Tractatus
atus officio ⁊ in cathedra ſucceſſi/ īmeritꝰnō tn̄ ad fundū difficultatis vſqꝫqͣqꝫ ꝑuenit. qd̓ agnouerī. plura em̄ ſibi iugit̓ ſuꝑirruebāt impedimēta. ¶ Quāobrē tui tueqꝫpetitōis nō īmemor/ tādē aliqn̄ ſumpta occaſiōe in vna ex lectōibꝰ meis conatꝰ ſuꝫ. lꝫviribꝰ īparibꝰ ſatiſfacere/ pio ⁊ feruido religionis tue zelo. ¶ Qd̓ ſi ꝑfecerī id qd̓ optaui/ gr̄as illi a qͦ oēdonū optimū ⁊ ꝑfectū. ſiminꝰ attigerī ſuppleāt aut corrigat. imꝑfectū meū tui frēs. pr̄es mei. ⁊ alij ꝓfundiusſapientes. Bn̄ vale. mei memor in orōnibꝰtuis. ¶ Et ſi latini forſan eloquij nō ſatꝭ esidoneꝰ auditor. nolito ꝯq̄ri/ qm̄ habes copiā interp̄tū abundantē. p̄dictos pr̄es loquor. qͦꝝ genibꝰ ꝓuolutus/ or̄onū ſuaꝝ ſuffragia/ egēs ⁊ mēdicus expoſtulo.¶ Incipit tractatusRādis ⁊ mira ē nob̓ iohānis abſtinētia ⁊ ſobrietasrecitata cū dictū ē. locuſtaſ⁊ mel ſilueſtre edebat. Ehorrere de facili ſolēt abſtinētiā qͥ voluptatibꝰ defluunt. qͦꝝ deꝰ vēter ē. ⁊ ſobrietas ab eis auſteritas īculpat̉. ex ſua īfirmitate vicioſa ī maloqꝫ radicata ꝯſuetudīe alienā vitā metiētes/ iudicāt mirabile eſſe aut ſuꝑſticioſumaut īdiſcretū attenuare corpꝰ durꝭ ieiunijsCōceſſis īſuꝑ cib̓ qͦs deꝰ (inquiūt) creauitad ꝑcipiēdū cū gr̄arūactōe irridēt nō vtētes. ¶ Nō aduertūt aut capiūt qͣꝫ leta ſit/ qͣꝫſalubris ⁊ expedita/ ⁊ ex bōa cōſuetudīe/ qͣꝫfacil̓ ⁊ iocūda reddat̉. deuotoꝝ ſobrietas qͥcū apl̓o caſtigāt corpꝰ ſuū ⁊ in ẜuitutē redigūt. Qui demū corꝑali ieiunio vicia cōpͥmūt. mētē eleuāt. v̓tutes acquirūt ⁊ p̄mia.Subīde iſta ē infamis palma vicioꝝ. ⁊ extrema qͦrūdā crimīoſoꝝ īpudētiſſimaqꝫ ꝑuerſitas. ſctā polluere. calūniari bn̄ acta. etq̄ imitari nō pn̄t ſaltem volūt ea deteſtari.Hīc blādit̉ iniqͥtas ſibi. ſi d̓ ſcītate ꝯfinxerit ꝓbrū aliqd̓. ſi ꝯͣ bn̄ viuētes īfames ſnīaſꝓtulerit. ⁊ aliene vite reprobatōeꝫ ſuā laudē ⁊ ſolamen eſſe arbitrat̉. ¶ Exꝑimur hāccarnaliū hoīuꝫ īſaniā. tū in ml̓tis. tū noīatim erga venerabiles pr̄es ⁊ frēs de ordinecarth̓. apd̓ qͦs reꝑit̉ ſicubi in eccl̓ia qͥcqͣꝫ veſtigij reliq̄rit p̄dicanda illa pͥſcoꝝ patꝝ deuotio admirabil̓ feruor ⁊ ſua ꝓpe modū īcredibil̓ ꝯtinentia. Hos nāqꝫ carth̓. exagitāt nōnūqͣꝫ ībuti ſapīa terrena aīali ⁊ dya-
