Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De cenbatū ſiue

faciliorē trado. dum poſſibilē in omni etate ſexu gradu ordine (quāuis difficilē) ml̓tis ip̄aꝫ p̄dico. Alioqͥn peccatum haberēt.aut ad impoſſibile tenerent̉. Uiderint qui credūt. ſi omnibꝰ in cōmune vxoratis detrahūt ꝑuerſa temerariaqꝫ dijudicatione ꝓximoꝝ etiā in matrimonio ꝯiūctorum. quos qͣs eſſe ꝯſtat frequēter mutuoſeꝑatos tēpus temꝑa dimidiū temporis. vel diſtantia locoꝝ. vel impedimento morboꝝ aut religionis ſacr̄o. Quos ſiꝯtinere dixeris eo tūc poſſecur non celibes tāto ſpacio ſalteꝫ/ poterunt idem. īmoꝓnius ex deductis. Eos vero ſi ſuſpicat̉fueris incontinentiā ſuꝑari/ dānas oēsteqꝫ ip̄aꝫ tuoſqꝫ domeſticos parentes alienos. Itaqꝫ regrediendū eſt ad hāc veritatem ſub rōnis imꝑio eſt ſenſualis appetitus. carnalis executio. difficultate vl̓ inclinatōe nitēte in cōtrariū obſtāte. Adquod aſtruendū/ valet rn̄ſio Hypocratisẜm aliqͦs. vel ẜm alios Socratis. quēphiſonomīa inſpecta diceret phiſonomcorruptorē eſſe pueroꝝ diſcipulos volentes irruere in compeſcuit dicēs. Sumſꝫ ꝯtineo. Natura. Modeſte ciuilit̓qꝫꝑſuades. Sꝫ qͥd de multitudine dicis vxoꝝ? Sophia. Nolo putauerit aliqͥsmultitudine vxoꝝ (dum etiā legaliter multis fas eſſet vti) libidinis ignem furorē fomitē tyrannidē excutere. ſꝫ crebrius in ma augere. Docet hoc ſpurciſſima ſaracenoꝝ ſecta/ qͦs a fediſſimo a teqꝫ naturanato maſculoꝝ ꝯcubitu/ pluralitas vxorū auertit ſꝫ inuertit. ꝑuertit ſubuertit.Quid inſuꝑ de Romanis ſcripſerit apl̓usnoſter in epl̓e pͥncipio. quid ip̄i poete ſuicecinerūt. qͥd hiſtorici narrauerunt/ de muto hoc vicio cognitū eſt. Quo palā fit. venereū furorē plus cedendo fugiēdoqꝫ vitari qͣꝫ vtendo. Habet ꝓinde caſtitas heroica/ deū finem. querens expeditū a mille ſollicitudinibus animū quibꝰ nequaqͣꝫ caretconiugiuꝫ. Fit ꝓximior deo. fit auxilij ſuicapacior. Eam idcirco licet decet/ expedit amplecti. Natura. Cur non vtunt̉corꝑali caſtratōe/ qui mentalē eligūt ſeruare ꝑpetuā. Tūc itaqꝫ/ nec ip̄i peccarentcupiſcēdo feminas. nec eas in pctm̄ traherent. a ſuſpitōis macula de ꝯſortio mulierū manerēt īmunes. Sophia. Multum aliter ſenſit vnus de meis dicēs.cupiſcētia ſpādonis/ deuirginauit adole

ſcentulam virginem. Apud comitū inſupdicunt̉ amatores eſſe mulieꝝ maximnihil poſſe. Adeo verꝰ eſt ẜmo magiſtrinoſtri. ex corde ꝓcedūt adulteria fornicationeſqꝫ. torpeat qͣꝫuis corpus. Ceteꝝ nefaseſt autoritate ꝓpria ſe caſtrādo mutilare. ſicut ſe occidere. p̄cipue dum ſeruat̉ inde totū corpus. ſꝫ debilitat̉ alterat̉ viciat̉/vn̄ ꝯſequēter aīa paſſiōes morbidas ſubit in moribꝰ tetras. Neqꝫ in hoc Origenismei ꝓbat̉ exemplū vel zelus ẜm ſcīamcaſtitatis/ ſe carne caſtrātis. Natura.Quid agat igit̉ aduerſus ſtimulos carnisinteger corꝑe/ ſi talia patiuntur mutilati? Sophia Arbitriū in cis libeꝝ cum timore dei ꝯfiget carnes eoꝝ. ſagittis gr̄e potentibꝰ carbonibꝰ virtutū deſolatorijs/ſi q̄rant̉ bona fide toto corde remedia furoris huius plurima ſunt. p̄cipuuꝫ fuga inertis ocij. qd̓ vidit ait. Ocia ſi tollas/ piere cupidinis arcus. Aſſit ſobrietasfamiliaritas abſit. Natura. Certe. nonmeū eſt audire generatōeꝫ cohibentia.cuiꝰ ē incētiua ꝓcurare. Te trāſfer ad aliaſi qua ſuꝑſunt. que poſt aliquantulā ſi vispauſationem ꝓſequere.Sequitur quartusactus pͥncipalis iſtius dyalogi apologetici Sophie ip̄ius ſcꝫ nature. tractans decaſtitate diuinali.Quartus actus pricipalis.Sophia.N ſatis o natura ſoror paulatum eſt? Natura. Satis Sophia. Terminemꝰqd̓ ſuꝑeſt. Natura. Terminemꝰ. expecto. SophiaHactenus in actōe ſuꝑiori triplici/ ꝟſata eſt oro nr̄a qͣſi p̄ꝑatoria qͣrto hoc ( etvltimus ē) actu potiſſimū intētio. non ſuꝑgreſſi ſunt termi capacitatis tue. Nūc ī altiori ſupͣ ꝯͣ te regione colloceris oportꝫvbi de xp̄ianoꝝ moribꝰ ac ritibꝰ agendū ē. tua traditōe ſꝫ mea/ deū ex deo ſuꝑnaturali ſunt reuelatōe ſuſcepti. Natura. Hoc tāto mihi faciliꝰ erit qͣꝫto cauſaꝫ vnam eſſe p̄ſtātiſſimā optimā ſup̄mā nondubito. Eſt em̄ vox mea apud oēs talē eſſequā appellant deū. de poſt inquiſitioneꝫſollertiſſimā/ dixiſſe fert̉ Areſto. meus. Inueni te cauſam pͥmā/ fac me tibi placenteꝫ.

x