De celibatū ſiue
criū maior erit numerus. ſuaſiōe optimoꝝnō extāte. ¶ Natura. ¶ Atuero difficilis nedicā impoſſibilis ē hec heroica vel horrida caſtitas. ¶ Sophia. ¶ Difficilis eſt fateor. ſꝫ tēdit ad ardua v̓tus. Difficilis ſedapud pl̓imos adoleſcētes ⁊ adoleſcētulaſinuēta eſt. Deniqꝫ nō ego ſola cū meis ſedtui/ v̓tutē heroicā poſuerūt. qͣſi ſupͣ hoīemſicut in ſolitarijs bn̄ cōpoſitis. ſic̄ ecōtrario depͥmit ſub homīe incōpoſita ſolitudoSolitarius qͥppe/ vel deꝰ vel beſtīa. ¶ Natura. ¶ Recolo dicta meoꝝ. Sꝫ moderatus venereoꝝ vſus qͥn aptus ſit ad v̓tutiſ⁊ ꝯſequēter felicitatis adeptiōeꝫ nō palaꝫcognoſco. Nec intemꝑatū laudo. ſꝫ nec ꝓrſus nullū approbare valeo ꝓpter diuinaꝫſui ſil̓is generatōeꝫ. īmo ⁊ ꝓpter vrgentemmei iuris neceſſitatē. Et ꝗdē ꝓpterea ſeparo ſemē a ſuꝑfluo tertie digeſtionis. ego debitis in vaſis illud ꝯdo. ego meatus ei cōueniētes adapto. Deniqꝫ mulcebrē indidideſiderabilēqꝫ ſuꝑ modū delectatōeꝫ. q̄ cōtinue ſtimulat. q̄ ſi nō effluendo ſedet̉/ ledit⁊ moleſtat. aut aliqn̄ mortificat. Hic ē omniū cōis amor. vincēs oīa. de qͦ Uirgiliusnoſter. Omne adeo genꝰ in terris hoīuꝫqꝫferaꝝ. Equorūqꝫ genꝰ pecudes picteqꝫ volucres. In furias ferrūqꝫ ruunt amor oībꝰvnus. ¶ Sophia. ¶ Declarauerꝭ ⁊ aggrauaueris qͣꝫtūlibet volueris nūqͣꝫ obtineb̓vt īpoſſibilis heroica caſtitas iure puteturapud hoīes ſtrēnue voluntatis qͦs equusamauit. nō falſus iupiter. ſꝫ deuſ verꝰ. ⁊ qͦsardēs euexit ad ethera v̓tus. quā virtutemmei gr̄aꝫ dicūt atqꝫ charitatē. Faſſus ē qͥppe meoꝝ vnus. vt ſciui inqͥt qꝛ nō poſſumaliter eſſe ꝯtinēs niſi deus det. ⁊ hocipſumerat ſapīa/ ſcire cuius eſſet hͦ domum/ adijdn̄m. ¶ Natura. ¶ Quid mihi nūc de miraculis q̄ ſolis innitor legibꝰ meis? ¶ Sophia. ¶ Neqꝫ ſane leges tue diuinū ſecludunt auxiliū/ ſine qͦ iuxta Platōnis tui v̓buꝫ/ nullū rite fundat̉ exordiū. Nihilominus agā tecū ꝓximiꝰ. dicā vn̄ fortaſſis tuſtupeas tuiqꝫ mirent̉. ¶ Natura. ¶ ExpeO cto. ¶ Sophia. ¶ Facilius ē apud hoīeꝫqui bona volūtate zēlat caſtitatē illā ꝑpetuam qͣꝫ interpolatam ſine vicio cuſtodire.¶ Natura. ¶ Pape qͥdais? ¶ Sophia.Id qd̓ audis. qd̓ vt meliꝰ accipiaſ ꝯſtituoduos hoīes/ vnū vxoratū. aliū celibē. ꝯtinebit dico celebs facilius ab oī voluptatꝭillicite ſenſu deliberato vel exꝑiētia. qͣꝫ vxo
