Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Caſtitate eccleſiaſticoꝝ X

XXVIII

ſu qͣꝫ victu ſatis tolerabilit̓ in matrimonio ꝯuicturis. Exēplū de viduis virisfemis hn̄tibꝰ pueros vix educabiles abeis. qͥbꝰ beniuolentia ꝓuidēti nolūt ſuꝑinducere cōpulā nouercalē. Quidni caſibusoībꝰ iſtꝭ ſil̓ibꝰ/ eligat̉ caſtitas ꝑpetua ſeuꝟginal̓ ſeu vidual̓. Quāqͣꝫ mala p̄munthac īducāt. nihilominꝰ ideo volūtaria dici pōt atqꝫ moralit̓ laudabil̓. qꝛ volūtas īducta volūtas ē. quēadmodū tuꝰ oſtēditAreſto. de ꝓijciēte merces ī mare nepereatPoſtremo ſi paſſim caſus īueniunt̉ in ſexu etate gͣdu/ qͥbꝰ pōt īmo dꝫ vacatio fieriab actu generatiōis ad tp̄s. nūc magnumnūc maiꝰ qn̄qꝫ maximuꝫ/ cur poteritꝯcedi cadere poſſe totū tp̄s vite? Habesigit̉ demōſtratā tibi quā p̄aſſumpſimꝰpoſitōneꝫ/ laudabil̓ ſepe ē ex circūſtātijscaſtitas ſeu v̓ginal̓ ſeu vidualis generatōinūqͣꝫ vacās. Natura. Negare valeoniſi memet in p̄conceſſis negauero. Uerūtn̄ mea tollit̉ exinde q̄rela ſuꝑ illis qͦs atalibꝰ īpedimētis liberos (qͣlia noīaſti) volūtas (neſcio) ſpōtanea (niſi potiꝰ obſtīata vel agreſtis vel innaturalis dicēda ē) remouet ab actu ꝓcreatōis liberoꝝ. Hoc eſtcur de tuis eccl̓aſticis ſtomachabar ob niceni cuiuſdā ꝯſtitutōnes ꝯcilij de ꝑpetuotaliū celibatū. Sophia. Senſerā. volui tn̄ vti circūlocutōibꝰ an̄ dictis ad ītroductōeꝫ ſequētiū. Subiunget̉ in ſuꝑ rōcinatio de caſtitate heroica poſt moralē pͥuſqͣꝫ de diuīali. quā adeo gͣuē cēſes. v̓bū fiat.Beniuolā te dederis attentaꝫ docilem. Natura. Laudabis vidēs.Terctus actus prinEcorderis oportꝫ eoꝝ pͥor actiocipalis. Sophia.ꝯclijſit de fine ꝯditōnis humane. Natura. Nimiꝝ ille eſt ꝯtēplatio pͥmecauſe ẜm deductiōeꝫ Areſto. mei/ qͣꝫuis defclicitate politica yconomica q̄dā alia/ ſꝫ aduerſa tradiderit reponēs in trāqͥllo ꝯuictu ciuiū ſe ſufficiēti. in diſpoſitione bona domꝰ. Sophia. Loqmuriterī de felicitate monaſtica ſeu ſpeculatiuahoīs vt eſt. ad quaꝫ pͣctica/ ſeu politicavel yconomica tādē hꝫ ordinari. Natura Age ꝓut vis. etſi cur ita facias ſatisagnoſco? Sophia. Agnoſces. int̓rogo te ſi felicitas hoīs ( nihil ei meliꝰ. nihil optabilius. nihil honeſtius/ vtilius de

lectabilius eſt) acquirit̉ ſepe melius per caſtitatem heroicam qͣꝫ per copulam cōiugalem/ caſtitas talis erit p̄ferenda ſeu amplectenda. Iam em̄ dictum eſt ẜm exigentiam finis/ media ſunt accipiēda. que nullam prorſus habent bonitatem/ ſi ex fine. quemadmodum veritas concluſionuꝫī ſpeculabilibꝰ/ depēdet ex pͥmis pͥncipijsEſt em̄ finis principiū pͥmū in practicis. Natura. Uellem exponeres quid pernomen heroice caſtitatis intelligis. neceſſus forte fallat. ignoro. Sophia.Recte cupis iam paulo ante reliqueram/inſinuandum/ quo pacto caſtitas nedumde facto vel de iure poterat iugiter amplecti. non paucos. ſed hoc fieret ſeu fieriperſuaderet/ conditionis electio melioris.Et hic ſtamus/ penſandū dicentes herocam caſtitatem. ex duobus maxime. pͥmitus ex fine felicitatis. dehinc ex electiōetinentie v̓ginalis ſeu vidualis ad ſꝑ ſꝑꝓpter adeptionem faciliorem huius finispoſſem dictis exemplis cultoꝝ tuoꝝ deducere. Nihil credo plus obeſſe veritati vl̓acqͥrende vel ſpeculande potiſſimū de cauſis altiſſimis) qͣꝫ voluptatem veneream qͣꝫcontꝭactum illum corporuꝫ ſine quo vxorcuꝫ liberis haberi poteſt/ vbi ſorbeturabſorbet̉ rationis iudicium. vbi nihil virile/ nihil altum/ nihil celeſte / mens tali ſedederit paſſioni/ ſinit̉ meditari. Quid igit̉ſi ſenſerit adoleſcens vel tuo vel diuīo munere vel alterius cōmonitōe/ ꝑpetuam huius furoris carentiam cōferre plurimū felicitati capeſcende. ad quā conditus eſt homo. Nonne poterit conſulto velle iugitercontinere/ mortificando tyrannicā huiusmoribundi corporis rabie. ne reuocet autretrahat aut deturbet ad alta tendentem: Natura. Ecce in modico ſuades continentiam ſicut felicitatem omnes homines debere complecti. Sic perinde qualis poterit ſuperſtes eſſe poſteritas? Sophia Non hec formidaueris. quia ſicutnon omnium eſt heroicos eſſe id eſt diuinos ſuꝑ cōmunē hoīuꝫ cōditionē eleuatos/ ita nec talit̓ caſtos exiſtere. Proptereadicit magr̄ nr̄ dn̄s. Qui pōt caꝑe capiat eſt omittēda laus libertatis/ non liberaliū collaudatio ſtudioꝝ/ formidando neẜui remaneant nulli/ ne p̄terea mechanicisnemo deditꝰ īueniat̉ exercitijs. Rara ſuntexcelſa oīa. ſemꝑ quoqꝫ vilium aut medio-