bolica dicētes ꝯͣ charitatē denegare ſibij pſis p̄ẜtim in īfirmitate poſitis eſuꝫ carniūUox iſta. vox plane illoꝝ ē qͥ ſuſpirabāt adollas carnium egypti. faſtidito manna.¶ Subijt itaqꝫ pluries animū aliqͥd de hͦſcribere/ vt tēptarē funditꝰ eruere/ ⁊ corticeſublato medullitꝰ ꝑſcrutari id qd̓ difficultatē affert in pn̄ti materia. Nūc tādē occaſione ſumpta ex ꝯtextu pn̄tis lectiōis q̄ deabſtinētia loquit̉ Ioh̓is baptiſte conabit̉idip̄m ꝑagere tenuitas īgenij mei abſolutequidē ⁊ breuit̓. qm̄ veritas lux eſt. ⁊ intuet̉nunqͣꝫ melius/ qͣꝫ dū nuda breuitate monſtrat̉. folijs aut faleris ꝟboꝝ nō magnoꝑeeget. obumbrāt ip̄aꝫ qn̄qꝫ ⁊ offuſcāt veritatē potius qͣꝫ illuſtrēt ⁊ expediāt.Rit igit̉ triplex ꝯcluſio. Una dire Ictern̄ſal̓. Due ſequentes difficultatū nodos tāgēt ⁊ euoluēt. He difficultates p̄cipue ⁊ ſummatī due ſunt. Unade caſu neceſſitatꝭ extreme. Alia de īfirmitatibꝰ ⁊ abbreuiatōe vite. ¶ Prima ꝯcluſioPōt rōnabilit̓ in ordine carth̓. eſſe lex velgenerale ſtatutū. vt nullus frat̓ illiꝰ ordīscomedat vnqͣꝫ carnes. īmo ⁊ ſi petat qd̓ ſibi nō mīſtrent̉. Et ad hmōi obẜuatōꝫ faseſt diſciplinā grauē ꝯͣ trāſgreſſores inſtitui¶ Scd̓a ꝯcluſio. nō obſtat rōnabilitati p̄fate legis vel ſtatuti ꝙ dabilis ē caſus in qͦfrat̓ carth̓. etiā ꝓfeſſus/ obligaret̉ veſcicarnibꝰ ⁊ aliꝰ ſibi mīſtrare teneret̉. ¶ Tercia cōcluſio. abbreuiatio vite corꝑalis aūt ſanitatis debilitatio nō auferūt rōnabilitatē p̄fate legis aut ſtatuti.Uadet̉ ꝑ indirectuꝫ pͥma ꝯcluſioqm̄ niſi ſic liceret generalit̓ ordīaſſe. nll̓o mō ſentiēdū ē ꝙ ꝑ tāti tꝑiscurſuꝫ .ſ. ꝑ trecētos ānos ⁊ ampliꝰ tal̓ fuiſſet lex int̓ ip̄os carth̓. ꝓmulgata ⁊ ẜuata inter qͦs tot hactenꝰ floruerūt ſumme religionis ⁊ eximie diſcretōis viri. in iure ciuili canonico ⁊ diuīo/ nō mediocrit̓ īſtructi. Neqͣqͣꝫ inſuꝑ toleraſſet illud eccl̓ia. alioqͥn dediſſꝫ laqueū ſuis fidelibꝰ filijs. qm̄ eos dānabilit̓ erraſſe ſciuiſſet. neqꝫ tn̄ eos ab errore reuocaſſet. Alioqͥn p̄terea nō laudaſſentvitā taliū ſctīſſimi viri. quēadmodū deuotus ⁊ circūſpectiſſimꝰ Bern̄. ad frēs d̓ mōte dei eiuſdē ordīs ſcribēs eos collaudaſſereꝑit̉. īmo ⁊ ad abſtinētiā ml̓tā īuitaſſe. oblectās frēs illos in horrēdis frigoribꝰ magne carthuſie manētes. ¶ Rurſu ꝑ directūſic arguit̉. Licitū ē vni vl pl̓ibꝰ ꝑ tota vitā