Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Caſtitate eccleſiaſticoꝝ XXXV

XXXVIII

Demū que gēs effera. natio barbara/ aliqͣ religiōe teneat̉. Atuero qͥslis ſit verus cultus/ reuelatiōeꝫ ſpecialeꝫalit̓ qͣꝫ ex creaturis meis acceptꝰ fateor ſup̄me eſt. (vt bn̄ dicis) ꝯͣ mee. Sophia. Da te interī mihi meeqꝫ fidei credēs/ vtintelligas vnicū xp̄iane religiōis veꝝ eſſecultū dei nr̄i. Natura. Credo. qͣtinꝰ adītelligētiā docēdoꝝ te pateat via. Sophia. Collocabimus pͥncipiū docendoꝝ/ vbi dictoꝝ finis fuit. Iſta qͥppe legēeſſe diuinitatꝭ vt ſup̄mū inferioꝝ iūgat̉ pͥncipijs ſuꝑioꝝ/ tradit ille magnꝰ olī tuꝰ ariopagita Dionyſiꝰ quē p̄dicatio miracul̓meū fec̄ extulit. Diximꝰ de heroica caſtitate quā aduerſaꝫ tibi nec īpoſſibilēſtrauimꝰ. Natura. Mōſtraſti ꝯfiteor. Sophia. Cōiūgit̉ huic ī aſcēſu caſtitas diuinal̓ ꝓut moralē heroica ſibi ſternitcaſtitatē. Natura. Caſtitas hec diuīal̓qͣlis ē qͥd ſuꝑaddit ediſſere? SophiaRite petis. Et qͥdē ex finis ꝯſideratiōe cognoſces. moral̓ caſtitas hꝫ ꝓximū fi ſe ꝯtīere ẜm dictamē recte rōnis te naturā hoībꝰ indite. Aſt heroica tēdit altiꝰin pͥmā cāꝫ ſe reuoluēs exaltas. Diuinalis vo finē attingit eūdē deus ē. ſꝫ eminētiori mo. ꝓpt̓ tria p̄cipue. Primo. qꝛ votofirmat̉. Scd̓o qꝛ fide ſpe charitateqꝫ dedicat̉ xp̄o. ſil̓ in vnū deꝰ eſt. dn̄s ꝓximus. frat̓ amicꝰ ſpōſus. Tercio qꝛ ſacroſctīs myſterijs hec caſtitas applicat̉. Propter hec tria pl̓imū diſtat hec caſtitas a caſtitate idolatraꝝ. Fuerūt qͥppe v̓gines int̓eos demonijs vt feſte pallādi tellurideo ſacrate. īmo execrate. ſic apud dyabolicos manicheos. Porro moral̓ caſtitaseſt velut incipiētiū purgādoꝝ. Heroicavelut ꝑficiēdoꝝ illuminādoꝝ. Diuinaliſtercia tanqͣꝫ ꝑfectoꝝ in et̓na btītudine ꝯſūmādoꝝ. Tal̓ eſſe dꝫ caſtitas eccl̓iaſticoꝝſertim ſacerdotū maxīe p̄latoꝝ. Natura Debet eſſe dicis. ſꝫ an ſit/ tu videris o ſophia. Sophia Nōdū agimꝰ de caſtisſꝫ de caſtitatē quā abſolute cōſideratā/ ꝑſonalis abuſus ſordidat aut violat ſꝫ effugat. quēadmodū te naturā vicia qͣꝫtūlibetenormia qͣlia nominant̉ fieri ꝯͣ te te polluūt/ qͥn digna iugi veneratōne ſubſiſtas.CCōuenio te nūc igit̉/ an p̄ſuppoſita fidelaudabilis tibi ſit hmōi caſtitas diuinalisQuid differs? Quid muſitas? Si caſtita heroicā/ ꝯuincit aꝑtiſſima te landan-

ꝯcedere. pacto ſuꝑeſſet aliqͣ dubictasde p̄conio caſtitatis diuinal̓ qͣlis deſcpͥta ēvota deo. dicata xp̄o. dedita cultui ſacro Natura. Uincor veris. nec effugiū video. ſi ad abuſus culpādos relā meaꝫreceꝑis. Sophia. Abuſus ego minus qͣꝫ tu culpo. crimīor. abominor. dānoUerū tn̄ dic qͣles reꝑis intolerabiles in caſtitatē ꝓfeſſis exorbitatōeſ. Sūt qͥppenulla qͣꝫuis vicioſa. locis tēꝑibuſqꝫ ꝑſonis tolerāda. Alioqͥn tollant̉ oīa bona/ taꝫtua qͣꝫ mea neceſſe ē. Qm̄ nulla ſunt quibꝰ ꝯtingat abuti. Cogͦſcit deus figmentūhūanū. ſcit hoīes circūdatos infirmitatea ſummo vſqꝫ deorſuꝫ. Ideo ꝓpiciabilis ēſuꝑ malicia. Natura Iure mihi tibiqꝫdiſplicibilis eſſe dꝫ tāta ml̓tiplicatio indignoꝝ. tāta frequētatio p̄uaricatōis votoꝝtāta ꝯtaminatio ſacroꝝ mearūqꝫ legū horrēda ꝑuerſio. maxīe videas ip̄a tot ſcelera/ flagitia/ iniqͥtates/ pctā. delicta/ abominatiōes. qͣs vel nomīare. vel etiam cogitare turpe ē in meū reuerti paginis debitop̄iudiciū. Hinc regiones vacue derelīquūtur abſqꝫ hītatore. Hinc cultꝰ tuus iſte xp̄ianoꝝ/ pene deꝑdit̉/ multiplicatis generationem hoſtibꝰ ſuis ethnicis ſaracenis. Subīde qͥd obeſſet noue legi tue pluſqͣꝫveteri ſil̓r tue. ſi honeſtiſſimo mr̄imonij ſacramēto/ mīſtri religionis vterent̉. Nūqͥdſapiētior aūt ſanctior qͣꝫ olī effectꝰ ē deus:Fuerit ip̄e xp̄s v̓go. fuerit natꝰ de v̓gīe.ginali deſpōſata viro. fuerit ꝯ̄figuratus inv̓ginitate hieremie helye. Suaſerit ip̄eginitatem paucis caꝑe poſſent idoneis.Un̄ q̄ſo p̄ceptū ortū ē/ vt ſolū ſit caſtitatis ꝯſiliū ſine delicto iuueniliuꝫſonaꝝ adoleſcētulaꝝ. īmo pueroꝝ puellarūqꝫ ſub velo religionis quoꝝ qͣrūqꝫ millefurores aūt ſil̓iū eſſe dic̄ Oratius. Quidꝓuectioribꝰ. qͦs incōtinētes fuiſſe pͥus/ ambigit nemo. nec forte poſteriꝰ ꝯtinētes ſperat vllus? Uincit indignitas rei/ meā certe ꝯq̄ſtionē. lōge plꝰ oꝑbꝰ ſe loquit̉. ſe clamat ꝓdit qͣꝫ meis poſſet vocibꝰ/ niſi ſponte qͥs obſurdeſcat. Sophia. Si tamacerba fers aīoſitate facinora vouentiū caſtitatē. Reſpice q̄ſo reſpice trabes ingētesdefectuū in ocul̓/ atqꝫ colluuiones fediſſimas in oībꝰ mēbris generatōi vacantium Sed qꝛ apte ꝓbrū ꝓbro diluit̉. ad idrn̄deo qd̓ q̄ris amarius. An ſapiētior fuerit xp̄us filius in noua qͣꝫ pr̄ in veteri legeꝫ

y 2