſpōtaneeꝑmitteret abſtinēdo. Secludēdo tn̄ ſꝑ caſum grādis ſcādali ī fide. de qͦ dicet̉ poſteaPorro de votꝭ idē ē argumentū. ¶ Eſt aūtfundamētū radicale p̄tacte rōnis in h̓. qm̄a lege diuīa/ nll̓a lex aut obligatio pure humana. pōt abſoluere aūt exciꝑe vl̓ īſtituereꝙ nō obẜuet̉. Sꝫ hec ē lex diuīa. Nō occides. A qͣ lege nō legit̉ ꝑ aliqd̓ alid̓ diuinūius facta exceptio iſta. vt ꝓ obẜuatōe ꝯſtitutōis aut obligatiōis pure hūane ſuꝑueniētis eā tranſgredi liceret. ⁊ ſe mori ſinerefas ē. Un̄ recluſus aliqͥs/ qͥ vouit nō egredi vidēs aliquē in extrēa neceſſitate famisaut ꝑiculi mortꝭ/ ſi nō exeat ⁊ ſuccurrat cūpoſſit ꝓ occiſore criminabit̉. qͣꝫtomagis ſiſibimet in articulo mortꝭ vel tal̓ neceſſitatꝭſubuenire ꝯtēpſerit. ¶ Proinde ꝯfirmatio.eoꝝ q̄ dicta ſunt ſumit̉ ex hͦ ꝙ nulla ꝯſtitutio/ contra charitatem pōt robur obtinere.qm̄ lex ꝓ charitate ſemꝑ fert̉ dum bn̄ fert̉/quia eſt p̄cepti finis ⁊ plenitudo legis ẜmapl̓m. Eſt aūt ꝯtra charitatem cum in de-
Y 5