ratus vtet̉ moderate/ ſine qͣuis impudicitie maculātis culpa. ¶ Natura. ¶ Uellemcertis id approbatōibꝰ ꝯfirmares. ¶ Sophia. ¶ Sumunt̉ rōnes ex ꝯſideratōe ſextuplici. ex alliciētis ablatōe. ex febrili ſil̓itudine. ex pruritus curatōe. ex humoris d̓ficcatōe. ex iocūda ꝯſuefactōe. ex virtutumaſſociatōne. ¶ Natura. ¶ Nolo moreris ꝑſingula. ſꝫ te ad pauca reſolue. ¶ Sophia.¶ Fiet. Difficultas ꝯtinēdi cauſat̉ ex imaginatiua v̓tute/ pn̄tante obiectū appetituitanqͣꝫ delectabile. vel directe/ qꝛ mulcet. vl̓indirecte/ qꝛ triſticias ſtimulantes aufert.Cuius rei ſignū ē ꝙ imaginatōne ceſſanteſuꝑ venereis actibꝰ/ ceſſat ⁊ eoꝝ ꝯcupiſcentia vel appetitus. Perſpicuū fit hͦ in irrationalibꝰ qͣꝫtūcūqꝫ ꝓnis ad luxuriaꝫ ſicut ineqͥs thauris ⁊ canibꝰ. Hoc exp̄ſſit Uirgilius tuꝰ in georgicis de cuſtodia equoꝝ docens eos ſeꝑati ab equabꝰ alēdos eē. ⁊ cauſam reddit cū exꝑientia dicēs. Carpit em̄vires paulatī/ vritqꝫ vidēdo femina. ¶ Natura. ¶ Negari nō pōt ſenſu repugnante.¶ Sophia. ¶ Ceteruꝫ cauſat̉ imaginatiovel actuat̉ ex duobꝰ. Unū eſt obiectū exterius placibile. ꝑceptū viſu tactu vel auditu vel etiā olfactu. Hinc naſo. Fortꝭ equviſu ſemꝑ adhinnit eqͣ. Hinc magoꝝ vnapud athenas adeptus ē modico naſi adiumēto vel odoramēto regnū. ait Ualeriꝰqm̄ equū ſuuꝫ ex mēoria odoris eq̄/ mouitpͥmus ad hinnitū. ¶ Alteꝝ imaginatōnisexcitatiuū ē humor ſeminalis q̄rēs exitumQui ſi neget̉/ ſtimulat vt vrina ſuꝑabundans. vt vapor colericꝰ ⁊ igneus. cauſatqꝫpruriginē circa ꝑtes alias. nō minus circagenitales calida vētoſitas prurit irritatetvrit. ¶ Natura. ¶ Uoluit hͦ et ingeniauitſummꝰ aucͣtor meꝰ ꝓuidēs nedēſideriū ꝓpagatōis ꝑ generatiōeꝫ ſui ſil̓is/ lāgueſceret. Nā vt cōmeſtio ſaluat indiuiduum. ſicſpēꝫ/ carnalis cōmixtio. ¶ Sophia. ¶ Uoluit fateor. ſꝫ ita voluit in hoībꝰ/ vt motumhmōi/ ratio ſibi data regeret. Qd̓ ⁊ effeciſſet abſqꝫ oī difficultate rebellionis / ſi nonſuo pͥmitus creatori rō rebellaſſet. ¶ Natura. ¶ Trāſcendit hec aſſertio/ limites meos de pctō tali ꝑge quo cepiſti. ¶ Sophia¶ Nemo dubitauerit qͥn ꝯiugatus habeat obiectuꝫ pͥncipalit̓ ⁊ iugiter alliciēs. qd̓eſt vxor ſua/ plus qͣꝫ celebs habere cogat̉.¶ Natura ¶ Quis hͦ negat. Sed p̄ſto ſil̓eeſt remedium. ꝑ vſum conſortis legitimi.